LOVE TALKS - கொஞ்சமாக காதல் கவிதைகள் !! #5

 "மழை பெய்யும் போது மட்டும் 

வேண்டுமென்றே குடை எடுத்து வரமாட்டேன்.. 

உன் சிறிய குடைக்குள் எனக்கும் 

கொஞ்சம் இடம் கேட்பதற்காக அல்ல, 

உன் தோள்களில் மழைத்துளி விழாமல் 

என் சட்டையால் மறைக்கும் 

அந்த ஒரு நொடி நெருக்கத்திற்காக!"

--

"கணக்கு பாடமே பிடிக்காத எனக்கு 

இப்போது டியூஷன் கிளாஸ் தான் சொர்க்கம்!

சார் நடத்தும் பாடங்கள் எதுவும் புரியவே இல்லை

என்றாலும், சந்தேகம் கேட்பது போலத் திரும்பி - 

நீ பேனா முனையைக் கடித்தபடி

யோசிப்பதைப் பார்ப்பது தான்

 ---

என் அன்றாடப் நாட்கள் நகர்கிறது!"

"அபார்ட்மெண்ட் கிரிக்கெட் விளையாடும்போது

வேண்டுமென்றே உன் வீட்டு ஜன்னலை நோக்கி 

பந்தை அடிக்கிறேன்!

ஜன்னல் கண்ணாடி உடைய வேண்டும் 

என்பதற்காக அல்ல, பந்தை எடுக்க வரும் 

சாக்கில் உன் அம்மாவிடம் திட்டு வாங்கிக் கொண்டே 

நீ பால்கனியில் வந்து நிற்பதைப் பார்ப்பதற்காக!"

---

 (˶ᵔ ᵕ ᵔ˶)

LOVE TALKS - கொஞ்சமாக காதல் கவிதைகள் !! #4

"உன் தண்ணீர் பாட்டிலில் இருக்கும்

கடைசித் துளியாக நான் இருக்க ஆசைப்படுகிறேன்..

வெயிலில் வாடி நீ களைத்து வரும்போது,

உன் தாகம் தீர்க்கும் சாக்கில்

உன் இதழ்களை ஒருமுறை தீண்டிவிட்டு மறைந்துவிட!"

𓍢ִ໋🌷͙֒𓍢ִ໋🌷͙֒𓍢ִ໋🌷͙֒

"மின்சாரம் போன அந்த இரவு நேரங்களில்

அபார்ட்மெண்ட் மொட்டை மாடிக்கு வராதே!

இருட்டில் நிலவு என்று நினைத்து

வானத்து நட்சத்திரங்கள் எல்லாம்

உன்னைச் சுற்றி மொய்க்கத் தொடங்கிவிடும்..

அப்புறம் உன்னைத் தேடி நான் எங்கே போவேன்?"

𓍢ִ໋🌷͙֒𓍢ִ໋🌷͙֒𓍢ִ໋🌷͙֒

"உன் வீட்டு வாசலில் என் சைக்கிள் செயின்

அடிக்கடி கழன்று கொள்கிறது!

அது துருப்பிடித்துப் போனதால் அல்ல..

அதைச் சரி செய்யும் சாக்கில்

இன்னும் சில நிமிடம் உன் வீட்டு ஜன்னலைப் பார்க்க

அது எனக்காகச் செய்யும் ஒரு சின்ன உதவி!"

LOVE TALKS - கொஞ்சமாக காதல் கவிதைகள் !! #3

"உன் அலைபேசிக்கு ஏன் 'Lock' போடுகிறாய்?

உன் விரல் ரேகையை விட - 

உன் மெல்லிய புன்னகையைத் தான் 

அது ரகசியமாகச் சேமித்து வைத்திருக்கிறது!

நீ ஒருமுறை பார்த்தாலே போதும்,

அது தானாகவே திறந்து வழிவிடும்!"

"இன்று இரவு நிலவைப் பார்க்காதே..

பாவம், அதற்குப் பொறாமை வந்துவிடும்!

வானத்தில் இவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தும்

உன்னை விட அழகாக இருக்க முடியவில்லையே என்று

அது மேகத்திற்குப் பின்னால் ஒளிந்து கொள்ளும்!"

"உன் நோட்டுப் புத்தகத்தின் கடைசிப் பக்கமாக

நான் இருக்க ஆசைப்படுகிறேன்..

நீ எவ்வளவோ முக்கிய பாடங்களை முதல் பக்கத்தில் எழுதினாலும்,

உனக்குப் பிடிக்காத நேரங்களில் - உன்

அழகான கிறுக்கல்கள் எல்லாம் 

பாவப்பட்ட என் மேல் தானே விழும்!"

LOVE TALKS - கொஞ்சமாக காதல் கவிதைகள் !! #2

"வெயிலில் நடக்கும்போது கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக இரு..

உன் நிழலை யாராவது திருடிச் சென்றுவிடப் போகிறார்கள்!

ஏனென்றால், நீ இல்லாத நேரங்களில்

உன் நிழலாவது என்னுடன் இருக்கட்டும் என்று

என் இதயம் அலைந்து கொண்டிருக்கிறது."

"உன் அலைபேசிக்கு அடிக்கடி சார்ஜ் போடாதே..

என் நினைவுகளை அதில் சேமித்து வைத்தாலே போதும்,

அது ஒருபோதும் அணைந்து போகாது!

அந்த நினைவுகளின் வெப்பமே

அதற்குத் தேவையான மின்சாரத்தைத் தந்துவிடும்."

"மழை வரும்போது குடை பிடித்துக் கொள்ளாதே..

ஒவ்வொரு மழைத்துளியும் உன்னைத் தீண்டத் துடிக்கிறது!

உனக்குப் பதிலாக நான் நனைந்து கொள்கிறேன்,

மழையிடம் இருந்து உன்னைக் காப்பாற்ற அல்ல..

உன் மீது விழும் அந்த ஒரு துளி அன்பைக் கூட

என்னால் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது என்பதால்!"

LOVE TALKS - கொஞ்சமாக காதல் கவிதைகள் !! #1

 

"உன் கண்களைப் பார்க்கும்போது மட்டும் எனக்குக் கொஞ்சம் கைவிலங்கு போட்டுவிடு.. இல்லையென்றால் என் இதயம் உன் பின்னாடியே திருட்டுத்தனமாக வந்துவிடுகிறது!"

---

 

"உன் சிரிப்பில் என்ன மின்சாரம் இருக்கிறதோ தெரியவில்லை.. நீ புன்னகைக்கும் போதெல்லாம் என் இதயத்தில் இருக்கும் விளக்குகள் எல்லாம் தானாகவே ஒளிர்ந்து கொள்கின்றன!"

---

 

"உன் காலடியிலிருந்து கொஞ்சம் மண்ணைக் கடனாக கொடுப்பாயா.. என் வீட்டு வாசலில் தூவி வைக்க வேண்டும்.. தேவதைகள் வந்து சென்றதற்கான ஒரு அத்தாட்சி எனக்குத் தேவை!"

///

 "உன் தெரு வழியாக நான் வரும்போதெல்லாம் என் கால்களுக்குக் கொஞ்சம் கடிவாளம் போட்டுவிடு.. உன் வீட்டு வாசலைக் கடந்ததும் அவை நடக்க மறுத்து அங்கேயே ஸ்டிரைக் செய்கின்றன!"

\

"உன் அலைபேசியில் 'Contact' லிஸ்ட்டை ஒருமுறை சரிபார்.. அதில் என் பெயர் இருக்கிறதோ இல்லையோ, 'Lost and Found' பகுதியில் மட்டும் தேடிப் பார்.. அநேகமாக என் இதயம் அங்கேதான் விழுந்து கிடக்கும்!"

\

"உன் தலைமுடியில் ஒரு கிளிப் மாட்டி வை.. இல்லையென்றால் என் எண்ணங்கள் எல்லாம் காந்தத்தில் ஒட்டும் இரும்புத் துகள்களாய் உன்னையே வந்து ஒட்டிக்கொள்கின்றன!"

 

---

 

GENERAL TALKS - இந்த பொருட்களை சேகரிக்கும் ஆசைக்கு பின்னணியில் இருப்பது என்ன ?

பொருட்களைச் சேகரிப்பதன் பின்னணியில் உள்ள உளவியல் உந்துதல், வளங்களைக் குவிப்பதற்கும் சூழலைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைப்பதற்கும் மனிதர்களுக்கு இருக்கும் பழங்கால பரிணாமத் தேவையிலிருந்து (Evolutionary drive) உருவானது. 

வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களில், அரிய அல்லது அத்தியாவசியமான பொருட்களைச் சேகரிப்பது உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு வழியாக இருந்தது.

குறிப்பாக பண்டமாற்று முறை காலங்களில் அரிதான பொருட்கள் வலிமையான பரிமாற்ற மதிப்பை கொண்டு வைத்திருந்தது. 

நவீன காலத்தில் இது அவசியமற்ற கலைப்பொருட்களைச் சேகரிப்பதாக மாறியுள்ளது. நரம்பியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், ஓர் அரியப் பொருளைத் தேடி அலைவது (The Hunt), மூளையின் 'ரிவார்டு சர்க்யூட்' பகுதிகளில் டோபமைன் (Dopamine) சுரப்பைத் தூண்டுகிறது. 

சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், அந்தப் பொருளை வாங்கிய பிறகு கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியை விட, அதை வாங்குவதற்கு முன்பு அந்தத் தேடலின் போதும், அந்தத் தொகுப்பை முழுமை செய்யும் எதிர்பார்ப்பின் போதும் தான் மூளையில் மகிழ்ச்சி உச்சத்தை அடைகிறது. 

இது ஒரு தொடர் சுழற்சியை உருவாக்குகிறது ஒரு சேகரிப்பாளர் தனது அந்த மனநிலை உயர்வைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள, அடுத்த "காணாமல் போன ஒரு பகுதியைத்" தேடி ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறார்.

உயிரியல் ரீதியான மகிழ்ச்சியைத் தாண்டி, சேகரிப்பு என்பது தனிமனித அடையாளம் மற்றும் இருப்புக்கான தொடர்ச்சியை (Identity construction) உறுதிப்படுத்தும் ஒரு கருவியாகச் செயல்படுகிறது. 

விண்டேஜ் பேனாக்கள், அரிய இசைத்தட்டுகள் அல்லது வரலாற்றுப் பொருட்கள் என எதைச் சேகரித்தாலும், அதன் மூலம் ஒருவர் தனது உள்மனதின் மதிப்புகளையும் ரசனைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த பொருட்கள் "நினைவாற்றல் நங்கூரங்களாக" (Mnemonic anchors) செயல்படுகின்றன.  

அவை சேகரிப்பாளரை ஒரு குறிப்பிட்ட காலம், நினைவுகள் அல்லது அவர் விரும்பும் ஒரு லட்சிய உலகத்தோடு பிணைக்கின்றன. அனைத்தும் டிஜிட்டல் மயமாகிவிட்ட, மாற்றங்கள் நிறைந்த இந்த உலகில், ஒரு நிஜமான சேகரிப்பு ஒருவித பாதுகாப்பு உணர்வை (Ontological security) வழங்குகிறது. 

அங்கு சேகரிப்பாளர் தான் அந்தப் பொருட்களின் வரிசை, பாதுகாப்பு மற்றும் வரலாற்றைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரியாக இருக்கிறார். இந்தத் தொகுப்பு அவரது வாழ்விற்குப் பிறகும் நிலைத்து நிற்கும் ஒரு அடையாளமாக, காலத்தின் ஓட்டத்தை வெல்லும் ஒரு குறியீடாக அமைகிறது.

இன்றைய நவீன உலகில், நிஜமான பொருட்களிலிருந்து டிஜிட்டல் சொத்துக்கள் மற்றும் NFT-களுக்கு சேகரிப்பு பழக்கம் மாறுவது குறித்து ஒரு பெரிய விவாதம் எழுந்துள்ளது. டிஜிட்டல் சேகரிப்பில் சமூக கௌரவம் மற்றும் அபூர்வத் தன்மை இருந்தாலும், அதில் ஒரு "தொடு உணர்வு" (Tactile deficit) இருப்பதில்லை. 

பழைய காகிதத்தின் வாசனை, உலோகத்தின் கனம் அல்லது ஒரு பொருளின் தேய்மானத்தால் ஏற்படும் தனித்துவமான நிறம் போன்றவை ஒரு சேகரிப்பாளரை நிஜ உலகோடு பிணைக்கின்றன. 

இந்தத் தொடு உணர்வுதான் அந்தப் பொருளுக்கும் அதன் உரிமையாளருக்கும் இடையிலான உணர்ச்சிகரமான பிணைப்பை வலுப்படுத்துகிறது. நமது வாழ்க்கை பெருகிவரும் திரைகளால் (Screens) ஆக்கிரமிக்கப்படும்போது, பொருட்களைச் சேகரிக்கும் செயல் ஒருவகை "பொருள்சார் எதிர்ப்பாக" (Material resistance) பரிணமிக்கிறது. 

ஒரு அல்காரிதத்தால் அழிக்கவோ அல்லது நகலெடுக்கவோ முடியாத ஒரு பொருளின் நிஜமான இருப்புதான் உண்மையான மதிப்பு என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

அனைத்தும் டிஜிட்டல் மயமாகும் எதிர்காலத்தில், கைகளால் தொடக்கூடிய பொருட்களுக்கான மதிப்பு இன்னும் அதிகமாகும் என்று நினைக்கிறீர்களா? அல்லது அடுத்த தலைமுறை ஒரு டிஜிட்டல் கோப்பிலேயே (Digital file) அந்த ஆன்மாவை உணருமா?

GENERAL TALKS - சத்துமானமான உணவுகளுக்கு மாறுவது எதனால் ஒரு உடனடி மாற்றத்தை கொடுப்பது இல்லை !

நமது வாழ்க்கையை முன்னேற்ற வேண்டும் என்று மிகவும் சத்தான உணவுகளுக்கும் இயற்கை துணை உணவுகளுக்கும் மாறும்போது, அதன் மாற்றம் ஏன் ஒரே நாளில் உடனடியாக தெரிவதில்லை என்பதற்கான அறிவியல் காரணங்கள் இருக்கிறது மக்களே ! 

சத்தான உணவுகளுக்கு மாறும்போது உடனடி மாற்றம் தெரியாததற்கு முதன்மையான காரணம், நமது உடலின் செல் சுழற்சி மற்றும் திசுக்கள் புதுப்பிக்கப்படும் கால தாமதம் (Cellular Turnover Latency) ஆகும். மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்லுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆயுட்காலம் உண்டு. உதாரணமாக, ரத்த சிவப்பணுக்கள் சுமார் 120 நாட்கள் வாழ்கின்றன; தோல் செல்கள் சில வாரங்களில் மாறுகின்றன.

ஆனால் எலும்புத் திசுக்கள் முழுமையாகப் புதுப்பிக்கப்பட பல ஆண்டுகள் ஆகின்றன. நீங்கள் உயர்தர ஊட்டச்சத்துக்களை உட்கொள்ளும்போது, அவை ஏற்கனவே சேதமடைந்த செல்களை உடனடியாக "சரிசெய்வதில்லை". மாறாக, அடுத்து உருவாகப்போகும் புதிய தலைமுறை செல்களுக்கான மூலப்பொருட்களைத் தான் வழங்குகின்றன. 

பழைய, சத்து குறைந்த செல்கள் அழிந்து (Apoptosis), வலிமையான கட்டமைப்பு மற்றும் மேம்பட்ட மைட்டோகாண்ட்ரியா (Mitochondria) அடர்த்தி கொண்ட புதிய செல்கள் அவற்றின் இடத்தை எடுக்கும்போதுதான் உடலியல் ரீதியான மாற்றங்கள் நமக்குத் தெரிய ஆரம்பிக்கின்றன.

ஆழ்ந்த உயிரியல் மட்டத்தில், உடல் எபிஜெனெடிக் (Epigenetic) மற்றும் என்சைம் மறுசீரமைப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. பல ஆண்டுகளாகப் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளை உண்பதால், உடல் அதிக குளுக்கோஸ் எரிப்பு மற்றும் நாள்பட்ட வீக்கத்திற்கு (Inflammation) பழகியிருக்கும். ஆரோக்கியமான உணவுக்கு மாறும்போது, புதிய ஊட்டச்சத்துக்களைச் சிதைக்கத் தேவையான புதிய என்சைம்களை (Metabolic Enzymes) உடல் உற்பத்தி செய்ய வேண்டும். மேலும், நமது நோய் எதிர்ப்பு சக்தியில் 70% பங்களிக்கும் குடல் நுண்ணுயிரிகளின் (Gut Microbiome) சூழல் மாற வேண்டும். 

தீய பாக்டீரியாக்களை அழித்து, நன்மை செய்யும் பாக்டீரியாக்கள் அங்கு நிலைபெற ஒரு நீண்ட கால 'சூழலியல் போர்' அங்கே நடக்கும். உங்கள் குடல் "மண்" ஆரோக்கியமாக மாறாதவரை, நீங்கள் எவ்வளவு தரமான உணவை உண்டாலும் உடல் அதை முழுமையாக உறிஞ்ச முடியாது. இதற்குப் பல மாதங்கள் பிடிக்கும்.

இறுதியாக, உடல் தனது உள்நிலை சமநிலையை (Homeostasis) பேணுவதற்காகச் செய்யும் "பயோலாஜிக்கல் ட்ரையேஜ்" (Biological Triage) எனும் முன்னுரிமை செயல்பாடும் இந்தத் தாமதத்திற்கு ஒரு முக்கிய காரணம். உடல் தனக்குக் கிடைக்கும் சத்துக்களை முதலில் இதயம் மற்றும் மூளை போன்ற உயிர் காக்கும் உறுப்புகளுக்கே அனுப்பும்

தோல், முடி மற்றும் மூட்டுகளுக்குக் கடைசியாகத்தான் சத்துக்கள் சென்றடையும். பல ஆண்டுகளாக உடலில் தேங்கியுள்ள ஆக்சிஜனேற்ற அழுத்தம் (Oxidative Stress) மற்றும் டிஎன்ஏ மட்டத்தில் ஏற்பட்ட சேதங்களைச் சரிசெய்ய, திசுக்களில் ஊட்டச்சத்துக்கள் முழுமையாக நிறைய வேண்டும். மேலும், உடலில் தேங்கியுள்ள 'மெட்டபாலிக் கழிவுகளை' (AGEs) வெளியேற்றி, புரதக் கட்டமைப்புகளைச் சரிசெய்வது மிக நிதானமாக நடக்கும் ஒரு செயலாகும். 

எனவே, அந்த "உடல் புத்துணர்ச்சி" என்பது ஒரு நாளில் நடக்கும் அதிசயம் அல்ல; அது உங்கள் உடலின் சிதைவு விகிதத்தை விட, செல்கள் சீரமைக்கப்படும் விகிதம் அதிகரிக்கும்போது ஏற்படும் ஒட்டுமொத்த அமைப்பின் தூய்மையான நிலையாகும்.