HEALTH TALKS - இந்த ஆழமான யோசனை உங்களுக்கு தேவையா ?

 வாழ்நாள் முழுவதும், தூக்கத்தின் போது கூட, ஒருவருடைய முழு நுரையீரல் கொள்ளளவையும் பயன்படுத்தி சுவாசிப்பது என்பது மனித உடலியக்கத்தை முற்றிலுமாக மாற்றியமைத்து,  தீவிர சுவாச அல்கலோசிஸ் (Respiratory Alkalosis)  எனும் நிலையை உண்டாக்கும். சாதாரண நிலையில், உடல் கார்பன் டை ஆக்சைடு ($CO_2$) அளவைக் கட்டுப்படுத்தி இரத்தத்தின் pH அளவைப் பராமரிக்கிறது. ஆனால், இடைவிடாத இத்தகைய ஆழ்ந்த சுவாசம் ஒரு தீவிர 'ஹைப்பர்வென்டிலேஷன்' (Hyperventilation) போல செயல்படும். இது இரத்தத்தில் உள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடை அளவுக்கு அதிகமாக வெளியேற்றுவதால், இரத்தத்தின் அமிலத்தன்மை குறைந்து காரத்தன்மை அதிகரிக்கும். இதன் விளைவாக, தசைப்பிடிப்பு, கை கால்களில் ஊசி குத்துவது போன்ற உணர்வு மற்றும் மூளைக்கான இரத்த நாளங்கள் சுருங்குதல் ஆகியவை ஏற்படும். வியப்பிற்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், அதிகப்படியான காற்றை உள்ளிழுத்தாலும், இந்த நிலையில் மூளைக்குச் செல்லும் ஆக்சிஜனின் அளவு குறையவே செய்யும்.

கட்டமைப்பு மற்றும் இயந்திர ரீதியாகப் பார்த்தால், இந்த முயற்சி தசை மண்டலத்தில் ஒரு தீவிர மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி, இறுதியில் உடலை நிலைகுலையச் செய்யும். சுவாசத்திற்கு உதவும் உதரவிதானம் (Diaphragm) மற்றும் விலா எலும்புத் தசைகள் எப்போதும் உச்சக்கட்ட அழுத்தத்திலேயே இருக்கும். காலப்போக்கில், இது விலா எலும்புக் கூட்டை நிரந்தரமாக விரிவடையச் செய்து 'பீப்பாய் போன்ற மார்பு' (Barrel chest) குறைபாட்டை ஏற்படுத்தும். தூக்கத்தின் போது, இவ்வளவு ஆழமான சுவாசத்தை உணர்வுப்பூர்வமாகத் தொடர்வது என்பது உடலின் இயல்பான 'ஓய்வு மற்றும் செரிமான' (Parasympathetic) சுழற்சியைப் பாதிக்கும். ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்குத் தேவையான மெதுவான சுவாசத்திற்குப் பதிலாக, உடல் எப்போதும் ஒருவித பதற்ற நிலையிலேயே (Sympathetic arousal) இருக்கும். இது கடுமையான தூக்கமின்மைக்கும், உடல் ரீதியான சோர்வுக்கும் வழிவகுக்கும்.

இறுதியில், இந்தப் பயிற்சி ஆயுளை நீட்டிப்பதற்குப் பதிலாகப் பெருமளவில் குறைத்துவிடும். நுரையீரலின் மிகச்சிறிய காற்றுப் பைகளான 'ஆல்வியோலி' (Alveoli) மீது தொடர்ச்சியாக அதிக அழுத்தம் கொடுக்கப்படுவதால், அவை சிதைந்து **நுரையீரல் பாரோட்ராமா (Pulmonary Barotrauma)** அல்லது 'எம்ஃபிஸிமா' போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படக்கூடும். மேலும், இது இதயத்திற்குப் பெரும் சுமையை அளிக்கும். மார்புப் பகுதியில் ஏற்படும் தீவிர அழுத்த மாற்றங்கள் இதயத்திற்கு இரத்தம் திரும்புவதைத் தடுத்து, இதயத் துடிப்பில் சீரற்ற நிலையை (Heart palpitations) உண்டாக்கும். 'சூப்பர்-ஆக்சிஜனேற்றம்' அடைவதற்குப் பதிலாக, அந்த நபர் அடிக்கடி மயக்கம், இதயக் கோளாறுகள் மற்றும் நுரையீரலின் இயந்திரச் சோர்வினால் ஏற்படும் சுவாசத் தோல்வி ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படவே அதிக வாய்ப்புள்ளது.