LIFE IN THE BLOG POSTS #0044

 

        வணக்கம் மக்களே , நம் உலகத்தில் பணம் சம்பாதிப்பதில் (Money Earning) அடிப்படையில் இரண்டு விதமான பிரிவுகள் இருக்கின்றன. ஆனால், இந்த இரண்டும் பெரும்பாலானவர்களின் கண்ணுக்குத் தெளிவாகத் தெரிவதில்லை. அவற்றை இன்று ஆழமாகப் பார்ப்போம். இதை ஒரு எளிய உதாரணத்துடன் புரிந்து கொள்ளலாம். ஒரு குடோனில் 300 முதல் 400 அட்டைப்பெட்டிகள் (Cardboard Boxes) இருக்கின்றன என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஒரு தொழிலாளி அந்தப் பெட்டிகளை ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்குத் தூக்கி வைத்துவிட்டு, அதற்கான கூலியைப் பெறுகிறார். இது முழுக்க முழுக்க அவருடைய தனிப்பட்ட உழைப்பு (Work). இது யாருடைய வாழ்க்கையையும் பாதிக்காமல், யாருடனும் முரண்படாமல், தன் வியர்வையால் மட்டுமே சம்பாதிக்கும் ஒரு தூய்மையான முறை. இந்த மாதிரியான 'ஒர்க்' முறையில் தவறுகள் நடப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிக மிகக் குறைவு. மறுபுறம், திரைப்பட நடிகர்களை எடுத்துக்கொள்வோம். ஒரு படத்தில் வெறும் 10 நிமிடங்களுக்கு ஒரு சின்ன கேமியோ (Cameo) ரோலில் நடித்திருப்பார்கள்; ஆனால் அவர்களுக்குக் கோடிக்கணக்கில் சம்பளம் கொடுக்கப்படும். இங்கு ஒரு கேள்வி எழுகிறது இந்தப் பணம் நிஜமாகவே அவர்களுடைய நடிப்புக்காகக் கொடுக்கப்படுகிறதா? அல்லது, இரண்டு தரப்புப் பணத்தைக் கைமாற்றுவதற்காக அவர்களுடைய சம்பளம் கணக்கு காட்டப்படுகிறதா? இந்த மாதிரியான விஷயங்களை வெறும் 'ஒர்க்' என்று சொல்லிவிட முடியாது; இதை ஒரு விளையாட்டு (Game) என்றுதான் அழைக்க வேண்டும். இந்தத் துறை சார்ந்தவற்றில் தவகுகள் அல்லது முறைகேடுகள் நடப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். கார்ட்டூன்களில் வரும் 'கேயட்' (Wile E. Coyote) மற்றும் 'ரோட் ரன்னர்' (Road Runner) பாத்திரங்களை யோசித்துப் பாருங்கள்! கேயட் தன் வாழ்க்கையை ஒரு விளையாட்டாக (Game) மாற்றிக் கொண்டு, எப்படியாவது ஜெயித்துவிட வேண்டும் என்று போராடிக்கொண்டே இருக்கிறான். அவனுக்கு வெற்றியும் தோல்வியும் மட்டுமே முக்கியம். ஆனால், ரோட் ரன்னர் தன் வேலையை (Work) மட்டும் அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டு செல்கிறது; அதற்குப் பிற கவலைகள் கிடையாது. வாழ்க்கை என்பது ஏற்ற இறக்கங்கள் நிறைந்தது. கேம் போன்ற வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழும் மனிதர்கள், ஒவ்வொரு நாளும் தங்களுக்குள்ளேயே சந்தோஷம், சோகம், கடினமான சூழ்நிலைகள், சரியான முடிவுகள் எடுப்பது போன்ற பல விஷயங்களை எதிர்கொண்டு ப்ராசஸ் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. இந்தத் துல்லியமான ஒப்பீடுதான் எனக்கு இந்தச் சிந்தனையைத் தந்தது. இந்த வலைப்பூவை (Blog) தொடர்ந்து ஃபாலோ செய்யுங்கள்; இன்னும் பல சுவாரஸ்யமான விஷயங்களை நாம் கலந்துரையாடலாம்! 

      "Hello folks, in our world, money earning fundamentally falls into two categories, though both are rarely clear to most people's eyes. Let's take a deep look at them today, understanding it through a simple example. Suppose there are 300 to 400 cardboard boxes in a warehouse. A laborer lifts these boxes from one place to another and receives daily wages for it. This is entirely personal labor (Work). It is a pure method of earning solely through one's sweat, affecting no one's life and conflicting with no one. In this kind of 'Work' method, the chances of errors occurring are extremely minimal.

    On the other hand, let's take film actors. They might have acted for just 10 minutes in a small cameo role, yet they are paid crores of rupees. A question arises here: is this money genuinely given for their acting, or is their salary just shown as a way to transfer funds between two parties? Things like this cannot simply be called 'Work'; they must be termed a 'Game.' In fields like this, the possibilities for irregularities or malpractices are much higher.

    Think of the cartoon characters Wile E. Coyote and Road Runner! Coyote turns his life into a 'Game,' constantly struggling to win by any means necessary. To him, only winning and losing matter. But the Road Runner quietly focuses solely on its 'Work' without any other worries.

    Life is full of ups and downs. People who choose to live a 'Game'-like life have to process numerous things every day within themselves joy, sorrow, difficult situations, and making the right decisions. This precise comparison sparked this thought in me. Continue following this blog; we can discuss many more fascinating topics! 

STORY TALKS - மனமாற்றம் என்பது சாதாரணமானது அல்ல !

 

ஒரு காலத்தில் ஒரு துறவி இருந்தாராம். யாருக்கும் எந்தத் தீங்கும் செய்யாமல், யாரிடமும் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாமல், அனைவரிடமும் மிகுந்த அன்போடு வாழ்ந்து வந்தார். அதே ஊரில் மிகுந்த கோபக்காரரான ஒரு செல்வந்தன் இருந்தான். ஒரு நாள் அவன் திடீரென அந்தத் துறவியைத் தேடிச் சென்று, காரணமின்றி அவரைத் தாக்கிவிட்டான். ஆனால், அந்தத் துறவியோ கோபப்படாமல், புன்னகையுடன் அவனிடம், "உனக்கு வேறு ஏதாவது உதவி வேண்டுமா? உன்னுடைய வாழ்க்கையில் நிறைய நல்ல விஷயங்கள் நடக்கட்டும். நீ ஒரு நலமான வாழ்க்கையை வாழ வாழ்த்துகிறேன்" என்று அன்போடு ஆசீர்வாதம் செய்துவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்து சென்றாராம். 

 

அன்றைய இரவில் அந்த செல்வந்தனுக்குச் சுத்தமாகத் தூக்கமே வரவில்லையாம். "அவ்வளவு நல்ல விதமாக அல்லவா அவர் என்னிடம் நடந்துகொண்டார், ஆனால் நானோ அவரைப் போய் அடித்துவிட்டேனே" என்று எண்ணித் தன் செயலை நினைத்து மிகவும் மனவருத்தம் அடைந்தான். விடிந்ததும் எப்படியாவது அந்தத் துறவியைக் கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும் என்று ஊரெல்லாம் தேடினான். ஒரு வழியாக அவரைக் கண்டுபிடித்தவன், உடனடியாக அவர் காலில் விழுந்து, "என்னை மன்னித்துவிடுங்கள், நான் அறியாமல் தவறு செய்துவிட்டேன்" என்று கதறி மன்னிப்புக் கேட்டான். ஆனால், துறவியோ அமைதியாக, "நான் உன்னை மன்னிக்க முடியாது" என்றார். அவர் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டு அந்த செல்வந்தனுக்கு மிகுந்த வருத்தமும் அதிர்ச்சியும் ஏற்பட்டது. உடனே துறவி அவனுக்கு ஒரு அற்புதமான விளக்கத்தைக் கூறினார்:  "நீ தாக்குனது நேற்றைய என்னை. ஆனால், அந்த நிகழ்வை நான் அன்றைக்கே மறந்துவிட்டு, அதிலிருந்து முழுமையாக மாறி ஒரு புதிய மனிதராக இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். அதேபோல, இப்போது என் கண் முன்னால் மன்னிப்பு கேட்டு நிற்பவனும் நேத்து என் மீது கோபப்பட்டு கை நீட்டிய அதே மனிதன் கிடையாது; நீயும் இப்போது ஒரு புதிய மனிதர்தான்! நேற்றைய காலகட்டத்தில் நடந்த அந்தத் தவறுக்கு, நேற்றைய மனிதன் செய்த செயலுக்காக, இன்றைய நான் உன்னை எப்படி மன்னிக்க முடியும்? " என்று அந்தத் துறவி ரொம்பவும் அன்பாகச் சொன்னாராம். 

அப்போதுதான் அந்த செல்வந்தனுக்கு வாழ்க்கையின் உண்மையான தத்துவம் புரிந்தது.   மனமாற்றம் என்பது வெறும் வார்த்தைகளில் அல்ல, அது நம்முடைய செயல்களில்தான் முழுமையாக அடங்கியிருக்கிறது. நாமாக நினைத்துக் கொண்டால் மட்டும் போதாது, நம் செயல்களும் மாற வேண்டும். நாம் செய்யும் தவறுகளால் மற்றவர்கள் பாதிக்கப்பட்டால், அந்த பாதிப்பு சில சமயம் நிரந்தரமாகிவிடுகிறது; அதை காலத்தால் கூட மாற்ற முடியாது. ஆனாலும், கடந்த கால நினைவுகளின் சுமையிலிருந்து விடுபட்டு, நம் கைகளில் இருக்கும் எதிர்காலத்தைத் திருத்திக்கொண்டு மகிழ்ச்சியாக வாழ்வது மட்டுமே நம்முடைய கைகளில் இருக்கிறது. 

புத்தரின் தத்துவங்களில் மிகவும் புகழ்பெற்ற ஒரு கருத்து உண்டு:

"நாம் ஒரு ஆற்றில் காலை வைக்கும்போது, அடுத்த நொடியே அந்த ஆறு மாறிவிடுகிறது; அதில் ஓடும் நீரும் புதியது. அதேபோலத்தான் மனிதர்களும். நேற்றைய மனிதன் வேறு, இன்றைய மனிதன் வேறு."

புத்தரை ஒருமுறை ஒருவன் தகாத வார்த்தைகளால் திட்டினான். அடுத்த நாள் அவன் தன் தவறை உணர்ந்து புத்தரிடம் வந்து மன்னிப்பு கேட்டபோது, புத்தர் புன்னகையுடன்:

"நேற்று என்னை ஏசிய மனிதனும் இல்லை; நேற்று அதை வாங்கிய நானும் இல்லை. நாம் இருவரும் இன்றைக்குப் புதிய மனிதர்கள். இல்லாத ஒரு நேற்றைய நிகழ்வுக்கு நான் இன்று எப்படி உன்னை மன்னிக்கவோ அல்லது கோபப்படவோ முடியும்?"

  "நாம் ஒரு நிறுவனத்தை நடத்துகிறோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம்; அதில் எதிர்பாராமல் ஒரு மிகப்பெரிய நஷ்டம் ஏற்பட்டுவிட்டால், அதற்காக எல்லார் மீதும் கோபப்படுவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை. மாறாக, அந்த நஷ்டத்தைச் சரிசெய்து, அதை லாபமாக மாற்றுவதற்குத் தேவையான அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளைத் தீவிரமாகப் பார்ப்பது மட்டுமே சரியான தீர்வாக இருக்கும்.

    அதேபோல்தான் நம் வாழ்க்கையிலும் கடந்த காலம் என்பது முடிந்துபோன ஒன்று. அதில் நடந்ததை நினைத்துக் கவலைப்படுவதை விட்டுவிட்டு, நம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கக்கூடிய இந்த நிகழ்காலத்தில் சரியான செயல்களைச் செய்வதும், எதிர்காலத்திற்கான தெளிவான திட்டங்களை அமைப்பதும் மட்டுமே நாம் செய்ய வேண்டிய சரியான முடிவாக இருக்கும்."

முந்தைய கதையின் இறுதியில் இந்தத் தத்துவத்தையும் ஒரு முக்கியக் கருத்தாகச் (Takeaway) சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

GENERAL TALKS - கண்ணோடு காண்பதெல்லாம் தலைவா !!

 

     திரைப்படங்களுக்கான மனநிலையில் நாம் ரொம்ப முக்கியமா புரிஞ்சுக்க கூடிய விஷயம் சரணடையும் மனப்பான்மை அதாவது சரண்டர் மைண்ட்செட். ரசிகர்கள் திரைப்படத்தை வெறும் திரைப்படமா மட்டுமே பாக்குறது இல்ல; ஒரு கம்ப்யூட்டர் விளையாட்டு விளையாடும் போது அதில் வரும் புரோட்டகானிஸ்ட் நம்மோடு ஒரு வகையில் இணைந்து விடுகிறார். உதாரணத்துக்கு கால் ஆஃப் டியூட்டி அல்லது ஜிடிஏ மாதிரி விளையாட்டுகள் விளையாடும் போது, அதனுடைய புரோட்டகானிஸ்ட் நம்முடைய கண்ட்ரோலில் இருப்பதால், கார்களை எடுத்துக்கொண்டு செல்வது அல்லது வேலைகளை செய்து முடிப்பது என எல்லாமே நாமே செய்வது போல ஒரு நெருக்கமான இணைப்பு ஏற்படுகிறது. அதே விஷயம் தான் சினிமாவுக்கும் நடக்குது; இதில் எந்த விதமான லாஜிக் மாற்றமும் இல்லை மக்களே.

  சேம் டைலர் சேம் வாடகை அப்படிங்கிற மாதிரி, நாம திரைப்படங்களின் போட்டியை நம்முடைய சொந்தப் போட்டியாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இரண்டு உச்ச நட்சத்திரங்களின் திரைப்படங்கள் வெவ்வேறு நேரங்களில் ரிலீஸ் ஆகும்போது, ஒரு நட்சத்திரத்தின் ரசிகர்கள் இன்னொரு நட்சத்திரத்தின் ரசிகர்களைக் காரணமே இல்லாமல் வெறுக்கவும், அவர்களோடு போட்டி போடவும் ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். நம் மனது இந்த மாதிரியான சுறுசுறுப்பான விளையாட்டுகளை மிகவும் விரும்பும். அதுவுமே லாங் டேர்மா ஐந்து வருடம், 10 வருடம், 15 வருடம் என்று சொல்லி ரசிக விசுவாசம் அப்படிங்கிற விளையாட்டாக மாறி, போகப்போக நம்முடைய வாழ்க்கையில தவிர்க்க முடியாத ஒரு அங்கமா மாறி விடுகிறது. இந்த நுணுக்கமான விஷயத்தை நாம புரிஞ்சுக்கணும் மக்களே!

சினிமாவை ஒரு பொழுதுபோக்கா மட்டுமே பாருங்க. இந்த வலைப்பூவை எழுதக்கூடிய நான் சினிமாவைப் பார்ப்பேன், ரசிப்பேன்; ஆனா, அந்த சினிமாவில் நடிக்கக்கூடிய நடிகர்களைக் கண்மூடித்தனமாக எந்தக் கேள்வியுமே கேட்கக் கூடாது என்று நம்ப வேண்டும் என்றோ, அவர்களை என்னுடைய குடும்பத்தில் ஒருவரா நினைக்க வேண்டும் என்றோ நான் ஒருபோதும் கருத மாட்டேன். இந்த அளப்பரிய மெச்சூரிட்டியை நீங்கள் சரியாகப் புரிஞ்சுக்கோங்க மக்களே! GTA வைஸ் சிட்டி (GTA Vice City) விளையாடும்போது டாமி வெர்செட்டி (Tommy Vercetti) கதாபாத்திரத்தின் வடிவமைப்பு எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கலாம்; அதற்காக அந்த கதாபாத்திரம்தான் என்னுடைய நிஜ வாழ்க்கை என்றோ, அதுவே எனது அடையாளமென்றோ கூறிக்கொண்டிருக்க முடியாது. அப்படிச் சொல்வதற்கு எந்தவிதமான அர்த்தமும் கிடையாது; அது வெறும் பூஜ்யமாகத்தான் கருதப்படும்.

 

When it comes to our psychological state regarding movies, a crucial concept to understand is the "surrender mindset." Fans don't just view a film as a passive movie; much like playing a computer game where the protagonist merges with us in a way, cinema evokes a similar immersion. For instance, when playing games like Call of Duty or GTA, because the protagonist is under our control whether driving cars or completing missions—we feel a close connection, as if we are doing everything ourselves. The exact same thing happens with cinema; there is no logical difference here, folks.

Much like treating external rivalries as our own, we often internalize box-office competition as a personal battle. When movies starring two top stars release at different times, fans start inexplicably hating and competing with each other. Our minds naturally love such high-energy games. Over the long term—spanning 5, 10, or 15 years—this evolves into the game of "fan loyalty," gradually becoming an inescapable part of our daily lives. We need to grasp this subtle nuance, folks!

View cinema strictly as entertainment. As the author of this blog, I watch and enjoy movies, but I would never blindly idolize actors without question, nor would I ever view them as members of my own family. Please embrace this immense maturity, folks! While I might really admire the character design of Tommy Vercetti when playing GTA Vice City, I can never claim that character is my real-life identity or who I am. Saying something like that makes zero sense; it amounts to absolute nothingness.

 

CINEMA GALAXY TAMIL - THENISAI THENDRAL DEVA AVARGAL - COMPOSER DEVA - அனைவரும் நேசித்த ஒரு இசை கலைஞர் ! #2

 

 

 'கோகுலத்தில் சீதை', 'பாஞ்சாலங்குறிச்சி', 'சேனாதிபதி', 'கல்கி' போன்ற திரைப்படங்கள் அனைத்துமே தேவா அண்ணனின் இசையில் பட்டிதொட்டியெல்லாம் பட்டையைக் கிளப்பியவை! 

 அருணாச்சலம்' மற்றும் 'ஒன்ஸ் மோர்' படங்களின் பெருவெற்றிக்குப் பிறகு வந்த 'நேருக்கு நேர்' படத்தின் அத்தனை பாடல்களும் வேற லெவல் ஹிட் கொடுத்து மிரட்டின. அதைத் தொடர்ந்து 'நினைத்தேன் வந்தாய்', 'பிரியமுடன்', 'நட்புக்காக', 'என் ஆசை ராசாவே', 'கண்ணெதிரே தோன்றினால்', 'நினைவிருக்கும் வரை', 'உன்னைத் தேடி', 'உள்ளத்தை கிள்ளாதே' எனத் தொடர் ஹிட்டுகள் குடுத்த தேவா அண்ணனுக்கு, அஜித்தின் இருவேட நடிப்பில் வெளிவந்த 'வாலி' படம் அடுத்த பெரிய பிரேக்த்ரூவைக் கொடுத்தது; அதிலும் அனைத்துப் பாடல்களும் பயங்கர ஹிட்டாகின. அதனைத் தொடர்ந்து 'கனவே கலையாதே', 'ஹலோ', 'உன்னருகே நான் இருந்தால்', 'ஆசையில் ஒரு கடிதம்', 'ஏழையின் சிரிப்பில்' போன்ற படங்களும், அதைத் தொடர்ந்து 'முகவரி', 'குஷி', 'அப்பு' மற்றும் 'மண்ணின் மைந்தன்', 'சிட்டசன்', 'சாக்லேட்' ஆகிய படங்களும் அடுத்தடுத்து பெரிய ஹிட்டுகளைக் குவித்தன. 2000-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு 'பம்மல் கே. சம்பந்தம்', 'ரெட்', 'பகவதி', 'டம்', 'எங்கள் அண்ணா', 'சௌண்ட் பார்ட்டி', 'தேவதையை கண்டேன்', 'இங்கிலீஷ்காரன்' போன்ற படங்கள் பெரிய அளவில் வெற்றி பெற்றன. அதன் பிறகு இசைப்பயணத்தில் சற்று ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டாலும், தேவா அண்ணனின் அசுரத்தனமான இசைக்காலம் எப்போதும் வளரும் இசைக் கலைஞர்களுக்கு ஒரு அசைக்க முடியாத பெஞ்ச்மார்க்காகவே (Benchmark) திகழ்கிறது!

 பிரியமுடன்' படத்தில் இடம்பெற்ற "பாரத்துக்கு கண்ணம்மா, நீ எனக்கு உயிரமா" பாடலும், 'மின்சார கண்ணா' படத்தின் "ஊதா ஊதா பூ" பாடலும் அந்த காலகட்டத்தில் பெரிதும் ரசிக்கப்பட்டன. அதனைத் தொடர்ந்து வந்த 'கண்ணெதிரே தோன்றினால்' படத்தில் "சின்ன சின்ன கிளியே", "சலோமியா", "சந்தோ சந்தா", "கொத்தவால் சாவடி லேடி" என அனைத்துப் பாடல்களும் பட்டையைக் கிளப்பின. 'பூவே உனக்காக' படத்தில் "ஓ நெஞ்சே நெஞ்சே", "ஏ நிலவே ஏ நிலவே" பாடல்களும், 'ஏழையின் சிரிப்பில்' படத்தில் "கரு கரு கருப்பாயி" பாடலும் ஹிட்டடித்தன. 'குஷி' படத்தின் "மொட்டு ஒன்றும் மலர்ந்திடும்", "மேக்கரீனா மேக்கரீனா", "மேகம் கருக்குது" போன்ற பாடல்கள் ஆரம்பகட்டத்திலேயே மாபெரும் ஹிட் அடித்தன. மேலும், 'சிட்டிசன்' படத்தில் "ஓ ஐ லைக் யூ", "பூக்காரா  பூக்காரா", "மேற்கே விதைத்த சூரியனே", 'ரெட்' படத்தில் "ஒல்லிக்குச்சி உடம்புக்காரி", மற்றும் 'பகவதி' படத்தில் "ஜூலை மலர்களே", "சாயோ சாயோ" போன்ற பாடல்கள் வெளியாகி ரசிகர்களை வெகுவாக ஈர்த்துப் பிரமாதமாகப் பேசப்பட்டன.

 Following the monumental success of Arunachalam and Once More, every single song in Nerukku Ner turned out to be a next-level hit that left everyone spellbound. Following that, Deva Anna delivered an unbroken streak of hits with Ninaithen Vandhai, Priyamudan, Natpukkaga, En Aasai Rasave, Kannethire Thondrinaal, Ninaivirukkum Varai, Unnai Thedi, and Ullathai Killathe. Then came Vaalee, starring Ajith in a dual role, which gave him his next major breakthrough; all its songs became sensational hits. This was followed by a consecutive wave of massive hits from films like Kanavae Kalaiyathey, Hello, Unnaruge Naan Irundhal, Aasaiyil Oru Kaditham, and Ezhaiyin Sirippil, along with Mugavari, Kushi, Appu, Mannin Mainthan, Citizen, and Chocolate. Post-2000, films like Pammal K. Sambandam, Red, Bagavathi, Dum, Engal Anna, Sound Party, Devathaiyai Kanden, and Englishkaran achieved massive success. Even though he later took a brief hiatus from his musical journey, Deva Anna's ferocious and legendary musical era stands forever as an unshakable benchmark for upcoming aspiring musicians!

The song "Bharathukku Kannamma, Nee Enakku Uyiramma" from Priyamudan and "Oodhaa Oodhaa Poovae" from Minsara Kanna were immensely loved during that era. Following that, every single track in Kannethire Thondrinaal such as "Chinna Chinna Kiliye", "Salomiya", "Santho Santha", and "Kothaval Chavadi Lady"—rocked the charts. The tracks "O Nenje Nenje" and "Ae Nilavae Ae Nilavae" from Poove Unakkaga, as well as "Karu Karu Karuppayi" from Ezhaiyin Sirippil, became massive hits. The songs "Mottu Ondrum Malarndhidum", "Macarena Macarena", "Megam Karukkuthu" from Kushi achieved monumental success right from the start. Furthermore, tracks like "O I Love You", "Pookkara Pookkara", and "Merke Vithaitha Suriyane" from Citizen, "Ollikuchi Udambukkari" from Red, and "July Malargale" and "Saayo Saayo" from Bagavathi released and captured the hearts of fans, becoming the talk of the town.

 

CINEMA GALAXY TAMIL - THENISAI THENDRAL DEVA AVARGAL - COMPOSER DEVA - அனைவரும் நேசித்த ஒரு இசை கலைஞர் ! #1

 

 

 

 

     'தேனிசைத் தென்றல்' என்று அன்போடு அழைக்கப்படும் இசையமைப்பாளர் தேவா அவர்களின் மறைவு தமிழ் திரையுலகிற்கும், ரசிகர்களாகிய எங்களுக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய இழப்பாகும். 90-களில் தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி நடிகர்களான விஜய் மற்றும் அஜித் ஆகியோரின் ஆரம்ப காலப் படங்களில் பல சூப்பர் ஹிட் பாடல்களைக் கொடுத்து, அவர்களின் மார்க்கெட் உயரவும், திரையுலகில் அவர்கள் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளவும் தேவாவின் இசை மிக முக்கியக் காரணமாக இருந்தது. ஆசை, காதல் கோட்டை, நினைத்தேன் வந்தாய், பிரியமுடன், வாலி, குஷி எனப் பல வெற்றித் திரைப்படங்களின் பாடல்கள் இன்றளவும் நம் காதுகளில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

 தேவநேசன் சொக்கலிங்கம் என்ற இயற்பெயரைக் கொண்ட நமது 'தேனிசைத் தென்றல்' தேவா ஐயா அவர்கள், 1950-ஆம் ஆண்டு பிறந்தார்.

அவர் தனது ஆரம்பக் காலத்தில் இசை உலகத்தில் காலூன்ற பட்ட கஷ்டங்களும், சந்தித்த போராட்டங்களும் சாதாரணமானவை அல்ல. குறிப்பாக, இசையமைப்பாளர் சந்திரபோஸ் அவர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றிய அந்த ஆரம்பக் கட்டக் காலம் அவருடைய இசைப் பயணத்தின் அடிவேராக அமைந்தது.

எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் போன்ற ஜாம்பவான்களும், சந்திரபோஸ், சபேஷ் முரளி போன்ற திறமையான இசையமைப்பாளர்களும் கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த அந்தக்கால கட்டத்தில், தனது சொந்தத் திறமையாலும், தனித்துவமான கானா மற்றும் நாட்டுப்புற இசை பாணியாலும் ஒரு தனி முத்திரையைப் பதிப்பது என்பது அத்தனை எளிதான காரியம் அல்ல. ஆனால், அந்தச் சவால்களை எல்லாம் தாண்டித்தான் அவர் தமிழ் திரையுலகின் அசைக்க முடியாத 'தேவா அண்ணனாக' உயர்ந்தார்.

 மெலடி, கிராமியப் பாடல், கானா மற்றும் மாடர்ன் ட்ரெண்டிங் பாடல்கள் என எதைச் செய்தாலும், அதில் அவர் காட்டிய அர்ப்பணிப்பும், அதற்குரிய இசைக்கருவிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் செய்த தீவிர உழைப்பும் அவரது பாடல்களை என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கச் செய்தன.

 சரத்குமாரின் 'சூரியன்' படத்தில் இடம்பெற்ற "டோலாக்கு டோல் டப்பிமா", "பதினெட்டு வயது" போன்ற அதிரடிப் பாடல்களும், 'சாமுண்டி' படத்தின் "முத்து நகையே முள்ளு நிலவே", 'வசந்த கால பறவை' படத்தின் "செம்பருத்தி செம்பருத்தி பூவை போல பெண் ஒருத்தி", மற்றும் 'கிழக்கு கரை' படத்தின் "எனக்கென பிறந்தவ"  "சிலு சிலு சிலுவென காத்து" போன்ற எக்கச்சக்கமான பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு உணர்வுகளைத் தந்து தமிழ் திரையிசையை அலங்கரித்தன.

 இந்து "மெட்ரோ சேனல்" மற்றும் "ஏ குட்டி முன்னால, நீ பின்னால" போன்ற பாடல்களும் அந்தந்த காலகட்டத்தில் இளைஞர்களைக் கவர்ந்து, 'செந்தூரபாண்டி' மற்றும் 'அண்ணாமலை' தொடங்கி, 'ரசிகன்', 'என் ஆசை மச்சான்', 'கட்டுமரக்காரன்' என அவரது ஆரம்பக் காலப் படங்களின் வெற்றி இமாலயமானது. குறிப்பாக, அஜித்தின் திரைப்பயணத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாகவும், அவரது கெரியரில் மிகச் சிறந்த படமாகவும் அமைந்த 'ஆசை' திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற "மீனம்மா" பாடல் இது 'ஆசை' படத்தின் சூப்பர் ஹிட் பாடல்!), அடுத்த தலைமுறைக்கான இசைப் பரிமாணத்தை அந்தக் காலத்திலேயே நமக்குக் காட்டியது. அந்தப் பாடலின் ட்யூன் மற்றும் வைப் அன்றைய இளசுகளைக் கட்டிப்போட்டது.

அதன் தொடர்ச்சியாக வந்த 'வான்மதி', 'கல்லூரி வாசல்', 'காலம் மாறிப் போச்சு', 'காதல் கோட்டை' எனத் தொடர் வெற்றிகளைக் குவித்து தமிழ் சினிமாவின் தவிர்க்க முடியாத சக்தியாக மாறினார். மேலும், உலக நாயகன் கமல்ஹாசனின் 'அவ்வை சண்முகி' படத்தில், அப்படத்தின் கதைக்களத்திற்கு ஏற்றவாறு அவர் கொடுத்த பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் அற்புதம். குறிப்பாக, நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல "காதலா காதலா" பாடல் எவ்வளவு ஹை பிச்சான ஒரு மிரட்டலான டூயட்! அதை 1996-ஆம் ஆண்டிலேயே சாதித்துக் காட்டிய அவரது இசை மேதைமை எத்தகையது என்பதைச் சொல்ல வார்த்தைகளே இல்லை. 

 CONTD.. 

 

 The passing of the veteran music composer Deva affectionately known as 'Thenisai Thendral' (The Breeze of Southern Melody) is a massive loss to Tamil cinema and to us fans. In the 1990s, Deva's music played a pivotal role in giving super-hit songs for the early films of leading Tamil actors like Vijay and Ajith, helping them elevate their market standing and firmly establish themselves in the film industry. The songs from numerous blockbuster hits like Aasai, Kadhal Kottai, Ninaithen Vandhai, Priyamudan, Vaalee, and Kushi continue to ring in our ears to this day.   Born in 1950, our 'Thenisai Thendral' Deva Ayya, whose birth name is Devanesan Chokkalingam, experienced immense struggles and challenges during his early days trying to secure a foothold in the music world. In particular, the initial phase when he worked alongside music composer Chandrabose served as the foundational root of his musical journey.At a time when legends like M.S. Viswanathan and talented composers like Chandrabose and Sabesh-Murali were ruling the industry, carving out a unique niche through his own raw talent and distinctive Gana and folk music styles was no easy feat. Yet, overcoming all those challenges, he rose to become the unshakable 'Deva Anna' of Tamil cinema.   Whether it was a melody, a folk track, a Gana song, or modern trendy numbers, his sheer dedication to every genre and his meticulous effort in selecting the right musical instruments are what make his songs stand the test of time.Action-packed hits like "Tholaku Thol Dappima" and "Pathinettu Vayasu" from Sarathkumar's Sooriyan, "Muthu Nagaiyae Mullu Nilave" from Samundi, "Sembaruthi Sembaruthi Poova Pola Pen Oruthi" from Vasantha Kaala Parvai, and the unforgettable tracks "Enakena Piranthava" and "Silu Silu Siluvena Kaathu" from Kizhakku Karai each of these incredible songs brought diverse emotions and adorned Tamil film music.Tracks like "Hindu Metro Channel" and "A Kutti Munnala, Nee Pinnnala" captivated the youth of those eras. Starting with Senthoorapandi and Annamalai, his early films like Rasigan, En Aasai Machan, and Kattumarakaran achieved a monumental streak of success. In particular, the song "Meenamma" (a super hit!) from Aasai a film that served as a massive turning point and one of the finest in Ajith's career gave us a glimpse of the next musical dimension even back then. The tune and vibe of that song completely hooked the youngsters of that generation.   Following that came consecutive successes like Vanmathi, Kalluri Vaasal, Kaalam Maari Pochu, and Kadhal Kottai, establishing him as an undeniable powerhouse in Tamil cinema. Furthermore, the songs he delivered for Ulaganayagan Kamal Haasan's Avvai Shanmugi, perfectly tailored to the film's plot, were nothing short of wonderful. Especially, as you mentioned, "Kaathala Kaathala" is such a high-pitch, spellbinding duet! Words fall short in describing the sheer musical genius it took to pull that off back in 1996.   

LIFE IN THE BLOG POSTS #0043

 

 

 

 

      நம் வாழ்க்கையில் இசைக்கும் பாடல்களுக்கும் இடையே உள்ள பந்தம் எப்போதும் ஓர் அலாதியான தனி அழகு கொண்டதுதான், மக்களே! பல காதல் பாடல்களை நமக்கு மிகவும் பிடித்தவர்களுடன் இணைந்து கேட்கும்போது கிடைக்கும் அந்த சுகமே தனி. திரைப்படங்களில் காதலை ஒரு விதமாகக் காட்சிப்படுத்தியிருப்பார்கள்; ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் காதலோ அல்லது பாடல்கள் மூலம் கடத்தப்படும் உணர்வுகளோ அதைவிட எத்தனையோ மடங்கு ஆழமானவை. அவற்றை நம் சொந்த வாழ்க்கையோடு பொருத்திப் பார்க்கும் அந்தத் தருணங்களில் கேட்கும் பாடல்கள் தரும் அனுபவமே அலாதியானது குறிப்பாக, அந்தக் காலத்தில் நாம் பயன்படுத்திய அந்த மியூசிக் பிளேயரை என்னால் இன்றும் மறக்கவே முடியாது. பார்க்க இன்றைக்கு இருக்கும் ஸ்மார்ட்போன் போலத்தான் இருக்கும்; ஆனால் சிம் கார்டு கிடையாது. MP4 இல் 360p, 720p வீடியோக்கள், MP3, AAC போன்ற குறிப்பிட்ட ஃபார்மட்களை மட்டுமே சப்போர்ட் செய்யும் சின்னதொரு மீடியா டிவைஸ் அது. மெமரி கார்டு போட்டுக்கொள்ளலாம், அதோடு அருமையான இன்டர்னல் ஸ்டோரேஜும் கொடுத்திருப்பார்கள். நான் சொல்வது அந்த 2013-14 காலகட்டங்களை! அந்தச் சிறிய சாதனத்தில் பாடல்களைக் கேட்பதும், இயர்போனை மாட்டிக்கொண்டு அந்த இசையில் மூழ்குவதும் தனி ஒரு ஃபீலிங். இன்றைக்கு எல்லாமே ஒரே போனுக்குள் வந்துவிட்டது வசதியாகத்தான் இருக்கிறது; இருந்தாலும், அந்தத் தனிதனி சாதனங்கள் தந்துவிட்டுச் சென்ற அந்த அழகிய காலத்தை என் மனசு இப்போதும் ரொம்பவே மிஸ் பண்றது, மக்களே! சமீபத்தில் நான் காணும் சில விளம்பரங்கள் என்னை ஆச்சரியப்படுத்துகின்றன; கடந்த காலத்தின் அந்த பொன்னான நினைவுகளை மீட்டெடுக்கும் வகையில், புதுப்புதிய மியூசிக் டிவைஸ்கள் இப்போது மீண்டும் சந்தைக்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன! அந்த சாதனங்கள் வெற்றி பெற வேண்டும் என்று நானும் முழு மனதுடன் வாழ்த்துகிறேன். ஏென்றால, இசை என்பது வேறு எதனுடனும் கலக்காமல், தனி ஒரு கலையாக, மாபெரும் பிராண்டாக என்றென்றும் கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஒரு உன்னத விஷயம் அல்லவா, மக்களே! கண்மூடித்தனமாகப் புகழ்கிறேன், மனித வழிபாட்டில் இறங்குகிறேன் என்று யாரும் தவறாக நினைத்துவிட வேண்டாம், மக்களே! இதை ஒரு எளிய உதாரணத்தின் மூலம் விளக்க விரும்புகிறேன்: சந்தைக்கு வரும் பலதரப்பட்ட மின்சாதனப் பொருட்கள்—ஏசி, ஃபான்கள், டிவிகள், மிக்ஸிகள், லைட்டுகள் எனப் பல இருக்கின்றன. அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட லைட் மிகச் சிறப்பாக எரிகிறது என்றால், நாம் அந்தத் குறிப்பிட்ட லைட்டின் தரத்தை மட்டுமே பாராட்டுவோமே தவிர, அந்த லைட்டைத் தயாரித்த நிறுவனத்தை தனியாக விஷயமாகத்தான் பார்ப்போம். அதை சேர்த்து பொருத்தி பார்க்க மாட்டோம். ஒரு நிறுவனத்தின் வணிக வெற்றியும் அதன் வளர்ச்சியும் முழுக்க முழுக்க ஈட்டப்படும் பணத்திலும் மூலதனத்திலும்தான் அடங்கியிருக்கிறதே; அந்த நுணுக்கமான வணிக மனநிலையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், மக்களே! சரி, இந்த ஆழமான சிந்தனைகளுக்குப் பிறகு, மீண்டும் நம்முடைய பாடல்கள் உலகத்திற்குள் நுழையும்போது, இந்தக் காலத்தில் என்னை வியக்க வைக்கும் ஒரு புதுமையான விஷயம் என்றால், அது இந்த ஏஐ ஜெனரேட்டட் (AI Generated) ரீமேக் பாடல்கள் தான்! பழைய பொக்கிஷமான பாடல்களின் அதே ஆன்மாவையும் இன்ஸ்ட்ருமென்ட்களையும் அப்படியே தக்கவைத்து, இன்றைய நவீன தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டு முற்றிலும் புதுவிதமான மெருகுடன் பல பாடல்களை இன்றைக்கு உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதைக் கேட்கும்போது எனக்குச் சொல்ல முடியாத ஆச்சரியமாக இருக்கிறது! உண்மையான ஒரு தலைசிறந்த பாடகரோ அல்லது பாடகியோ நேரலையில் நின்று பாடினால் எப்படித் துல்லியமாக இருக்குமோ, அதே போன்றதொரு (கச்சிதமான) இசைத் துல்லியமும் குரல் வளமும் அந்த ஏஐ பாடல்களிலும் வெளிப்படுவது வியப்பிலும் வியப்பு! நிச்சயமாக, இது தொழில்நுட்பத்தின் மாபெரும் அற்புதம். நீங்களும் இது போன்ற ஏஐ ரீமேக் பாடல்களைக் கேட்டிருக்கிறீர்களா, மக்களே? அப்படியானால் உங்கள் அனுபவத்தை மறவாமல் கமெண்ட்டில் பதிவு செய்யுங்கள்!

Our life’s connection with music and songs has always possessed a uniquely exquisite magic, my people! Listening to romantic melodies alongside those we hold dear brings a joy like no other. While cinema often portrays love in its own scripted way, real life along with the raw emotions conveyed through music runs far deeper. The experience of hearing a song while relating it directly to our personal lives is simply magical.

In particular, I can never forget the media players we used back in those days. They looked quite like today's smartphones, but without a SIM card. They were compact media devices that supported specific formats like MP4 videos in 360p or 720p, alongside MP3 and AAC audio. You could plug in a memory card, and they also came with decent internal storage.

I’m talking about the 2013–14 era! Plugging in earphones and completely immersing yourself in music through that tiny dedicated device was an irreplaceable feeling. Today, having everything consolidated into a single smartphone is undoubtedly convenient; yet, my heart deeply misses that beautiful era of standalone gadgets, my people!

Recently, a few advertisements caught my eye and pleasantly surprised me. New music devices are returning to the market, thoughtfully designed to revive those golden memories of the past! I wholeheartedly wish these devices immense success. After all, music is an art form that deserves to be celebrated purely on its own merit unadulterated and timeless as a grand brand in itself!

Now, please don't misinterpret my previous posts and assume that I blindly idolize humans or indulge in hero worship, my people! Let me explain this through a simple analogy: Consider the wide array of electrical appliances available in the market ACs, fans, TVs, mixers, and lights. If a particular light bulb shines exceptionally well, we praise the quality of that specific bulb alone. We view the manufacturing company as a separate entity rather than conflating the product with the brand. A company's commercial success and growth rest entirely on its capital and revenue; that is a subtle business reality we must recognize, my people!

Now, after these deep reflections, as we return to the realm of music, one recent innovation that genuinely mesmerizes me is AI-generated remake songs!

By preserving the original soul and instrumentation of classic, cherished tracks, modern technology is reinterpreting these songs with a completely fresh finish. Listening to them leaves me in utter awe! The precision in both music and vocal tone mirrors what a top-tier legendary singer would produce live—it is nothing short of technological wonder!

Have you ever listened to these AI-generated remake songs, my people?

LIFE IN THE BLOG POSTS #0042

 

      சரிங்க... உணர்வுபூர்வமான அந்த எமோஷனல் மைண்ட்செட்டைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, அறிவார்ந்து சிந்திக்கக்கூடிய அந்த இன்டலெக்சுவல் மைண்ட்செட்டை நாம் பெறுவதன் மூலமாக இந்தச் சமூகத்தில் என்னதான் மாற்றங்கள் நிகழப்போகின்றன? முன்னொருமுறை நான் மரங்கள் மற்றும் பழங்கள் பற்றிச் சொன்ன உதாரணத்தையே மீண்டும் யோசித்துப் பாருங்கள்: எமோஷனல் மைண்ட்செட் என்பது, மரத்தில் உள்ள அந்தச் சில பழங்கள் யாருக்குச் சொந்தம் என்று அடிதடியில் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கும். ஆனால், இன்டலெக்சுவல் மைண்ட்செட் அப்படிப்பட்ட லட்சக்கணக்கான மரங்களை நட்டு, செழிப்பான விவசாயத்தை உருவாக்கி, அனைவருக்கும் தேவையான உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தும்!

நம்முடைய கடந்த கால வரலாற்றுப் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்தாலே இது புரியும். நம் முன்னோர்கள் தங்களுக்குத் தேவையான உணவை எப்போதெல்லாம் தேவைக்கு அதிகமாகச் சேர்த்து வைத்துப் பாதுகாத்தார்களோ, அப்பொழுதுதான் தங்களுக்கான பலத்த பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகளையும், அரண்களையும், மாபெரும் கட்டிடங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டனர். அந்த அறிவுசார் நடவடிக்கைதான் அவர்களுக்குப் பலவிதமான பேராபத்துகளில் இருந்து நிரந்தரமான பாதுகாப்பை வழங்கியது. அதுமட்டுமின்றி, மருத்துவக் குணம் கொண்ட மூலிகைச் செடிகள், பொக்கிஷமான அறிவுப் புத்தகங்கள், எதிர்கால வரைபடங்கள் என அறிவுசார்ந்த பல கண்டுபிடிப்புகளை அவர்கள் தொடர்ச்சியாக உருவாக்கினார்கள். அந்த உழைப்புதான் மனிதப் பரிணாம வளர்ச்சியை அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்கு வெற்றிகரமாக நகர்த்திச் சென்றது. அதே அற்புதம் இங்கும் நிகழும்!

இன்றைக்கு மாணவர்கள் மத்தியில் எமோஷனல் மைண்ட்செட்டை வளர்த்தால், அவர்களின் முழு கவனமும் படிப்பில் இருந்து திசைமாறிப் போய்விடும். அதுவே, அவர்களுக்குள் இன்டலெக்சுவல் மைண்ட்செட்டை நாம் விதைத்தால், மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் படிப்பார்கள்; பல துறைகளிலும் உன்னதமான பெரிய பெரிய பொறுப்புகளையும் பதவிகளையும் அடைவார்கள். அந்த ஒட்டுமொத்த சமூகமும் செழிப்படையும். அந்த மாணவர்கள் ஈட்டும் உயரிய வருமானத்தினாலேயே, ஒரு எளிய சிறிய கிராமம்கூட வளமான ஒரு பெருநகரமாக உருமாறும்! அனைவருடைய வாழ்க்கைத்தரமும் பன்மடங்கு உயரும். ஊருக்குள் புதிய கடைகள் உருவாகும், கம்பீரமான கட்டிடங்கள் எழும்; உணவுப் பொருட்களின் விலைகள் எப்போதும் நமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும். எளிய மக்களும் உணவுக்காகச் சிரமப்பட வேண்டிய சூழல் மாறும். ஏன், தேவையேற்பட்டால் தானியக் களஞ்சியங்களும் பல அங்காடி மையங்களும் உருவாகும். நாம் தேவைக்கு அதிகமான உணவைப் பயிரிட்டுச் சேமித்து வைத்துவிட்டால், இந்த பூமியில் எந்த ஒரு மனிதனும் பசியோடு இரவில் தூங்க வேண்டிய கட்டாயம் வராது என்ற மகத்தான மாற்றத்தை இது உருவாக்கும்!

இப்போது நீங்களே சொல்லுங்கள் மக்களே... சினிமா மீதான அந்தத் தற்காலிகமான எமோஷனல் மைண்ட்செட் உங்களுக்குத் தேவையா? அல்லது அனைவரையும் உயர்த்திக் கரையேற்றும் அந்தப் பகுத்தறிவுமிக்க இன்டலெக்சுவல் மைண்ட்செட் தேவையா?

 

Alright then... what real transformation will actually take place in our society if we discard that shallow Emotional Mindset and adopt an Intellectual Mindset driven by critical thinking?

Consider again the example I mentioned earlier about trees and fruit:

An Emotional Mindset will squabble and fight over who owns the few fruits already hanging on a tree. An Intellectual Mindset, on the other hand, will plant millions of trees, cultivate thriving agriculture, and ensure long-term food security for everyone!

This becomes crystal clear when you turn the pages of history. Whenever our ancestors produced and stored food beyond their immediate needs, they gained the stability to build robust infrastructure, fortresses, and grand architecture. That intellect-driven foresight provided them with permanent security against countess perils. Furthermore, they systematically documented medicinal plants, authored treasured books of wisdom, and mapped out navigation routes. It was this purely intellectual pursuit that propelled human evolution from one milestone to the next. The exact same miracle can happen today!

If we foster an emotional mindset among students, their focus will inevitably drift away from their education. But if we cultivate an intellectual mindset within them, they will pursue learning with passion. They will rise to prominent positions and leadership roles across diverse industries, elevating the entire community.

Through the substantial income these empowered students generate, even a modest village can transform into a prosperous city! Everyone’s standard of living will rise exponentially. New businesses will flourish, impressive structures will rise, and food prices will remain stable and controlled. The struggles of everyday people to secure basic meals will disappear. If necessary, grain reservoirs and ration systems will naturally emerge. By cultivating and storing surplus food, we can create a revolutionary world where no human being ever has to sleep on an empty stomach!

So tell me, my people...

Do you want that fleeting Emotional Mindset obsession with cinema? Or do you want the rational, Intellectual Mindset that elevates and empowers everyone?