SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #6 - கணினி வன்தகடுகள் எளிதில் உடையும் கருவிகளா ?

ஹார்ட் டிஸ்க் தோல்விகள் பொதுவாக தர்க்கரீதியான கோளாறுகள் (Logical failures) மற்றும் இயந்திரக் கோளாறுகள் (Physical Mechanical Failures) என இருவகைப்படும். தர்க்கரீதியான கோளாறில் ஹார்ட்வேர் சரியாக இருக்கும், ஆனால் வைரஸ் பாதிப்பு அல்லது தவறான முறையில் கணினியை அணைப்பதன் காரணமாக கோப்புகள் சிதைந்துவிடும். மாறாக, இயந்திரக் கோளாறு என்பது உள்ளே இருக்கும் சுழலும் பாகங்கள் உடைவதைக் குறிக்கும். இதில் மிகவும் மோசமானது 'ஹெட் கிராஷ்' (Head Crash) ஆகும். இதில் தரவுகளை வாசிக்கும் 'ஆக்சுவேட்டர் ஆர்ம்' (Actuator Arm), அதிவேகமாகச் சுழலும் தட்டுகளில் (Platters) மோதி உராய்வை ஏற்படுத்தும். இது தட்டுகளில் உள்ள காந்தப் பூச்சைச் சுரண்டி எடுத்துவிடுவதால், தரவுகள் நிரந்தரமாக அழிந்துவிடும். அப்போது 'கிளிக் கிளிக்' என்று ஒரு சத்தம் கேட்கும், இதனை 'டெத் கிளிக்' (Click of Death) என்று அழைப்பார்கள்.

மற்றொரு பொதுவான பிரச்சனை ஹார்ட் டிஸ்கின் 'பிசிபி' (Printed Circuit Board - PCB) எனப்படும் மின்சுற்றுப் பலகையில் ஏற்படும் மின்னணு தோல்வி ஆகும். இது ஹார்ட் டிஸ்கின் மூளையாகச் செயல்பட்டு, கணினியின் கட்டளைகளை இயந்திர அசைவுகளாக மாற்றுகிறது. மின்சார ஏற்ற இறக்கம் (Power surge) காரணமாக இதில் உள்ள சிப் பழுதடைந்தால், ஹார்ட் டிஸ்க் சுழலாமல் "செயலிழந்தது" (Dead) போலக் காணப்படும். அதேபோல், பழைய HDD-களில் உள்ள மோட்டார் தாங்கிகள் (Motor bearings) காலப்போக்கில் தேய்மானம் அடைந்து அல்லது உயவு எண்ணெய் காய்ந்து போவதால் தட்டுகள் சுழலாமல் நின்றுவிடும். தட்டுகள் அதன் குறிப்பிட்ட வேகத்தை ($5,400$ அல்லது $7,200$ RPM) எட்டவில்லை என்றால், ரீடர் ஹெட் (Reader head) காற்றடுக்கு மேல் மிதக்க முடியாமல் தரவுகளைப் படிக்கத் தவறிவிடும்.

ஹார்ட் டிஸ்க் முழுமையாகப் பழுதடைவதற்கு முன்பு சில எச்சரிக்கை அறிகுறிகளைக் காட்டும். நவீன ஹார்ட் டிஸ்க்கள் S.M.A.R.T. (Self-Monitoring, Analysis, and Reporting Technology) எனும் தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டுள்ளன. இதன் மூலம் 'ரீஅலோக்கேட்டட் செக்டார்ஸ்' (Reallocated Sectors) போன்ற குறைபாடுகளைக் கண்டறியலாம். கணினி திடீரென மிகவும் மெதுவாவது, அடிக்கடி நீல நிறத் திரை (Blue Screen of Death) தோன்றுவது அல்லது கோப்புகள் மர்மமான முறையில் காணாமல் போவது போன்றவை ஹார்ட் டிஸ்க் முடியப்போகிறது என்பதற்கான அறிகுறிகள். இந்த நிலையில், 'ரிப்பேர்' சாப்ட்வேர்களைப் பயன்படுத்துவது இயந்திரப் பாதிப்பை இன்னும் அதிகமாக்கும். எனவே, உடனடியாகத் தரவுகளை ஒரு புதிய SSD-க்கு மாற்றிவிட்டு, பழுதடைந்த ஹார்ட் டிஸ்கைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்துவதே பாதுகாப்பானது. இது மிகவும் அதிகமாக SATA USB கேபிள் பயன்படுத்தி வொர்க் பண்ணும் எக்ஸ்டர்னல் ஹார்ட் டிஸ்க்குகளில் அதிகமாக உருவாக வாய்ப்புள்ளது !! 

SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #5 - மின்னலின் சக்தியை எதனால் நம்மால் பயன்படுத்த முடியவில்லை

ஒருமுறை மின்னல் தாக்கும்போது சுமார் 500 கோடி ஜூல்ஸ் (Joules) ஆற்றலும், 30,000 ஆம்பியர் அளவிலான மின்சாரமும் வெளியாகிறது. இதைச் சேமிக்கும் முதல் முயற்சியாக பெஞ்சமின் பிராங்க்ளினின் 'பட்டம் விடும் பரிசோதனை' அமைந்தது. நவீன காலத்தில், லேசர் கதிர்களைப் பயன்படுத்தி காற்றில் ஒரு 'பிளாஸ்மா பாதையை' உருவாக்கி, மின்னலை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு வரவழைக்கும் சோதனைகள் நடக்கின்றன. இருப்பினும், இதில் உள்ள மிகப்பெரிய சிக்கல் மின்னலின் வேகம். சில மைக்ரோ விநாடிகளில் [10^{-6} விநாடிகள்] கடத்தப்படும் இந்த அதீத ஆற்றல், சாதாரண செப்பு கம்பிகளை உடனே ஆவியாக்கிவிடும். மேலும், எந்தவொரு நவீன மின்தேக்கியாலும் (Capacitor) இவ்வளவு பெரிய வெப்பத்தையும் மின்சாரத்தையும் வெடிக்காமல் தாங்கிக்கொள்ள முடிவதில்லை.

நேரடியாக மின்னலைப் பிடிப்பதற்குப் பதிலாக, அதன் மின்காந்தப் புலத்திலிருந்து (Electromagnetic Pulse) ஆற்றலைப் பெறும் முயற்சிகள் தற்போது மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. மின்னல் அதிகம் தாக்கும் பகுதிகளில் பூமிக்கு அடியில் பிரம்மாண்டமான தூண்டல் சுருள்களை (Induction Coils) அமைப்பதன் மூலம், மின்னல் உருவாக்கும் காந்த மாற்றங்களை மின்சாரமாக மாற்ற விஞ்ஞானிகள் முயல்கின்றனர். மற்றொரு முயற்சியாக, 'பீசோ எலக்ட்ரிக்' (Piezoelectric) கருவிகள் மூலம் இடியின் சத்தம் மற்றும் அதிர்வுகளிலிருந்து நுண்-வாட்ஸ் மின்சாரத்தைச் சேமிக்கும் ஆய்வுகளும் நடக்கின்றன. ஆனால், மின்னலின் ஒட்டுமொத்த ஆற்றலோடு ஒப்பிடும்போது இவற்றின் மூலம் கிடைக்கும் மின்சாரம் மிகவும் குறைவானதே.

சூரிய ஒளி அல்லது காற்று போல மின்னல் என்பது ஒரு நிலையான ஆற்றல் மூலம் அல்ல. ஒரு சிறிய நகரத்திற்குத் தேவையான மின்சாரத்தைப் பெற ஒரு நாளைக்கு ஆயிரக்கணக்கான மின்னல்கள் தேவைப்படும். ஆனால், உலகிலேயே மின்னல் அதிகம் தாக்கும் இடங்களில் கூட ஒரு சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவிற்கு ஆண்டுக்குச் சுமார் 200 மின்னல்கள் மட்டுமே தாக்குகின்றன. மேலும், மின்னலின் பெரும்பாலான ஆற்றல் வெப்பமாகவும் ஒளியாகவும் தரையை அடைவதற்கு முன்பே வீணாகிவிடுகிறது. எனவே, மின்சாரத்தை நேரடியாகச் சேமிப்பதற்குப் பதிலாக, மின்னலின் வெப்பத்தைப் பயன்படுத்தி நீரை மூலக்கூறுகளாகப் பிரித்து ஹைட்ரஜன் எரிபொருளை உருவாக்கும் திசையில் ஆராய்ச்சிகள் நகர்ந்து வருகின்றன. சூரியனை விட ஐந்து மடங்கு வெப்பமான (30,000 K) நிலையைத் தாங்கக்கூடிய சூப்பர்-கண்டக்டர்களை நாம் உருவாக்கும் வரை, மின்னல் ஒரு பயன்பாட்டு சக்தியாக மாறாமல் இயற்கை அதிசயமாகவே இருக்கும்.

SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #4 - இன்னும் சில கால பயண சிக்கல்கள் !

---

1. இரட்டை முரண்பாடு (Twin Paradox)

இது ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கொள்கையின் அடிப்படையில் உருவான ஒரு விந்தை.

• விளக்கம்: ஒரே வயதைக் கொண்ட இரண்டு இரட்டையர்களில் ஒருவர் விண்கலம் மூலம் ஒளியின் வேகத்திற்கு நெருக்கமான வேகத்தில் விண்வெளிக்குப் பயணம் செய்கிறார், மற்றொருவர் பூமியிலேயே இருக்கிறார். பல ஆண்டுகள் கழித்து விண்வெளிப் பயணி பூமிக்குத் திரும்புகிறார்.

• முரண்பாடு: பூமியில் இருந்தவருக்கு காலம் வேகமாக நகர்ந்திருக்கும், ஆனால் அதிவேகத்தில் பயணித்தவருக்கு காலம் மெதுவாக நகர்ந்திருக்கும் (Time Dilation). இதனால், விண்வெளிப் பயணி பூமிக்குத் திரும்பும்போது தனது இரட்டைச் சகோதரரை விட மிகவும் இளமையாக இருப்பார். வேகம் காலத்தையே மாற்றியமைக்கும் இந்த முரண்பாடு அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

2. ஷிப் ஆஃப் தீஸியஸ் (Ship of Theseus)

இது பழங்கால கிரேக்க தத்துவவியலாளர்களால் கேட்கப்பட்ட ஒரு ஆழமான கேள்வி. இது 'அடையாளம்' (Identity) பற்றியது.

• விளக்கம்: தீஸியஸ் என்பவரின் கப்பல் நீண்ட காலம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதன் ஒவ்வொரு பலகையாகப் பழுதாகும்போது, அந்தப் பழைய பலகை நீக்கப்பட்டு புதிய பலகை பொருத்தப்படுகிறது. இப்படியே காலப்போக்கில் கப்பலின் அனைத்துப் பாகங்களும் மாற்றப்பட்டுவிடுகின்றன.

• முரண்பாடு: இப்போது அங்கிருக்கும் கப்பல் அதே பழைய கப்பலா அல்லது புதிய கப்பலா? ஒருவேளை மாற்றப்பட்ட பழைய பாகங்கள் அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்து மற்றொரு கப்பலை உருவாக்கினால், அதில் எது "உண்மையான" தீஸியஸ் கப்பல்? இது நமது உடல் செல்கள் மாறுவதற்கும் பொருந்தும்—உடல் செல்கள் மாறினாலும் நாம் அதே மனிதராகவே இருக்கிறோமா?

3. பொல்ட்ஸ்மேன் மூளை (Boltzmann Brain)

இது பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் பற்றிய ஒரு விசித்திரமான அறிவியல் முரண்பாடு.

• விளக்கம்: பிரபஞ்சம் ஒரு பெரிய வெடிப்பால் (Big Bang) உருவாவதை விட, விண்வெளியில் உள்ள அணுக்கள் தற்செயலாக ஒரு ஒழுங்கமைப்பில் இணைந்து ஒரு "சிந்திக்கும் மூளை" உருவாவது கணித ரீதியாக அதிக வாய்ப்புள்ளது என்று லட்விக் பொல்ட்ஸ்மேன் கருதினார்.

• முரண்பாடு: நாம் இன்று காணும் இந்த பிரம்மாண்டமான பிரபஞ்சம், நட்சத்திரங்கள், பூமி ஆகிய அனைத்தும் உண்மையாகவே இருக்க வாய்ப்பு குறைவு. மாறாக, நீங்கள் ஒரு வெற்றிடத்தில் தற்செயலாக உருவான ஒரு 'தனி மூளை'யாக இருக்கவும், உங்கள் நினைவுகள் அனைத்தும் ஒரு மாயையாக இருக்கவும் அதிக வாய்ப்புள்ளது என்கிறது இந்த தியரி. இது பிரபஞ்சத்தின் இருப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

---

SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #3 - காலத்தின் பயண நேர சிக்கல் கோட்பாடுகள் !

---

1. பூட்ஸ்ட்ராப் முரண்பாடு (Bootstrap Paradox)

இது ஒரு பொருளோ அல்லது தகவலோ எங்கிருந்து உருவானது என்ற ஆதாரமே இல்லாமல் ஒரு சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்வதைக் குறிக்கும்.

• உதாரணம்: ஒரு நபர் கால இயந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி கடந்த காலத்திற்குச் சென்று, இளம் வயதில் இருக்கும் ஷேக்ஸ்பியரைச் சந்திக்கிறார். அவரிடம் ஷேக்ஸ்பியரின் புகழ்பெற்ற நாடகப் புத்தகத்தைக் கொடுக்கிறார். ஷேக்ஸ்பியர் அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்து அப்படியே பிரதி எடுத்து வெளியிடுகிறார்.

• முரண்பாடு: இப்போது அந்த நாடகங்களை எழுதியது யார்? ஷேக்ஸ்பியர் அந்த நபர் கொடுத்த புத்தகத்தைப் பார்த்து எழுதினார், அந்த நபர் எதிர்காலத்தில் ஷேக்ஸ்பியர் எழுதிய புத்தகத்தைத்தான் எடுத்துச் சென்றார். இங்கு அந்தத் தகவல் (Information) எங்கிருந்து உருவானது என்ற ஆரம்பப் புள்ளியே இருக்காது. இது "தகவல் முரண்பாடு" என்றும் அழைக்கப்படும்.

2. ஃபெர்மி முரண்பாடு (Fermi Paradox)

இது விண்வெளி மற்றும் வேற்று கிரகவாசிகள் (Aliens) தொடர்பானது.

• விளக்கம்: நமது பால்வெளி அண்டத்தில் (Milky Way) கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள் உள்ளன, அவற்றில் பல பூமியைப் போன்ற கிரகங்களைக் கொண்டுள்ளன. பிரபஞ்சத்தின் வயதைக் கணக்கிட்டால், நம்மை விட முன்னேறிய நாகரிகங்கள் பல உருவாகி இருக்க வேண்டும். அவர்கள் இப்போது பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவி இருக்க வேண்டும்.

• முரண்பாடு: "அப்படியானால் எல்லாரும் எங்கே?" (Where is everybody?). வேற்று கிரகவாசிகள் இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகமாக இருந்தும், இதுவரை அதற்கான ஒரு சிறிய ஆதாரம் கூட நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. இந்த முரண்பாடு அறிவியலாளர்களை இன்றும் குழப்பிக் கொண்டிருக்கிறது.

3. பொல்சின்ஸ்கி முரண்பாடு (Polchinski's Paradox)

இது நோவிகோவ் கொள்கைக்கு ஒரு சவாலாக முன்வைக்கப்பட்டது.

• விளக்கம்: ஒரு பில்லியர்ட் பந்தை புழுத்துளை வழியாக கடந்த காலத்திற்கு அனுப்புகிறோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்தப் பந்து கடந்த காலத்திலிருந்து வெளிவந்து, அதே பந்து புழுத்துளைக்குள் நுழைவதற்கு முன்பே அதன் மீது மோதி திசை திருப்புகிறது.

• முரண்பாடு: பந்து திசை மாறினால் அது புழுத்துளைக்குள் நுழையாது. அது நுழையவில்லை என்றால் கடந்த காலத்திற்கு வந்து தன்னைத் தானே மோதிக்கொள்ள முடியாது. இது நோவிகோவ் கொள்கையின் மூலம் தீர்க்கப்பட்டாலும், காலப்பயணத்தில் உள்ள தர்க்கரீதியான சிக்கல்களை விளக்கும் மிகச்சிறந்த உதாரணமாகும்.

SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #2 - கடந்த காலத்தை மாற்ற முடியாதே ?

நோவிகோவ் சுய-நிலைத்தன்மை கொள்கை (Novikov Self-Consistency Principle) என்று ஒரு விஷயம் இருக்கிறது மக்களே ! 1980-களின் பிற்பகுதியில் ரஷ்ய இயற்பியலாளர் இகோர் டிமிட்ரிவிச் நோவிகோவ் என்பவரால் முன்வைக்கப்பட்ட இந்த கொள்கை, காலப்பயணத்தினால் (Time Travel) ஏற்படும் தர்க்கரீதியான முரண்பாடுகளுக்கு ஒரு தீர்வை வழங்குகிறது. இதன்படி, கடந்த காலத்தில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி முரண்பாட்டை உருவாக்கும் எந்தவொரு நிகழ்வும் நடப்பதற்கான வாய்ப்பு 'பூஜ்ஜியம்' ஆகும். சுருக்கமாகச் சொன்னால், பிரபஞ்சத்தில் ஒரே ஒரு காலவரிசை (Timeline) மட்டுமே உள்ளது, அது எப்போதும் சீராகவும் முரண்பாடின்றியும் இருக்கும். நீங்கள் கடந்த காலத்திற்குச் சென்றால், அங்கு நீங்கள் செய்யும் செயல்கள் ஏற்கனவே வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாகத்தான் இருந்திருக்கும். உங்களை காலப்பயணம் செய்யத் தூண்டிய அதே நிகழ்வுகளின் தொகுப்பில் உங்கள் கடந்த கால வருகையும் ஏற்கனவே கணக்கில் கொள்ளப்பட்டிருக்கும் என்பதால், உங்களால் வரலாற்றை மாற்ற முடியாது.

இந்தக் கொள்கை பொதுச் சார்பியல் கோட்பாட்டின் (General Relativity) சமன்பாடுகளின் அடிப்படையில் செயல்படுகிறது, குறிப்பாக மூடப்பட்ட கால வளைவுகள் (Closed Timelike Curves - CTCs) இதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. சாதாரண இயற்பியலில் ஒரு செயல் ஒரு விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால், நோவிகோவ் வாதிடுவது என்னவென்றால், கால வளைவுகள் கொண்ட ஒரு பிரபஞ்சத்தில், இயற்பியல் விதிகள் ஒட்டுமொத்த காலவெளியின் நிலைத்தன்மைக்கு உட்பட்டே இருக்க வேண்டும். புகழ்பெற்ற "தாத்தா முரண்பாடு" (Grandfather Paradox) படி, நீங்கள் கடந்த காலத்திற்குச் சென்று உங்கள் தாத்தாவைக் கொல்ல முயன்றால், ஏதோ ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு—துப்பாக்கி இயங்காமல் போவது, நீங்கள் சறுக்கி விழுவது அல்லது ஒரு பறவை குறுக்கே பறப்பது—கண்டிப்பாக அந்தச் செயலைத் தடுக்கும். இதன் மூலம் நீங்கள் பிறப்பதற்குக் காரணமாக இருந்த அந்த வரலாறு சிதையாமல் பாதுகாக்கப்படும்.

நோவிகோவ் கொள்கையானது காலப்பயண சமன்பாட்டிலிருந்து "சுதந்திர விருப்பம்" (Free Will) என்ற கருத்தை நீக்கி, அனைத்தையும் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒன்றாக மாற்றுகிறது. இது பல கிளை பிரபஞ்சங்கள் (Many-Worlds Interpretation) என்ற குழப்பம் இல்லாமல் காலப்பயணத்தை அனுமதிக்கிறது, ஆனால் காலப்பயணியின் செயல்கள் முற்றிலும் மாற்ற முடியாதபடி முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்கிறது. இதற்கு உதாரணமாக பில்லியர்ட் பந்து (Billiard Ball) சோதனை சொல்லப்படுகிறது: ஒரு புழுத்துளை (Wormhole) வழியாக கடந்த காலத்திற்குச் செல்லும் ஒரு பந்து, தனது இளைய பதிப்பின் மீது மோதலாம்; ஆனால் அந்த மோதல் இளைய பந்தை அதே புழுத்துளைக்குள் சரியாகத் தள்ளும் கோணத்தில் மட்டுமே நிகழும். எனவே, கடந்த காலம் என்பது நாம் மாற்றக்கூடிய ஒரு காகிதம் அல்ல, அது ஒரு உறுதியான கட்டமைப்பு; ஒரு காலப்பயணியின் ஒவ்வொரு "தலையீடும்" ஏற்கனவே வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட ஒரு மாற்ற முடியாத உண்மை மட்டுமே.

SCIENCE TALKS - ARIVIYAL TAMIL #1 - ஒளியை விட வேகமான துகள்கள் !

அறிவியலின் அடிப்படை விதிகளின்படி, ஒளியின் வேகத்தை விட வேகமாக எதுவும் பயணிக்க முடியாது என்பது ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கோட்பாட்டின் முக்கிய விதியாகும். ஆனால், டாக்கியான்கள் (Tachyons) எனப்படும் கற்பனைத் துகள்கள் இந்த விதியைச் சவால் செய்கின்றன. இவை ஒளியை விட வேகமாகவும், குறைந்தபட்சம் ஒளியின் வேகத்திலாவது எப்போதும் பயணிக்கும் பண்பைக் கொண்டவை என்று இயற்பியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு டாக்கியான் அதிக ஆற்றலை இழக்கும்போது அதன் வேகம் குறையாமல், மாறாக இன்னும் அதிகமாகும்! இது நமது இயல்பான அறிவுக்குப் புறம்பாகத் தோன்றினாலும், கணித ரீதியாக இவை சாத்தியமான ஒன்றாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

இந்தத் துகள்கள் நிஜமாகவே இருந்தால், அவை காலப்போக்கின் திசையையே மாற்றிவிடும். ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிக்கும் ஒரு துகள், விளைவு ஏற்படுவதற்கு முன்பே காரணத்தை அடையும் விந்தையை நிகழ்த்தும். உதாரணமாக, ஒரு டாக்கியான் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டால், நீங்கள் தூண்டுதலை அழுத்துவதற்கு முன்பே இலக்கு தாக்கப்பட்டிருக்கும். இது "காரணகாரிய முரண்பாடு" எனப்படும் சிக்கலை உருவாக்குகிறது. அதாவது, தகவல்களைக் கடந்த காலத்திற்கு அனுப்பும் ஒரு 'காலத் தந்தி' போல இவை செயல்படக்கூடும், இது பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கமைப்பையே கேள்விக்குறியாக்கும்.

இருப்பினும், ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிப்பது முற்றிலும் சாத்தியமற்றது என்று கூறிவிட முடியாது. ஒரு குறிப்பிட்ட ஊடகத்தில் (உதாரணமாக நீர் அல்லது கண்ணாடி), ஒளியின் வேகம் அதன் வெற்றிட வேகத்தை விடக் குறையும். அந்தச் சமயத்தில், மற்ற துகள்கள் அந்த ஊடகத்தில் ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிக்க முடியும். இவ்வாறு நிகழும்போது, ஒரு விமானம் ஒலியை விட வேகமாகச் செல்லும்போது 'சோனிக் பூம்' உருவாவதைப் போல, நீல நிற ஒளி வீச்சு உருவாகும். இது செரன்கோவ் கதிர்வீச்சு (Cherenkov Radiation) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அணு உலைகளில் காணப்படும் அந்த மர்மமான நீல நிற ஒளி, துகள்கள் ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிப்பதற்கான ஒரு அழகான மற்றும் நிஜமான சான்றாகும்.

காரணகாரிய முரண்பாடு (Causality Paradox) ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிக்கும் (FTL) சூழலில், காரணகாரிய முரண்பாடு என்பது ஐன்ஸ்டீனின் சிறப்புச் சார்பியல் கோட்பாட்டின் ஒரு வியக்கத்தக்க விளைவாகும். இது 'காலம்' என்பது அனைவருக்கும் பொதுவானது அல்ல என்பதை உணர்த்துகிறது. இயற்பியலில், "காரணகாரியம்" (Causality) என்பது ஒரு விளைவு ஏற்படுவதற்கு முன்பு அதன் காரணம் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படை விதியாகும். ஆனால், ஒரு துகள் ஒளியை விட வேகமாகப் பயணித்தால், அது இயற்பியலின் பாரம்பரிய "ஒளி கூம்பு" (Light Cone) எல்லைக்கு வெளியே சென்றுவிடும். இதன் விளைவாக, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் இருந்து பார்க்கும் ஒருவருக்கு, காரணம் நடப்பதற்கு முன்பே விளைவு நடப்பது போலத் தோன்றும்; அதாவது தகவல் கடந்த காலத்திற்கு அனுப்பப்படுவது சாத்தியமாகும்.

இதனை விளக்க "டாக்கியான் ஆன்டி-டெலிபோன்" (Tachyon Antitelephone) என்ற உதாரணம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒளியை விட வேகமான துகள்களைப் பயன்படுத்தி செய்தி அனுப்பும் ஒரு கருவி உங்களிடம் இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். நபர் 'A' என்பவர் நபர் 'B'-க்கு ஒரு செய்தியை அனுப்புகிறார். அந்தத் துகள்கள் ஒளியை விட வேகமாகச் செல்வதால், நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு பார்வையாளரின் பார்வையில் அந்தச் செய்தி கடந்த காலத்தை நோக்கிச் செல்வது போலத் தோன்றும். நபர் 'B' அந்தச் செய்தியைப் பெற்றவுடன் உடனடியாக பதில் அனுப்பினால், நபர் 'A' அந்தச் செய்தியை அனுப்புவதற்கு முன்பே அந்தப் பதில் அவரை வந்தடையும். இது ஒரு தர்க்கரீதியான சுழற்சியை (Logic loop) உருவாக்குகிறது. உதாரணமாக, "இந்தச் செய்தியை அனுப்பாதே" என்று உங்கள் கடந்த காலத்திற்கே நீங்கள் செய்தி அனுப்பினால், நீங்கள் செய்தியை அனுப்பவும் மாட்டீர்கள், அதே சமயம் அந்தப் பதில் வரவும் வாய்ப்பிருக்காது இது ஒரு முரண்பாடான உண்மையை உருவாக்குகிறது.

இந்த முரண்பாடுகளைத் தீர்க்க இயற்பியலாளர்கள் சில கோட்பாடுகளை முன்வைக்கின்றனர். "நோவிகோவ் சுய-நிலைத்தன்மை கொள்கை" (Novikov Self-Consistency Principle) இதன்படி, பிரபஞ்சத்தின் விதிகள் கடந்த காலத்தை மாற்ற அனுமதிக்காது, அதாவது ஒரு முரண்பாடு ஏற்படாத வகையில் தான் நிகழ்வுகள் நடக்கும். மற்றொரு கருத்து என்னவென்றால், காரணகாரிய விதியை மீறுவது பிரபஞ்சத்தின் அஸ்திவாரத்தையே தகர்ப்பது போன்றது என்பதால், ஒளியை விட வேகமாகப் பயணிப்பது என்பது முற்றிலும் சாத்தியமற்ற ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும். ஒருவேளை ஒளியின் வேகத்தைத் தாண்டும் ஒரு துகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், அது வெறும் வேகம் பற்றிய கண்டுபிடிப்பாக இருக்காது; 'காலத்தின் அம்பு' (Arrow of Time) மற்றும் வரலாற்றின் வரிசைமுறை பற்றிய நமது புரிதலையே அது மொத்தமாக மாற்றி எழுதும். இந்த விஷயங்களை பற்றி இன்னமும் தெரிந்துகொள்வோம் !

CHEMISTRY TALKS - இந்த அப்ஸடியன் என்பது ஒரு புதுமையான மெடீரியல் !

அப்சிடியன் என்பது எரிமலைக் குழம்பு மிக வேகமாக குளிர்ந்து படிகங்கள் உருவாக முடியாத நிலையில் தோன்றும் ஒரு இயற்கையான கண்ணாடி ஆகும். இந்த செயல்முறை 'குவென்சிங்' (Quenching) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பெரும்பாலான பாறைகளில் காணப்படும் படிக அமைப்பைக் கொண்டிருக்காமல், திரவம் உறைந்தது போன்ற மென்மையான அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. வேதியியல் ரீதியாக சிலிக்கான் டை ஆக்சைடு (SiO_2) கொண்டுள்ள இது, ஒரு கண்ணாடியாக இருப்பதால் 'கன்கொயிடல்' (Conchoidal) எனப்படும் வளைந்த, ஓடு போன்ற வடிவங்களில் உடையும் தன்மையைப் பெற்றுள்ளது. இதன் காரணமாகவே இதிலிருந்து மிகக்கூர்மையான முனைகளை உருவாக்க முடிகிறது.

அப்சிடியனின் கூர்மை மிகவும் புகழ்பெற்றது; இது மிகச்சிறந்த எஃகு (Steel) கத்திகளை விட பல மடங்கு கூர்மையானது. ஒரு உயர்தர எஃகு ஸ்கால்பெல்லை மைக்ரோஸ்கோப்பில் பார்த்தால், அதன் முனை ஒரு ரம்பம் போல சொரசொரப்பாகத் தெரியும். ஆனால், அப்சிடியனில் படிகங்கள் இல்லாததால், அதன் விளிம்பை ஒரு ஒற்றை மூலக்கூறின் அகலத்திற்கு (சுமார் 3 நானோமீட்டர்) சமமாகக் கூர்மைப்படுத்த முடியும். இதன் காரணமாக, இது திசுக்களைக் கிழிப்பதற்குப் பதிலாக, செல்களுக்கு இடையிலேயே ஊடுருவி வெட்டும் திறன் கொண்டது. இது அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் தழும்புகளைக் குறைக்கவும், காயங்கள் விரைவாக ஆறவும் உதவுகிறது.

இந்த அசாதாரணப் பண்புகளால், இன்றும் நடைமுறைப் பயன்பாட்டில் உள்ள மிகக்கூர்மையான மனித தயாரிப்பாக அப்சிடியன் விளங்குகிறது. நவீன மருத்துவத்தில், குறிப்பாக பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை மற்றும் நரம்பியல் சிகிச்சைகளில் தழும்புகளைக் குறைக்க இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இக்கருவிகளைத் தயாரிக்க இன்றும் 'நாப்பிங்' (Knapping) எனப்படும் பண்டைய கலை பயன்படுத்தப்படுகிறது; இதில் ஒரு கைவினைஞர் மிகச்சரியான அழுத்தம் மற்றும் தட்டல் மூலம் கண்ணாடியின் அடுக்குகளை அகற்றி ஒரு கச்சிதமான விளிம்பை உருவாக்குகிறார். இது எளிதில் உடையக்கூடிய தன்மையைக் கொண்டிருந்தாலும், வெட்டும் கருவியாகப் பார்க்கும்போது இது வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தையும் நவீன அறிவியலையும் இணைக்கும் ஒரு உன்னதப் பொருளாகத் திகழ்கிறது.