மகிழ்ச்சி என்பது நாம் வாங்கும் பொருட்களிலோ அல்லது நம்மிடம் சேரும் சொத்துக்களிலோ இல்லை; அது நம்மிடம் இருக்கும் 'போதுமென்ற மனதில்தான்' இருக்கிறது. பேராசை என்பது ஓட்டைப் பானையில் நீர் நிரப்புவதைப் போன்றது;
எவ்வளவுதான் கிடைத்தாலும் மனம் நிறைவடையாது. "பயனும் இன்பமும் இல்லாதவற்றைத் தேடி ஓடுவதை விட, இருப்பதை வைத்து இன்புறக் கற்பதே அறிவு" என்பது சான்றோர் வாக்கு.
மானதுடைய திருப்தி என்பது முன்னேற்றத்தை வெறுப்பதல்ல, மாறாக நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் நன்மைகளை உணர்ந்து, தேவையற்ற ஒப்பீடுகளில் இருந்து நம் மனதை விடுவிப்பதாகும்.
எப்போது நாம் மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிடுவதை நிறுத்துகிறோமோ, அப்போதே நம் வாழ்வில் அமைதி குடியேறும்.
எளிய வாழ்வு என்பது வறுமையில் வாழ்வதல்ல, அது ஆடம்பரங்களையும் தேவையற்ற சுமைகளையும் தவிர்த்து வாழ்வதாகும். நம்முடைய தேவைகள் எவ்வளவு குறைவாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு தூரம் நம்முடைய கவலைகளும் குறையும்.
இன்றைய நுகர்வோர் கலாச்சாரத்தில், விளம்பரங்களைப் பார்த்து நமக்குத் தேவையில்லாத பொருட்களை வாங்கிக் குவித்து, அதற்காக நம் உழைப்பையும் நேரத்தையும் வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
எளிய வாழ்க்கை நம்மை இயற்கையோடு நெருங்கச் செய்கிறது. ஆடம்பர உடைகளோ, விலையுயர்ந்த வாகனங்களோ ஒரு மனிதனின் மதிப்பை உயர்த்திவிடாது; அவனது எளிய அணுகுமுறையும் நற்பண்புகளுமே அவனைச் சமுதாயத்தில் உயர்த்திக் காட்டும்.
இறுதியாக, திருப்தியான மனமும் எளிய வாழ்வும் கொண்ட ஒரு மனிதனே இந்த உலகின் மிகச்சிறந்த செல்வந்தன் ஆவான். அவனிடம் இழப்பதற்கு எதுவும் இருக்காது என்பதால், அவனுக்குப் பயமும் இருக்காது.
கையில் இருக்கும் எளிய உணவைக்கூடத் தன் குடும்பத்துடனும் நண்பர்களுடனும் பகிர்ந்து உண்ணும் மகிழ்ச்சி, ஒரு அரசனின் விருந்தில் கூடக் கிடைக்காது.
நம்முடைய அக உலகம் தூய்மையாகவும் நிறைவாகவும் இருக்கும்போது, புற உலகத்தின் சலனங்கள் நம்மைப் பாதிப்பதில்லை. பேராசைகளைத் துறந்து, எளிமையைக் கையாண்டு, வாழ்வின் ஒவ்வொரு சிறிய கணத்தையும் ரசித்து வாழ்வதே ஒரு உன்னதமான வாழ்க்கையின் ரகசியம்.
போதுமென்ற மனமே பொன் செய்யும் மருந்து ஒரு மனிதனின் வாழ்நாள் தேடலுக்கும் அக மகிழ்ச்சிக்கும் அடிப்படையாக விளங்கும் மனதுடைய திருப்தியும் எளிய வாழ்வும் குறைவாக பயன்படுத்தினால் கிடைத்துவிடுகிறது. அதிகமாக வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டால் கால தாமதம் ஆகிறது !
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக