குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸில் ‘அப்சர்வர் எஃபெக்ட்’ (Observer Effect) என்று ஒன்று உண்டு. ஒரு துகளைக் கவனிக்கும் ‘சாட்சி’ (Observer) யாரோ, அவரே அந்தத் துகளின் தன்மையைத் தீர்மானிக்கிறார். உலகம் உங்களைத் தனிமைப்படுத்தும்போது, நீங்கள் ஆட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாமல், ஆட்டத்தையே உற்றுநோக்கும் ‘மாபெரும் சாட்சியாக’ (The Ultimate Observer) மாறுகிறீர்கள்.
கூட்டத்தில் இருப்பவர்களால் தங்களின் ஓட்டத்தின் திசையை அறிய முடியாது; ஆனால், தனித்து நிற்கும் உங்களுக்கு மட்டுமே ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நகர்வுகளும், அதன் போலித்தனங்களும், அதன் பலவீனங்களும் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும்.
இந்தச் சாட்சி பாவம் உங்களுக்குக் காலத்தைக் கடந்த ஒரு சிம்மாசனத்தைத் தருகிறது. உலகம் உங்களைக் குறைவாக மதிப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கட்டும்; ஏனெனில், அவர்கள் தங்களின் விதியைத் தாங்களே தீர்மானிப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், உங்கள் தனிமையின் தீர்க்கதரிசனச் சிந்தனைகள் இந்த உலகத்தின் ஒட்டுமொத்த எதிர்காலத்தையே மாற்றி எழுதிக்கொண்டிருக்கும்
இயற்பியலில் ‘என்ட்ரோபி’ (Entropy) என்பது பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் ஒரு கட்டத்தில் சிதைந்து, குழப்பத்தை நோக்கி நகர்வதைக் குறிக்கும். ஆனால், அதற்கு நேர்மாறான ஒரு சொல் உண்டு, அதுதான் ‘சிட்ரோபி’ (Syntropy) அதாவது சிதறிக்கிடக்கும் குழப்பங்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு உன்னதமான ஒழுங்கமைப்பை உருவாக்குவது.
உலகம் உங்களைத் தனிமைப்படுத்தும்போது, உங்கள் வாழ்க்கை முற்றிலும் சிதைந்துவிட்டது போலத் தோன்றுவது ஒரு மாயை. உண்மையில், தனிமை என்பது உங்களைச் சுற்றியுள்ள தேவையற்ற குப்பைகளை நீக்கி, உங்கள் சிந்தனைகளை ‘சிட்ரோபி’ நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும்
ஒரு பிரபஞ்ச முறைமை. கூட்டத்தில் இருக்கும் மனிதர்கள் குழப்பத்தின் (Chaos) பகுதியாக வாழ்கிறார்கள்; ஆனால், தனிமையில் இருக்கும் மனிதன் மட்டுமே அந்தக் குழப்பங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, அதிலிருந்து ஒரு புதிய சித்தாந்தத்தையோ, கலைவடிவத்தையோ அல்லது மாபெரும் பொருளாதாரப் பேரரசையோ உருவாக்க முடிகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக