HELLO !! ITZ JUST RANDOM POSTS ! TAKE CARE EVERYONE! 🥰 [SPECIAL THANKS FOR INTERNATIONAL AUDIENCE]

HELLO EVERYONE, REGRETTABLY, DUE TO FINANCIAL CONSTRAINTS, THIS BLOG IS SCHEDULED TO BE DISCONTINUED THIS MONTH (AUGUST 2026). HOWEVER, IF YOU WANT TO HELP KEEP THIS BLOG ALIVE, THE BEST WAY TO SUPPORT IS BY SHARING MY POSTS AND SPENDING TIME READING THE CONTENT. INCREASED TRAFFIC AND ACTIVE READERS ARE THE ONLY WAY WE CAN BOUNCE BACK. THANK YOU ALL FOR YOUR INCREDIBLE SUPPORT. EVERY SINGLE VISIT AND SHARE COUNTS! SO ANYWAY #TAKE CARE #BE WELL - RANDOM POSTS BLOG 🥰 [GOOGLE TRANLATE AVAILABLE]

செவ்வாய், 2 ஜூன், 2026

OUR LIFE IN THE PAGES OF TAMIL BLOG (TAMIL) - #1 - சிறப்பான கருத்துக்கள்

நம்முடைய மூளை இருக்கிறதே - அது உலகிலேயே ஆகச்சிறந்த சூப்பர் கம்ப்யூட்டர் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. ஆனால், அதன் 'கோப்பு மேலாண்மை' (File Management) சிஸ்டம் மட்டும் கொஞ்சம் விசித்திரமாக வேலை செய்யும். அதிமுக்கியமான பாஸ்வேர்டுகளையும், அவசரமாகக் கிளம்பும்போது வீட்டுச் சாவியையும் அசால்ட்டாக 'டெலிட்' செய்யும் நம் மூளை, பல வருடங்களுக்கு முன்னால் நமக்கு நடந்த ஒரு மொக்கையான அவமானத்தை மட்டும் '4K அல்ட்ரா HD' தரத்தில் சேமித்து வைத்திருக்கும்! ஒரு குறிப்பிட்ட அறைக்குள் ஏதோ ஒரு பொருளை எடுப்பதற்காக மிகத் தீவிரமாக நுழைவோம். நுழைந்த அடுத்த நொடி, மூளை திடீரென்று 'மெமரி வைப்' (Memory Wipe) ஆகிவிடும். "நான் ஏன் இங்க வந்தேன்?" என்று தெரியாமல், சுவற்றைப் பார்த்துவிட்டு அப்படியே வெற்றுக்கையோடு திரும்பி வருவோம். சாவியை எங்கே வைத்தோம், போன் எங்கே இருக்கிறது என்பதெல்லாம் அதற்கு எப்போதும் 'அவுட் ஆஃப் சிலபஸ்' தான்.

அதே சமயம், எப்போதோ 2011-ல் டிவியில் பார்த்த ஏதோ ஒரு மொக்கையான விளம்பரத்தின் பாட்டோ, அல்லது பள்ளிப் பருவத்தில் எல்லாரும் முன்னிலையிலும் தடுக்கி விழுந்த அந்த அசிங்கமான நொடியோ... நம் மூளையின் 'அழிக்க முடியாத' கோப்புறையில் (Permanent Folder) பத்திரமாக இருக்கும். பகலில் சும்மா இருக்கும்போது உலகத் தத்துவங்களை எல்லாம் அசைபோடும் இந்த மூளை, சரியாக ஒரு பரீட்சை ஹாலிலோ அல்லது முக்கியமான நேர்காணலிலோ (Interview) போய் உட்காரும்போது மட்டும், 90-களின் 'டயல்-அப்' இணையம் போல ஆமை வேகத்தில் இயங்கும். நாமே தலைகீழாக நின்றாலும் "இதோ வந்துடுச்சு... நாக்குல நிக்குது, ஆனா ஞாபகம் வரல" என்று நம்மைத் தவிக்கவிட்டுவிட்டு, மூளைக்குள்ளே சம்பந்தமே இல்லாமல் ஏதோ ஒரு குத்துப்பாட்டை 'லூப்'பில் (Loop) ஓடவிட்டுக் கொண்டிருக்கும்.

உண்மையில் நம் மூளைக்கு எது முக்கியம், எது முக்கியமில்லை என்று பிரிக்கத் தெரியாதா என்றால்... அதுதான் இல்லை. மூளை எப்போதும் பலமான உணர்வுகளுடன் (Strong Emotions) தொடர்புடைய விஷயங்களுக்குத்தான் அதிக முன்னுரிமை கொடுக்கும். சாவியை ஒரு இடத்தில் வைப்பது என்பது ஒரு சாதாரண இயந்திரத்தனமான வேலை; அதில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை. ஆனால், ஒரு அவமானமோ, பயமோ, அதிர்ச்சியோ ஏற்படும்போது அங்கே 'அட்ரினலின்' சுரக்கிறது. மூளை அதை "ஆபத்தான/முக்கியமான தருணம்" என்று குறியிட்டு, ஆயுசுக்கும் அழியாதபடி தன் லாக்கரில் பூட்டி விடுகிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், நாம் எதை மறக்க நினைக்கிறோமோ அதை மூளை 'ஹைலைட்' செய்து காட்டும்; எதை ஞாபகம் வைக்க நினைக்கிறோமோ அதை 'ஹைடு' (Hide) செய்து விளையாடும். நம்மை எப்போதும் சுவாரஸ்யமாக வைத்திருக்க நம் மூளையே நமக்குள் நடத்தும் ஒரு சின்ன குறும்புக்கார விளையாட்டுதான் இந்த செலக்டிவ் மெமரி!

1 கருத்து:

பெயரில்லா சொன்னது…: எத்தனையோ ஆண்கள் திருமணம் தாண்டிய உறவில் இருந்த போதும் பெரும்பான்மை மனைவிகள் அந்த ஆணைக் கொல்வதில்லை.

சகித்து வாழ்கிறார்கள். இல்லையெனில் தனித்து வாழ்கிறார்கள். ஆண்கள் மட்டும் ஏன் சீற்றம் கொண்டு கொலை வரை செல்கிறார்கள்? என்ற கேள்வி முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஆண்களின் இச்செயலை சமூகம் பல காலமாக பழக்கப்படுத்தி நார்மலைஸ் ஆக்கி விட்டது. மட்டுமல்லாமல் ஆண் காமத்தில் பலவீனமானவன் என்ற எண்ணமும் /உண்மையும் பெண்களுக்கு தெரியும். புரிந்து கொண்டு இந்த ஜென்மம் திருந்தாது என்று விலகி விடுகிறார்கள்.

அவர்கள் அதை தன் குறித்து அவமதிப்பாக எண்ணி குமுறுவதை விட இத்தகைய ஆணை சகிக்க முடியாதென்ற முடிவையே தற்காலத்தில் பெரும்பாலும் எடுக்கிறார்கள். சுய சம்பாத்தியமும், கல்வியும் அற்ற சில பெண்கள் சார்ந்து வாழவும், பிள்ளைகளுக்காக சேர்ந்து வாழவும் துணிகின்றனர்.

ஆனால் மனைவி அப்படி பிற ஆணைத் தேடி விட்டால் ஆண் அதைத் தன் ஆண்மைக்கான இழுக்காக எடுத்துக் கொள்கிறான். தன் கலவித்திறன் மீதான விமர்சனமாக, அவமதிப்பாக நினைக்கிறான். உன் பொண்டாட்டி ஓடிட்டா என்பது ஆணைப் பொருத்தவரை தன் ஆண்மைக்கான கடும் கேலி என்றே கருதுகிறான். நம்புகிறான்.

துரோகத்தை ஆணும் பெண்ணும் அணுகும் கண்ணோட்டத்தின் முக்கிய வேறுபாடே இத்தகு கொலை முயற்சி போன்ற எதிர்வினைகளுக்குக் காரணம். உனக்கு என்னைப் பிடிக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை. உடனிரு என்பதன் அபத்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஆண் வலியுறுத்துவதன் பின் காதல், பாசம் மட்டுமல்ல இந்த அச்சமும் காரணம். அந்தப் பழியுடன் ஆண் சமூகத்தை சந்திக்க அஞ்சுகிறான்.

இவ்விஷயத்தில் பெண்ணுக்குள்ள மன உறுதி ஆணுக்கு இருப்பதில்லை.

கணவனோ மனைவியோ யார் மற்றொரு இணை தேடினாலும் எதிர்தரப்பு தனக்கு இழுக்காக கருத வேண்டியதில்லை. அந்த நிமிட அதிர்ச்சியும் வருத்தமும், கடும் கோபமும் மதிக்கப்பட, புரிந்து கொள்ளக் கூடியதே. ஆனால் பேசி சரி செய்து வாழவோ, ஒத்து வராவிடில் விலகுவதோதான் தீர்வு.

பெற்ற தாயே பிள்ளையை கொல்லும் உலகில்.... எத்தகு துரோகத்தையும் தாங்கும், கடந்து நகரும் மனநிலையை வளர்த்துக் கொள்வதே இங்கு பிழைத்துக் கிடக்க ஒரே வழி.

பதிவினைப் படித்து சிலர் /பலர் புரிந்து கொண்ட அற்புதப் பொருள் : பெண்கள் திருமணம் தாண்டிய உறவை பேணுவது நல்லது. அவர்கள் இதை இன்னும் வலுப்படுத்த வேண்டும்.

கணவன் மனைவியின் அஃபேருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும். மனைவி காதலனுக்காக கணவனை கொல்லலாம். சம்பந்தப்பட்ட செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பெண் செய்தது சரி.

(இப்படி எல்லாம் நான் சொன்ன மாதிரி நீங்களா புரிஞ்சுகிட்டு உசுர வாங்காதீங்கய்யா 😑); 6 ஜூன், 2026 அன்று 10:44 AM