நேரம் என்பது யாருக்காகவும் காத்திருக்காத ஒரு நதி. பல நேரங்களில் நாம் ஒரு வேலையைச் செய்ய நினைக்கும்போது, "இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கிறது, பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம்" என்று தள்ளிப்போடுகிறோம். இந்த 'தள்ளிப்போடுதல்' என்பது வெறும் சோம்பேறித்தனம் அல்ல, அது நம் மனதிற்குள் இருக்கும் ஒரு தற்காலிகமான பாதுகாப்பு உணர்வு.
கடினமான அல்லது குழப்பமான ஒரு வேலையைச் சந்திக்கும்போது ஏற்படும் பயத்தைத் தவிர்க்கவே நம் மனம் அதைத் தள்ளிப்போடுகிறது. ஆனால், தள்ளிப்போடப்படும் ஒவ்வொரு நிமிடம் வேலையின் சுமை குறைவதில்லை, மாறாக அந்த வேலையைச் செய்ய வேண்டிய மன அழுத்தம் (Stress) அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது.
மகிழ்ச்சியான நேரத்தை நாம் அனுபவிக்க வேண்டுமானால், கடமைகளைச் சரியான நேரத்தில் முடிக்கும் ஒழுக்கம் அவசியம். திட்டமிடுதல் என்பது ஒரு செயலின் பாதி வெற்றியைக் குறிக்கும். நம்மிடம் இருக்கும் 24 மணி நேரத்தை எப்படிச் செலவிடுகிறோம் என்பதில் தான் நம்முடைய எதிர்காலம் அடங்கியிருக்கிறது.
மிக முக்கியமான வேலைகளைப் பட்டியலிட்டு, அவற்றை முதலில் முடிக்கும் பழக்கம் (Prioritization) உங்களை மற்றவர்களிடமிருந்து தனித்துக் காட்டும். ஒரு பெரிய இலக்கை அடைய வேண்டுமானால், அதைச் சிறிய பகுதிகளாகப் பிரித்துச் செயல்பட வேண்டும்.
"நாளை செய்யலாம்" என்ற எண்ணம் வரும்போதெல்லாம், "இப்போதே செய்தால் என்ன?" என்று உங்களை நீங்களே கேள்வி கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். அந்த ஒரு நிமிடத் துணிச்சல் உங்கள் உற்பத்தித் திறனை (Productivity) வியக்கத்தக்க வகையில் உயர்த்தும்.
வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கும் தோற்றவர்களுக்கும் இடையிலான ஒரே வித்தியாசம், அவர்கள் நேரத்தைப் பயன்படுத்தும் விதம் தான். நேரத்தைச் சரியாகக் கையாளுபவன் வாழ்க்கையைச் சரியாகக் கையாளுகிறான். ஓய்வு எடுப்பது தவறு கிடையாது,
ஆனால் வேலையைத் தள்ளிப்போட்டுவிட்டு எடுக்கும் ஓய்வு ஒருபோதும் நிம்மதியைத் தராது. எப்போது உங்கள் வேலைகள் அனைத்தும் முடிந்துவிட்டதோ, அப்போது நீங்கள் அனுபவிக்கும் ஓய்வு தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி.
எனவே, நேரத்தின் மதிப்பினை உணர்ந்து, ஒவ்வொரு நொடியையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுங்கள். கடந்து சென்ற காலம் ஒருபோதும் திரும்பாது, ஆனால் வரும் காலத்தை உங்கள் வசமாக்கிக் கொள்ள இப்போதே செயல்படுங்கள்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக