இன்றைய இளைஞர்களிடம் மாற்றத்திற்கான தாகம் மிகப்பெரிய அளவில் இருக்கிறது. பழைய நடைமுறைகளை உடைக்க வேண்டும், சமூகத்திலோ அல்லது தங்கள் வாழ்க்கையிலோ ஒரு புரட்சிகரமான மாற்றத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று அவர்கள் துடிக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த வேகம் பெரும்பாலும் ஒரு திசையற்ற பாய்ச்சலாகவே முடிந்துவிடுகிறது.
மாற்றத்தை விரும்புவது ஒரு மனநிலை என்றால், அதைச் செயல்படுத்துவது ஒரு கலை. சரியான கருவி தெரியாமல் ஒரு சிற்பத்தைச் செதுக்க நினைப்பவனைப் போல, இளைஞர்கள் மாற்றத்தின் அவசியத்தை உணர்ந்திருக்கிறார்கள், ஆனால் அதற்கான 'செயல்முறை வரைபடம்' - ஒரு புளூ பிரிண்ட் போன்ற விஷயம் அவர்களிடம் இல்லை. இதனால், அவர்களின் ஆர்வம் சீக்கிரம் சலிப்பாகவோ அல்லது ஏமாற்றமாகவோ மாறிவிடும் அபாயம் உள்ளது.
மாற்றம் என்பது வெறும் உணர்ச்சிகளால் (Emotions) மட்டும் நிகழ்வது அல்ல; அது திட்டமிட்ட உத்திகளால் (Strategies) கட்டமைக்கப்படுவது. பல இளைஞர்கள் ஒரு சமூகப் பிரச்சனையைக் கண்டால் உடனே ஆவேசப்படுகிறார்கள், சமூக வலைதளங்களில் குரல் எழுப்புகிறார்கள்.
ஆனால், அந்த உணர்ச்சி ஒரு நிலையான செயலாக மாறுவதில்லை. ஒரு மாற்றத்தை விதைக்கத் தேவையான பொறுமை, படிபடியாக வளர்க்க வேண்டிய ஒழுக்கம் மற்றும் அந்த மாற்றத்தினால் ஏற்படும் விளைவுகளை எதிர்கொள்ளும் முதிர்ச்சி ஆகியவற்றை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளத் தவறிவிடுகிறார்கள்.
சரியான செயல் என்பது வெறும் "சத்தம்" போடுவது அல்ல, அது அமைதியாக "வேர்" ஊன்றுவது என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்த வேண்டியது அவசியம். உடனடித் தீர்வுகளின் மீதான ஆர்வம் இணைய யுகத்தில் வளர்ந்த இளைஞர்களுக்கு எல்லாமே 'கிளிக்' செய்தவுடன் கிடைக்க வேண்டும் என்ற மனநிலை உள்ளது.
ஆனால், உண்மையான மாற்றங்கள் மெதுவானவை மற்றும் வலி மிகுந்தவை. ஒரு பெரிய லட்சியத்தை நோக்கிப் பயணிக்கும்போது, ஆரம்பத்தில் சிறிய மற்றும் சலிப்பான வேலைகளைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
அந்தச் சின்னச் சின்ன வேலைகளின் தொகுப்பே ஒரு பெரும் மாற்றம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாமல், அவர்கள் "உடனடிப் புரட்சி" (Instant Revolution) நடக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.
இந்த எதிர்பார்ப்பு பொய்க்கும்போது, என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அவர்கள் பின்வாங்குகிறார்கள். சரியான திசையில் தங்களை வழிநடத்த ஒரு வழிகாட்டியோ அல்லது சரியான வரலாற்றுக் கல்வியோ இல்லாததே இந்தத் தடுமாற்றத்திற்குக் காரணம்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக