HELLO !! ITZ JUST RANDOM POSTS ! TAKE CARE EVERYONE! 🥰 [SPECIAL THANKS FOR INTERNATIONAL AUDIENCE]

OUR BLOG, WHICH WAS ON THE VERGE OF CLOSING DOWN, HAS NOW BEEN SUCCESSFULLY REVIVED WITH FRESH ENTHUSIASM AND ENERGY! IN THE DAYS AHEAD, PLENTY OF INTERESTING INFORMATION AND ENTERTAINMENT-FILLED POSTS ARE CONTINUOUSLY WAITING FOR YOU. WITH YOUR CONTINUOUS SUPPORT AND LOVE AS DEAR READERS, OUR JOURNEY CONTINUES HERE ! SO STAY CONNECTED, TAKE CARE AND BE WELL ! P.S. GOOGLE TRANSLATE OPTION AVAILABLE !!

செவ்வாய், 23 ஏப்ரல், 2024

ADVICE TALKS - மனித மனது செயல்படும் வகுமானம் !

மனித மனம் எப்போதும் தனக்கொரு நீதியையும் பிறருக்கொரு நீதியையும் வகுத்துக் கொள்ளும் விசித்திரமான இயல்பு கொண்டது. நாம் ஒரு தவறைச் செய்யும்போது நம் சூழ்நிலைகளையும் நியாயங்களையும் முன்னிறுத்தி அதைச் சரி என்று வாதிடும் நமது அறிவு, அதே தவறை அடுத்தவர் செய்யும்போது எந்தச் சலுகையும் தராமல் அவரைத் தவறு செய்பவராகக் குற்றவாளிக்கூண்டில் ஏற்றிவிடுகிறது. "நான் செய்தால் அது சூழ்நிலையின் கட்டாயம்; நீ செய்தால் அது உன் குணக்கேடு" என்ற இந்த இரட்டை நிலைப்பாடுதான், நமது அன்றாட மனித உறவுகளில் நடக்கும் பல சண்டைகளுக்கும் பிரிவுகளுக்கும் மூலக்காரணமாக அமைந்திருக்கிறது. சமீபத்தில் ஒரு சுவாரஸ்யமான சிறுகதையைப் படிக்க நேர்ந்தது. அந்தச் சிறுகதையின் கதைக் களம் மனித மனதின் இந்த முரண்பாட்டை மிக இயல்பாகப் படம் பிடித்துக் காட்டியது. கதையில் வரும் கணவன், தன் மனைவியுடன் கடுமையாகச் சண்டை போட்டு, வாக்குவாதங்களை வளர்த்து, கோபத்தின் உச்சத்தில் அவளை வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பிவிடுகிறான். மனைவியும் கோபித்துக் கொண்டு தன் பிறந்த வீட்டிற்குச் சென்றுவிடுகிறாள். ஆனால், தன் மீதிருந்த தவறை உணர்ந்து அவளைச் சமாதானம் செய்து அழைத்து வர அந்த கணவனுக்கு மனமில்லை. தன் கோபத்தையும் செயலை மட்டுமே நியாயப்படுத்திக் கொண்டு வீம்பாக இருக்கிறான். அடுத்த இரண்டு மூன்று வாரங்களில் ஒரு திருப்புமுனை ஏற்படுகிறது. அவனது தங்கையை, அவளது கணவன் இதேபோல் சண்டை போட்டு வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பிவிட, அவள் அழுதுகொண்டு தன் அண்ணனின் வீட்டிற்கு வருகிறாள். இப்போது இவனுக்குள் இருக்கும் 'அண்ணன்' விழித்துக் கொள்கிறான். தன் தங்கையின் கணவன் செய்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு, ஒரு பெண்ணை இப்படி வீட்டை விட்டு அனுப்புவது எவ்வளவு கொடூரமானது என்று கொந்தளிக்கிறான். அடுத்த நொடியே, தன் தங்கைக்காகக் கோபப்பட்ட அந்த மனதுக்குத் தன் மனைவியின் ஞாபகமும் வருகிறது. "அவன் செய்தது தவறு என்றால், அதே செயலைத்தானே நானும் என் மனைவிக்குச் செய்தேன்?" என்ற சுயபரிசோதனை அவனுக்குள் பிறக்கிறது. தன் தவறை உணர்ந்தவன், உடனடியாகச் சென்று தன் மனைவியைச் சமாதானப்படுத்தி அழைத்து வருகிறான். இந்தச் சிறுகதை உணர்த்தும் பாடம் மிகவும் ஆழமானது. மனித மனம் தனக்கென ஒரு விஷயம் நடக்கும்போது அதைத் தற்காத்துக் கொள்ள ஆயிரம் நியாயங்களைத் தேடுகிறது. ஆனால், அதே சம்பவம் தனக்கு நெருக்கமான மற்றொருவருக்கு நடக்கும்போதுதான், அந்தச் செயலில் இருக்கும் தவறும் வலியும் அதன் முழு வடிவத்தில் உறைக்கிறது. வாழ்க்கையில் பல நேரங்களில் நாம் செய்யும் தவறுகளை உணர்வதற்கு, நமக்கு ஒரு கண்ணாடி தேவைப்படுகிறது. பிறருடைய தவறுகளை எளிதாகக் கவனித்துத் தீர்ப்பு எழுதும் நாம், நம் சொந்த தவறுகளை நியாயப்படுத்துவதை நிறுத்திவிட்டுச் சற்றுச் சுயபரிசோதனை செய்து பார்த்தால், எத்தனையோ பிணக்குகளையும் பிரிவுகளையும் ஆரம்பத்திலேயே தடுத்துவிட முடியும்!