POST TALKS - சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களை எல்லாம் இழந்துவிட்டோமா ?

   வாழ்க்கையுடைய ரொம்ப சோகமான விஷயம் என்னன்னா, நமது வாழ்க்கையின் வேகமான ஓட்டத்திற்கும் போட்டிக்கும் நடுவில், மிக அடிப்படையான, நமக்கு உண்மையான நிம்மதியைத் தரக்கூடிய சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களைக் கூட நாம் நாளடைவில் முற்றிலும் மறந்துவிடுகிறோம். உதாரணமாக, ஒருமுறை ஒரு நண்பரிடம் "உங்களுக்கு இருக்கக்கூடிய ஒரு வித்தியாசமான ஆசை என்ன?" என்று கேட்டபோது, அவர் சொன்ன பதில் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கக்கூடியது. "வேலை, அலுவலகப் பொறுப்புகள், குடும்பக் கடமைகள், டென்ஷன்கள் அத்தனையும் அப்படியே தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ஒரு நாள் முழுதும் லீவ் போட்டுவிட்டு, எனக்குப் பிடித்தமான அத்தனை பாடல்களையும் சேர்த்து ஒரு பெரிய பிளேலிஸ்ட் (Playlist) தயார் செய்ய வேண்டும். காலையில் தொடங்கி மாலை வரை அந்தப் பாடல்களை மட்டுமே முழுமையாக, எந்தவித இடையூறும் இல்லாமல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். பொறுப்புகள் மற்றும் கடமைகள் அனைத்திலிருந்தும் வெளியே வந்து, எனக்காகவே ஒரு நாள் முழுமையாக வாழ வேண்டும். முடிந்தால் வாரத்தில் அப்படி ஒரு பெரிய ஓய்வு நாளாக அதை மாற்ற வேண்டும்" என்று மிக ஏக்கத்துடன் அவர் கூறினார். இந்த எளிய ஆசை நம் சமூகத்தின் மிகப் பெரிய நிதர்சனத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. இன்று பல இலக்குகளை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இயந்திரத்தனமான மனிதர்களுக்கு, தன் இஷ்டப்படி ஒரு நாள் முழுமையாகச் செலவழிப்பது என்பது ஒரு 'கனவுப் பொருளாக' அல்லது 'அரிய வரமாக' மாறிவிட்டது. கடமைகளின் சுமைக்கு நடுவில் நம் ஆன்மா விரும்பும் அந்தச் சின்னச் சின்ன நிம்மதியைக் கூட தொலைத்துவிட்டுத்தான் நாம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை இந்தச் சிறு நிகழ்வு ஆழமாக யோசிக்க வைக்கிறது -  வாழ்க்கை என்ற இந்தத் தொடர் ஓட்டத்திற்காக, நம்மிடம் உள்ள எத்தனை எத்தனையோ அழகான விஷயங்களை, நிம்மதியை, ஆசைகளை நாம் இழந்துவிட்டு, எதை நோக்கி என்றே தெரியாமல் வாழ்க்கையைத் தாரைவார்த்துவிட்டு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்! எல்லாம் யோசிக்கணும் மக்களே. ஒரு நாள் கண்டிப்பா யோசிச்சுக்கணும். நாம் சேகரிக்கும் செல்வமும் பதவிகளுமா நம் ஆன்மாவைத் திருப்திப்படுத்தப் போகிறது, அல்லது தொலைந்துபோன அந்தச் சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்களா? இந்த இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையின் வேகத்திற்கு நடுவில், ஒரு கணமாவது நின்று, நாம் எதை இழந்துவிட்டோம், எதற்காக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஆழமாக யோசிக்க வேண்டிய தருணம் இது!

!!! [EDITED]

LOVE TALKS - ஒரு மென்மையான காதல் !

 

 

 

 

 

         காதல் ரொம்ப சுவாரசியமான விளையாட்டு. அதாவது, ஒரு பாடல் வரிகளில் இடம்பெற்ற கருத்து போல மனதை மயக்கக்கூடிய பார்வையில், பாதையை மொத்தமாக மறந்து போனாலும் பயணம் தொடர்ந்துகொண்டு இருக்கிறது என்று சொல்வது போலத்தான் காதல் வாழ்க்கையும். பேசப்படாத வார்த்தைகளும், எழுதப் புரியாத மௌனங்களுமே வாழ்க்கையில் எக்கச்சக்கமான சிக்கல்கள் உருவாவதற்குக் காரணமாக அமைகின்றன என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. பல நேரங்களில் நாம் சொல்ல நினைக்கும் விஷயங்களை உரிய நேரத்தில் வெளிப்படையாகப் பேசாமல் தவிர்ப்பதும், நம் மனதிற்குள் இருக்கும் உணர்வுகளைச் சரியான வார்த்தைகளில் வடிக்கத் தெரியாமல் மௌனம் காப்பதும் பல உறவுகளில் பெரிய இடைவெளிகளை உருவாக்கிவிடுகிறது. காதல் மலரும் போது, அந்த உறவில் இரண்டு பேரில் யாராவது இருவருமே எப்போதுமே தியாகம் செய்பவராகவோ அல்லது கொடுப்பவராக இருக்க முடியது; இருவருமே எல்லாவற்றையும் 'பெறுபவராக' (Taker mindset) மட்டுமே இருக்க விரும்புவது இந்தக் காலக் காதலுக்கு மிகப்பெரிய சாபமாக மாறிவிடுகிறது. மௌனத்தில் பிரச்சனை சரியாகிவிடும் என்று கருதினால், உண்மையில் அது பிரச்சனையைச் சரிசெய்வதற்குப் பதிலாகத் தொல்லையையும் இடைவெளியையும் மட்டுமே அதிகமாகும். ஏனென்றால், சினிமாக்களில் காட்டப்படுவதைப் போல "தலைவன் - தலைவி" என்ற என்றென்றும் மாறாத, பிரிக்க முடியாத தெய்வீகக் காதன்மை எல்லாம் நிஜ வாழ்க்கையில் எப்போதுமே நடைமுறையில் இருப்பதில்லை. திரைப்படங்களில் எத்தகைய முரண்பாடுகள் வந்தாலும், இறுதியில் கதையின் நாயகனும் நாயகியும் தான் சேர்ந்தாக வேண்டும் என்ற ஒரு முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்ட திரைக்கதை விதி இருக்கும். ஆனால், நிஜ வாழ்க்கையின் எதார்த்தம் முற்றிலும் வேறுபட்டது. இங்கே ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் "யாரை வேண்டுமானாலும், எப்போது வேண்டுமானாலும் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம்" (Freedom of Choice) இருக்கிறது. இந்த மாதிரியான விஷயங்கள் எல்லாமே சேர்ந்துதான் இன்றைய நிஜ வாழ்க்கைக்கு மிகப் பெரிய ஒரு அறைகூவலாக (Challenge) காணப்படுகின்றன. நவீன சிஸ்டத்தில் பார்த்தோம் என்றால், இரண்டு தனித்துவமான நபர்கள் (திருபிரமார்கள் / Independent Individuals) ஒருவரையொருவர் சந்திப்பார்கள், காதலிப்பார்கள், திருமணம் செய்துகொள்வார்கள். ஆனால், அந்தத் திருமணம் இன்றைய காலகட்டத்தில் சிலரிடம் இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் கூட நிலைத்து நிற்பது கிடையாது இங்கே மிக வெளிப்படையான ஒரு எதார்த்தம் புரியவருகிறது: அதாவது, "சமூகம் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்கும்?" அல்லது "மத்தவங்க என்ன நினைப்பாங்க?" என்று தங்களுக்குள் தாங்களே சில பிம்பங்களையும் கட்டமைப்புகளையும் (Social Conditioning & Image) உருவாக்கிக் கொள்வதுதான் பல பிரச்சனைகளுக்குக் காரணமாகிறது. இந்த நவீனச் சூழலில், இரண்டு பேரில் யாராவது ஒருவர் மற்றவருக்காகச் சிறிதும் விட்டுக்கொடுக்கத் தயாராக இல்லை என்றால் கூட, அந்த உறவு உடனடியாக முறிந்து போய்விடுகிறது. விட்டுக் கொடுத்தல் என்பது பலவீனம் அல்ல, மாறாக நீண்ட காலம் ஒரு உறவை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கத் தேவைப்படும் அத்தியாவசியமான பலம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாத வரை, எந்த உறவும் நிலைக்காது என்பதே இன்றைய கசப்பான நிதர்சனமாகும். ளிய காதலில் எதிர்பார்ப்புகள் குறைவாக இருக்கும்; ஆனால் அந்தச் சிம்பிளான அன்பைப் புரிந்து கொண்டு, கடைசி வரை அதைக் கைவிடாமல் தாங்கிப் பிடிக்கக்கூடிய மனப்பக்குவம் இன்றைய தலைமுறையினரிடம் சுலபமாக இருப்பதில்லை. எல்லாமே வேகமாகவும், உடனடியாகவும் (Instant gratification) கிடைக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் இந்தச் சமூகத்தில், மென்மையாகத் துளிர்க்கும் அந்தச் சிம்பிளான காதல் வெகு சீக்கிரமே காணாமல் போய்விடுகிறது.