நமது வியர்வையையும் ஆன்மாவையும் பிழிந்து, ஒவ்வொரு செங்கல்லாகப் பார்த்துப் பார்த்து நாம் செதுக்கிய ஒரு லட்சியக் கோட்டை, வெறும் திறமையால் மட்டுமே எழுந்துவிடுவதில்லை. பிரபஞ்சத்தின் அத்தனை விதிகளுக்கும் உட்பட்டு, நாம் ‘சரியானது’ என்று நம்பும் அத்தனை புள்ளிகளையும் மிகக்கச்சிதமாக இணைத்து ஒரு மாபெரும் சித்திரத்தை வரைந்து முடித்திருப்போம்.
ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்த உலகம் நேர்மையாளர்களால் மட்டுமே இயங்குவதோ, அல்லது உழைப்பிற்கு மட்டுமே தகுந்த கூலி தரும் ஒரு தராசாகவோ இருப்பதில்லை. நமக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத, நம் கண்ணுக்கே தெரியாத ஏதோ ஒரு இருட்டறையில் அமர்ந்துகொண்டு, பிறரின் வளர்ச்சியைக் கண்டு பொறாமையால் வெந்துபோகும் சில வெறிபிடித்த மனிதர்களின் சதிவலைகள் நம் உழைப்பைச் சூழ்ந்துகொள்கின்றன.
அவர்களின் வஞ்சகப் புன்னகையும், திட்டமிட்ட மோசடித் தனங்களும், நாம் அணுவணுவாகச் சேர்த்து வைத்த தகுதிகளை ஒரே நொடியில் அர்த்தமற்றதாக மாற்றி, நம் வெற்றிக் கனியை நம் கைகளிலிருந்தே பறித்து விடுகின்றன.
இந்தத் தோல்வி என்பது வெறுமனே ஒரு காரியம் தடைபடுவதோ அல்லது ஒரு ஒப்பந்தம் கைநழுவிப் போவதோ மட்டுமல்ல; அது நம் ஆன்மாவின் மீது நிகழ்த்தப்படும் மிகக் கொடூரமான ஒரு படுகொலை.
நாம் எல்லாவற்றையும் சரியாகச் செய்திருந்தும், நெறிமுறைகளைக் கடைப்பிடித்திருந்தும், ஒரு நரித்தந்திரக் கூட்டம் நம்மைத் தோற்கடிக்கும் போது, நம் உழைப்பின் மீதும் பிரபஞ்சத்தின் நீதியின் மீதும் நமக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையே சுக்குநூறாக உடைந்து போகிறது.
"தர்மம் வெல்லும், உழைப்பு உயர்த்தும்" என்ற காலங்காலமாக நம் காதுகளில் ஓதப்பட்ட தத்துவங்கள் யாவும், அந்தச் சதிகாரர்களின் அசிங்கமான சதுரங்க ஆட்டத்திற்கு முன்னால் வெறும் வெற்று வார்த்தைகளாகத் தோன்றி நம்மை ஏளனம் செய்கின்றன.
நாம் சிந்திய வியர்வைத் துளிகள் ஒவ்வொன்றும், பிறரின் பேராசை மற்றும் வஞ்சகம் என்னும் நெருப்பில் விழுந்து, சாம்பலாகிப் போகும் அந்தப் பெருவலி, ஒரு மனிதனை உள்ளுக்குள்ளே முற்றிலுமாக உலுக்கி, ஒரு சிலையான மௌனத்திற்குள் தள்ளிவிடுகிறது.
ஆனால், இந்த அநீதியான தோல்வியின் அடியாழத்தில் தான் ஒரு விசித்திரமான, ஆக்ரோஷமான உண்மை ஒளிந்திருக்கிறது. சதிகாரர்களால் நம்முடைய தற்காலிகச் செயல்களையும் அதன் பலன்களையும் மட்டுமே முடக்க முடியுமே தவிர, அந்தச் செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கக்கூடிய நம்மிடம் இருக்கும் அந்த உன்னதமான திறமையையோ அல்லது நம் ஆன்மாவின் வீரியத்தையோ அவர்களால் ஒருபோதும் திருட முடியாது.
ஒரு சூறாவளி காற்று எவ்வளவுதான் பலமாக வீசினாலும், அது மரத்தின் கிளைகளையும் இலைகளையும் மட்டுமே உதிர்க்க முடியும், மண்ணுக்குள் ஆழப் புதைந்திருக்கும் வேர்களை அசைக்கக் கூட முடியாது. பிறரின் மோசடிகளால் நாம் வீழ்த்தப்படும் இந்தத் தருணம், நம்மை அழிப்பதற்கான முடிவுரை அல்ல; மாறாக, இனிவரும் காலங்களில் சதிகாரர்களின் எந்தவொரு விஷ அம்புகளும் ஊடுருவ முடியாதபடி நம்மைச் சுற்றிலும் ஒரு எஃகு கோட்டையை அமைத்துக் கொள்வதற்குக் காலம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் ஒரு முரட்டுத்தனமான பாடம்.
தற்காலிகமாக நம் செயல்கள் பலனற்றுப் போனாலும், இந்த அநீதியைத் தாண்டி, இன்னும் பல மடங்கு வீரியத்துடன் நாம் மீண்டெழுவதே நம்மை வீழ்த்த நினைத்த சதிகளுக்கு நாம் தரும் ஆகச்சிறந்த பதிலடி.
