நேரம் என்பது திருப்பிப் பெற முடியாத ஒரு பொக்கிஷம். பணத்தை இழந்தால் சம்பாதித்துவிடலாம், ஆனால் இழந்த ஒரு நொடியை உலகத்திலுள்ள அனைத்துச் செல்வங்களைக் கொடுத்தாலும் மீண்டும் பெற முடியாது.
பலரும் "நேரம் இல்லை" என்று புலம்புவதைக் கேட்கிறோம், ஆனால் உண்மையில் நமக்கு நேரக் குறைபாடு இல்லை, திட்டமிடலில் தான் குறைபாடு இருக்கிறது. ஒரு நாளைக்கு இருபத்தி நான்கு மணி நேரம் என்பது அனைவருக்கும் பொதுவானது.
அந்த நேரத்தை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதுதான் ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கும் சாதனையாளருக்கும் உள்ள வித்தியாசம். தேவையற்ற விஷயங்களில் கவனத்தைச் சிதறவிடாமல், மிக முக்கியமான வேலைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்துச் செயல்படுபவனே காலத்தை வெல்கிறான்.
வருங்காலத்தைப் பற்றிய கவலையிலும், கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தத்திலும் நாம் இன்றைய பொழுதைத் தொலைத்துவிடுகிறோம். நேற்று என்பது ஒரு உடைந்த பானை, நாளை என்பது இன்னும் முளைக்காத விதை; இன்று மட்டுமே நம் கையில் இருக்கும் அழகான கனி.
இன்றைய கடமையைச் சரியாகச் செய்பவனுக்கு நாளை அஞ்சத் தேவையில்லை. ஒரு பெரிய மலையை ஒரே நாளில் கடக்க முடியாது, ஆனால் ஒவ்வொரு அடியாக எடுத்து வைத்தால் நிச்சயம் கடந்துவிடலாம். அதுபோலவே, உங்கள் வாழ்நாள் இலக்குகளைச் சிறிய அன்றாடப் பணிகளாகப் பிரித்துச் செயல்படுங்கள். "நாளை செய்யலாம்" என்ற எண்ணம் வரும்போதெல்லாம், "இப்போதே செய்" என்று உங்கள் மனதிற்குத் தூண்டுதல் கொடுங்கள்.
இறுதியாக, ஓய்வு எடுப்பதும் நேர மேலாண்மையின் ஒரு பகுதிதான். இயந்திரமாக ஓடிக்கொண்டே இருப்பதை விட, அவ்வப்போது சற்று நின்று உங்கள் பயணத்தைத் திரும்பிப் பார்ப்பது அவசியம்.
ஆனால், ஓய்வு என்பது சோம்பேறித்தனமாக இருக்கக் கூடாது; அது அடுத்த கட்டப் பாய்ச்சலுக்கான தயாரிப்பாக இருக்க வேண்டும். காலத்தைக் கொல்பவன், தன்னுடைய வாழ்க்கையையே மெல்ல கொன்று கொண்டிருக்கிறான்.
ஒவ்வொரு நாள் இரவும் உறங்கச் செல்லும் முன், "இன்று நான் செய்த செயல்கள் என்னை எனது இலக்கை நோக்கி நகர்த்தியிருக்கிறதா?" என்று உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். நேரத்தைச் சரியாக மதிப்பவரை காலம் ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக