CINEMA TALKS - தமிழ் சினிமாவுக்கு ஒரு மாற்றம் தேவை

 

மனிதர்கள் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின் சவால்கள், மன அழுத்தங்கள் மற்றும் ஏமாற்றங்களில் இருந்து தப்பிக்கவே தியேட்டர்களுக்கு வருகிறார்கள். இதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் சினிமாக்கள், நிஜ உலகில் நடக்கவே சாத்தியமில்லாத அதீத மிகைப்படுத்தப்பட்ட (Over-the-top) காட்சிகளைத் திரையில் காட்டுகின்றன. 

ஒரு தனிமனிதன் நூறு பேரை ஒற்றையாளாக அடிப்பது, இயற்பியல் விதிகளுக்கே சவால் விடும் வகையிலான கார் பந்தயங்கள் போன்ற "நடக்காத விஷயங்களை" பார்க்கவே மக்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள். இந்த 'எஸ்கேபிசம்' (Escapism) எனப்படும் நிஜ உலகத்திலிருந்து தப்பிக்கும் குணம், மக்களைத் தர்க்கரீதியான (Logical) சிந்தனையில் இருந்து விலக்கி, வெறும் கண்மூடித்தனமான கொண்டாட்டங்களை நோக்கி மட்டுமே தள்ளுகிறது.

இந்த டொபாமின் கலாச்சாரம் ஒட்டுமொத்த சினிமாவின் தரத்தையே தலைகீழாக மாற்றிவிட்டது. ஒரு காலத்தில் நல்ல திரைக்கதை, அழுத்தமான வசனங்கள், கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான நடிப்பு ஆகியவைதான் ஒரு படத்தின் வெற்றியைத் தீர்மானித்தன. ஆனால் இன்று, வெறும் பிரம்மாண்டமான VFX (கிராபிக்ஸ்) தொழில்நுட்பமும், ஹீரோக்களின் பில்டப் காட்சிகளும் மட்டுமே வசூலை வாரிக் குவிக்கின்றன. 

இது வளரும் இளம் இயக்குநர்களை நல்ல கதைகளை எழுத விடாமல் தடுத்து, வெறும் "மாஸ்" (Mass) காட்சிகளை மட்டுமே நம்பியிருக்க வைக்கிறது. இதன் விளைவாக, கலைநயம் மிக்க அழுத்தமான கதைகளுக்கான இடமும் எதிர்பார்ப்பும் சுருங்கி, சினிமா என்பது வெறும் ஒரு 'தீம் பார்க்' (Theme Park) பொழுதுபோக்கு சாதனம் போல மாறிவிடும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

குறிப்பாக LIK மாதிரியான தரமான கதை தேடல் இருக்கும் சினிமா படங்கள் சரியான வெற்றியை அடையாமல் இருப்பது மிகவும் வருத்ததுக்கு உரிய ஒரு விஷயமாக கருதப்படுகிறது !