STORY TALKS - போட்டியும் பகட்டும் நிறைந்த மக்கள் !

 

பெரிய ஹோட்டல் முழுவதும் பரபரப்பாக இருந்தது. மேல் தொங்கியிருந்த விளக்குகள் பிரகாசித்தன, பணியாளர்கள் விரைந்து ஓடினார்கள், சுவையான உணவின் மணம் காற்றில் பரவியது. அந்த சூழலில், விலையுயர்ந்த ஆடைகள் அணிந்தும், வைரங்கள், பொற்கொலுசுகள் அணிந்தும், ஒரு தம்பதியினர் உள்ளே வந்தனர். அவர்களின் தோற்றம் அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. ஆனால் கணவன் அகங்காரத்துடன் நடந்தான். மனைவியிடம் மட்டுமே உரையாடி, மற்றவர்களைப் பொருட்படுத்தாமல், சத்தமாகச் சிரித்தான். அவனுக்கு அந்த ஹோட்டல் ஒரு பொதுவிடமாக இல்லை அவன் மேடையாக இருந்தது.

அவர்கள் இருக்கையில் அமர்ந்தபோது, மனைவியின் பார்வை ஹோட்டல் ஓரத்தில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்த ஒருவரை நோக்கியது. அவள் மெதுவாகக் கணவனிடம் சொன்னாள்: “அந்த நபரை பாருங்கள்? சில வருடங்களுக்கு முன் அவர் எனக்கு தனது காதலை வெளிப்படுத்தினார். நான் மறுத்தபோது, அவர் மிகவும் வருத்தப்பட்டு அழுதார். இப்போது அவனைப் பாருங்கள். அவன் ஏழையாகவும், எந்த வேலையும் கிடைக்காதவனாகவும் தெரிகிறான். அவனது ஆடைகளைப் பார்த்தாலே, அவன் எவ்வளவு பரிதாபகரமான வாழ்க்கையை வாழ்கிறான் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.” 

அந்தக் காதலன் அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்த உடனேயே, அவனுக்குப் பல நினைவுகள் வெள்ளமெனப் பெருகின. அவன் அருகில் சென்று, "எப்படி இருக்கிறாய்? இவர் உங்கள் கணவரா? நீங்களும் நலமாக இருக்கிறீர்களா? இன்று என்ன சாப்பிடுகிறீர்கள்? இந்த ஹோட்டலில் உங்களுக்காக நான் ஏதாவது விசேஷமாக வாங்குகிறேன். இங்குள்ள சிக்கன் சூப் - ரோஸ்ட் போன்றவைகள் பிரசித்தியான சுவையுடைய உணவு வகைகள் இங்கே மிகவும் நன்றாக இருக்கும். என்றான். 

காதலியை பார்த்து உங்கள் இருவருக்கும் அந்த சிக்கன் ரோஸ்ட்டை ஆர்டர் செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டான். ஆனால், கணவனும் மனைவியும் அவனது எளிமையான உடையைக் கண்டு அவனைத் தவறாக மதிப்பிட்டனர். கணவன் மிகுந்த ஆணவத்துடன், "உங்களுடைய உடைகளை பார்த்தாலே உங்களால் எதையும் ஆர்டர் செய்ய முடியாது போலிருக்கிறது. நான் எனக்காக எனது மனைவிக்காக ஆர்டர் செய்துகொள்கிறேன்," என்றான்.

என்ன? இந்த ஹோட்டலில் என்னால் ஆர்டர் செய்ய முடியாதா? அவள் எவ்வளவு ஆர்டர் செய்தாலும், அதைவிட இரு மடங்கு அதிகமாகத் தன்னால் ஆர்டர் செய்து, அதைத் தங்கள் எனது மேஜைக்கே வரவழைக்க முடியும் என்று அந்த காதலன் சவால் விட்டான்.

ஹோட்டலின் உணவுப் பட்டியலைப் பார்த்து, அவள் தன் கணவனை உயர்தரமான, விலையுயர்ந்த உணவுகளை ஆர்டர் செய்ய வைத்தாள் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல், அந்த காதலன் தன் மேசைக்கும் அதே அளவு உணவை ஆர்டர் செய்தான். மேசையில் முன்பிருந்ததை விட இரு மடங்கு உணவு இருந்தது. அந்த காதலன் மெதுவாகவும் நிதானமாகவும் சாப்பிடத் தொடங்கினான். காதலிக்கு பொறாமை , கணவருக்கு கோபம் வந்தது, 

இந்த ஹோட்டலில் உள்ள அனைவருக்கும் இன்றைய உணவை நான் இலவசமாக வழங்கப் போகிறேன். முழு பில்லையும் என்னிடம் கொடுங்கள். மேலும், தற்போது இந்த ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் அனைவருக்கும் இலவசமாக ஒரு உயர்தர விஸ்கியும் பரிசாக வழங்கப்படும்," என்று அறிவித்து ஒரே போடு போட்டு அந்த கணவன் தனது தாராள குணத்தை கோபத்தின் உச்சகட்டத்திற்கு கொண்டு சென்றான்.

ஒரு அமைதியான புன்னகையுடனும் மென்மையான குரலிலும், அந்த காதலன் மெதுவாகச் சிரித்துக்கொண்டே, "இப்போது, ​​என் காதலியின் கணவர் ஆர்டர் செய்த அளவை விட இரு மடங்கு அதிகமாகத் தயாரித்து, அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் இனிமேல் வரப்போகும் புதிய வாடிக்கையாளர்களுக்கு இலவசமாக கொடுங்கள்," என்று சொன்னான். கணவருக்கும் மனைவிக்கும் பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது, எப்படி இவரால் இவ்வளவு செலவு செய்ய முடியும் என்று யோசித்துக்கொண்டே பில் தொகையை முடிந்தவரை உயர்த்தினார்கள்.

இறுதியாக, கணவனும் மனைவியும் ஹோட்டலின் கட்டண கவுண்டருக்குச் சென்று, சுமார் 100,000 ரூபாய் மதிப்புள்ள ஹோட்டல் கட்டணத்தைச் செலுத்தினர். பிறகு, அந்த காதலன் என்ன செய்கிறான் என்று பார்க்கச் சென்றனர். தான் ஏற்கனவே சாப்பிட்ட சில உணவுகளைத் தவிர, தான் ஆர்டர் செய்த மற்ற அனைத்தையும் ரத்து செய்யும்படி அந்தக் காதலன் சொல்லியிருந்தான். கணவனும் மனைவியும் மிகுந்த அதிர்ச்சி அடைந்தனர்; இது எப்படி சாத்தியம்? அன்று அவர்கள் அந்த ஹோட்டலில் வேலை செய்திருந்த வேலையாட்களை கேட்டார்கள்! 

அவர்கள் விசாரித்தபோது, ​​அந்தக் காதலன்தான் அந்த ஹோட்டலின் உரிமையாளர் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டனர். அவர்கள் கிண்டலாக, "அவர் விரும்பினால், தனது சொந்த ஆர்டரைக் கூட ரத்து செய்ய முடியாதா?" என்று கேட்டனர். கணவருக்கும் மனைவிக்கும் அவமானமாக போய்விட்டது. அந்தப் போட்டியில், இந்த கணவன் மனைவியர் ஆணவத்தின் மூலம் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம். ஆனால் இறுதியில், நிஜ வாழ்க்கையில் அந்த காதலன்தான் அவர்கள் இருவரையும் உண்மையாகவே வென்றிருக்கிறான், அதுதானே உண்மை?

சிலர் தங்களுக்குக் கீழானவர்களை அவமதிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டு, அதே சமயம் மரியாதைக்குரியவர்களாக நினைத்துக்கொண்டு பகட்டாக நடிக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்களைத் திருத்துவதோ அல்லது மாற்றுவதோ சாத்தியமற்றது. அவர்களைப் புறக்கணித்துவிட்டு முன்னேறிச் செல்வதே சிறந்த வழி. ஒரு குறிப்பிட்ட குறுகிய வட்டத்திற்கு அப்பால் அவர்களால் ஒருபோதும் எதையும் சாதிக்க முடியாது.

STORY TALKS - ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பிரச்சனை !

 

\

அந்த மாலை பேருந்து நெரிசலுடன் இருந்தது. அலுவலக ஊழியர்கள், மாணவர்கள், சோர்வடைந்த பயணிகள் அனைவரும் தங்கள் உரையாடல்களில் மூழ்கியிருந்தனர். ஆனால் கடைசி இருக்கையில் ஒரு முதியவர் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். அவர் எப்போதும் யாரிடமும் பேசுவதில்லை; சாளரத்துக்கு வெளியே பார்த்துக் கொண்டே, தனக்குள் மூழ்கியவாறு இருந்தார். வழக்கமாகப் பயணிக்கும் மக்கள் அவரை “அமைதியானவர்” என்று மட்டுமே நினைத்தனர்.

ஒரு நாள், பேருந்து திடீரென குலுங்கியபோது, கதவின் அருகே நின்றிருந்த இளம் பெண் திடீரென மங்கலாகி, மயங்கி விழப்போல் தோன்றினாள். இன்னும் யாரும் கவனிக்குமுன், அந்த அமைதியான முதியவர் திடீரென எழுந்து, அவளை விரைவாகப் பிடித்து, மெதுவாக இருக்கையில் அமர்த்தினார். தரையில் விழுந்து தலையில் அடிபடாமல் காப்பாற்றினார். மற்ற பயணிகள் அதிர்ச்சியடைந்தனர்—அவரது வேகமான செயலும், எதிர்பாராத கருணையும் அனைவரையும் வியக்க வைத்தது.

அவரிடம், “இவ்வளவு சீக்கிரம் எப்படி உதவ முடிந்தது?” என்று கேட்டனர். முதியவரின் கண்கள் நினைவுகளால் கனத்தன. அவர் சொன்னார்: “ஐந்து வருடங்களுக்கு முன், நான் பேருந்தில் பயணிக்கும் போது மயங்கி விழுந்தேன். யாரும் உதவவில்லை. தரையில் விழுந்து, தலையில் பிளவு ஏற்பட்டது. ஐந்து நீண்ட ஆண்டுகள் மருத்துவமனையில் கோமாவில் படுத்திருந்தேன். அது என் வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான காலம். அதனால் தான், யாராவது உதவி தேவைப்படும்போது நான் காத்திருக்க முடியாது. உடனே உதவ வேண்டும். தயக்கம் செய்யாதீர்கள்.

ஒரு நொடிக் கருணை, ஒரு வாழ்நாள் துன்பத்தைத் தவிர்க்க உதவும்.” அவரது வார்த்தைகள் பேருந்தில் ஒலித்தன; பயணிகள் அனைவரும் சிந்தனையில் மூழ்கினர். அந்த நாளிலிருந்து, அந்த அமைதியான முதியவர், “பின்புறம் அமர்ந்திருக்கும் பயணி” என்பதற்கும் மேல் கருணை சரியான நேரத்தில் காட்டப்படும்போது வாழ்க்கையை மாற்றும் என்பதற்கான உயிரோட்டமான நினைவாக மாறினார்.

STORY TALKS - நல்ல மனிதர்கள் நல்ல வாழ்க்கை !

கௌஷிக் தனது மனைவி ஜெனிஃபருடன் மத போதனை அமர்வில் கலந்து கொண்டிருந்தார். சில நிமிடங்கள் அமைதியாக, போதகர் உரை அந்த அறையில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. அப்போது எதுவும் நிகழவில்லை. ஆனால் அடுத்த கணத்தில் கௌஷிக்கின் கைப்பேசி ஒலித்தது.

அவரது அலுவலகத்திலிருந்து பலரும் அவசரமான, முக்கியமான விஷயத்திற்காக தொடர்ந்து அழைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில் அவர் போனை முற்றிலும் அணைத்துவிடவும் முடியவில்லை; எடுத்துப் பேசவும் இயலவில்லை. மத போதனை முடியும் வரை மரியாதையுடன் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

அவர் முக்கியமான செய்திகளை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்ததால், தனது தொலைபேசியை அமைதியாக சைலன்ட் முறையில் வைக்காமல், அதிர்வு முறையில் வைப்ரேஷன் மோடில் வைத்திருந்தார். இருப்பினும், அந்த லேசான அதிர்வு கூட அந்தப் போதகருக்கு மிகுந்த தொந்தரவாக இருந்தது.'

அந்த மத போதகர் கோபத்தின் உச்சிக்குச் சென்றார். அவர் எங்கள் கூட்டத்தில் இருந்தபோது, சைத்தானின் பாதையை சென்று ​​தன் தொலைபேசி மூலம் தன்னைத் தொந்தரவு செய்தவர் யார் என்று கோபமாகத் தெரிந்துகொள்ள விரும்பினார். சத்தமாக கத்திவிட்டார்,  கௌஷிக் வெட்கத்தால் தலைகுனிந்தான், அவனது மனைவி ஜெனிஃபர் அவனை கடுமையாகக் கடிந்துகொண்டு, "நீ என்னை மிகவும் அவமானப்படுத்திவிட்டாய் கௌசிக். இத்தனை பேர் முன்னிலையில் எங்கள் குடும்பத்தின் பெயரைக் கெடுத்துவிட்டாய். இப்போது உனக்குச் சந்தோஷமா?" என்று கேட்டாள்.

தன் மனைவியை வீட்டுக்கு வந்த பின்னாலும் சமாதானம் செய்ய முடியாததால், கௌஷிக் மனமுடைந்து மிகுந்த வேதனை அடைந்தான். தன் மனைவியின் ஆசைகளை நிறைவேற்ற முடியாத தனது இயலாமையால் வருந்தி, அவன் ஒரு மதுக்கடைக்குச் சென்றான். அங்கே, நடந்த நிகழ்வுகள் மீண்டும் மீண்டும் அவன் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன, அது அவனுக்கு அளவற்ற துயரத்தை ஏற்படுத்தியது.

பலர் மதுக்கடையில் குடித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ​​கௌஷிக் தனது மதுக் கோப்பையைக் கீழே போட்டுவிட்டார். அந்தக் கோப்பை உடைந்து முற்றிலும் சிதறியது. அதன் விளைவாக, அதன் சில துண்டுகள் அவருக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த ஒரு கோபமான உயரமான காவல்துறை அதிகாரியின் சீருடையில் தெறித்தன.

இதயம் நொறுங்கியவனாகவும் மனச்சோர்வுடனும் அங்கே அமர்ந்திருந்த அவன் இப்படி ஒரு விஷயம் நடந்ததும் காவல் துறை அதிகாரி கோபப்பட போகிறார் என்று நினைத்து தனக்கு அது ஒரு முற்றிலும் மோசமான நாள் என்று தனக்குள்ளேயே முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தபோது, ​​அந்தப் போலீஸ் அதிகாரி அவனை அணுகி, "பரவாயில்லை நண்பா, ஒன்றும் பிரச்சனை இல்லை. இதுபோன்ற விஷயங்கள் அடிக்கடி நடப்பதுதான்" என்று உற்சாகமாகப் பேசத் தொடங்கினார். 

அவர் தொடர்ந்து பல நகைச்சுவைகளைச் சொல்லி, அந்தச் சூழல் முழுவதையும் வேடிக்கையானதாக மாற்றினார். அவர் தனது சொந்த வாழ்க்கை மற்றும் தனிப்பட்ட போராட்டங்களைப் பற்றிய கதைகளையும் பகிர்ந்துகொண்டார், மேலும் அந்தச் செயல்பாட்டில் தனக்கென சில நண்பர்களையும் உருவாக்கிக்கொண்டார்.

அடுத்த ஐந்து நிமிடங்களுக்குள், பாரில் பணிபுரியும் ஊழியர்களில் சிலர் உடனடியாக அந்த இடத்திற்கு வந்து, அதை மிக நேர்த்தியாகச் சுத்தம் செய்தனர். பானங்களை வழங்கிய பணியாளரும், இதுபோன்ற சம்பவங்கள் சகஜம் என்று கூறி கௌசிக்கின் கவலையைப் புறக்கணித்தார். இருப்பினும், அவர் விலையில் ஒரு சிறிய தொகையை கூடுதலாகச் சேர்த்துவிட்டு, அதோடு விட்டுவிட்டார்.

போலீஸ் அதிகாரி, கௌசிக்கின் மீது கோபப்படாமல் நடந்த சம்பவங்களை கௌசிக் சொல்ல அந்த  வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவனிடம் அன்புடன் பேசி, அவனுக்கு நண்பராகவே ஆகிவிட்டார். மேலும், அந்தக் கலகலப்பு பேச்சு குழு வாரத்துக்கு வாரம் பல புதிய நண்பர்களையும் பெற்றது. அந்த வருடத்தில் அந்த மது விடுதி பிரிமியம் உயர்தர ரெஸ்டாரண்ட் போலவே இந்த வாரத்துக்கு ஒருமுறை சந்திக்கும் நண்பர்கள் கூட்டத்தால் வளர்ந்து உருவானது. 

மத போதனை வகுப்பில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. அதே போதனைகளே மீண்டும் மீண்டும் போதிக்கப்பட்டன. அதேபோல், அனைவரும் வாராவாரம் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அதே வார்த்தைகளைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டு, அமைதியாகத் தலையசைத்துவிட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள்.

அந்த நாளில் கௌசிக்கின் மனைவி அவனைப் பார்த்து ஆச்சரியத்துடன், "கடந்த ஒரு வருடமாக நீங்கள் ஏன் தேவாலயத்திற்கு வருவதில்லை? நீங்கள் எந்த மத வழிபாடுகளிலும் கலந்துகொள்வதில்லை அல்லது பங்கேற்பதில்லை. ஆனால், நீங்கள் ஒவ்வொரு வாரமும் செல்லும் அந்த மதுக்கூடம் உங்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாகத் தெரிகிறது," என்று கேட்டாள்.

அவர் பதிலளித்தார், "போதனைகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, போலியாக கண்டிப்பு கட்டுப்பாடு இல்லாமல் உண்மையாக நேர்மையாக அன்பு செலுத்தும் மக்களும் ஆதரவாக மனித நேயத்தோடு நடக்கும் நண்பர்கள் குழுவும் இருக்கும் ஒரு இடம் புனிதமான இடமாகக் கருதப்பட்டால், அந்த மதுக்கூடம் எனக்கு ஒரு புனிதமான இடம்தான்," என்று கூறிவிட்டு, மீண்டும் தனது வேலையைத் தொடர்ந்தார்.

GENERAL TALKS - சூரியனும் நிலவும் என்று இரு மனங்கள் !

 

நம் கதாநாயகன் கடைக்குள் நுழைந்தவுடன், அவன் மனதில் ஓர் இசை ஒலிக்கிறது போல. நெய் வழியும் பருப்பு சாதம், மொறுமொறுப்பான மசாலா தோசை, பக்கத்தில் மீன் குழம்பு - ஒரு மனிதனுக்கு, தனக்குப் பிடித்த உணவைச் சாப்பிடும் நாள் கிட்டத்தட்ட ஒரு திருவிழா போன்றது. அது அவனுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தரும் ஒரு விஷயம். ஒவ்வொரு கவ்விலும் அவன் வாழ்க்கையின் சின்ன சின்ன கவலைகள் கரைந்து போகின்றன. சாதத்தில் நெய் அதிகமா இருந்தால், அது அவனுக்கு “ஜாக்பாட்” கிடைத்தது போல. தோசையின் ஓரம் சற்று மொருமொருப்பாக சாம்பாரில் மிதமான நனைந்து இருந்தால், அது அவனுக்கு “போனஸ் லெவல்” அன்லாக் ஆனது போல இருக்கும் மக்களே (சோலோ லெவல்லிங் அனிமேஷன் தொடர் பாருங்கள்) ஆண்களின் மனநிலை இப்படித்தான் சாப்பாட்டில் கிடைக்கும் சின்ன சின்ன சுகமே அவர்களுக்கு பெரிய மகிழ்ச்சி. ஒரு நல்ல உணவு, ஒரு நல்ல தூக்கம், ஒரு நல்ல சினிமா—இதுவே அவர்களின் “அதிகபட்ச நெருப்பு பறக்கும் இலட்சியம்.” ஆனால் பெண்களின் மனநிலை வேறுபட்டது. அவர்களுக்கு சாப்பாடு மட்டும் போதாது; அதோடு சேர்ந்து “என்னை யாராவது கவனிக்கிறார்களா?” என்ற கேள்விக்கும் பதில் வேண்டும். அவர்கள் விரும்புவது பொருள் சார்ந்த விஷயங்களும் தான் புதிய உடை, அழகான ஆபரணம், சின்ன சின்ன பரிசுகள். ஆனால் அதற்கும் மேலாக, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அவர்களின் உண்மையான ஆசை. அதனால் தான், ஆண்கள் “சாப்பாடு கிடைத்தா, சொர்க்கத்துக்கு விசிட் அடிப்பதாக சந்தோஷ சாரல்” என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது, பெண்கள் “சாப்பாடு நல்லா இருந்தாலும், யாராவது என்னை புரிந்துகொள்கிறார்களா?” என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். இது சண்டை அல்ல, இது இயல்பான வேறுபாடு. ஆண்களுக்கு நெய் நிறைந்த சாதம் என்றால் மகிழ்ச்சி, பெண்களுக்கு உணர்வுகளை மதிக்கும் ஒருவரின் அன்பு , ஆதரவு, தொடுதல், மற்றும் பாதுகாப்பு தான் அதிகபட்ச மகிழ்ச்சி. சாப்பாடு வயிற்றை நிரப்பும்; ஆனால் கவனமும் அன்பும் தான் மனதை நிரப்பும். பெண்களின் மனம் என்பது எல்லையற்ற ஆசைகளும் கனவுகளும் நிறைந்த ஒரு புத்தகம், மக்களே. ஒரு பெண்ணின் மனதைப் புரிந்துகொள்ளப் புறப்பட்ட அனைவரும், தாங்கள் வயதாகிவிட்டதாகக் கூறி, நரைத்த முடியுடன் திரும்பி வந்துள்ளனர்.