LOVE TALKS - பிரிந்து போகும் ரிலேஷன்சிப் !

 

சாலையில் வேகமாகச் செல்லும்போது, காரின் பிரேக் பழுதடைந்துவிட்டது என்றோ, ஸ்டீயரிங் நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்றோ தெரிந்தால், எந்தவொரு விவேகமுள்ள மனிதனும் வேகத்தை அதிகரிக்க மாட்டான்; வண்டியை நிறுத்தவே முயல்வான். 

ஆனால், காதலைப் பொறுத்தவரை மனிதர்கள் ஏன் இவ்வளவு முட்டாள்தனமாக நடந்துகொள்கிறார்கள் என்று புரியவில்லை. ஒருவர் உங்களைத் தொடர்ச்சியாகப் புறக்கணிக்கிறார் (Ignore), உங்களின் இருப்பு அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை என்று சைகையிலோ வார்த்தையிலோ சொல்லிவிட்டார் என்றால், அங்கே ஒரு ‘மாபெரும் விபத்து’ (Car Accident) காத்துக்கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் நிதர்சனம். 

அந்தச் சுவரொட்டியைப் பார்த்த பிறகும், "என் காதலால் நான் அந்தச் சுவரை உடைப்பேன்" என்று வேகத்தை அதிகரிப்பது காதலல்ல; அது தற்கொலைக்குச் சமம். எங்கே விபத்து நடக்கப்போகிறது என்று முன்கூட்டியே தெரிகிறதோ, அங்கே காரை விட்டு கண்ணியமாக இறங்கிவிடுவதுதான் புத்திசாலித்தனம்.

நவீனக் காதலில் பலரும் செய்யும் ஆகப் பெரிய தவறு, ‘புறக்கணிப்பை’ சகித்துக்கொள்வதுதான் உண்மையான காதல் என்று தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்வது. சினிமாக்கள் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஆகச்சிறந்த நச்சுத் தத்துவம் (Toxic culture) இது. 

உங்களை ஒருவர் மதிக்கவில்லை, உங்கள் உணர்வுகளுக்கு அங்கே இடமில்லை என்று தெரிந்த பிறகும், அவர்களின் வாசலில் போய் நிற்பது உங்களின் தகுதியைக் குறைக்கும் செயல். உங்களை நிராகரிப்பவர்களின் பின்னால் ஓடுவதால் அவர்களின் மனது மாறப்போவதில்லை. 

மாறாக, உங்களின் மதிப்பு அவர்களின் கண்களில் இன்னும் பாதாளத்திற்குத்தான் செல்லும். காதல் என்பது இரு வழிப் பாதை (Two-way street); அங்கே சமத்துவமும் பரஸ்பர மரியாதையும் இல்லையெனில், அது காதலே அல்ல, அது ஒருதலைப்பட்சமான அடிமைத்தனம்.