GENERAL TALKS - வண்ணங்களுக்கு பின்னால் இவ்வளவு விஷயங்கள் உள்ளதா ?

 

பேயின்ட் கொடுக்கும் நிறம் பிக்மென்ட்களிலிருந்து வருகிறது. இவை திரவத்தில் கரையாமல் மிதந்து நிற்கும் நுண்ணிய துகள்கள். ஒளி பிக்மென்ட் துகள்களைத் தாக்கும் போது, சில அலைநீளங்களை உறிஞ்சி, சிலவற்றை பிரதிபலிக்கின்றன. 

இதுவே நாம் காணும் நிறத்தை உருவாக்குகிறது. பழங்காலத்தில், பிக்மென்ட்கள் இயற்கை மூலங்களிலிருந்து பெறப்பட்டன கனிமங்கள், தாவரங்கள், பூச்சிகள் போன்றவை. 

உதாரணமாக, “ஒக்கர்” மஞ்சள் மற்றும் சிவப்பு நிறங்களை, “இந்திகோ” ஆழமான நீலத்தை, “கோச்சினீல்” பூச்சிகள் பிரகாசமான சிவப்பை வழங்கின. இன்று, செயற்கை பிக்மென்ட்கள் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 

அவை ஒரே மாதிரியான நிறம், நீடித்த தன்மை, மற்றும் அதிக பிரகாசம் வழங்குவதற்காக உருவாக்கப்படுகின்றன.

பிக்மென்ட்களை பேன்டில் சேர்ப்பது ஒரு நுணுக்கமான செயல்முறை. அவை “பைண்டர்” அல்லது “ரெசின்” எனப்படும் திரவத்தில் சமமாகப் பரவ வேண்டும். சமமாகப் பரவாவிட்டால், நிறம் சீராகத் தோன்றாது மக்களே ! 

தடங்கள் அல்லது வேறுபாடுகள் தோன்றும். ஒவ்வொரு பிக்மென்டுக்கும் தனித்துவமான பண்புகள் உள்ளன. “டைட்டேனியம் டையாக்சைடு” பிரகாசமான வெள்ளையை உருவாக்குகிறது மற்றும் மறைக்கும் திறனை அதிகரிக்கிறது. 

“ஐயர்ன் ஆக்சைட்ஸ்” நிலையான சிவப்பு மற்றும் பழுப்பு நிறங்களை வழங்குகின்றன. “ப்தாலோசியானின்” சேர்மங்கள் ஆழமான நீலம் மற்றும் பச்சையை உருவாக்குகின்றன. “கார்பன் பிளாக்” ஆழமான கருப்பை வழங்குகிறது. 

இவை அனைத்தும் பைண்டர் மற்றும் பிற சேர்மங்களுடன் தொடர்பு கொண்டு, பேன்டின் நிறம், பிரகாசம், மற்றும் நீடித்த தன்மையை நிர்ணயிக்கின்றன.

அழகியல் மட்டுமல்லாமல், பிக்மென்ட்கள் பேன்டின் செயல்பாட்டிலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. சில பிக்மென்ட்கள் சூரிய ஒளியின் “UV” கதிர்களை எதிர்த்து, நிறம் மங்காமல் பாதுகாக்கின்றன. 

சில பிக்மென்ட்கள் வேதியியல் நிலைத்தன்மையால், மாசு அல்லது ஈரப்பதத்தால் பாதிக்கப்படாமல் பேன்டை பாதுகாக்கின்றன. தொழில்துறை பயன்பாடுகளில், பிக்மென்ட்கள் உலோகங்களுக்கு “காரோஷன்” எதிர்ப்பு அளிக்கின்றன அல்லது கட்டிடங்களுக்கு வெப்பத்தை பிரதிபலிக்கின்றன.

எனவே, ஒவ்வொரு பேயின்டின் தனித்துவமான நிறமும் செயல்திறனும் பிக்மென்ட்களின் தேர்வு மற்றும் கலவையால் உருவாகின்றன. நிறம் என்பது வெறும் காட்சி அனுபவம் அல்ல; அது கலை, வேதியியல், மற்றும் பொறியியல் இணைந்த புதுமையின் விளைவாகும்

GENERAL TALKS - தமிழ் கலாச்சாரத்தின் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணங்களே சிறப்பானது !

தமிழ் சமூகத்தில், குடும்பத்தில் நிச்சயிக்கப்பட்டு ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணம் (அரேன்ஜட்  மேரேஜ்) நிலைத்தன்மைக்கான பாதையாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் அது பாரம்பரியம், குடும்ப பங்கேற்பு, மற்றும் பொருத்தம் குறித்த கவனமான ஆய்வின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது.

 குடும்பங்கள் கலாச்சார மதிப்புகள், ஜாதக பொருத்தம், நிதி பாதுகாப்பு, கல்வி, மற்றும் சமூக பின்னணி போன்ற முக்கிய அம்சங்களை மதிப்பீடு செய்கின்றன. இந்த கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறை, தம்பதிகள் பகிர்ந்து கொள்ளும் எதிர்பார்ப்புகளின் வலுவான அடித்தளத்துடன் வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதை உறுதி செய்கிறது. 

தனிப்பட்ட தேர்வு மற்றும் உணர்ச்சி தீவிரத்தால் இயக்கப்படும் காதல் திருமணங்களை விட, ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணங்கள் கடமை, மரியாதை, மற்றும் கூட்டு பொறுப்பை வலியுறுத்துகின்றன, இதனால் தம்பதிகள் சவால்களை முதிர்ச்சியுடனும் பொறுமையுடனும் சமாளிக்க எளிதாகிறது. 

ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணத்தின் மற்றொரு பலம் அதன் ஆதரவு அமைப்பாகும். இரு குடும்பங்களும் செயல்முறையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டிருப்பதால், தம்பதிகள் மூத்தவர்களின் வழிகாட்டல் மற்றும் ஊக்கத்தால் சூழப்பட்டிருப்பார்கள். 

இந்த பங்கேற்பு தவறான புரிதல்களின் ஆபத்தை குறைத்து, உணர்ச்சி மற்றும் நிதி ஆதரவுக்கான பாதுகாப்பு வலையமைப்பை உருவாக்குகிறது. தமிழ் கலாச்சாரத்தில், திருமணம் என்பது இரண்டு நபர்களின் இணைவு மட்டுமல்ல, இரண்டு குடும்பங்களின் இணைவு என்பதால், சமூக பிணைப்புகள் வலுப்பெறுகின்றன, 

மேலும் தம்பதிகள் தங்கள் பயணத்தில் தனிமைப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்கிறது. காலப்போக்கில், இந்த அமைப்பில் அன்பும் பாசமும் இயல்பாக வளர்ந்து, ஆழமான நம்பிக்கையும் பொறுமையும் உருவாகின்றன.

ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணங்கள் சமூக அங்கீகாரம் மற்றும் சட்டபூர்வத்தன்மையையும் அதிகமாக அனுபவிக்கின்றன. பல தமிழ் சமூகங்களில், காதல் திருமணங்கள் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கக்கூடும் அல்லது குடும்ப ஆதரவை இழக்கக்கூடும், இது தம்பதிகளுக்கு மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

ஆனால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணங்கள் கலாச்சார பாரம்பரியங்களுடனும் குடும்ப மரியாதையுடனும் இணைந்திருப்பதால், நீண்ட காலத்தில் அவற்றை நிலைநிறுத்த எளிதாகிறது. இந்த அங்கீகாரம் தம்பதிகளுக்கும் அவர்களின் விரிவான குடும்பங்களுக்கும் இடையே ஒற்றுமையை வளர்க்கிறது, வெளிப்புற அழுத்தங்களையும் மோதல்களையும் குறைக்கிறது. 

பாரம்பரியத்தின் மீது வலியுறுத்துவது தொடர்ச்சியை உறுதி செய்கிறது, அதேசமயம் பாசத்தின் படிப்படியான வளர்ச்சி உணர்ச்சி நிறைவை உறுதி செய்கிறது.

இறுதியில், தமிழ் வாழ்க்கையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணம் சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் அது தனிப்பட்ட மகிழ்ச்சியையும் கலாச்சார மதிப்புகளையும் நீண்டகால நிலைத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்துகிறது. 

இது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தொடக்கம், வலுவான குடும்ப ஆதரவு, சமூக அங்கீகாரம், மற்றும் இயல்பான அன்பின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றை வழங்குகிறது, இதனால் வாழ்க்கையை ஒன்றாக அமைப்பதற்கான முழுமையான அணுகுமுறையாகிறது. 

காதல் திருமணங்கள் தேர்வின் சுதந்திரத்தை வழங்கினாலும், ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணங்கள் பாரம்பரியம், பொறுப்பு, மற்றும் பொறுமையை இணைக்கும் திறனுக்காக மதிக்கப்படுகின்றன, இதனால் தம்பதிகளின் உறவு காதலின் மீது மட்டுமல்ல, நீடித்த கூட்டாண்மையின் மீதும் அமைந்துள்ளது

 

TAMIL TALKS - இன்ஃப்ளுயென்ஸா காய்ச்சலை தடுப்பது எப்படி ? [#TAMILBLOGPOSTS]-003

 

H1N1 காய்ச்சல் என்பது இன்ஃப்ளூயன்சா A வைரஸின் ஒரு வகையால் ஏற்படும் தொற்றுநோயாகும், இது 2009-இல் உலகளாவிய தொற்றுநோயாக (Pandemic) பரவியது. முதலில் பன்றிகளில் கண்டறியப்பட்டதால் “Swine Flu” என்று அழைக்கப்பட்டது, ஆனால் பின்னர் மனிதர்களிடையே பரவியது. இந்த வைரஸ் காற்றில் உள்ள துகள்கள், இருமல், தும்மல், மற்றும் தொற்றுநோயாளியின் அருகில் இருப்பதன் மூலம் எளிதில் பரவுகிறது.

அறிகுறிகள் சாதாரண காய்ச்சலைப் போலவே இருக்கும்: காய்ச்சல், இருமல், தொண்டை வலி, தலைவலி, சோர்வு, தசை வலி, மற்றும் சில நேரங்களில் வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு. பெரும்பாலானவர்கள் லேசான அறிகுறிகளுடன் குணமடைகிறார்கள், ஆனால் குழந்தைகள், முதியவர்கள், கர்ப்பிணிப் பெண்கள், மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைந்தவர்கள் கடுமையான பாதிப்புக்கு ஆளாகலாம்.

சிகிச்சை பொதுவாக ஓய்வு, திரவங்கள், மற்றும் அறிகுறிகளை குறைக்கும் மருந்துகள் மூலம் செய்யப்படுகிறது. கடுமையான நிலைகளில், வைரஸ் எதிர்ப்பு மருந்துகள் (Antivirals) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 

தடுப்பு முறைகள் மிகவும் முக்கியம்: கைகளை அடிக்கடி கழுவுதல், முகக்கவசம் அணிதல், கூட்டம் அதிகம் உள்ள இடங்களைத் தவிர்த்தல், மற்றும் H1N1 தடுப்பூசி செலுத்துதல். H1N1 காய்ச்சல் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கு எளிதில் பரவக்கூடியது, ஆனால் சரியான முன்னெச்சரிக்கை மற்றும் சிகிச்சை மூலம் கட்டுப்படுத்தக்கூடியது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், H1N1 காய்ச்சல் என்பது உலகளாவிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய வைரஸ் தொற்று; ஆரம்பத்தில் சாதாரண காய்ச்சலைப் போல தோன்றினாலும், ஆபத்தான குழுக்களுக்கு உயிருக்கு ஆபத்தானதாக மாறக்கூடும். தடுப்பூசி, சுகாதார பழக்கவழக்கங்கள், மற்றும் விரைவான சிகிச்சை ஆகியவை இதைத் தடுக்கும் முக்கியமான வழிகள்

TAMIL TALKS - கால்பிலேடர் ஸ்டோன் நோய்யை சரிசெய்து தடுப்பது எப்படி ? [#TAMILBLOGPOSTS]-002

 

பித்தப்பை கற்கள் நோய் என்பது பித்தப்பையில் உருவாகும் சிறிய, கடினமான கற்களால் ஏற்படும் பொதுவான ஆனால் சிக்கலான நிலையாகும். பித்தப்பை என்பது கல்லீரலின் கீழ் அமைந்துள்ள சிறிய பை; அது பித்தம் (பைல்) எனப்படும் திரவத்தை சேமித்து, கொழுப்பை செரிமானிக்க உதவுகிறது. சில நேரங்களில் பித்தத்தில் உள்ள கொலஸ்ட்ரால், பித்த உப்புகள் அல்லது கழிவுகள் அதிகரித்து, சீராக கரையாமல் கற்களாக மாறுகின்றன.


இந்த கற்கள் சிறிய மணல் துகள்களாகவும், பெரிய கற்களாகவும் இருக்கலாம். பெரும்பாலானவர்களுக்கு ஆரம்பத்தில் அறிகுறிகள் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் கற்கள் பித்தப்பை அல்லது பித்தக் குழாய்களை அடைத்தால் கடுமையான வயிற்று வலி (பொதுவாக வலது மேல் வயிற்றுப் பகுதியில்), வாந்தி, மயக்கம், செரிமான சிரமம், மற்றும் சில நேரங்களில் காய்ச்சல், மஞ்சள் காமாலை போன்றவை தோன்றலாம். சிகிச்சை செய்யாமல் விட்டால், பித்தப்பை அழற்சி பித்தக் குழாய் தொற்று, அல்லது கல்லீரல் மற்றும் குடலுக்கு பாதிப்பு ஏற்படலாம்.


பித்தப்பை கற்கள் உருவாகும் ஆபத்து அதிகமாக இருப்பவர்கள்: அதிக உடல் எடை கொண்டவர்கள், கொழுப்பு அதிகம் உள்ள உணவுகளை உட்கொள்ளுபவர்கள், பெண்கள் (ஹார்மோன் காரணமாக), மற்றும் குடும்ப வரலாற்றில் இந்த நோய் உள்ளவர்கள். கண்டறிதல் பொதுவாக அல்ட்ராசவுண்ட் மூலம் செய்யப்படுகிறது. சிகிச்சை முறைகள் கற்களின் அளவு மற்றும் அறிகுறிகளின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து மாறுபடும்: சில நேரங்களில் உணவு பழக்கங்களை மாற்றுவது போதுமானதாக இருக்கும்; கடுமையான நிலைகளில் பித்தப்பையை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்றுவது பொதுவான தீர்வாகும்.


தடுப்பு முறைகள்: ஆரோக்கியமான உடல் எடையை பராமரித்தல், கொழுப்பு குறைந்த உணவுகளை உட்கொள்வது, நார்ச்சத்து அதிகம் உள்ள உணவுகளைச் சேர்த்தல், மற்றும் ஒழுங்கையான உடற்பயிற்சி செய்வது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், பித்தப்பை கற்கள் நோய் பெரும்பாலும் வாழ்க்கை முறையுடன் தொடர்புடையது; சரியான உணவு, உடற்பயிற்சி, மற்றும் ஆரம்பத்தில் கண்டறிதல் மூலம் இதைத் தடுப்பதும், குணப்படுத்துவதும் சாத்தியம்

TAMIL TALKS - மலேரியா நோய் பரவுவதை தடுப்பது எப்படி ? [#TAMILBLOGPOSTS]-001

 

மலேரியா என்பது உயிருக்கு ஆபத்தான, ஆனால் தடுக்க முடிந்த மற்றும் குணப்படுத்தக்கூடிய நோயாகும். இது அனோஃபிலீஸ் கொசுக்களின் கடியினால் மனிதர்களுக்கு பரவும் பராசிட்களால் ஏற்படுகிறது. 

இதைப் புரிந்துகொள்ள, அதன் காரணங்கள், அறிகுறிகள், ஆபத்துகள், சிகிச்சை மற்றும் தடுப்பு முறைகள் அனைத்தையும் அறிய வேண்டும். மலேரியா அதிகமாக காணப்படும் இடங்கள் வெப்பமண்டல மற்றும் உபவெப்பமண்டல பகுதிகள், குறிப்பாக ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியாவின் சில பகுதிகள், அங்கு சூடான மற்றும் ஈரமான காலநிலை கொசுக்களை வளரச் செய்கிறது. 

இந்த நோயை பிளாஸ்மோடியம் (Plasmodium) என்ற பராசிட்கள் ஏற்படுத்துகின்றன—மனிதர்களை பாதிக்கும் ஐந்து வகைகள் உள்ளன, அதில் Plasmodium falciparum மிகவும் ஆபத்தானது. கொசு கடித்தவுடன், பராசிட்கள் முதலில் கல்லீரலில் பெருகி, பின்னர் சிவப்பு இரத்த அணுக்களை தாக்குகின்றன. இதனால் காய்ச்சல், நடுக்கம், தலைவலி, சோர்வு போன்ற காய்ச்சல் போன்ற அறிகுறிகள் தோன்றுகின்றன. 

சிகிச்சை செய்யாமல் விட்டால், மலேரியா கடுமையான நிலைக்கு மாறி குழப்பம், வலிப்பு, சுவாச சிரமம், உடல் உறுப்புகள் செயலிழப்பு, மற்றும் மரணம் வரை ஏற்படுத்தக்கூடும். குறிப்பாக ஐந்து வயதிற்குக் குறைந்த குழந்தைகள் மற்றும் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள். உலகளவில், மலேரியா இன்னும் பெரிய சுகாதார சுமையாக உள்ளது; ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கான நோயாளிகள், 6 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மரணங்கள், அதில் 95% ஆப்பிரிக்காவில் நிகழ்கின்றன. 

இரத்த பரிசோதனைகள் மூலம் நோயறிதல் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது, மேலும் சிகிச்சைக்கு ஆர்டெமிசினின் அடிப்படையிலான மருந்துகள் (ACTs) பயன்படுத்தப்படுகின்றன; அவை சரியான நேரத்தில் கொடுக்கப்பட்டால் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். 

தடுப்பு முறைகளும் அதே அளவு முக்கியம்: பூச்சிக்கொல்லி பூசப்பட்ட வலைகள், வீடுகளில் தெளிப்பு, ஆபத்தான குழுக்களுக்கு முன்னெச்சரிக்கை மருந்துகள் ஆகியவை பரவலைக் குறைக்கின்றன. தடுப்பூசி ஆராய்ச்சியும் நீண்டகால கட்டுப்பாட்டிற்கு நம்பிக்கையை அளிக்கிறது. 

சுருக்கமாகச் சொன்னால், மலேரியா ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கு நேரடியாக பரவாது; அது கொசுக்களின் மூலம் மட்டுமே பரவுகிறது. இதை வெல்லும் திறன், ஆரம்பத்தில் கண்டறிதல், சரியான சிகிச்சை, மற்றும் மருத்துவ புதுமைகளுடன் சமூக நடவடிக்கைகளை இணைக்கும் வலுவான தடுப்பு முறைகளில் உள்ளது

GENERAL TALKS - #TAMILBLOGWRITINGZ - நேரத்தை மிச்சம் செய்வதில் இருக்கும் பிரச்சனை !

 

சில சமயங்களில், நம் வாழ்வில் நாம் சில செயல்களை அவை நல்லவை என்று நினைத்துச் செய்கிறோம், ஆனால் உண்மையில் அவை தீயவையாக முடிந்துவிடுகின்றன. உதாரணமாக, பலர் நேரத்தைச் சேமிக்கிறோம் என்ற பெயரில், துரித உணவுகளை உண்பது, காலை கடன்களை தள்ளிப்போடுவது, குளிப்பதைத் தவிர்ப்பது மற்றும் சுகாதாரத்தைப் புறக்கணிப்பது போன்றவற்றின் மூலம் தங்கள் ஆரோக்கியத்தைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். இருப்பினும், 

இந்த சமரசங்களைச் செய்வதன் மூலம் அவர்கள் சேமிக்க முயன்ற பணத்தையே இறுதியில் வீணடிக்கும் நிலைக்கு இந்தச் செயல்கள் அவர்களைக் கொண்டு செல்கின்றன. சராசரியாக, 200-300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை வரையறுக்கும் இதுபோன்ற கட்டுப்பாடுகள் எதுவும் இருந்ததில்லை

இப்போது நிறைய வரையறைகள் இருக்கிறது. அந்த வரையறைகள் தான் நிறைய பிரச்சனைகள் ஆகவும் இருக்கிறது. நமது சொந்த நலனுக்காக நாமே விதித்துக்கொண்ட இந்தத் தடைகள், நமக்கு ஒரு பெரும் மன அழுத்தத்தின் ஆதாரமாக மாறி வருகின்றன. 

பயனற்ற விஷயங்களில் நமது நேரத்தை வீணாக்குவதாக நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால், உண்மையில், இவைதான் நமது வாழ்க்கையின் மிக அடிப்படையான விஷயங்கள். இந்த விஷயங்கள் இல்லாமல், நமது மனம் குழப்பமடைந்து சிதைந்துவிடும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள நாம் மறுக்கிறோம்.

சிலர் நேரத்தைச் சேமிப்பதாகக் கூறி, பயணங்களைத் தள்ளிப்போடுகிறார்கள். அவர்கள் நண்பர்களுடன் கலந்தாலோசிப்பதையோ அல்லது பேசுவதையோ கூடத் தள்ளிப்போடுகிறார்கள். இத்தகைய செயல்கள் அவர்கள் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவதைத் தடுத்து, அவர்களின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.

BIRIYANI (TAMIL MOVIE) - TAMIL REVIEW - திரை விமர்சனம் (#TAMILCINEMAREVIEWZ)

 

சமீபத்தில் 'குட், பேட், அக்லி' போன்ற வணிகப் படங்களை நடிகர்களின் நட்சத்திர அந்தஸ்துக்காக மட்டுமே நாம் பார்க்கும்போது, ​​கடந்த காலப் படங்கள் எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்தன என்பதை அது நமக்கு உணர்த்துகிறது.  பெண்களை கண்டாலே ரொமான்ஸ் வலையில் விழுந்துவிடும் கார்த்திக். இந்த படத்தில் சின்ன சபலத்தால் வாழ்க்கையை ஆபத்தில் மாட்டி வைக்கும் ஒரு சிக்கலான ஒரு கொலை வழக்கில் மாட்டிக்கொள்கிறார். எப்படி அந்த இடத்திலிருந்து வெளியே வருகிறார் என்பதுதான் இந்த படத்தின் கதைக் களமாக இருக்கிறது. அவர் ஒரு சுவாரஸ்யமான, காதல் நகைச்சுவைத் திரைப்படத்தை வேகமாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் இயக்கியுள்ளார். கதை மற்றும் இயக்கம் வெங்கட் பிரபுவினுடையதாக இருந்தபோதிலும், திரைப்படம் வெளியான நேரத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வசூல் வெற்றியைப் பெறவில்லை என்றாலும், அது பார்வையாளர்களிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெற்ற ஒரு வணிக ரீதியான திரைப்படமாக அமைந்தது. துணை நடிகர் பிரேம்ஜி அமரனின் சிறந்த நகைச்சுவைக் காட்சிகளும் படத்தின் கதைக்கு ஒரு பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளன. கதை தீவிரமாகும்போதெல்லாம், அவரது நகைச்சுவை ஒரு புத்துணர்ச்சியை அளித்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது அதிகப்படியான தர்க்கத்தை எதிர்பார்க்காமல் ஒரு பொழுதுபோக்குத் திரைப்படத்தைப் பார்க்க விரும்பினால், பிரியாணி திரைப்படம் உங்களுக்குச் சரியான தேர்வாக இருக்கும்.

KANDEN KADHALAI (2009) (TAMIL MOVIE) - TAMIL REVIEW - திரை விமர்சனம் (#TAMILCINEMAREVIEWZ)

இந்தத் திரைப்படம், ஒரு நகைச்சுவையான காதல் கதைக்குள் தமிழ் சினிமா ரசிகர்கள் விரும்புவதை அப்படியே படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளது. இன்று நான் எந்தப் படத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிகிறதா? 

வாழ்க்கையில் எளிதில் மனமுடைந்து போகும் குணம் கொண்ட சக்திவேல் என்ற இளைஞனுக்கு அஞ்சலி என்ற தோழி கிடைக்கிறாள். அஞ்சலி என்ற இந்தக் கதாபாத்திரத்தின் ஆற்றல்மிக்க மற்றும் துடிப்பான முயற்சிகளால், சக்திவேலின் வாழ்க்கை மாற்றமடைகிறது.

ஆனால், அஞ்சலியின் வாழ்க்கையில் ஒரு சிக்கல் ஏற்படும்போது, ​​சக்திவேல் அவளுக்குத் துணையாக இருப்பதில்லை.இது தான் இந்த படத்தின் கதைக் களமாக உள்ளது. இந்த படத்தில் இடம்பெறக்கூடிய ராசுமாமா என்ற சந்தானம் அவர்களுடைய காமெடி ட்ராக் மிகவும் பிரபலமானது

படத்தின் முதல் பாதி கதைக்கு ஏற்ப நகர்ந்தாலும், இரண்டாம் பாதியில் சந்தானத்தின் நகைச்சுவையே இந்தப் படத்தை ஒரு முழுமையான வணிக ரீதியான பொழுதுபோக்குத் திரைப்படமாக மாற்றுவதற்கு அவசியமாக இருந்தது.

என்னதான் காதலர்களாக அப்பொழுது இல்லை என்றாலும் அவர்களுக்கிடையிலான பயணம் சுவாரஸ்யமான அனுபவங்களையும் குடும்ப சந்திப்புகளையும் கொண்டதாக இருந்து, சக்திவேல் தனது வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியை மீண்டும் கண்டுபிடிக்கிறார். 

இந்த படத்துக்காக வித்யாசாகர் இசையமைத்த பாடல்கள் பிரபலமானவை. சந்தானத்தின் நகைச்சுவை, பாரத்தின் மென்மையான நடிப்பு, தமன்னாவின் உற்சாகமான நடிப்பு ஆகியவை படத்தை நினைவில் நிற்கச் செய்கின்றன.

வணிக ரீதியாக வெற்றி பெற்ற இந்த படம், தமன்னாவை முன்னணி நடிகையாக நிலைநிறுத்தியது மற்றும் 2000களின் தமிழ் காதல் நகைச்சுவை படங்களில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தை பெற்றது 

GENERAL TALKS - இங்கே என்னதான் நடக்கிறது மக்களே ?

 

சந்திரகுப்த மௌரியர் எனப்படும் சான்ட்ரா கோட்டஸ் கி.மு.321 முதல் கி.மு.292 வரை ஆட்சி செய்தார். அவரின் மகன் பிம்பிசாரர் கி.மு.293 முதல் கி.மு.272 வரை ஆட்சி செய்தார். இவரது மகன் டயோடேட்டஸ் எனப்படும் அசோகன் ஆரிய கூட்டத்தாரால் இந்திய கதாநாயகனாக போற்றப்பட்டார். இவர்கள் கிரேக்க அலெக்சாண்டரின் படையிலிருந்து வந்தவர்கள். சாக்கிய இனப் பெண்களை திருமணம் செய்து கொண்டு, செலுகஸ் நிகேதர் தலைமையில் பிட்சு சாணக்கியனின் தட்சசீல பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்றனர். 

அங்கு சாணக்கியனிடம் படித்தவர்களில் ஒருவனாக சான்ட்ரா கோட்டஸ் இருந்தான். கூலிப்படையின் தலைவனாக இருந்த அவன், அலெக்சாண்டர் இறந்த மறு ஆண்டில், கி.மு.322-இல் மௌரிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை உருவாக்கினான். சான்ட்ரா கோட்டஸின் பெயரை சந்திரகுப்த மௌரியன் என மாற்றி, அவனையும் சாணக்கியனையும், பேரன் அசோகனையும் ஆரிய கூட்டம் இந்திய கதாநாயகர்களாக விளித்தது. 

மௌரியர்கள் சாக்கியர்கள், யவன கிரேக்கர்கள், காம்போஜ சஜிகிஸ்தானியர்கள், பாரசீகர்கள், துருக்கிய இனங்களின் கலப்பினமாக சிந்துநதிக்குப் பின் வாழ்ந்தவர்கள். இவர்களை மிலேச்சர்கள் என்றும் அழைத்தனர். அலெக்சாண்டரின் பாரசீக படையெடுப்பின் போது இவர்கள் இந்திய பகுதிகளில் ஊடுருவி, காந்தாரா, இந்துஷ், சத்தாகிடியா போன்ற பிரதேசங்களை கைப்பற்றினர். அப்போரில் அபிசாரெஸ், போரஸ் (இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன்), அம்பி போன்ற சுதந்திர இந்திய மன்னர்கள் எதிர்த்தனர். போரஸ் பெரும் யானைப்படையுடன் போரிட்டதால் அலெக்சாண்டர் படுகாயமடைந்து தோல்வியுற்று பாபிலோனில் இறந்தான். சீன நூல்கள் இதனை குறிப்பிடுகின்றன. 

அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்புக்கு முன்னர் இந்தியப் பெருநிலப்பரப்பில் தமிழே பேசப்பட்டது. பின்னர் அது திரிபடைந்து வடமொழி, பிராகிருதம் என அழைக்கப்பட்டது. சாதவாகனர்கள், மகாராஷ்டிரம், கன்னடம், ஆந்திரம் ஆகிய பகுதிகளில் தமிழோடு இணைந்து பாவிக்கப்பட்டது. 

பின்னர் சமஸ்கிருத கலப்பால் தனிமொழிகளாக பரிணமித்தன. சேர நாட்டுத் தமிழும் மலையாளமாக மாறியது. சிந்து ஆற்றின் மேற்குப் பகுதியில் கி.மு.7000–3200 இடையே உழவு நாகரிகம் விளங்கியது. மழவர்கள் அல்லது மள்ளர்கள் எனும் தமிழ்ப் பழங்குடிகள் சிந்துவெளியில் அரண் சூழ்ந்த நகரங்களில் வாழ்ந்து, அலெக்சாண்டரை எதிர்த்துப் போரிட்டனர் என கிரேக்க, உரோமானிய வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். 

ஆய்வாளர் குணா, இந்தியப் பெருநிலப்பரப்பில் முதன்முதலில் வந்த ஆரியர்கள் இவர்களே எனவும் கைபர், போலான் கணவாய் வழியாக வந்ததாகக் கூறப்படுவது பொய்யான ஆரியக் கோட்பாடு எனவும் நிறுவுகிறார். ஆரிய சித்தாந்த வேதகாலம் என்பன பிந்தைய கற்பனைகள் எனவும் தெரிவிக்கிறார். அம்பேத்கார், விவேகானந்தர் போன்றோர் இந்திய தேசிய மொழியாக தமிழே தகுதியானது என கூறினர். 

சாணக்கியன் பாரசீக வம்சாவளியிலிருந்து வந்தவன். தட்சசீல விஹாரத்தில் அரசியல் சூழ்ச்சியில் ஈடுபட்டவன். சந்திரகுப்த மௌரியர், பிந்துசாரர் ஆகியோருக்கு பிரதமராக இருந்தான். அர்த்தசாஸ்திரம் என்ற நூல் சங்க இலக்கியங்களில் எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை. மௌரியர்கள் தமிழர்களின் எதிரிகளாக “வம்ப மோரியர்” என சங்க இலக்கியங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர். இவர்களால் தமிழகத்தை அடிமைப்படுத்த முடியவில்லை. 

தமிழ்நாடு அகச்சமயத்தின் கோட்டையாக இருந்ததால் அசோக கல்வெட்டில் சேர, சோழ, பாண்டிய, ஈழம் ஆகியவை பிடிக்க முடியாத தேசங்களாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. சந்திரகுப்த மௌரியரின் ஆட்சிக்காலத்திலேயே தென்னகத்தை கைப்பற்றும் முயற்சி தொடங்கியது. பிம்பிசாரரின் காலத்தில் அது தீவிரமானது. முதலில் வடுகர்களின் துணையுடன் துளுவ நாட்டைத் தாக்கி, நன்னன் மரபினனை முறியடித்து பாழியை கைப்பற்றினர். 

அங்கிருந்து அதியமான் எழினி, சோழ அமுந்தூர்வேல் திதியன், பாண்டிய மோகூர்த் தலைவன் ஆகியோரைத் தாக்கினர். சேரர் பிட்டங்கொற்றன் பல தடவை மோரியர்களோடு போரிட்டார். எழினி வட்டாறு, செல்லூர் இடங்களில் மோரியர்களை எதிர்த்தார். செல்லூர் போரில் வீரமரணம் அடைந்தார். 

அசோக கல்வெட்டில் அதியமான் மரபினர் ‘சத்திய புத்திரர்கள்’ என குறிப்பிடப்பட்டனர். திதியனும், மோகூர்த் தலைவனும் மோரியர்களை தோற்கடித்தனர். மோரியர்கள் பாழியில் நிலை கொண்டனர். தமிழக எல்லையில் ஏற்பட்ட தோல்வி மௌரியர்களை பெரும் படை திரட்டச் செய்தது. துளு, எருமை நாடுகளின் வழிகளில் பாறைகளை வெட்டி பாதைகள் அமைத்தனர். சங்க புலவர்கள் இதனைப் பாடல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்

பின்னர் மௌரியப் பெரும்படை தமிழகத்தைத் தாக்கியது. சோழர் இளஞ்செட்சென்னி தமிழர் கூட்டணியை திரட்டி, பெரும் படையுடன் போரிட்டார். வல்லம் போரில் மௌரியர்கள் பெரும் தோல்வியடைந்தனர். அகம் 336-ல் பாவைக் கொட்டிலார் மௌரியர்களை ஆரியர் எனக் குறிப்பிட்டார். தொடர்ந்து பல தடவை தோல்வியடைந்த மௌரியர்கள் பாழிக்குப் பின்வாங்கினர். 

இளஞ்செட்சென்னி பாழி வரை படையெடுத்து வெற்றி பெற்றார். இவ்வாறு பழந்தமிழக மூவேந்தர்கள், அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்புக்குப் பின்பாக இமயம் வரை சென்று தமது இலச்சினைகளை பொறித்தனர். இது அவர்கள் பூர்வீக அரசர்கள், சுதேச குடிகள் என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. வம்ப மோரியர்கள் எனப்படும் அந்நியர்களை தமது இறையாண்மைக்கு கட்டுப்படுத்தும் நோக்கத்திலேயே இப்போர் நடைபெற்றது.

GENERAL TALKS - வேகமாகவும் விவேகமாகவும் செயல்பட வேண்டும் !!

 

இணையதளத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு நாட்டுப்புற கதை : ஒரே மனிதனின் புத்திசாலித்தனத்தில் ஏமாந்த பேய்கள் – விரிவாக்கப்பட்ட சிறுகதை ஒரு கிராமத்தில், பெரிய மீசையுடன் பயங்கர தோற்றமுடைய ஒரு உழவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுடைய வாழ்க்கை முழுக்க உழவுதான். ஒரு நாள் அவன் உழவேலையில் பயன்படுத்திய கலப்பை உடைந்து விட்டது. “புதிய கலப்பை செய்ய நல்ல மரம் வேண்டும்” என்பதால், அருகிலிருந்த அடர்ந்த காட்டுக்குள் சென்று ஒரு வைரம் பாய்ந்த பெரிய மரத்தை தேர்ந்தெடுத்தான். “இந்த மரத்தில் கலப்பை செய்தால் பல தலைமுறை உழைக்கலாம்!” என்று சொல்லிக்கொண்டே கோடாரியை உயர்த்தி வெட்டத் தொடங்கினான்.  அந்த மரம் சாதாரண மரமல்ல! அதில் பல பேய்கள் குடியிருந்தன. மரத்தை வெட்ட தொடங்கியதும், பயந்து நடுங்கிய பேய்கள் எல்லாம் மரத்தை விட்டு கீழே இறங்கி, நேராக வந்து உழவனின் காலில் விழுந்தன. “ஐயா! இந்த மரத்தில் நாங்கள் தலைமுறைகளாக வாழ்கிறோம். இதை வெட்டாதீர்கள்!” என்று கெஞ்சின.  பயத்தில் இருந்த மனிதன் காட்டிய புத்திசாலித்தனம்  பேய்களை பார்த்தவுடன் சொந்தமாக நடுங்கிய உழவன், தன் பயத்தை மறைத்து அதிகார குரலில் கத்தினான்:  “என் வீட்டுத் தோட்டத்தில் ஏற்கனவே பத்து பெரிய பேய்களைக் கட்டி வைத்திருக்கிறேன்! நீங்கள் என் காலில் விழுந்ததால் தான் உயிர் தப்பினீர்கள்!”  இந்த பொய் பேச்சு பேய்களை மேலும் பயமுறுத்தியது.  பேய்களின் தலைவர் நடுங்கியபடி கேட்டது:  “ஐயா… உங்கள் நிலத்தில் ஒரு ஆண்டுக்கு எவ்வளவு எள் விளைகிறது?” “ஐம்பது மூட்டை!” என்றான் உழவன்.   “நீங்கள் இந்த மரத்தை வெட்டாமல் விட்டால், நாங்கள் ஆண்டுதோறும் நூறு மூட்டை எள் தருகிறோம்!” என்று மன்றாடின.  அவன் உடனே சம்மதம் சொன்னான்:  “ஒரு மூட்டை கூட குறைந்தால், உங்களை அழித்து விடுவேன்!”  அதன்பின் ஆண்டுதோறும், பேய்கள் நூறு மூட்டை எள்ளை அவனிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தன.   புதுப்பேயின் ஆணவம்… அதற்கான முடிவு  

ஒருநாள் “புதுப்பேய்” என்ற ஒரு திமிரான பேய் வந்தது. “நீங்கள் எல்லாம் ஒரு மனிதனைப் பார்த்து இவ்வளவு பயப்படுகிறீர்களா? நானே போய் அவனை கொன்றுவிட்டு வருகிறேன்!” என்று கம்பீரமாகச் சென்றது.  ஆனால் உழவனின் வீட்டில், “புதுப்பேயை இழுத்து வந்து, பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பால் பெரிய சூடு போடு!” என்று அவன் கூறியதாகக் கேட்டதும், அந்தப் பேய் பயத்தில் உறைந்து, உடனே மனிதனின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டது. எள்ளிலிருந்து எண்ணெய்க்கு மாறிய ஒப்பந்தம்  பயத்தில் அந்தப் பேய் பொய் சொன்னது:  “இனிமேல் உங்களுக்கு எள்ளுக்கு பதில் நூறு பீப்பாய் எண்ணெயே தர முடிவு செய்துள்ளோம்!”  உழவனும் உடனே சொன்னான்:  “அப்படியானால், இனிமேல் எனக்கு எண்ணெய்தான் வேண்டும்!”  அன்று முதலாக பேய்கள் ஆண்டுதோறும் நூறு பீப்பாய் எண்ணெய் தர வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன.  உழவனோ உழைக்காமலேயே செல்வந்தனானான். ஒரே புத்திசாலித்தனத்தில் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொண்டான்.  அறிவு இருந்தால் அபாயமே வாய்ப்பாக மாறும்.  அஞ்சுபவை ஆட்சி இழக்கும்.   துணிவும் புத்தியும் இருந்தால் உலகமே வழிவிடும்.  

GENERAL TALKS - வாழ்க்கையை புரிய வைத்த கெட்ட கனவு !

 

இணையதளத்தில் இருந்து எடுத்த கதை : அவர் ஒரு மிகப்பெரிய பிசினஸ்மேன். சின்னதாக ஒரு மளிகைக்கடையில் தொடங்கிய தொழில், ஜுவல்லரி ஷாப், ஹோட்டல், துணிக்கடை, டிபார்ட்மென்ட்டல் ஸ்டோர் என விரிந்து, நகரத்தில் பெரும் செல்வந்தர், கௌரவத்துக்குரியவர் என்ற பெயரையும் பெற்றிருந்தார். அன்பான மனைவி, இரு ஆண் மகன்கள் இருந்தும், அவருக்கு நேரமில்லை. யாரையும் நம்பி பிசினஸை ஒப்படைக்க மனமில்லை. விடியற்காலையில் தொடங்கும் நாள், நள்ளிரவில்தான் முடிகிறது. மனைவி, பிள்ளைகளுடன் உரையாடவோ, சேர்ந்து சாப்பிடவோ நேரமில்லாமல், “பிசினஸ், பிசினஸ்” என்று அலைந்துகொண்டிருந்தார். ஒருநாள் இரவு அவர் வீடு திரும்பியபோது மணி பன்னிரண்டைத் தாண்டியிருந்தது. வழக்கமாக கதவைத் திறந்து வரவேற்கும் மனைவி அன்றைக்கு இல்லை. வீட்டுப் பணியாளர்தான் கதவைத் திறந்து, “அம்மாவுக்கு திடீரென மயக்கம் வந்தது. ஹாஸ்பிட்டலில் ட்ரீட்மென்ட் எடுத்துவிட்டு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்புதான் வந்தார். ரூமில் தூங்குகிறார்” என்றான். “ஏன், என்ன ஆச்சு?” என்று கேட்டபோது, “பிரஷர், ஆனால் பயப்படத் தேவையில்லை. மருந்து மாத்திரை சாப்பிட்டு ஓய்வு எடுத்தால் சரியாகிவிடும்” என்றான். “எனக்கு போன் பண்ணிச் சொல்ல வேண்டியதுதானே?” என்றார். “நிறைய தடவை உங்க பெரிய பையன் போன் பண்ணினாராம். ‘ஸ்விட்ச்டு ஆஃப்’னு வந்துச்சாம்” என்றான். அப்போதுதான் அவர் ஒரு மீட்டிங்குக்காக இரவு எட்டு மணிக்கு தன் மொபைலை ஆஃப் செய்தது நினைவுக்கு வந்தது. அவசரமாக மனைவி படுத்திருந்த அறைக்குள் நுழைந்தார். அவள் ஆழ்ந்து உறங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவர் தலையை ஆதுரமாக வருடி, “சே… இவளை கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே!” என்கிற வருத்தம் எழுந்தது. திருமணமாகி 25 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. குடும்பத்தோடு மகிழ்ந்திருந்த நாட்களை நினைவுகூர முயன்றார். நினைவுக்கு வந்தது மிகச் சொற்ப தினங்களே. மனைவியின் பக்கத்தில் இப்படி நெருக்கமாக அமர்ந்தே வெகு நாள்கள் ஆகிவிட்டது என்பதை நினைத்ததும் அவருக்கு திடுக்கென்று இருந்தது. அறையை விட்டு வெளியே வந்து, மகன்கள் படுத்திருந்த அறைக்குள் பார்த்தார். சத்தமில்லாமல் கதவை மூடி, தனி அறைக்குச் சென்றார். பணியாளர் “ஐயா, சாப்பிட ஏதாவது வேணுமா?” என்று கேட்டபோது, “வேண்டாம்” என்று சொல்லிவிட்டு அறைக்குள் நுழைந்து கதவைச் சாத்தினார். உடையை மாற்றிக்கொண்டு கட்டிலில் அமர்ந்தார். “இவ்வளவு சம்பாதித்து என்ன பயன்? நாம் யாருக்காக வாழ வேண்டும்? பிள்ளைகள், மனைவி இவர்களோடு நேரம் செலவழிக்க முடியாமல் அப்படி என்ன பிசினஸ்? ஒருநாள் நிம்மதியாக இருந்தோமா? குடும்பத்துடன் கோயில், சுற்றுலா, உறவினர் வீடு, நண்பர்கள் வீடு, விழா எங்காவது போனோமா? எத்தனை சந்தோஷங்களை இழந்திருக்கிறேன்!” என்று யோசித்தார். கடைசியில் அவர் முடிவு செய்தார்: “இன்றுதான் கடைசி. இன்றோடு பிசினஸிலிருந்து ஓய்வு பெற வேண்டும். இனிமேல் வாழ வேண்டும். எனக்காக, என் மனைவிக்காக, என் குடும்பத்துக்காக…” அப்போதுதான் கட்டிலுக்கு அருகிலிருந்த நாற்காலியில் யாரோ உட்கார்ந்திருப்பது தெரிந்தது. “கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டேனே! இது யார்?” என்று கேட்டார். அந்த உருவம், “நான் மரண தேவதை. உன்னை அழைத்துச் செல்ல வந்திருக்கிறேன்” என்றது. அவர் திடுக்கிட்டார். “ஐயா சாமி, நான் இப்போதுதான் வாழ வேண்டும் என்று முடிவு செய்திருக்கிறேன். இப்போ என்னை கூட்டிச் செல்ல வந்திருக்கீங்களே! கொஞ்சம் அவகாசம் கொடுங்க!” என்று மன்றாடினார். செல்வத்தையெல்லாம் கொடுப்பதாகச் சொல்லியும், மரண தேவதை செவிசாய்க்கவில்லை. “ஒரே ஒரு மணி நேரம் மட்டும் அவகாசம் கொடுங்க. என் மனைவி, குழந்தைகளுக்கான கடமைகள் இருக்கின்றன. நண்பர்கள், உறவினர்களை பார்க்க வேண்டும்” என்றார். அதற்கும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “சரி, ஒரே ஒரு நிமிஷமாவது கொடுப்பீங்களா? உலகத்துக்கு நான் ஒரு குறிப்பு எழுத வேண்டும்” என்று கேட்டார். மரண தேவதை ஒப்புக்கொண்டது. அவர் எழுதினார்: “உங்களுக்கான நேரத்தை சரியான வழியில் செலவழியுங்கள். என்னுடைய அத்தனை சொத்துகளை ஈடாகக் கொடுத்தாலும்கூட எனக்காக ஒரு மணி நேரத்தை வாங்க முடியவில்லை. இது ஒரு பாடம். உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் வீணடிக்காமல் அனுபவித்து வாழுங்கள்!” அப்போது கதவை பலமாகத் தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அவர் திடுக்கிட்டு கண்விழித்தார். விடிந்துவிட்டது. கதவைத் திறந்தபோது பணியாளர், “ஐயா, ரொம்ப நேரமா தட்டுறேன். நீங்க திறக்கலையா? பயந்துட்டேன். அதான் பலமாகத் தட்டிட்டேன்” என்றான். அவர் அவசரமாக மேஜையைப் பார்த்தார். அங்கே குறிப்பு இல்லை. பேனாவும், எழுதப்படாத வெள்ளைத் தாளும் இருந்தன. வாழ்க்கையில் எதை இழக்கக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் யதார்த்தக் கதை. நேற்று என்பது போய்விட்டது; நாளை இன்னும் வரவில்லை; நமக்கிருப்பது இன்று மட்டுமே. அதை வாழ்ந்து பார்ப்போம். வாழ்வின் யதார்த்தத்தை அழகாகச் சொல்கிறார்கள். ஒரு மனிதனின் பிறந்தநாள், அவன் ஒரு வருடம் மூப்படைந்துவிட்டான் என்பதை உணர்த்தும் நாள். காலம் யாருக்காகவும் காத்திருக்காது.

GENERAL TALKS - சொந்த வாழ்க்கை பஞ்சாயத்துக்கள் !

 

உஜ்ஜைன் நகரத்தின் வீரமும் விவேகமும் கொண்ட மன்னன் விக்ரமாதித்தன்.  

ஒரு நள்ளிரவில், அகோர சாதனைக்காக முருங்கை மரத்தில் தொங்கியிருந்த வேதாளத்தை தன் தோளில் சுமந்து கொண்டு சென்றான்.   வேதாளத்தின் வழக்கம்  கதைகள் சொல்லி மன்னனை சோதிப்பது.   அன்று கூட, புன்னகையுடன் கேட்டது:  “மன்னா… நான் சொல்கிற இந்தக் கதைக்கு நீ சரியான விடை சொன்னால் மட்டுமே என்னை சுமந்து செல்ல முடியும்!”  விக்ரமாதித்தன் அமைதியாக சம்மதித்தான்.  வேதாளம் கதை சொல்ல ஆரம்பித்தது ஒரு ஊரில் சரண்யன் என்ற பெரும் செல்வந்தர் வாழ்ந்து வந்தார்.  பல ஆண்டுகளாக குழந்தை இல்லாத துயரத்தில் இருந்த அவருக்கு, ஒரு நாள் ஆண் குழந்தை பிறந்தது.   அக்குழந்தைக்கு “நம்பி” என்று பெயர் சூட்டினார்.  

ஆனால் வளர வளர நம்பி சிந்தனை திறமையற்றவன்  நினைவாற்றல் குறைவானவன் கல்வியில் முன்னேற்றமற்றவன் இதனால் கவலையடைந்த சரண்யன், நம்பியை ஒரு ஜோதிடரிடம் அழைத்து சென்றார்.  ஜோதிடர் ஜாதகத்தை பார்த்து சொன்னார்: “இவன் வித்யாவனம் என்ற ஊரில் ஞானேந்திரர் குருகுலத்தில் சேர்ந்தால், அறிவில் சிறந்து விளங்குவான்!”  

அந்த நம்பிக்கையுடன் சரண்யன், தன் மகனை குருகுலத்தில் சேர்த்தார்.  மாற்றம் அடையாத நம்பி – ஒளிவீசும் சுகுமாரன் நாட்கள் சென்றன.  ஆனால் நம்பியின் மந்த புத்தி மட்டும் மாறவே இல்லை. அந்த சமயத்தில், அருகிலுள்ள கிராமத்தைச் சேர்ந்த விவசாயி மகன் “சுகுமாரன்” குருகுலத்தில் சேர்ந்தான். சுகுமாரன் அறிவில் சிறந்தவன் பணிவில் உயர்ந்தவன் எல்லோருக்கும் பிடித்தவன் ஆசிரியர்களின் பாராட்டையும், மாணவர்களின் மதிப்பையும் பெற்றான்.   இதைக் கண்ட நம்பி, சுகுமாரனிடம் நட்பு கொள்ள முயன்றான்.  ஆனால் சுகுமாரன் அவனை ஒதுக்கினான். கடன் சுமையில் சிக்கிய சுகுமாரன்  ஒருநாள் சுகுமாரன் வருத்தத்துடன் சொன்னான்:  “என் தந்தைக்கு கடன் சுமை அதிகமாகிவிட்டது. இனி நான் படிப்பை நிறுத்தி, அவருக்காக உழைக்க வேண்டுமென்று முடிவு செய்துள்ளேன்…”  அந்த நேரத்தில் அங்கே வந்திருந்த சரண்யன், இதை கேட்டார். நம்பி தன் தந்தையிடம் விளக்க, சரண்யன் உடனே சொன்னார்:  “சுகுமாரன் என் மகன் போன்றவன்! அவனது கடன் சுமையை நான் தீர்த்து விடுகிறேன்!”  இதைக் கேட்டு கண்கலங்கினான் சுகுமாரன்.  அந்த நாளிலிருந்து, சுகுமாரன் முழுமையாக நம்பியின் கல்விக்கு உதவ ஆரம்பித்தான். பாராட்டினான்  ஊக்கப்படுத்தினான் நம்பிக்கையூட்டினான் முட்டாளாக இருந்தவன் மேதை ஆனான்  சுகுமாரனின் ஊக்கத்தால், நம்பி படிப்பில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தான். சில காலத்திலேயே மிகச் சிறந்த மாணவனாக அறிவில் முதன்மையானவனாக குருகுலத்தின் பெருமையாக மாறிவிட்டான்! அதை கண்ட ஞானேந்திரர் ஆச்சர்யமடைந்து கேட்டார்: “என்னால் முடியாததை, நீ ஒருவனே எப்படி செய்தாய்?”  சுகுமாரன் பதில் சொன்னான்:  “அவனை எல்லோரும் ‘முட்டாள்’ என்று சொன்னார்கள். நான் மட்டும் அவனை ‘மேதை’ என்று நம்பினேன்! அதுவே அவனை மாற்றியது!”  பழி தீர்க்கத் துடித்த மனம்  - கல்வி முடித்து ஊர் திரும்பும் நேரத்தில், சுகுமாரன் தன் தந்தையை உறவினர்களே ஏமாற்றி கடனாளி ஆக்கியதை தெரிந்துகொண்டான்.  அவன் மனதில் பழிவாங்கும் தீப்பொறி எழுந்தது.  இதை அறிந்த ஞானேந்திரர் எச்சரித்தார்:  “பழி தீர்த்தல் உன்னை அழிக்கும்… மன்னிப்பே உன்னை உயர்த்தும்!”  ஆனால் அங்கே இருந்த சரண்யன் மட்டும் சொன்னார்:  “அவன் எடுக்கும் முடிவில் நான் துணை நிற்பேன்!”  அதற்கு ஞானேந்திரர் கூறினார்: “இந்த தீர்ப்பை உங்கள் மகன் நம்பியிடமே கேளுங்கள்!”  நம்பி சொன்ன அதிசய தீர்வு  அனைத்தையும் கேட்ட நம்பி, சிறிது நேரம் சிந்தித்துவிட்டு சொன்னான்: என் தந்தை உனக்கு செய்த நன்மைகளை மறந்து, அவரையே நீ முதலில் பகைவராக்கிவிட்டு பழி தீர்த்து பார். பிறகு தான், உன் உறவினர்களைப் பழிவாங்க மனம் வரும்!”  விக்ரமாதித்தன் சொன்ன நீதித் தீர்ப்பு  இதுவரை கதை சொல்லிக்கொண்டிருந்த வேதாளம், இங்கே நிறுத்தி விக்ரமாதித்தனை பார்த்து கேட்டது:  “நம்பி ஏன் இப்படிச் சொன்னான்?”  மன்னன் அமைதியாகப் பதிலளித்தான்:  “ஒருவருக்கு நாம் செய்த நன்மைகள் நினைவில் இருந்தால், அவரை ஒரு நாளும் பகைவராகக் காண முடியாது.  நம்மிடம் ஏற்பட்ட பழிவாங்கும் உணர்ச்சியே, அந்த நன்மை நினைவால் கரைந்து விடும். இந்த மனித மனதின் உண்மையை அறிந்தே நம்பி இப்படிச் சொன்னான்!” அந்த அறிவுத் தீர்ப்பில் மகிழ்ந்த வேதாளம், மீண்டும் முருங்கை மரத்திற்கே பறந்து சென்றது

GENERAL TALKS - ஒரு நல்ல பேச்சுத்திறன் வெளிப்பாடு எப்படி இருக்க வேண்டும் ?

 

பொதுப் பேச்சின் கலையை வளர்த்துக்கொள்ளுதல் மனித வாழ்க்கையில் அவசியமானது , தனிப்பட்ட ஒரு மனிதரின் தன்னம்பிக்கையும் செல்வாக்கும் ஒருவர் பொதுப்பேச்சு எப்படி செய்கிறார் என்பதே பொறுத்தே இருக்கிறது. 

பொதுப் பேச்சு என்பது மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான தவிர்க்க கூடாத திறன்களில் ஒன்றாகும். ஒருவர் பேசும் போது, அவரது பேச்சின் நோக்கம், பார்வையாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அமைந்திருக்க வேண்டும். 

பேச்சின் தலைப்பு, பார்வையாளர்களை ஈர்க்கும் வகையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில், ஒரு பேச்சு என்பது வெறும் வார்த்தைகளின் தொகுப்பு அல்ல ! அது ஒரு சிந்தனையின் வெளிப்பாடு, ஒரு உணர்வின் பரிமாற்றம், ஒரு சமூகத்தின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் சக்தி என்பதை புரிந்துகொள்ளுங்கள் ! 

ஒரு பேச்சு எப்போதும் தெளிவான நோக்கத்துடன் இருக்க வேண்டும். பேச்சாளர் தனது கருத்துகளை எதற்காக வெளிப்படுத்துகிறார் ?, யாருக்காக வெளிப்படுத்துகிறார் ? என்பதை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பார்வையாளர்கள் யார், அவர்களின் தேவைகள் என்ன ?, அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது என்ன ? என்பதைக் கவனத்தில் கொண்டு பேச்சு அமைக்கப்பட வேண்டும். 

உதாரணமாக, மாணவர்களுக்கான பேச்சு கல்வி சார்ந்ததாக இருக்கலாம்; தொழில்முனைவோருக்கான பேச்சு ஊக்கமூட்டும் வகையில் இருக்கலாம்; பொதுமக்களுக்கான பேச்சு சமூக பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் வகையில் இருக்கலாம்.

ஒரு பேச்சு தெளிவாகவும் உறுதியானதாகவும் இருக்க வேண்டும். குழப்பமான வார்த்தைகள், நீளமான விளக்கங்கள், தொடர்பில்லாத கருத்துக்கள் பார்வையாளர்களின் கவனத்தை சிதறடிக்கும். அதற்கு பதிலாக, சுருக்கமான, நேர்மையான, உறுதியான கருத்துக்கள் பார்வையாளர்களை எளிதாக சென்றடையும். பேச்சைத் திட்டமிட்டு, முக்கிய கருத்துக்களை ஒழுங்கமைப்பது அவசியம். 

தொடக்கம், நடுவு, முடிவு என்ற மூன்று கட்டங்களிலும் பேச்சு அமைந்தால், அது பார்வையாளர்களின் மனதில் நீண்ட காலம் பதியும். பார்வையாளர்களை நம்பவைக்கும் வகையில், பேச்சில் ஆர்வமும் உற்சாகமும் வெளிப்பட வேண்டும். பேச்சாளர் தனது கருத்துகளை உயிரோட்டத்துடன் வெளிப்படுத்தும்போது, பார்வையாளர்கள் அதை உணர்ந்து ஈர்க்கப்படுவார்கள். 

உற்சாகமில்லாத பேச்சு, உயிரற்ற வார்த்தைகளாக மட்டுமே தோன்றும். ஆனால் உற்சாகத்துடன் பேசப்படும் பேச்சு, பார்வையாளர்களின் மனதில் தீப்பொறி போல தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

யாருக்கும் புரியாத குழப்பமான வகையில் பேசுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். இயல்பான உரையாடல் ஸ்டைல் என்பது பார்வையாளர்களுடன் நல்ல தொடர்பை உருவாக்கும். பேச்சாளர் தனது சொற்களை இயல்பாக, எளிமையாக, மனதார வெளிப்படுத்தும்போது, அது பார்வையாளர்களின் மனதில் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தும். கதைகள், தனிப்பட்ட அனுபவங்கள், பொருத்தமான உதாரணங்கள் ஆகியவற்றை பயன்படுத்துவது பேச்சை மேலும் சுவாரஸ்யமாக்கும்.

நல்ல விஷயம் என்னவென்றால் பொது இடங்களில் பேசும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி, தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதன் மூலம் பேச்சுத் திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ளலாம். ஆரம்பத்தில் பயம், தயக்கம், பதட்டம் ஆகியவை இயல்பாக இருக்கும். 

ஆனால் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால், தன்னம்பிக்கை அதிகரிக்கும். சிறிய கூட்டங்களில் பேசத் தொடங்கி, பெரிய கூட்டங்களில் பேசும் அனுபவத்தைப் பெறுவது நல்லது.

இந்த விஷயம் எதனால் இன்று வரைக்கும் தனிமனித முன்னேற்றத்தில் ஒரு பேசும் பொருளாக [?] இருக்கிறது பொதுப் பேச்சு தனிப்பட்ட வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கிய படியாகும். இது தன்னம்பிக்கையை வளர்ப்பதற்கும், மற்றவர்களின் மீது செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கும் உதவுகிறது. 

தன்னம்பிக்கை கொண்ட பேச்சாளர், தனது கருத்துகளை உறுதியுடன் வெளிப்படுத்துவார். அவர் பேசும் வார்த்தைகள், பார்வையாளர்களின் மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். இதன் மூலம், பேச்சாளர் சமூகத்தில் ஒரு முன்னோடியாக மாறுவார்.

பொதுப் பேச்சு என்பது வெறும் திறமையல்ல; அது ஒரு கலை. இந்தக் கலையைப் பயிற்சி, அனுபவம், தன்னம்பிக்கை ஆகியவற்றின் மூலம் யாரும் கற்றுக்கொள்ளலாம். பேச்சின் நோக்கம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்; பார்வையாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; ஆர்வம், உற்சாகம், இயல்பு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்த வேண்டும். இந்த வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றுவதன் மூலம், யாரொருவரும் ஒரு நல்ல பேச்சாளராக மாறி, தங்கள் கருத்துக்களைத் திறம்பட வெளிப்படுத்தி, சமூகத்தில் செல்வாக்கு செலுத்த முடியும்.

GENERAL TALKS - நிச்சயமாக மனித நேயம் வேண்டும் மக்களே !

இந்த கதை இணையதளத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட கொஞ்சம் ஃபேண்டஸியான கதை : கருணையின் கனியும் – முனியனின் கதை ஒரு சிற்றூரில் பெரும் பண்ணையார் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அந்த ஊரில் இருந்த பெரும்பாலான நிலங்கள் அனைத்தும் அவருக்கே சொந்தமானவை. ஊரிலுள்ள ஏழை உழவர்கள் அனைவரும் அவருக்குக் கூலியாகவே வேலை செய்தனர். அவரிடத்தில் முனியன் என்ற எளிய உழவன் வேலை பார்த்து வந்தான். முனியனுக்கு ஒரு சிறிய குடிசையும், சிறிதளவு நிலமும் மட்டுமே இருந்தன. அந்தச் சிறிய நிலத்தில் தானே உழைத்து, தானே விதைத்து வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை அவனுக்குள் எப்போதும் இருந்தது. ஒருநாள் முனியன் பண்ணையாரிடம் சென்று பணிவுடன் கேட்டான்: “ஐயா… எல்லா நிலங்களிலும் விதை நட்டுவிட்டார்கள். என் நிலம் மட்டும் காலியாகவே இருக்கிறது. தயவுசெய்து கொஞ்சம் தானியம் கொடுங்கள். என் நிலத்திலும் விதைத்து வாழ முயற்சி செய்கிறேன்.” அதற்கு பண்ணையார் கோபமாக, “சொந்தமாக விவசாயம் செய்ய ஆசையா? அந்த எண்ணமே வேண்டாம். என்கீழ் கூலியாகவே இரு. அரை வயிற்றுக்காவது உணவு கிடைக்கும்!” என்று விரட்டியடித்தார். 

முனியன் மனம் உடைந்து வீடு திரும்பினான். நடந்ததை மனைவியிடம் சொல்லி, “நம் விதிதான் இப்படிப் போலிருக்கிறது… நாம் எப்போதும் பட்டினியில்தான் இருக்க வேண்டியதுதான்” என்று கண் கலங்கினான் அன்றைய நாள் முதல், அவர்களது குடிசையில் ஒரு சிறிய குருவி வந்து கூடு கட்டியது. அதைப் பார்த்த மனைவி, “நாம் காற்றுக்கும் மழைக்கும் அஞ்சிக் கொண்டிருக்கிறோம்… ஆனால் இந்தச் சிறு உயிர் இங்கே கூடு கட்டுகிறது பாருங்கள்” என்றாள். முனியன் இரக்கத்துடன், “பாவம்… அது வாயில்லாத உயிர். அதற்குத் தொல்லை செய்ய வேண்டாம்” என்றான். சில நாட்களில் அந்தக் குருவி நான்கு முட்டைகள் இட்டது. அவை நான்கு குஞ்சுகளாக வெளிவந்தன ஒருநாள் திடீரென அந்தக் கூட்டினுள் ஒரு பாம்பு நுழைந்தது. குஞ்சுகளை விழுங்கத் தொடங்கியது. அவற்றின் அலறலைக் கேட்ட முனியன் ஓடி வந்து பாம்பை அடித்துக் கொன்றான். ஆனால் அதற்குள் மூன்று குஞ்சுகள் உயிரிழந்தன. தரையில் விழுந்த ஒரு குஞ்சு மட்டும் உயிரோடு துடித்துக் கொண்டிருந்தது. முனியன் இரக்கம் கொண்டு அதை எடுத்தான். அதன் உடைந்த காலுக்கு கட்டுப் போட்டு, மீண்டும் கூட்டில் வைத்தான். தினமும் தானும், மனைவியும் வேளா வேளைக்கு அந்தக் குஞ்சுக்கு உணவு கொடுத்து கவனித்தார்கள். சில நாட்களில் அந்தக் குஞ்சின் கால்கள் குணமடைந்தன. ஒரு நாள் அது பறந்து சென்றது. முனியனின் குடும்பம் இன்னும் வறுமையில் வாடிக் கொண்டிருந்தது. 

ஒருநாள் மனைவி, “இப்படியே வாழ்க்கை போகுமா? நமக்கு ஒருநாளாவது விடிவு வருமா?” என்று கலங்கினாள். அந்தச் சமயம் கதவு தட்டும் ஓசை கேட்டது. முனியன் கதவைத் திறந்தான். அவன் காப்பாற்றிய குருவி தான் அது! அதன் வாயில் ஒரு சிறிய விதை இருந்தது. அதை முனியனின் கையில் வைத்து, “இந்த விதையை உன் தோட்டத்தில் நடு…” என்று சொல்லி பறந்து சென்றது. சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் வந்து, “இதை வீட்டின் முன்புறம் நடு…” என்று இன்னொரு விதையைத் தந்தது. மூன்றாம் முறையாக வந்து, “இதை சன்னலோரம் நடு… என் உயிரைக் காப்பாற்றிய உன் கருணைக்கு இதுவே நன்றி” என்று சொல்லி பறந்து சென்றது முனியன் மூன்று விதைகளையும் நட்டான். மறுநாள் காலையில் அங்கு மூன்று பெரிய பூசணிக் காய்கள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன! முதல் பூசணிக்காய் – அதை வெட்டியபோது, சுவை மிகுந்த பலவகை உணவுகள் நிறைந்திருந்தன. அதை வெட்டி உண்டுவிட்டு மீண்டும் சேர்த்தால் அது பழையபடி முழுப் பூசணிக்காயாக மாறியது. இரண்டாவது பூசணிக்காய் – அதற்குள் இருந்து அழகிய ஆடைகளும், விலை உயர்ந்த மணிகளும் வெளிவந்தன. மூன்றாவது பூசணிக்காய் – அதற்குள் இருந்து பொற்காசுகள் கொட்டின. அன்று முதல் முனியனும் அவன் குடும்பமும் வறுமையிலிருந்து விடுபட்டு, நிம்மதியான வாழ்வை அடைந்தார்கள். இதை அறிந்த பண்ணையார், பொறாமையால் அதேபோல் குருவியை ஏமாற்ற முயன்றார். ஆனால் அவர் கருணையால் அல்ல கபடத்தால் குருவியை வளர்த்தார். சாதாரண குருவியாகவே அந்த குருவி இருந்ததால் அவருக்கு எதுவுமே கிடைக்கவில்லை. 

முதலாளித்துவமும் மனிதநேயமும் - இந்தக் கதையைப் படிக்கும் போது நாம் உணர வேண்டிய முக்கியமான பாடம் என்னவென்றால் முதலாளித்துவம் மனிதநேயமின்றி நடந்தால் அது எப்போதும் டாக்ஸிக்காக மாறும் பல இடங்களில் முதலாளிகள் தங்கள் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, வேலைக்காரர்களை எப்படியும் நடத்தலாம் என்ற எண்ணத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் விரும்பினால் கூலியை குறைக்கலாம், விரும்பினால் வேலைக்காரர்களின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கலாம். இது சமூகத்தில் சமத்துவத்தையும், மனிதத் தன்மையையும் அழிக்கும் ஒரு ஆபத்தான நிலை.  நல்ல முதலாளி எப்படி இருக்க வேண்டும்? வேலைக்காரர்களும், முதலாளிகளும் ஒரே சமூகத்தின் அங்கமாக இருப்பதை உணர வேண்டும்.  வேலைக்காரர்களின் வாழ்க்கை, குடும்பம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றை மதிக்க வேண்டும். வேலைக்காரர்களின் முன்னேற்றம் தடுக்கப்படாமல், அவர்களும் வளர வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்க வேண்டும். முதலாளிகள் மனிதநேயத்துடன் நடந்தால் வேலைக்காரர்களுக்கு நிம்மதி கிடைக்கும். சமூகத்தில் சமத்துவம் நிலைக்கும். அனைவரும் சேர்ந்து உழைத்தால், நாட்டின் வளர்ச்சி வேகமாகும். முதலாளித்துவம் என்பது தவறல்ல. ஆனால் அது கருணை, சமத்துவம், மனிதநேயம் ஆகியவற்றோடு இணைந்தால் மட்டுமே நல்ல சமூகத்தை உருவாக்க முடியும். வறுமை குறையும்,  அநீதி மறையும்,   ஒற்றுமை பெருகும். இதுவே ஒரு நல்ல சமூகத்தையும், நிலையான வளர்ச்சியையும் உருவாக்கும் அடிப்படையான காரணியாக இருக்கும் ! 

GENERAL TALKS - மனிதநேயம் எப்போதும் நிறைந்த தலைவர் !

சமீபத்தில் தயாரிப்பாளர் ஆர்.எம். வீரப்பன் அவர்கள் நமது மக்கள் ஹீரோ எம்.ஜி.ஆர் அவர்களை பற்றி சொன்ன சம்பவத்தை பற்றிய இணைய பதிவு பார்த்தேன் - அந்த பதிவு உங்களுக்காக ! எம்.ஜி.ஆர் – மனிதநேயத்தின் கதை ராமாவரம் தோட்டத்தில் ஒரு நாள்.அங்கு வந்திருந்தார் ஒரு பழைய நாடக நடிகர். முகத்தில் கவலை, மனதில் சங்கடம். “எதற்காக வந்தீர்கள்?” என்று கேட்டபோது, அவர் மெதுவாகச் சொன்னார்: “குடும்பமே பட்டினி. ஒன்றும் முடியவில்லை. சின்னவரோட நாடகத்தில நடிச்சிருக்கேன். ஏதாவது உதவி கிடைக்குமோ என்று வந்திருக்கேன்.” சிறிது நேரத்தில் எம்.ஜி.ஆர் வெளியே வந்தார். தூரத்தில் நின்று அந்த நடிகரைப் பார்த்தார். சைகையால் “எப்படி வந்தே?” என்று கேட்டார். பின்னர், “இருந்து சாப்பிட்டுவிட்டு தான் போகணும்” என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறிச் சென்றார். அந்த நடிகர் குழப்பத்தில் நின்றார். நான் அவரிடம், “மதியம் சாப்பிட்டு போங்க” என்றேன். அவர் பதற்றமாக, “என் குடும்பமே பட்டினி இருக்கும்போது நான் எப்படி சாப்பிடுவது?” என்றார். நான் ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்தேன். அவர் மகிழ்ச்சியுடன் சாப்பிட்டார். மதியம் எம்.ஜி.ஆர் மீண்டும் வந்தார். “சாப்பிட்டீர்களா?” என்று கேட்டார் அவர் “ஆம்” என்றதும், எம்.ஜி.ஆர் காரில் ஏறினார். கார் சில அடிகள் சென்றதும் நின்றது. சைகையால் நடிகரை அழைத்தார். அவர் காருக்கு அருகில் சென்றார். எம்.ஜி.ஆர் யாருக்கும் தெரியாமல் அவரது பாக்கெட்டில் ஒரு கவரை வைத்துவிட்டு, காரை முன்னேற்றினார். அவர் கவரைத் திறந்தார்.அதில் பத்தாயிரம் ரூபாய். கண்களில் கண்ணீர். ஆனந்தக் கண்ணீர். அந்த கண்ணீரைக் கண்ட நான், அவரைவிட அதிக மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். மறுநாள், தோட்டத்தில் எம்.ஜி.ஆரிடம் கேட்டேன் “அந்த நடிகரை சாப்பிடச் சொன்னீர்கள். ஆனால் அவரிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை. பிறகு காரில் ஏறிச் சென்றீர்கள். அவர் பதற்றத்தில் இருந்தார். பின்னர் அழைத்து பத்தாயிரம் ரூபாய் கொடுத்தீர்கள். ஏன் அண்ணே அப்படிச் செய்தீர்கள்?” எம்.ஜி.ஆர் அமைதியாக என்னைப் பார்த்தார். பின்னர் சொன்னார்:“கஷ்டப்பட்டு வர்றவங்களை அவங்க வாயால் பணம் கேட்க வைக்கக் கூடாது. அவர் கூச்சம் உள்ளவர். கேட்டால் கம்மியாத் தான் கேட்டிருப்பார். அதனால் நம்மளா கொடுத்திடனும்.” இதுவே எம்.ஜி.ஆர்.

அவர் இறந்தும் வாழ்வது – மனிதநேயத்தால் மட்டும்தான் ! 

GENERAL TALKS - இது ஒரு பிரபலமான சீன நாட்டுப்புற கதை !

 

சீனாவில் ஒரு பெரியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். முதல் இரண்டு மகன்களுக்கும் திருமணம் செய்து வைத்திருந்தார். வீடு எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தது. ஆனால், அந்த இரு மருமகள்கள் தங்கள் தாய்வீட்டுக்குச் சென்றால், விரைவில் திரும்பி வராமல், பல நாட்கள் அங்கேயே தங்கி விடுவார்கள்.  

ஒருநாள் அவர்கள் தாய்வீடு செல்ல அனுமதி கேட்டனர். பெரியவர் சிரித்தபடி, “போய் வாருங்கள். ஆனால், திரும்பி வரும் போது எனக்கு இரண்டு பொருட்களை கொண்டு வர வேண்டும். கொண்டு வராவிட்டால், இனி உங்கள் அம்மா வீடு செல்ல அனுமதிக்க மாட்டேன்” என்றார்.  

“சரி மாமா, என்ன வேண்டும், சொல்லுங்கள்” என்றனர் மருமகள்கள்.  

பெரியவர், “ஒரு காகிதத்தில் கொஞ்சம் காற்றை அடைத்து கொண்டு வர வேண்டும்” என்று ஒருவரிடம் கூறினார். மற்றொருவரிடம், “ஒரு காகிதத்தில் கொஞ்சம் தீயை கட்டி கொண்டு வர வேண்டும்” என்றார்.  

இதைக் கேட்ட மருமகள்கள் இருவரும் திகைத்தனர். “இப்படி எப்படி சாத்தியம்?” என்று கவலையுடன் கிளம்பினர். தாய் வீட்டில் சில நாட்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர். ஆனால், திரும்ப வேண்டிய நாள் வந்ததும், மாமனார் கேட்ட விஷயம் நினைவுக்கு வந்து பயந்தனர்.  

வழியெங்கும் கவலையோடு நடந்துகொண்டிருந்தனர். அப்போது எருமை மீது சவாரி செய்துகொண்டு வந்த ஒரு இளம்பெண், “உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை?” என்று கேட்டார். அவர்கள் தங்கள் மாமனார் கேட்டதைச் சொன்னார்கள். அந்தப் பெண் சிரித்தபடி, “இவ்வளவுதானா, கவலைப்படாதீர்கள்” என்றார்.  

முதல் மருமகளிடம், “ஒரு காகிதத்தில் விசிறி செய்து கொடு. அதுவே காற்றை அடைத்தது” என்றார். இரண்டாவது மருமகளிடம், “ஒரு சிம்னி விளக்கை ஏற்றி, அதை ஒரு காகிதத்தில் சுற்றி எடுத்துச் செல். அதுவே தீயை கட்டியது” என்றார்.  

மருமகள்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தப் பெண்ணுக்கு நன்றி கூறி, வீட்டிற்கு திரும்பினர். மாமனாரிடம் விசிறியும், சிம்னி விளக்கையும் தந்தனர். பெரியவர் ஆச்சரியப்பட்டார். அவர்கள் வழியில் சந்தித்த அந்தப் பெண் பற்றிச் சொன்னார்கள்.  

பெரியவர், “இவ்வளவு புத்திசாலியான பெண்ணை என் கடைசி மகனுக்கு மணம் முடிக்கப் போகிறேன்” என்றார். ஆட்களை அனுப்பி அந்தப் பெண்ணைத் தேடிக் கண்டுபிடித்தார். சம்பந்தம் பேசப்பட்டு, திருமணம் இனிதே நடந்தது. அந்தப் பெண் வீட்டில் அனைத்தையும் பொறுப்பாகச் செய்து, அனைவரின் அன்பையும் பெற்றார்.  

பெரியவர் மகிழ்ச்சியுடன், “இது நிறைவான வீடு” என்று தனது வாசலில் ஒரு பலகையை மாட்டி வைத்தார்.  

சில காலம் கழித்து அந்த வழியே சென்ற ஒரு துறவி அந்தப் பலகையைப் பார்த்தார். “யார் இது, இவ்வளவு திமிராக எழுதி வைத்தது? இந்த வீட்டினருக்குப் பாடம் புகட்டி, திமிரை அடக்க வேண்டும்” என்று முடிவு செய்தார்.  

வீட்டில் நுழைந்த அவரை, மூன்றாவது மருமகள்தான் வரவேற்றார். துறவி, “இது நிறைவான வீடாம். அப்படியானால், இந்தச் சாலையின் நீளத்துக்கு ஒரு துணியை நெய்து கொடு. இல்லாவிட்டால் சபித்து விடுவேன்” என்றார்.  

மருமகள் பணிவுடன், “கண்டிப்பாக நெய்கிறேன். ஆனால், சாலையின் இரு முனைகளையும் கண்டுபிடித்து, எவ்வளவு நீளம் என்று அளந்து தாங்கள் சொன்னால், அந்த அளவுக்கு நான் துணியை நெய்து கொடுக்கிறேன்” என்றார்.  

அந்தச் சாலை தலைநகரத்திலிருந்து நாட்டின் எல்லைவரை சென்றது. அதன் ஆரம்பமும் முடிவும் யாருக்கும் தெரியாததால், துறவிக்குப் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.  

துறவி, “சரி, வேண்டாம். கிணற்றில் உள்ள நீர் அளவுக்கு எண்ணெய் ஆட்டிக் கொடு” என்றார்.  

மருமகள், “தாங்கள் தயவு செய்து கிணற்றில் எத்தனை ஆழத்துக்கு நீர் உள்ளது என்று சொன்னால், உடனே அத்தனை ஆழத்துக்கு எண்ணெயை ஆட்டித் தருகிறேன்” என்றார்.  

துறவி குழம்பினார். “இந்தப் பெண்ணை மடக்குவது எளிதல்ல” என்று உணர்ந்தார். யோசித்தபடியே, பறந்து வந்த ஒரு புறாவைச் சட்டென்று பிடித்தார்.  

“நீ மிகவும் புத்திசாலி. இந்தப் புறாவை நான் பறக்க விடப் போகிறேனா, இல்லை கூண்டுக்குள் அடைக்கப் போகிறேனா என்று சொல் பார்ப்போம்” என்றார்.  

மருமகள் வணங்கி, “தாங்கள் அனைத்தையும் அறிந்த ஞானி. வாசலில் நிற்கும் நான் இப்போது உள்ளே செல்லப் போகிறேனா, இல்லை தெருவில் இறங்கப் போகிறேனா என்று சொல்லுங்கள். நானும் உங்கள் கேள்விக்கு விடை தருகிறேன்” என்றார்.  

துறவி அமைதியாக இருந்தார். மருமகள், “துறவியான தங்களுக்கே என் கேள்விக்கு விடை தெரியாதபோது, அனைத்தும் அறிந்த ஞானியான தங்களது கேள்விக்கு எனக்கு எப்படி விடை தெரியும்?” என்று பணிவுடன் கூறினார்.  

துறவி சிரித்தபடி, “நீ சொல்வதும் சரிதான். இந்த வீடு உண்மையிலேயே நிறைவான வீடுதான்” என்று கூறி தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்.  

அறிவும் புத்திசாலித்தனமும் இருந்தால் எந்த சிக்கலையும் சமாளிக்கலாம். பணிவும் நகைச்சுவையும் சேர்ந்து இருந்தால், பெரிய பிரச்சினைகளையும் எளிதில் தீர்க்க முடியும்.  

GENERAL TALKS - விலைமதிப்பு என்பது முக்கியமானது !

ஒருநாள் விஜயநகர அரசர் கிருஷ்ணதேவராயர், “என் அரண்மனையில் யாராவது உண்மையான அறிவும் சாமர்த்தியமும் காட்டினால், அவருக்கு நான் ஒரு பெரிய பரிசு தருவேன்” என்று அறிவித்தார்.   பலரும் வந்து தங்கள் திறமைகளை காட்டினர். ஆனால், அரசர் திருப்தி அடையவில்லை.  அப்போது தெனாலி ராமன் வந்தார். அவர் சிரித்தபடி, “மகாராஜா, நான் உங்களுக்கு ஒரு சின்ன கேள்வி கேட்கிறேன். அதற்கு நீங்கள் பதில் சொல்ல முடியுமா?” என்றார்.  அரசர் ஆர்வமாக கேட்டார்.  தெனாலி ராமன் சொன்னார்: “மகாராஜா, உலகத்தில் எது மிக விலைமதிப்பானது?”  அரசர் சற்று யோசித்து, “பொன்னும் வைரமும் தான்” என்றார்.   அப்போது ராமன் சிரித்தபடி, “இல்லை மகாராஜா, உலகத்தில் மிக விலைமதிப்பானது நேரம் தான். அதை யாராலும் வாங்க முடியாது, விற்க முடியாது. அது போய்விட்டால் திரும்ப கிடைக்காது. அதனால் தான் நேரத்தை மதிக்க வேண்டும்” என்றார். அரசர் மகிழ்ந்து, “நீ எப்போதும் சாமர்த்தியமாகவும் அறிவுடன் பேசுகிறாய். அதனால் தான் உன்னை நான் விரும்புகிறேன்” என்று கூறி, ராமனுக்கு பரிசு வழங்கினார்.  இந்தக் கதை நமக்கு சொல்லும் பாடம்: நேரம் என்பது உலகில் மிக விலைமதிப்பானது. அதை மதித்து பயன்படுத்தினால் வாழ்க்கை சிறக்கும் - விலைமத்திப்புள்ள பொருட்கள் பற்றியும் இன்னொரு கதை இருக்கிறது : ஒருநாள் விஜயநகரத்தில் ஒரு வியாபாரி வந்தார். அவர் அரசரிடம், “மகாராஜா, நான் விற்கும் பொருட்கள் உலகிலேயே சிறந்தவை. யாராலும் இதை விட நல்லதை காண முடியாது” என்று பெருமையாகச் சொன்னார். அரசர் சிரித்தபடி, “அப்படியா? அப்படியென்றால், உன் பொருட்களை சோதிக்க வேண்டும்” என்றார். வியாபாரி பல விலைமதிப்பான பொருட்களை கொண்டு வந்தார். அனைவரும் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டனர். அப்போது தெனாலி ராமன் வந்தார். அவர் சிரித்தபடி, “மகாராஜா, இந்த வியாபாரி சொல்வது உண்மையா என்று நான் சோதிக்கிறேன்” என்றார். அவர் வியாபாரியிடம், “உன் பொருட்கள் உலகிலேயே சிறந்தவை என்றால், அதை வாங்கியவுடன் யாரும் அதை விற்க மாட்டார்கள். ஆனால், நீ விற்கிறாய். அதனால், உன் பொருட்கள் சிறந்தவை அல்ல” என்று கூறினார். அரசர் சிரித்தார். வியாபாரி சங்கடப்பட்டார். உண்மையான சிறப்பு கொண்ட பொருள் அல்லது விஷயம் விற்கப்படாது; அது மதிப்புடன் பாதுகாக்கப்படும் என்பதே இந்த கதையின் கருத்து ! 

GENERAL TALKS - நேரத்தை நலனுக்கு செலவழிக்க வேண்டும் !

 

ஒரு நாள் விஜயநகர அரசர் கிருஷ்ணதேவராயர், “இன்று காலை நான் ஒரு வித்தியாசமான கனவு கண்டேன். அந்தக் கனவின் உண்மையான பொருள் என்ன என்பதை யாராவது விளக்க வேண்டும்” என்று அரண்மனையில் அறிவித்தார். பலரும் வந்து பலவிதமான விளக்கங்களை அளித்தனர். ஆனால், அரசர் எந்த விளக்கத்திலும் திருப்தி அடையவில்லை. அப்போது தெனாலி ராமன் வந்தார். அவர் சிரித்தபடி, “மகாராஜா, கனவுகளுக்கு எப்போதும் ஆழமான அர்த்தம் தேட வேண்டியதில்லை. அது நம் மனதில் தோன்றும் சிந்தனைகளின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமே. ஆனால், நீங்கள் விரும்பினால் நான் ஒரு நல்ல அர்த்தம் சொல்லுகிறேன்” என்றார் அரசர் ஆர்வமாக கேட்டார். தெனாலி ராமன் சொன்னார்: “மகாராஜா, உங்கள் கனவு நல்லது. அது உங்கள் மனதில் எப்போதும் மக்களின் நலனுக்காக சிந்திக்கிறீர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அதுவே ஒரு அரசரின் உண்மையான கடமை.” அரசர் மகிழ்ந்து, “நீ எப்போதும் சாமர்த்தியமாகவும் நகைச்சுவையாகவும் பதில் சொல்கிறாய். அதனால் தான் உன்னை நான் விரும்புகிறேன்” என்று பாராட்டினார். நம்முடைய வாழ்க்கையை சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், நம்முடைய நலனுக்கும் மற்றவர்களின் நலனுக்கும் மட்டுமே நமது நேரத்தை செலவு செய்ய வேண்டும். அதற்கு அப்பாற்பட்ட தேவையில்லாத கற்பனைகளின் அடிப்படையில் நேரத்தை வீணடித்தால், நாம் செலவழிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் பயனற்றதாகவே மாறிவிடும். நேரம் என்பது மிக மதிப்புமிக்க சொத்து. அதை சரியான நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்தினால், அது நமக்கும் சமூகத்திற்கும் நல்ல பலன்களைத் தரும். ஆனால், தேவையற்ற சிந்தனைகளில் நேரத்தை வீணடித்தால், அந்த நேரம் நமக்கு நஷ்டமாகவே முடியும். இந்தக் கருத்து வலியுறுத்துவது: நேரத்தை நம் நலனுக்கும், பிறரின் நலனுக்கும் மட்டுமே செலவிட வேண்டும்; அதுவே வாழ்க்கையின் உண்மையான பயன்

GENERAL TALKS - வேலை செய்யும் ஆர்வம் குறைந்து விடும்.

ஒரு நாள் விஜயநகர அரசர் கிருஷ்ணதேவராயர் அரண்மனையில் இருந்தபோது, அரண்மனைக்குள் எலிகள் அதிகமாகி விட்டன. அதைத் தடுக்க, அரண்மனைக்குள் ஒரு பூனை வைத்தனர். முதலில் இந்த பூனை எலிகளை துரத்த செய்தது. 

ஒரு சில நாட்களில் அந்த பூனை எலிகளை பிடித்து சாப்பிடாமல், சோம்பேறியாக அங்கேயே தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. இதனால் எலிகள் இன்னும் அதிகமாகி விட்டன.

அரசர் கோபமாக, “இந்த பூனைக்கு தினமும் பால் கொடுத்து சம்பளம் கொடுக்கிறோம். ஆனாலும் வேலை செய்யவில்லை!” என்று கூறினார்.

அப்போது தெனாலி ராமன் சிரித்தபடி, “மகாராஜா, பூனைக்கு சம்பளம் கொடுக்க வேண்டாம். பசியோடு இருந்தால் தான் எலிகளை பிடித்து சாப்பிடும். பால் கொடுத்தால் சோம்பேறியாகி விடும்” என்றார்.

அரசர் உடனே பூனைக்கு பால் கொடுப்பதை நிறுத்தினார். சில நாட்களில் பூனை பசியோடு எலிகளை பிடித்து சாப்பிட ஆரம்பித்தது.

பணத்தை செலவு செய்வதிலும் சில கட்டுப்பாடுகள் அவசியம் இருக்க வேண்டும். அந்த கட்டுப்பாடுகள் இருந்தால்தான் செலவினத்தில் ஒரு நிதானமும், தெளிவும் இருக்கும். 

இல்லையெனில், நாம் பணத்தை ஒரு காரியத்துக்காக செலவிட்டாலும், அந்த காரியம் நம் எண்ணிய வேகத்தில் நடைபெறாது. அது மெதுவாக மட்டுமே முன்னேறும்.  

அந்த மெதுவான முன்னேற்றம், காலத்தைப் பொறுத்து பார்த்தால் நமக்கு நஷ்டமாகவே முடியும். எனவே, பணத்தை செலவிடும் போது திட்டமிட்ட கட்டுப்பாடுகளுடன் செயல்படுவது மிக முக்கியம். பணம் என்பது வெறும் கருவி

அதை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே நம் வாழ்க்கையின் முன்னேற்றத்தையும், நஷ்டத்தையும் தீர்மானிக்கிறது.

GENERAL TALKS - யோசித்து செய்யவேண்டிய விஷயம் !

 

விஜயநகர அரசர் கிருஷ்ணதேவராயர் ஒருமுறை உடல்நலக்குறைவால் பாதிக்கப்பட்டார். அப்போது அரண்மனையில் இருந்த வைத்தியர், “மகாராஜா, உங்களுக்கு சிறப்பு மருந்து தேவை. அதற்காக அதிக செலவு வரும்” என்று கூறினார். அரசர் உடனே, “எவ்வளவு செலவு வேண்டுமானாலும் நான் தருகிறேன். என் உடல்நலம் சரியாக வேண்டும்” என்றார். அப்போது தெனாலி ராமன் அருகில் இருந்தார். அவர் சிரித்தபடி, “மகாராஜா, வைத்தியர் சொல்வது சரி. ஆனால், வைத்தியர் உங்களுக்கு மருந்து கொடுத்து குணப்படுத்தினால், அவருக்கு பரிசு கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், மருந்து கொடுத்து குணப்படுத்த முடியாவிட்டால், வைத்தியரே உங்களுக்கு பரிசு கொடுக்க வேண்டும்” என்றார். அரசர் சிரித்தார். வைத்தியர் சற்று சங்கடப்பட்டார். “அப்படி எப்படி சாத்தியம்?” என்று கேட்டார். தெனாலி ராமன் சொன்னார்: “மகாராஜா, வைத்தியர் உங்களுக்கு மருந்து கொடுத்து குணப்படுத்தினால், அவர் உங்களுக்கு உயிர் கொடுத்தவர். அதற்காக பரிசு கொடுப்பது நியாயம். ஆனால், மருந்து கொடுத்து குணப்படுத்த முடியாவிட்டால், அவர் உங்களிடம் உயிரை எடுத்தவர். அதற்காக அவர் உங்களுக்கு பரிசு கொடுக்க வேண்டும்!” அரசர் சிரித்தபடி, வைத்தியரிடம், “இனி உன் வைத்திய செலவு இப்படித்தான் இருக்கும்” என்று கூறினார், இந்தக் கதையின் மூலம் நாம் உணர வேண்டியது என்னவென்றால், யாருக்காவது பணம் கொடுக்கும்போது அது அவர்கள் நமக்குச் செய்த நல்ல விஷயங்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் மனநிலையால் மட்டுமே இருக்கக் கூடாது. பணம் என்பது அன்பை அளிக்கும் கருவி அல்ல; அது ஒரு பொருளை வாங்கவும், விற்கவும் உருவாக்கப்பட்ட சாதனம் மட்டுமே.  அன்பையும் நன்றியையும் வெளிப்படுத்துவதற்கு பணத்தை பயன்படுத்தினால், அது பின்னாளில் சங்கடத்தையும் குழப்பத்தையும் மட்டுமே ஏற்படுத்தும். பணம் செலவிடும் போது தெளிவான நோக்கம் இருக்க வேண்டும் அது தேவைக்காகவோ, பொருளுக்காகவோ, சேவைக்காகவோ இருக்க வேண்டும்.  இந்தக் கதை வலியுறுத்துவது, பணத்தை உணர்ச்சிகளுடன் கலக்காமல், தெளிவான செலவினக் கருவியாகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதே. அன்பு, மரியாதை, நன்றி போன்றவை பணத்தால் அளிக்கப்படுவதில்லை; அவை மனதின் உண்மையான வெளிப்பாடுகளால் மட்டுமே நிலைத்திருக்கின்றன. எப்பொழுதுமே தெளிவான நோக்கம் நமது செலவுகளில் இருக்க வேண்டும் !!