GENERAL TALKS - திருந்தாத ஜென்மங்கள் இருந்து என்ன லாபம் ?

 மனித மூளையின் ஆகப் பெரிய பலவீனம் என்னவென்றால், அது தான் எதை நம்ப வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறதோ, அதை மட்டுமே பார்க்கும் (Confirmation Bias). ஒரு பொருள் அல்லது ஒரு மனிதன் அப்பட்டமான ‘தகர டப்பா’ (தகுதியற்றவர் அல்லது டாக்ஸிக் ஆள்) என்று ஊருக்கே தெரிந்தாலும், இவர்களின் கண்கள் மட்டும் அதற்கு ‘தங்க முலாம்’ பூசி, ஒரு ‘தங்க உண்டியலாகவே’ பார்க்கும். உதாரணத்திற்கு காதலில், எதிரே இருப்பவர் ஒரு பத்து பைசாவுக்குப் பிரயோஜனம் இல்லாத, ஏமாற்றுக் காரனாக இருப்பார். ஆனால், இவர்களோ "இல்லை... அவனுக்குள் ஒரு ஈரம் இருக்கிறது, அவன் என்னை மட்டும்தான் காதலிக்கிறான்" என்று தங்களுக்குத் தாங்களே ஒரு போலித் தங்க பிம்பத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு உள்ளே விழுந்து கிடப்பார்கள். இவர்களைப் போய் நாம் காப்பாற்ற முயல்வது, ஓடும் ரயிலுக்கு முன்னால் நின்று கையை நீட்டி நிறுத்துவதைப் போன்ற ஒரு தற்கொலை முயற்சி! இதுல திருத்த போறேன் என்று சூரிய வம்சம் பிளாஷ்பேக் போட்டு இறங்கும் ஆட்கள் சுத்த முட்டாள்கள் ! நீங்கள் போய் எதார்த்தத்தை உடைத்து, "பாஸ், அது தங்கம் இல்லை... வெறும் தகரம்" என்று உண்மையைச் சொன்னால், அவர்கள் அந்தப் பொருளை வெறுக்க மாட்டார்கள்; மாறாக, உண்மையைச் சொன்ன உங்களைத்தான் தங்களின் ‘ஆகப் பெரிய எதிரியாகப் பார்ப்பார்கள். அந்தத் தகர டப்பாவை அவர்கள் தங்க உண்டியல் என்று நம்புவது அவர்களின் ஈகோவோடும், சுயமரியாதையோடும் சம்பந்தப்பட்டது. "நான் எடுத்த முடிவு எப்படித் தப்பாக இருக்க முடியும்?" என்ற அந்தப் போலிப் பெருமிதத்தை உடைக்க அவர்கள் தயாராக இருக்க மாட்டார்கள். அந்த டப்பாவே ஒரு நாள் அவர்கள் தலையில் விழுந்து, மொடா மொடாவென்று சத்தம் வந்து, மண்டை உடையும் போதுதான் அவர்களுக்கு உண்மை புரியும். அதுவரை நீங்கள் கொடுக்கும் எந்தவொரு அட்வைஸும் அவர்களின் காதுகளுக்கு ‘வெறும் தகரச் சத்தமாகத்தான்’ கேட்கும்! தகர டப்பாவைத் தங்க உண்டியல் என்று நினைத்து வழிபடுபவர்களைக் கண்டால், அவர்களுக்கு அறிவுரை சொல்லிக் காலத்தை வீணடிக்காதீர்கள். புன்னகையோடு "ஆமாம் பாஸ், இது இருபத்தி நாலு கேரட் தங்கம் தான்!" என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நைஸாகக் கழன்று விடுங்கள். மனிதர்கள் தங்களின் சொந்த அனுபவ அடி மூலமாக மட்டுமே பாடம் கற்க முடியும். நீங்களாகப் போய் யாரையும் திருத்தவோ, யாருடைய கண்ணையும் திறக்கவோ முடியாது. காதலாக இருக்கட்டும், நட்பாக இருக்கட்டும், அல்லது பிசினஸாக இருக்கட்டும்எதிரே இருப்பவர் தகரத்தை நம்பி ஓடுகிறாரா? ஓடட்டும். நீங்கள் உங்களின் ‘தங்கமான’ நேரத்தையும் மூளையையும் உங்களுடைய சுய முன்னேற்றத்திற்காக முதலீடு செய்யுங்கள். அவர்கள் ஒரு நாள் அந்தத் தகர டப்பாவைத் தட்டிப் பார்த்துவிட்டு ஏமாறும்போது, நீங்கள் உங்களின் அசாத்தியமான வளர்ச்சியால் ஒரு உண்மையான ‘கோபுரமாக’ உயர்ந்து நிற்க வேண்டும். அதுதான் இந்த உலகத்தின் ஆகச்சிறந்த நீதி!

ENGLISH VERSION :

The greatest weakness of the human brain is that it only sees what it desperately wants to believe (Confirmation Bias). Even if the entire world knows that a person or thing is an absolute 'tin can' (unworthy or toxic), their eyes alone will gold-plate it and see it as a 'gold piggy bank'. For instance, in love, the person opposite them might be a worthless cheat not even valued at ten paise. Yet, they will fall into a trap, creating a fake golden image for themselves, thinking, "No... there is a soft side to him, he loves only me." Trying to save such people is a suicidal attempt, much like standing in front of a speeding train and putting your hand out to stop it! Those who jump in to change them, like a dramatic movie flashback, are absolute fools! If you break reality to them and say, "Boss, that's not gold... it's just tin," they won't hate that object; instead, they will view you, the one who spoke the truth, as their 'greatest enemy'. Their belief in that tin can being a gold piggy bank is tied to their ego and self-respect. They will not be ready to shatter that false pride of "How can a decision made by me be wrong?". Only when that very can falls on their head one day, making a loud rattling noise and cracking their skull, will they understand the truth. Until then, any advice you give will sound like 'mere tin noise' to their ears! If you see people worshipping a tin can as a gold piggy bank, do not waste your time giving them advice. Just smile and say, "Yes boss, this is 24-karat gold!" and slip away quietly from there. Humans can only learn lessons through the blows of their own experiences. You cannot go out of your way to correct anyone or open anyone's eyes. Be it love, friendship, or business—is the person opposite you running after tin? Let them run. You invest your 'golden' time and brain for your own self-improvement. One day, when they knock on that tin can and get disappointed, you should stand tall like a true 'tower' through your extraordinary growth. That is the ultimate justice of this world!

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

SCIENCE TALKS - நமது உலகம் பாதுகாக்கபடுமா ?

 

கடல்சார் வெப்ப அலைகள் மற்றும் பருவமழையின் சரிவு (Marine Heatwaves) பொதுவாக நாம் நிலத்தில் நிலவும் வெப்ப அலைகளைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறோம், ஆனால் கடலுக்குள்ளும் மிகக் கடுமையான வெப்ப அலைகள் (Marine Heatwaves) ஏற்படுகின்றன என்பது பலரும் அறியாத உண்மை. 2026 ஆம் ஆண்டின் செயற்கைக்கோள் தரவுகள், இந்தியப் பெருங்கடல் மற்றும் அரபிக்கடலின் சில பகுதிகளில் கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை வழக்கத்தை விட மிக அதிகமாக உயர்ந்துள்ளதைக் காட்டுகின்றன. கடலின் இந்த அதீத வெப்பம், வளிமண்டல அழுத்தக் காற்றைக் தலைகீழாக மாற்றி, இந்திய துணைக் கண்டத்திற்கு மழையைக் கொண்டு வரும் தென்மேற்கு பருவமழைக் காற்றை பலவீனப்படுத்துகிறது. இதனால், வழக்கமாகப் பெய்ய வேண்டிய பருவமழை பொய்த்து, நிலப்பரப்பில் கடுமையான வறட்சியும், அதேநேரம் கடல்சார் பல்லுயிர் அமைப்புகள் அழியும் அபாயமும் ஏற்படுகிறது.

ஈரப்பந்து வெப்பநிலை மற்றும் மனித உடலின் தற்காப்பு முறிவு (Wet-Bulb Temperature Crisis) காலநிலை மாற்றத்தில் மிகவும் ஆபத்தான, ஆனால் பரவலாகப் பேசப்படாத ஒரு அளவீடு "ஈரப்பந்து வெப்பநிலை" (Wet-Bulb Temperature) ஆகும். இது காற்றில் உள்ள வெப்பத்தையும் ஈரப்பதத்தையும் (Humidity) சேர்த்து கணக்கிடும் ஒரு முறையாகும். சாதாரண வெப்பமான சூழலில் மனித உடல் வியர்வை மூலம் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளும். ஆனால், ஈரப்பந்து வெப்பநிலை 35 டிகிரியை எட்டும்போது, காற்றில் ஏற்கனவே ஈரப்பதம் அதிகமாக இருப்பதால் உடலின் வியர்வை ஆவியாகாது. இதனால் மனித உடல் தன்னைத் தானே குளிர்விக்க முடியாமல், வெறும் 6 மணி நேரத்திற்குள் உள் உறுப்புகள் செயலிழந்து மரணம் ஏற்படும் அபாயம் உண்டாகிறது. 2026 இல், உலகெங்கிலும் உள்ள பல கடலோர மற்றும் வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் இந்த ஈரப்பந்து வெப்பநிலை அதன் எல்லையை நெருங்கி வருவது மனித உயிர்வாழ்விற்கே சவாலாக மாறியுள்ளது.

துருவச் சுழல் சிதைவு மற்றும் குளிர்காலக் குழப்பங்கள் (Polar Vortex Disruption) - உலக வெப்பமயமாதல் என்பது கோடைகாலத்தை மட்டுமல்ல, குளிர்காலத்தையும் மிக மோசமாகப் பாதிக்கிறது. ஆர்க்டிக் (Arctic) பகுதியில் ஏற்படும் அதீத வெப்பநிலை உயர்வால், வட துருவத்தின் மேல் மிக உயரத்தில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் பலத்த காற்றோட்டமான "துருவச் சுழல்" (Polar Vortex) நிலைத்தன்மையை இழந்து சிதைகிறது. வழக்கமாக வட துருவத்திற்குள்ளேயே மிகக் கடுமையான குளிரைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கும் இந்தச் சுழல் உடையும் போது, அங்கிருக்கும் உறைபனிக் காற்று தெற்கு நோக்கி நகர்கிறது. இதன் காரணமாக, 2026 இன் தொடக்கத்தில் ஆசியா மற்றும் வட அமெரிக்காவின் சில பகுதிகளில் வழக்கத்திற்கு மாறான கடுமையான பனிப்புயல்களும், எதிர்பாராத உறைபனிக் குளிரும் ஏற்பட்டன. வெப்பமயமாதல் எப்படி குளிர்காலக் கடுமையான வானிலைக்குக் காரணமாகிறது என்பதைக் காட்டும் மிக முக்கிய நிகழ்வு இதுவாகும்.

ENGLISH VERSION :

Marine Heatwaves and the Decline of Monsoon (Marine Heatwaves) – Generally, we only talk about heatwaves that occur on land, but it is a lesser-known fact that extremely severe heatwaves also occur within the oceans. Satellite data from 2026 show that sea surface temperatures in parts of the Indian Ocean and the Arabian Sea have risen significantly higher than normal. This extreme ocean heat alters atmospheric pressure patterns, weakening the southwest monsoon winds that bring rain to the Indian subcontinent. As a result, the seasonal rains that usually fail to pour lead to severe droughts on land, while simultaneously putting marine ecosystems at risk of destruction.

Wet-Bulb Temperature and the Collapse of Human Body's Defense (Wet-Bulb Temperature Crisis) – A highly dangerous yet rarely discussed metric in climate change is the "Wet-Bulb Temperature." This is a method that calculates both the heat and humidity in the air together. In a normal hot environment, the human body protects itself through sweating. However, when the wet-bulb temperature reaches 35 degrees, the body's sweat cannot evaporate because the air is already highly saturated with moisture. Consequently, the human body cannot cool itself down, leading to organ failure and the risk of death within just 6 hours. In 2026, this wet-bulb temperature approaching its threshold in many coastal and tropical regions worldwide has become a challenge to human survival itself.

Polar Vortex Disruption and Winter Chaos (Polar Vortex Disruption) – Global warming affects not only the summer but also disrupts the winter severely. Due to the extreme temperature rise in the Arctic region, the "Polar Vortex"—a powerful band of winds circulating at high altitudes above the North Pole—loses its stability and fractures. When this vortex, which normally traps the extreme cold within the North Pole, breaks down, the freezing arctic air moves southward. Because of this, unusual and severe blizzards, along with unexpected freezing cold, occurred in parts of Asia and North America at the beginning of 2026. This is a crucial event demonstrating how global warming can drive severe winter weather.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

SCIENCE TALKS - புவி வெப்பமயமாதல் உருவாகும் பிரச்சனைகள் !

 

தொழில்மயமாக்கலுக்கு முந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் பூமியின் சராசரி வெப்பநிலை உயர்வைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட 1.5 டிகிரி செல்சியஸ்  என்ற உலகளாவிய இலக்கு, 2026 ஆம் ஆண்டில் மிகக் கடுமையான அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. 

உலக வானிலை அமைப்பின் (WMO) தற்போதைய செயற்கைக்கோள் தரவுகளின்படி, புதைபடிவ எரிபொருட்களின் (Fossil fuels) தொடர்ச்சியான பயன்பாட்டினால் வளிமண்டலத்தில் பசுமை இல்ல வாயுக்களின் (Greenhouse gases) செறிவு முன்னெப்போதும் இல்லாத உச்சத்தை எட்டியுள்ளது. 

இதன் விளைவாக, பூமி விண்வெளிக்குத் திருப்பி அனுப்ப வேண்டிய வெப்ப ஆற்றலை வளிமண்டலமே உறிஞ்சித் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் "ஆற்றல் சமமின்மை" (Earth's Energy Imbalance) கடந்த அறுபது ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்குத் தீவிரமடைந்துள்ளது. 

இந்த ஆண்டு வளிமண்டல வெப்பநிலையானது தற்காலிகமாக அந்த 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் என்ற ஆபத்தான எல்லையைத் தாண்டுவதற்கான வாய்ப்பு 91 விழுக்காடாக உயர்ந்துள்ளதுடன், இது பூமியின் பல்லுயிர் பெருக்கச் சூழலில் மீளமுடியாத மாற்றங்களை (Tipping points) ஏற்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளது.

2026 ஆம் ஆண்டின் காலநிலை மாற்றத்தை வழிநடத்தும் முதன்மைக் காரணியாக பசிபிக் பெருங்கடலில் தீவிரமடைந்துள்ள "சூப்பர் எல் நினோ" (Super El Niño) விளைவு உருவெடுத்துள்ளது. நடப்பு ஆண்டின் கோடைக்கால அளவீடுகளின்படி, மத்திய மற்றும் கிழக்கு பசிபிக் கடற்பரப்பின் வெப்பநிலை அதன் இயல்பான வரம்பைக் காட்டிலும் 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் க்கும் அதிகமாக உயர்ந்து, ஜூலை மாதத்தில் மேலும் தீவிரமடையும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. 

மனித செயல்பாடுகளால் உருவாகும் உபரி வெப்பத்தில் 90 விழுக்காட்டைக் கடல்கள் உறிஞ்சுவதால், கடல் நீர்மட்டம் மிக வேகமாக அமிலமயமாகி (Ocean Acidification) வருகிறது. 

இது பவளப்பாறைகளின் வெளுப்பாதலை (Coral bleaching) முடுக்கிவிட்டுள்ளதுடன், கிரீன்லாந்து மற்றும் அண்டார்டிகா பனிப்பாறைகள் உருகுவதை வழக்கத்தை விட 3.5 மடங்கு வேகப்படுத்தியுள்ளது. 

இந்த சூப்பர் எல் நினோ விளைவானது உலகளாவிய பருவமழைக் சுழற்சியைத் தலைகீழாக மாற்றி, ஒருபுறம் ஆப்பிரிக்க மற்றும் ஆசியப் பகுதிகளில் கடுமையான வறட்சியையும், மறுபுறம் தென் அமெரிக்கப் பகுதிகளில் பெருவெள்ளத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்கி வருகிறது.

பூமியின் இந்த அதீத வெப்பமயமாதல் 2026 இல் உலகெங்கிலும் உள்ள மனித சமூகத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையையும், பொருளாதாரக் கட்டமைப்பையும் நேரடியாகச் சிதைக்கத் தொடங்கியுள்ளது. 

ஐரோப்பா மற்றும் வட அமெரிக்கப் பகுதிகள் முன்னெப்போதும் கண்டிராத நீடித்த வெப்ப அலைகளால் (Heatwaves) பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், ஆசிய நாடுகள் மிகக் கடுமையான நீர் பற்றாக்குறையையும், வறட்சியையும் எதிர்கொண்டு வருகின்றன. 

இந்தியாவில் இந்த ஆண்டு கோடைக் காலத்தில் பல பிராந்தியங்களில் வெப்பநிலை 42 டிகிரி செல்சியஸ் ஐக் கடந்து பதிவாகியுள்ளதால், நிலத்தடி நீர் மட்டம் மளமளவெனச் சரிந்து, விவசாய உற்பத்தியில் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. 

உலகளவில் இத்தகைய தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள், உணவுப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல் (Food insecurity), உள்கட்டமைப்புச் சேதங்கள் மற்றும் வாழ்விடங்களை இழந்து இடம்பெயரும் "காலநிலை ஏதிலிகளின்" (Climate refugees) எண்ணிக்கையை பல மில்லியன்களாக உயர்த்தியுள்ளதுடன், உலக நாடுகளை உடனே கார்பன் உமிழ்வற்ற (Net-Zero) பொருளாதார உத்திகளை நோக்கி நகரக் கட்டாயப்படுத்தியுள்ளது.

ENGLISH VERSION :

Marine Heatwaves and the Decline of Monsoon (Marine Heatwaves) – Generally, we only talk about heatwaves that occur on land, but it is a lesser-known fact that extremely severe heatwaves also occur within the oceans. Satellite data from 2026 show that sea surface temperatures in parts of the Indian Ocean and the Arabian Sea have risen significantly higher than normal. This extreme ocean heat alters atmospheric pressure patterns, weakening the southwest monsoon winds that bring rain to the Indian subcontinent. As a result, the seasonal rains that usually fail to pour lead to severe droughts on land, while simultaneously putting marine ecosystems at risk of destruction.

Wet-Bulb Temperature and the Collapse of Human Body's Defense (Wet-Bulb Temperature Crisis) – A highly dangerous yet rarely discussed metric in climate change is the "Wet-Bulb Temperature." This is a method that calculates both the heat and humidity in the air together. In a normal hot environment, the human body protects itself through sweating. However, when the wet-bulb temperature reaches 35 degrees, the body's sweat cannot evaporate because the air is already highly saturated with moisture. Consequently, the human body cannot cool itself down, leading to organ failure and the risk of death within just 6 hours. In 2026, this wet-bulb temperature approaching its threshold in many coastal and tropical regions worldwide has become a challenge to human survival itself.

Polar Vortex Disruption and Winter Chaos (Polar Vortex Disruption) – Global warming affects not only the summer but also disrupts the winter severely. Due to the extreme temperature rise in the Arctic region, the "Polar Vortex" a powerful band of winds circulating at high altitudes above the North Pole loses its stability and fractures. When this vortex, which normally traps the extreme cold within the North Pole, breaks down, the freezing arctic air moves southward. Because of this, unusual and severe blizzards, along with unexpected freezing cold, occurred in parts of Asia and North America at the beginning of 2026. This is a crucial event demonstrating how global warming can drive severe winter weather.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

GENERAL TALKS - சமூகத்தில் மாற்றபட வேண்டிய ஒரு தவறு !

 

ஸ்வேட்ஷாப் (Sweatshop) கலாச்சாரம் என்பது உழைப்புச் சுரண்டலின் மிக மோசமான வடிவமாகும். மிகக் குறைந்த கூலி, பாதுகாப்பற்ற வேலைச் சூழல், எல்லையற்ற வேலை நேரம் மற்றும் மனித உரிமைகள் மறுப்பு ஆகியவற்றுடன் இயங்கும் தொழிற்சாலைகளை அல்லது பணியிடங்களை 'ஸ்வேட்ஷாப்' என்று அழைக்கிறோம்.

இன்று உலகளவில் ஆடைத் தயாரிப்பு (Fast Fashion), காலணிகள், மின்னணுப் பொருட்கள் (Electronics) மற்றும் பொம்மைத் தயாரிப்பு போன்ற துறைகளில் இந்தக் கலாச்சாரம் பல லட்சம் ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களின் வாழ்க்கையை மிகக் கொடூரமாகப் பாதித்து வருகிறது.

இந்தத் தொழிற்சாலைகள் பெரும்பாலும் பன்னாட்டுப் பெரு நிறுவனங்களுக்கு (Multinational Brands) மிகக் குறைந்த செலவில் பொருட்களை உற்பத்தி செய்து தருகின்றன. நிறுவனங்கள் பெரும் லாபம் ஈட்டினாலும், அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு நாளைக்குச் சில டாலர்கள் (மிகக் குறைந்த நூறு ரூபாய்கள்) மட்டுமே கூலியாக வழங்கப்படுகிறது. 

தங்களின் அன்றாட உணவு, வாடகை மற்றும் மருத்துவச் செலவுகளுக்கே இந்தப் பணம் போதுமானதாக இருப்பதில்லை. இதனால், அவர்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக வறுமை வளையத்திற்குள்ளேயே (Poverty Trap) சிக்கித் தவிக்கிறார்கள்.

ஸ்வேட்ஷாப்களில் சட்டப்பூர்வமான வேலை நேரக் கட்டுப்பாடுகள் எதுவும் மதிக்கப்படுவதில்லை. தொழிலாளர்கள் ஒரு நாளைக்கு 14 முதல் 16 மணி நேரம் வரை தொடர்ந்து வேலை செய்ய வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள். 

வார விடுமுறைகளோ, மருத்துவ விடுப்புகளோ வழங்கப்படுவதில்லை. பல இடங்களில், கொடுக்கப்பட்ட இலக்கை (Target) முடிக்கவில்லை என்றால், கூடுதல் நேர வேலைக்குக் காசு தராமல் தொழிலாளர்கள் கட்டாயப்படுத்தி வேலை வாங்கப்படுகிறார்கள். இது நவீன காலத்து அடிமைத்தனத்திற்குச் சமமாகும்.

போதிய காற்றோட்டம் இல்லாத குறுகிய அறைகள், நச்சு இரசாயனங்களின் பயன்பாடு, மிகக் கடுமையான வெப்பம் அல்லது குளிர் போன்ற சூழல்களில் தொழிலாளர்கள் வேலை செய்கிறார்கள்.

கட்டிடப் பாதுகாப்பு இல்லாததால் தீ விபத்துகளும், கட்டிட இடிபாடுகளும் ஏற்பட்டு பல தொழிலாளர்கள் உயிரை இழக்கிறார்கள் (உதாரணமாக, 2013-ல் வங்காளதேசத்தில் நடந்த 'ரானா பிளாசா' கட்டிட விபத்தில் 1,000-க்கும் மேற்பட்ட ஸ்வேட்ஷாப் தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர்).

ஏழ்மையைப் பயன்படுத்திப் பல இடங்களில் குழந்தைகளும் இந்தத் தொழிற்சாலைகளில் மிகக் குறைந்த கூலிக்குக் கொடுமைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இவர்களின் கல்வி மற்றும் எதிர்காலம் இதனால் முற்றிலும் பறிபோகிறது.

நாம் இன்று பயன்படுத்தும் பல முன்னணி சர்வதேச ஆடை மற்றும் மொபைல் பிராண்டுகள், வளரும் நாடுகளில் உள்ள இத்தகைய ஸ்வேட்ஷாப்களை நம்பியே இயங்குகின்றன. "வேகமான நுகர்வுக் கலாச்சாரம்" (Fast Fashion) மற்றும் "மலிவான விலை" என்ற பெயரில் நுகர்வோராகிய நாமும் அறியாமலேயே இந்த உழைப்புச் சுரண்டலுக்குக் காரணியாக இருக்கிறோம்.

பொருட்களை வாங்கும் நுகர்வோர், அவை எந்தச் சூழலில் தயாரிக்கப்பட்டன என்பதை ஆராய வேண்டும். தொழிலாளர்களுக்கு நியாயமான கூலி வழங்கும் "Fair Trade" சான்றளிக்கப்பட்ட நிறுவனங்களின் பொருட்களை ஆதரிக்க வேண்டும்.

பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களின் விநியோகச் சங்கிலியில் (Supply Chain) உள்ள தொழிற்சாலைகளில் தொழிலாளர் உரிமைகள் மதிக்கப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். மீறும் நிறுவனங்கள் மீது கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

ENGLISH VERSION :

Sweatshop culture is the worst form of labor exploitation. Factories or workplaces that operate with extremely low wages, unsafe working environments, limitless working hours, and the denial of human rights are called 'sweatshops'.

Today, globally, in sectors like garment manufacturing (Fast Fashion), footwear, electronics, and toy manufacturing, this culture is brutally affecting the lives of millions of poor and middle-class people.

These factories mostly manufacture products for multinational corporations (Multinational Brands) at a very low cost. Even though the corporations earn massive profits, the workers employed there are paid only a few dollars (a meager few hundred rupees) a day.

This money is not even sufficient for their daily food, rent, and medical expenses. As a result, they remain trapped within the poverty cycle (Poverty Trap) generation after generation.

Legal working hour regulations are not respected in sweatshops. Workers are forced to work continuously for 14 to 16 hours a day.

Neither weekly holidays nor medical leaves are provided. In many places, if the given target is not met, workers are forced to work overtime without any additional pay. This is equivalent to modern-day slavery.

Workers labor in environments such as cramped rooms lacking adequate ventilation, the use of toxic chemicals, and extreme heat or cold.

Due to the lack of building safety, fire accidents and building collapses occur, causing many workers to lose their lives (for instance, more than 1,000 sweatshop workers died in the 2013 'Rana Plaza' building collapse in Bangladesh).

Exploiting poverty, children are also abused in these factories for extremely low wages in many places. Their education and future are completely stripped away because of this.

Many leading international clothing and mobile brands that we use today rely heavily on such sweatshops in developing countries. In the name of "Fast Fashion" and "cheap prices", we as consumers are also unknowingly contributing to this labor exploitation.

Consumers purchasing products must examine the conditions under which they were manufactured. They should support products from "Fair Trade" certified companies that pay fair wages to their workers.

Multinational corporations must ensure that labor rights are respected in the factories within their supply chain. Strict legal action must be taken against companies that violate these regulations.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

GENERAL TALKS - நம்பினோர் கெடுவது இல்லையா ?

மனித குலத்தின் ஆகக் கொடூரமான மிகக் கசப்பான ஒரு ‘நன்றி கெட்ட’ உளவியல் எதார்த்தத்தை (The Psychology of Ingratitude) அப்படியே தோலுரித்துக் காட்டி மக்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் நம் ஊரில் "ஆனை படுத்தால் குதிரை மட்டம்" என்று சொல்வார்கள். ஆனால் இன்று, "குப்பையில் கிடந்தவனை கோபுரத்தில் வைத்தால், அவன் முதலில் கோபுரத்தைத்தான் இடிப்பான்" என்பதுதான் எதார்த்தம். ஒருவர் ஒட்டுமொத்தமாகச் சிதைந்து, சோகத்தின் உச்சக்கட்ட எல்லையில், தெருவில் நின்றுகொண்டிருக்கும்போது நாம் அவதிப்பட்டு, நம்முடைய சொந்த நேரத்தையும், நிம்மதியையும், சில நேரங்களில் பொருளாதாரத்தையும் தியாகம் செய்து அவர்களை மேலே கொண்டு வருவோம். அப்போது நாம் நினைப்போம் "ஆகா... நாம் ஒரு மனிதனுக்கு மறுவாழ்வு கொடுத்துவிட்டோம், அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் நமக்கு நன்றியோடு இருப்பான்" என்று கூட பிரதிபலன் எதிர்பார்க்கவில்லை என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன் , ஆனால், அங்கேதான் நாம் ஆகப் பெரிய முட்டாள்தனத்தைச் செய்கிறோம். அவர் சோகத்தில் இருந்தபோது உங்களிடம் காட்டிய அந்தப் பணிவும், அன்பும் அக்மார்க் உண்மையானது அல்ல; அது அந்தச் சூழ்நிலை அவருக்குக் கொடுத்த ‘நிர்பந்தம்’. எப்போது நீங்கள் அவரை மேலே தூக்கிவிட்டு, அவர் தன் வாழ்க்கையில் ‘சந்தோஷத்தையும்’ வெற்றியையும் பார்க்கிறாரோ, அடுத்த விநாடி அவனது ஆழ்மனதில் இருக்கும் போலி ஈகோ தலைதூக்கும். சந்தோஷம் வந்ததும் அவர்கள் ஏன் உங்களுக்கே துரோகம் நினைக்கிறார்கள் தெரியுமா? அதற்கு ஒரு மிகக் கொடூரமான உளவியல் காரணம் இருக்கிறது. அவர்கள் தங்களின் ‘சோகமான, பலவீனமான, கேவலமான’ அந்தப் பழைய நாட்களை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க விரும்புவதே இல்லை. ஆனால், உங்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவர்களுக்குத் தங்களின் அந்தப் பழைய அடிமைத்தனமான, சோகமான முகம் தான் நினைவுக்கு வரும். "இவன் முன்னாடிதானே நாம் கையேந்தி நின்றோம், அழுது புலம்பினோம்" என்ற எண்ணம் அவர்களின் ஈகோவைக் குடையும். தங்களின் அந்தப் பழைய பலவீனமான பிம்பத்தை (Vulnerable Image) உலகிலிருந்து அழிக்க வேண்டும் என்றால், அதற்கு சாட்சியாக இருக்கும் உங்களை அவர்கள் முதலில் அழிக்க வேண்டும் அல்லது உங்களை விட்டு விலக வேண்டும். அதனால்தான், அவர்கள் சந்தோஷத்தைக் கண்டதும் உங்களுக்கு நன்றி சொல்வதற்குப் பதிலாக, "நீ என்ன எனக்குப் பெருசா பண்ணிட்ட?" என்று உங்களையே வில்லனாக மாற்றிவிட்டு, துரோகம் செய்துவிட்டு நைஸாகக் கழன்று கொள்வார்கள்! சோகத்தில் இருப்பவர்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள், தவறில்லை. ஆனால், அவர்களைக் ‘காப்பாற்றுகிறேன்’ என்ற பெயரில் உங்களின் ஆன்மாவையும், நிம்மதியையும் பணையம் வைத்து உள்ளே இறங்காதீர்கள். அனுபவம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடம் இதுதான் யாரையும் நீங்கள் கையைப் பிடித்துக் கோபுரத்தின் உச்சிக்குத் தூக்கிவிடக் கூடாது. அவர்களுக்குப் பாதையைக் காட்டுங்கள், தட்டுத்தடுமாறி அவர்களாகவே மேலே வரட்டும். நீங்களாகப் போய் ஒருவரைத் தூக்கிவிட்டால், அவர் மேலே வந்ததும் உங்களை மிதித்துவிட்டுத்தான் அடுத்த படிக்கு ஏறுவார். எனவே, காதலாக இருக்கட்டும், நட்பாக இருக்கட்டும், ஒருவன் தன் சோகக் கடலில் இருந்து மீண்டு வந்து சந்தோஷத்தைக் கொண்டாடும்போது, நீங்கள் விலகி நின்று வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கள். துரோகங்களைச் சந்தித்து உங்கள் மனதை ரணமாக்கிக் கொள்வதை விட, ஆரம்பத்திலேயே ஒரு ‘பாதுகாப்பான தூரத்தை’ (Healthy Boundary) மெயின்டெய்ன் செய்வதே ஒரு புத்திசாலியான மனிதனின் வியூகம்!

ENGLISH VERSION :

People need to recognize the absolute raw and bitter reality behind humanity's cruelest trait: the psychology of ingratitude (The Psychology of Ingratitude). There is a traditional saying in our lands, "Even when an elephant falls, it is still the height of a horse." But today, the reality is, "If you lift someone from the trash and place them on a tower, the first thing they will destroy is the tower itself." When a person is completely shattered, standing on the street at the absolute edge of despair, we suffer for them, sacrificing our own time, peace of mind, and sometimes even our finances to pull them up. In that moment, we might think, "Ah... we have given a human being a second lease on life, they will be grateful to us forever." Even if we don't expect anything in return, that is precisely where we make our biggest mistake. The humility and affection they showed you while they were in misery were not authentic; they were merely a 'compulsion' forced upon them by their circumstances. The exact moment you lift them up and they taste 'happiness' and success in life, their fragile inner ego rears its head. Do you know why they choose to betray you the moment they find happiness? There is a deeply cruel psychological reason behind it. They absolutely despise looking back at their 'sad, weak, and miserable' past days. Yet, every single time they look at you, they are instantly reminded of their old, helpless, and sorrowful self. The thought of "It was in front of this person that I stood begging and weeping" pricks at their ego. If they want to erase that old vulnerable image (Vulnerable Image) from the world, they must first eliminate you—the ultimate witness to it—or distance themselves from you entirely. That is why, upon finding happiness, instead of offering gratitude, they turn you into the villain, asking, "What did you even do for me anyway?", and quietly slip away after committing betrayal! Help those who are in sorrow, there is nothing wrong with that. But do not dive in by gambling your own soul and peace of mind under the guise of 'saving' them. The lesson experience teaches us is this: you should never hold someone's hand and lift them to the absolute peak of a tower. Show them the path, and let them stumble and climb up on their own. If you go out of your way to lift someone up, the moment they reach the top, they will step right on you to climb to the next level. Therefore, whether it is love or friendship, when someone emerges from their sea of sorrow to celebrate happiness, just stand back and watch from afar. Rather than facing betrayals and wounding your heart, maintaining a safe distance (Healthy Boundary) right from the beginning is the strategy of a wise person!

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

TECH TALKS - ஆமாங் அஸ் - ஒரு கியூட்டான வீடியோ கேம் !

 

1. 'ஸ்பேஸ் மாஃபியா' முதல் உலகளாவிய அலறல் வரை (The Unknown Origin of Among Us)

இன்று உலகம் முழுவதும் பில்லியன் கணக்கான மக்களால் விளையாடப்படும் 'Among Us' கேம், 2018 ஜூன் மாதத்தில் இன்னர்ஸ்லாத் (Innersloth) என்ற சிறிய நிறுவனத்தால் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது அதற்கு வைக்கப்பட்ட பெயர் 'ஸ்பேஸ் மாஃபியா' (Space Mafia) என்பதாகும். வெறும் 3 பேர் கொண்ட ஒரு சிறிய குழுவால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த கேம், ஆரம்பத்தில் ஒரு தோல்விப் படமாகவே இருந்தது. கேம் வெளியான முதல் சில மாதங்களில், ஒரே நேரத்தில் விளையாடிய மொத்த ஆட்களின் எண்ணிக்கையே வெறும் 50-க்கும் குறைவாகத்தான் இருந்தது. எந்த அளவுக்கு என்றால், சர்வர்கள் காலியாக இருந்ததால் கேமிற்குள் யாராவது விளையாடுகிறார்களா என்று டெவலப்பர்கள் தினமும் ஏங்கிப் பார்க்கும் நிலை இருந்தது. ஆனால், இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து 2020-ஆம் ஆண்டு கொரோனா ஊரடங்கின் போது, சில யூடியூபர்கள் இதை விளையாடத் தொடங்கியதும், இது உலக வரலாற்றிலேயே மிக வேகமாகப் பரவிய ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சியாக மாறியது.

---

2. ஈஸ்டர் எக்ஸ் மற்றும் விசித்திரமான கேம் ரகசியங்கள் (Hidden Easter Eggs & Mechanics)

இந்த கேமில் உள்ள குட்டி குட்டி கதாபாத்திரங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் அவர்கள் செய்யும் வேலைகளுக்குப் பின்னால் பல சுவாரசியமான அறிவியல் புனைகதை ரகசியங்கள் (Sci-Fi References) ஒளிந்துள்ளன. உதாரணத்திற்கு, கேரக்டர்களின் தலையில் இருக்கும் 'பிரைன் ஸ்லக்' (Brain Slug) என்ற தொப்பி, புகழ்பெற்ற 'ஃப்யூச்சுராமா' (Futurama) என்ற அனிமேஷன் தொடரில் வரும் வேற்றுக்கிரக ஒட்டுண்ணியின் நேரடி வடிவமாகும். அதேபோல், பொலஸ் (Polus) வரைபடத்தில் உள்ள 'இன்செர்ட் கீஸ்' (Insert Keys) டாஸ்க் செய்யும்போது, சாவிக் கொத்தில் இந்த பிரைன் ஸ்லக் வடிவ கீசெயின் தொங்குவதை நீங்கள் கவனிக்கலாம். மேலும், ஆரம்பகால வடிவமைப்பில் இம்போஸ்டர்கள் (Impostors) இறந்த பிறகும் கூட பேயாக மாறி வென்ட்களுக்குள் (Vents) குதிக்க முடியும் என்ற விசித்திரமான அம்சம் இருந்தது; இதனால் வென்ட் மூடிகள் தானாகவே படபடவென்று அடித்துக் கொள்ளும் ஒரு பயங்கரமான கிளிட்ச் (Glitch) உருவானதால், பின்னர் அந்த அம்சம் நீக்கப்பட்டது.

---

3. மொபைல் கடிகாரத்தை மாற்றி செய்யும் 'டைம்-டிராவல்' மேஜிக் (The Calendar Time-Travel Trick)

Among Us கேமின் மிக ஆச்சரியமான அம்சம் என்னவென்றால், அது உங்கள் மொபைல் அல்லது கணினியின் உள் கடிகார நேரத்தை (Device Internal Clock) அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்குகிறது. இதைப்பயன்படுத்தி நீங்கள் கேமிற்குள் ஒரு 'டைம்-டிராவல்' மேஜிக் செய்ய முடியும். நீங்கள் உங்கள் போனின் தேதியை அக்டோபர் 31 அல்லது டிசம்பர் 25 என்று மாற்றினால், கேம் உங்களுக்கு ஹாலோவீன் மற்றும் கிறிஸ்மஸ் பண்டிகைகளுக்கான பிரத்யேக உடைகளையும், தொப்பிகளையும் முற்றிலும் இலவசமாக எப்போதும் பயன்படுத்தும் வகையில் அன்லாக் செய்துவிடும். இதைவிட அதிரடியான ஒன்று, உங்கள் போனின் தேதியை ஏப்ரல் 1 (முட்டாள்கள் தினம்) என்று மாற்றினால், கேமில் உள்ள ஒட்டுமொத்த வரைபடமும் (தி ஸ்கெல்ட் - The Skeld) அப்படியே தலைகீழாக மாறிவிடும் (Mirror Map Mode). இடப்பக்கம் இருப்பது வலப்பக்கமாகவும், வலப்பக்கம் இருப்பது இடப்பக்கமாகவும் மாறுவதால், பல ஆண்டுகள் விளையாடிய புரோ-பிளேயர்களின் கைகளும் நினைவகமும் கூட முற்றிலும் குழம்பிப் போய்விடும்.

ENGLISH VERSION :

From 'Space Mafia' to a Global Sensation (The Unknown Origin of Among Us)

The game 'Among Us', which is played today by billions of people worldwide, was originally named 'Space Mafia' when it was first introduced in June 2018 by a small company called Innersloth. Created by a tiny team of just three people, this game was initially a failure. In the first few months of its release, the total number of concurrent players was fewer than 50. To put it into perspective, the servers were so empty that the developers used to anxiously check every day if anyone was playing the game at all. However, two years later, during the 2020 COVID-19 lockdowns, some YouTubers started playing it, transforming it into one of the fastest-spreading cultural revolutions in global history.

Easter Eggs and Bizarre Game Secrets (Hidden Easter Eggs & Mechanics)

Hidden behind the design of the tiny characters and the tasks they perform in this game are several fascinating sci-fi references. For instance, the 'Brain Slug' hat worn on the characters' heads is a direct nod to the alien parasite from the famous animated series 'Futurama'. Similarly, when performing the 'Insert Keys' task on the Polus map, you can notice a keychain shaped like this brain slug hanging from the keyring. Furthermore, in the early stages of design, there was a bizarre feature where Impostors could still turn into ghosts after dying and jump into the vents; this created a terrifying glitch where vent covers would rattle violently on their own, leading to the feature being removed later.

The 'Time-Travel' Magic of Altering the Mobile Clock (The Calendar Time-Travel Trick)

The most surprising feature of the Among Us game is that it runs based on the internal clock time of your mobile or computer (Device Internal Clock). By leveraging this, you can perform a 'time-travel' trick inside the game. If you change your phone's date to October 31 or December 25, the game will unlock exclusive outfits and hats for Halloween and Christmas for you to use entirely for free forever. Even more mind-blowing than this, if you change your phone's date to April 1 (April Fools' Day), the entire map in the game (The Skeld) turns completely upside down and mirrored (Mirror Map Mode). Since what is on the left moves to the right and what is on the right moves to the left, even the muscle memory and reflexes of pro-players who have played for years will get completely confused.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

SCIENCE TALKS - செம்பு கம்பிகளை தோட்டத்துக்கு பயன்படுத்துதல் ?

 

காப்பர் (செம்பு) கம்பிகளை பிரமிடு வடிவிலோ அல்லது அண்டெனா (Antenna) வடிவிலோ செய்து தோட்டங்களில் பயன்படுத்துவதை 'எலக்ட்ரோகல்ப்சர்' (Electroculture) அல்லது மின்-விவசாயம் என்று அழைக்கிறார்கள்.

சமூக ஊடகங்களிலும், சில மாற்று விவசாய முறைகளிலும் இது பெரிய அளவில் பேசப்பட்டாலும், அறிவியல் பூர்வமாகவும் நடைமுறை ரீதியாகவும் இதிலுள்ள நிதர்சனம் என்ன என்பதை நாம் தெளிவாக ஆராய வேண்டும்.

நவீன தாவரவியல் மற்றும் வேளாண் அறிவியல் ஆய்வுகளின்படி, செம்புக் கம்பிகளை பிரமிடு போல வைப்பதால் மட்டுமே தாவரங்கள் அசாத்தியமாக வளர்ந்துவிடும் என்பதற்கு எந்தவொரு உறுதியான அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரமும் (Scientific Evidence) இல்லை.

காற்றில் உள்ள இயற்கை மின்சாரத்தையும் (Atmospheric electricity) காந்தப்புலத்தையும் செம்புக் கம்பி ஈர்த்து மண்ணுக்குள் செலுத்துகிறது என்பது இவர்களின் வாதம். ஆனால், காற்றில் உள்ள மிகக் குறைந்த அளவிலான நிலையான மின்சாரம் (Static electricity) தாவரங்களின் வளர்ச்சியைத் தூண்டும் அளவுக்குப் போதுமானது அல்ல.

பிரமிடு வடிவத்திற்குள் ஒரு விசித்திரமான ஆற்றல் குவிந்து தாவரங்களை வளர்க்கிறது என்பது முற்றிலும் ஒரு 'போலி அறிவியல்' (Pseudoscience) ஆகும். ஆய்வக சோதனைகளில் சாதாரண வடிவங்களுக்கும் பிரமிடு வடிவங்களுக்கும் தாவர வளர்ச்சியில் எந்த வித்தியாசமும் கண்டறியப்படவில்லை.

"நான் செம்புக் கம்பி வைத்தேன், என் தோட்டத்தில் செடிகள் நன்றாக வளர்கிறதே!" என்று சிலர் கூறுவதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மையான காரணங்கள் இவைதான்: 

ஒரு விவசாயி தன் தோட்டத்தில் இத்தகைய புதிய சோதனையைச் செய்யும்போது, அவர் வழக்கத்தை விட அந்தச் செடிகளுக்கு அதிகத் தண்ணீர் ஊற்றுவார், பூச்சிகள் வராமல் கவனிப்பார், நல்ல உரம் போடுவார். இந்த அத்தீத கவனிப்பால் செடி வளருமே தவிர, செம்புக் கம்பியால் அல்ல.

செம்பு (Copper) என்பது தாவரங்களுக்குத் தேவையான ஒரு முக்கியமான நுண்ணூட்டச் சத்தாகும் (Micronutrient). மண்ணில் செம்புக் கம்பிகள் பட்டு, அது காலப்போக்கில் மிக மிகக் குறைந்த அளவில் மட்கி மண்ணில் கலந்தால் அது செடிக்குச் சிறிய நன்மையைத் தரலாம். ஆனால், அதற்கு செம்புக் கம்பியைப் பிரமிடு செய்ய வேண்டியதில்லை; நேரடியாகச் செம்புச் சத்து உரங்களையே கொடுக்கலாம்.

மண் பரிசோதனை (Soil Test): மண்ணில் நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ், பொட்டாசியம் மற்றும் நுண்ணூட்டச் சத்துக்கள் சரியாக இருக்கிறதா என்று பார்ப்பது.

உயிர் உரங்கள் (Bio-fertilizers): மண்புழு உரம், பஞ்சகவ்யா, ஜீவாமிர்தம் போன்ற இயற்கை உரங்கள் மண்ணில் உள்ள நுண்ணுயிரிகளைப் பெருக்கிச் செடிகளைச் செழிக்க வைக்கும்.

முறையான கத்தரிப்பு (Pruning) மற்றும் சூரிய ஒளி: செடிகளுக்குச் சரியான அளவில் சூரிய ஒளியும் காற்றோட்டமும் கிடைப்பதை உறுதி செய்தல்.

செம்புக் கம்பிகளைப் பிரமிடு போல வைப்பது உங்கள் தோட்டத்திற்கு ஒரு அழகான அலங்காரமாக (Decorative art) இருக்கலாமே தவிர, அது விவசாயத்தில் எந்தவொரு மாயாஜாலத்தையும் நிகழ்த்தாது. தாவரங்களின் வளர்ச்சி மண்ணின் வளம், தண்ணீர், சூரிய ஒளி மற்றும் உங்களின் உண்மையான உழைப்பில்தான் இருக்கிறது.

ENGLISH VERSION :

Making copper wires into pyramid or antenna shapes and using them in gardens is called 'Electroculture' or electro-farming.

Although this is talked about on a large scale on social media and in some alternative farming methods, we must clearly analyze the reality of this from both a scientific and practical perspective.

According to modern botanical and agricultural science research, there is no solid scientific evidence (Scientific Evidence) to prove that plants will grow extraordinarily just by placing copper wires in a pyramid shape.

Their argument is that the copper wire attracts natural atmospheric electricity and magnetic fields and channels them into the soil. However, the minuscule amount of static electricity in the air is not sufficient to stimulate plant growth.

The notion that a strange energy concentrates within a pyramid shape to nurture plants is a complete 'pseudoscience' (Pseudoscience). In laboratory experiments, no difference in plant growth was found between regular shapes and pyramid shapes.

These are the actual reasons behind why some people say, "I placed a copper wire, and the plants in my garden are growing so well!":

When a farmer conducts such a new experiment in his garden, he tends to water those plants more than usual, watch out for pests, and apply good fertilizers. The plant grows due to this extra care and attention, not because of the copper wire.

Copper is an essential micronutrient (Micronutrient) required by plants. If copper wires touch the soil and degrade over a very long period in minute quantities, it might offer a minor benefit to the plant. However, one does not need to make a copper wire pyramid for that; copper-based fertilizers can be administered directly.

Soil Test: Checking whether nitrogen, phosphorus, potassium, and micronutrients are properly balanced in the soil.

Bio-fertilizers: Natural fertilizers like vermicompost, panchakavya, and jeevamirtham will multiply the microorganisms in the soil and make the plants thrive.

Proper Pruning and Sunlight: Ensuring that the plants receive the right amount of sunlight and ventilation.

Placing copper wires like a pyramid might serve as a beautiful decorative art for your garden, but it will not perform any magic tricks in agriculture. The growth of plants depends entirely on soil fertility, water, sunlight, and your genuine hard work.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

STORY TALKS - நன்றியை மறப்பவர்கள் காகித பூக்கள் !

 

ஒரு நாட்டின் இளவரசன் பேராற்றல் கொண்டவனாக இருந்தான்; ஆனால், அவனிடம் அதிகாரத் திமிரும் அகந்தையும் குடிகொண்டிருந்தன. ஒருநாள் அவன் ஆற்றில் நீராடச் சென்றான். 

போகும் வழியெல்லாம் தன் பணியாளர்களைக் காரணமே இன்றி அவமதித்து, ஏசிக் கொண்டே சென்றான். அன்று ஆற்றில் எதிர்பாராதவிதமாக வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. 

வெள்ளம் இளவரசனையும் இழுத்துச் சென்றது. கரையில் நின்ற பணியாளர்கள், அவன் தங்களை நடத்திய விதத்தை நினைத்து, அவனைக் காப்பாற்ற தீவிரமாக முயலாமல் வேடிக்கை பார்த்தனர். அதிகாரம் அவர்களை மௌனமாக்கியது.

அலறியபடி அடித்துச் செல்லப்பட்ட இளவரசனுக்கு, அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு பெரிய மரக்கிளை மிதந்து வருவது தெரிந்தது. தன் உயிரைக் காக்க அந்த மரக்கிளையை அவன் இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். 

அக்கிளையின் மறுபுறம் ஏற்கனவே நனைந்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு முயலும், எலியும், பூனையும் அமர்ந்திருந்தன. ஆபத்து நேரத்தில் தன் கௌரவத்தை மறந்த இளவரசன், அவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமல் கிளையைப் பிடித்துக் கொண்டு மிதந்தான்.

அப்போது அந்த வழியே வந்த ஒரு வேடன், ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்படும் மரக்கிளையைக் கண்டான். சாமர்த்தியமாகத் தன் கயிற்றை வீசி, அந்த மரக்கிளையை இழுத்துக் கரையேற்றினான். கரையில் மயங்கிக் கிடந்த இளவரசனையும், அந்த மூன்று விலங்குகளையும் தன் குடிலுக்குத் தூக்கிச் சென்றான்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பின் இளவரசன் கண்விழித்தான். பசியால் அவன் வயிறு கிள்ளியது. வேடன் அன்போடு கனிந்த உணவை எடுத்து வந்து அவன் முன்னால் வைத்தான். 

பசி மயக்கத்தில் இருந்த இளவரசன், பக்கத்தில் அந்த விலங்குகள் இருப்பதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் உணவை வேக வேகமாக உண்டு முடித்தான். பசியாறிய பிறகுதான் அவனுக்குத் தன் பழைய கௌரவ நினைப்பு வந்தது. சுற்றிலும் பார்த்தவன், திடீரென 'ஓ'வென்று அழத் தொடங்கினான்.

வியப்படைந்த வேடன், "இளைஞனே, ஏன் அழுகிறாய்? ஆபத்து நீங்கிவிட்டதே!" என்று கேட்டான்.

அதற்கு இளவரசன் கோபத்துடன் சீறினான்: "கேவலம் இந்த முயல், எலி, பூனையோடு என்னையும் சரிசமமாக அமர வைத்து உணவு பரிமாறிவிட்டாயே! நான் யார் தெரியுமா? இந்நாட்டின் இளவரசன்! எனக்கும் இந்த அற்ப உயிர்களுக்கும் ஒரே தட்டில் உணவா? என்னை எவ்வளவு அவமானப்படுத்திவிட்டாய்!" என்றான்.

வேடன் புன்னகைத்தான். அவன் நிதானமாக, "இளவரசனே! நீ ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு மரக்கிளையைப் பற்றியபோது, இந்த மூன்று உயிர்களும் உனக்கு முன்னரே அங்கேதான் இருந்தன. 

அப்போது 'கௌரவம்' பார்த்து நீ கிளையைப் பிடிக்காமல் இருந்திருக்கலாமே? பசியோடு கண்விழித்த போதும் இவை உன்னருகேதான் இருந்தன. அப்போதும் 'நான் இளவரசன், இவற்றோடு உண்ண மாட்டேன்' என்று கௌரவம் பேசி உணவை மறுத்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டான்.

இளவரசன் பதிலேதும் பேச முடியாமல் திகைத்து நின்றான்.

வேடன் தொடர்ந்தான்: "உனக்கு ஆபத்து வரும்போது மட்டும் கௌரவத்தை மூட்டை கட்டி ஒதுக்கி வைக்கிறாய். ஆபத்து நீங்கி நிம்மதி கிடைத்தவுடன் மீண்டும் கௌரவம் பார்த்து சக உயிர்களை ஒதுக்குகிறாய். இது எவ்வளவு மோசமான குணம்! 

வாழ்க்கையில் நீ எவ்வளவு பெரிய அதிகாரத்தில் இருந்தாலும், எவ்வளவு திறமைகளைப் பெற்றிருந்தாலும், உன்னிடம் நல்ல நோக்கமும், பிற உயிர்களை மதிக்கும் நற்பண்பும் இல்லையென்றால் உனது அரியணையும் கிரீடமும் வெறும் வீண்!" என்று நெத்தியடியாகக் கூறினான்.

வேடனின் கூர்மிகுந்த வார்த்தைகள் இளவரசனின் அகந்தை இருளைக் கிழித்தன. ஆபத்தில் தம்மைக் கைவிட்ட பணியாளர்களின் செயலுக்கான காரணமும் அவனுக்குப் புரிந்தது. தன் தவறை உணர்ந்த இளவரசன், கண்ணீர் மல்க வேடனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, ஒரு நல்ல மனிதனாகத் தன் அரண்மனைக்குத் திரும்பினான்.

நல்ல எண்ணமும், தூய்மையான நோக்கமும் இல்லாத மனிதனுக்கு எவ்வளவு பெரிய பதவியும், திறமையும், அதிகாரமும் கிடைத்தாலும் அவை அனைத்தும் அர்த்தமற்ற காகிதப்பூக்களே!

TAMIL VERSION :

ஒரு நாட்டின் இளவரசன் பேராற்றல் கொண்டவனாக இருந்தான்; ஆனால், அவனிடம் அதிகாரத் திமிரும் அகந்தையும் குடிகொண்டிருந்தன. ஒருநாள் அவன் ஆற்றில் நீராடச் சென்றான்.

போகும் வழியெல்லாம் தன் பணியாளர்களைக் காரணமே இன்றி அவமதித்து, ஏசிக் கொண்டே சென்றான். அன்று ஆற்றில் எதிர்பாராதவிதமாக வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

வெள்ளம் இளவரசனையும் இழுத்துச் சென்றது. கரையில் நின்ற பணியாளர்கள், அவன் தங்களை நடத்திய விதத்தை நினைத்து, அவனைக் காப்பாற்ற தீவிரமாக முயலாமல் வேடிக்கை பார்த்தனர். அதிகாரம் அவர்களை மௌனமாக்கியது.

அலறியபடி அடித்துச் செல்லப்பட்ட இளவரசனுக்கு, அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு பெரிய மரக்கிளை மிதந்து வருவது தெரிந்தது. தன் உயிரைக் காக்க அந்த மரக்கிளையை அவன் இறுகப் பற்றிக் கொண்டான்.

அக்கிளையின் மறுபுறம் ஏற்கனவே நனைந்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு முயலும், எலியும், பூனையும் அமர்ந்திருந்தன. ஆபத்து நேரத்தில் தன் கௌரவத்தை மறந்த இளவரசன், அவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமல் கிளையைப் பிடித்துக் கொண்டு மிதந்தான்.

அப்போது அந்த வழியே வந்த ஒரு வேடன், ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்படும் மரக்கிளையைக் கண்டான். சாமர்த்தியமாகத் தன் கயிற்றை வீசி, அந்த மரக்கிளையை இழுத்துக் கரையேற்றினான். கரையில் மயங்கிக் கிடந்த இளவரசனையும், அந்த மூன்று விலங்குகளையும் தன் குடிலுக்குத் தூக்கிச் சென்றான்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பின் இளவரசன் கண்விழித்தான். பசியால் அவன் வயிறு கிள்ளியது. வேடன் அன்போடு கனிந்த உணவை எடுத்து வந்து அவன் முன்னால் வைத்தான்.

பசி மயக்கத்தில் இருந்த இளவரசன், பக்கத்தில் அந்த விலங்குகள் இருப்பதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் உணவை வேக வேகமாக உண்டு முடித்தான். பசியாறிய பிறகுதான் அவனுக்குத் தன் பழைய கௌரவ நினைப்பு வந்தது. சுற்றிலும் பார்த்தவன், திடீரென 'ஓ'வென்று அழத் தொடங்கினான்.

வியப்படைந்த வேடன், "இளைஞனே, ஏன் அழுகிறாய்? ஆபத்து நீங்கிவிட்டதே!" என்று கேட்டான்.

அதற்கு இளவரசன் கோபத்துடன் சீறினான்: "கேவலம் இந்த முயல், எலி, பூனையோடு என்னையும் சரிசமமாக அமர வைத்து உணவு பரிமாறிவிட்டாயே! நான் யார் தெரியுமா? இந்நாட்டின் இளவரசன்! எனக்கும் இந்த அற்ப உயிர்களுக்கும் ஒரே தட்டில் உணவா? என்னை எவ்வளவு அவமானப்படுத்திவிட்டாய்!" என்றான்.

வேடன் புன்னகைத்தான். அவன் நிதானமாக, "இளவரசனே! நீ ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு மரக்கிளையைப் பற்றியபோது, இந்த மூன்று உயிர்களும் உனக்கு முன்னரே அங்கேதான் இருந்தன.

அப்போது 'கௌரவம்' பார்த்து நீ கிளையைப் பிடிக்காமல் இருந்திருக்கலாமே? பசியோடு கண்விழித்த போதும் இவை உன்னருகேதான் இருந்தன. அப்போதும் 'நான் இளவரசன், இவற்றோடு உண்ண மாட்டேன்' என்று கௌரவம் பேசி உணவை மறுத்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டான்.

இளவரசன் பதிலேதும் பேச முடியாமல் திகைத்து நின்றான்.

வேடன் தொடர்ந்தான்: "உனக்கு ஆபத்து வரும்போது மட்டும் கௌரவத்தை மூட்டை கட்டி ஒதுக்கி வைக்கிறாய். ஆபத்து நீங்கி நிம்மதி கிடைத்தவுடன் மீண்டும் கௌரவம் பார்த்து சக உயிர்களை ஒதுக்குகிறாய். இது எவ்வளவு மோசமான குணம்!

வாழ்க்கையில் நீ எவ்வளவு பெரிய அதிகாரத்தில் இருந்தாலும், எவ்வளவு திறமைகளைப் பெற்றிருந்தாலும், உன்னிடம் நல்ல நோக்கமும், பிற உயிர்களை மதிக்கும் நற்பண்பும் இல்லையென்றால் உனது அரியணையும் கிரீடமும் வெறும் வீண்!" என்று நெத்தியடியாகக் கூறினான்.

வேடனின் கூர்மிகுந்த வார்த்தைகள் இளவரசனின் அகந்தை இருளைக் கிழித்தன. ஆபத்தில் தம்மைக் கைவிட்ட பணியாளர்களின் செயலுக்கான காரணமும் அவனுக்குப் புரிந்தது. தன் தவறை உணர்ந்த இளவரசன், கண்ணீர் மல்க வேடனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, ஒரு நல்ல மனிதனாகத் தன் அரண்மனைக்குத் திரும்பினான்.

நல்ல எண்ணமும், தூய்மையான நோக்கமும் இல்லாத மனிதனுக்கு எவ்வளவு பெரிய பதவியும், திறமையும், அதிகாரமும் கிடைத்தாலும் அவை அனைத்தும் அர்த்தமற்ற காகிதப்பூக்களே!

ENGLISH VERSION :

The prince of a country was immensely powerful; however, he was consumed by arrogance and the intoxication of authority. One day, he went to a river to bathe.

All along the way, he insulted and berated his servants for absolutely no reason. That day, unexpectedly, a massive flash flood surged through the river.

The flood swept the prince away. Standing on the riverbank, the servants thought of the way he had treated them and just stood by watching, without making any serious effort to save him. His abuse of power had silenced them.

As he was washed away screaming, the prince luckily spotted a large tree branch floating by. To save his life, he tightly clung to that branch.

On the other side of that branch, a rabbit, a rat, and a cat were already sitting, soaked and shivering. Forgetting his dignity in that moment of danger, the prince ignored them and floated along, holding onto the branch.

Just then, a hunter passing by saw the tree branch being washed away in the river. Cleverly casting his rope, he pulled the branch ashore. He then carried the unconscious prince and the three animals to his hut.

After a while, the prince opened his eyes. His stomach wrenched with hunger. The hunter affectionately brought fresh, cooked food and placed it before him.

In his starving state, the prince ate the food rapidly, not even caring about the animals sitting right beside him. Only after his hunger was satisfied did his old sense of pride return. Looking around, he suddenly burst into loud tears.

Surprised by this, the hunter asked, "Young man, why are you crying? You are out of danger now!"

To that, the prince hissed in anger: "You served food by seating me equally alongside this pathetic rabbit, rat, and cat! Do you know who I am? I am the prince of this country! Serving food on the same platter for me and these insignificant creatures? You have humiliated me deeply!"

The hunter smiled. He calmly asked, "Prince! When you were being swept away in the river and caught hold of the branch, these three creatures were already there before you.

Back then, you could have chosen not to hold the branch to protect your 'dignity', right? Even when you woke up starving, they were right next to you. At that point too, you could have refused the food, standing on your dignity saying, 'I am a prince, I will not eat with them', right?"

The prince stood there stunned, unable to utter a single word.

The hunter continued: "Only when danger strikes do you bundle up your dignity and cast it aside. But the moment the danger passes and you find comfort, you bring back your pride and dismiss fellow living beings. What a wretched trait this is!

No matter how immense your authority is in life, or how many talents you possess, if you do not have good intentions and the virtue to respect other living beings, your throne and crown are utterly useless!" He delivered this as a striking reality check.

The hunter’s sharp words pierced through the darkness of the prince's arrogance. He also finally understood the reason behind the actions of his servants who had abandoned him in danger. Realizing his mistake, the prince apologized to the hunter with tears in his eyes and returned to his palace as a transformed, good human being.

No matter how high a status, talent, or authority a person achieves, without good thoughts and a pure intention, everything is as meaningless as paper flowers!

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

LIFE TALKS - நாம் எப்போதும் அறிவியல் சார்ந்து யோசிக்க வேண்டும் !

 

"கலை அவசியம் என்றால், அறிவியல் அத்தியாவசியம்" என்ற உங்களது கூற்று முற்றிலும் நிதர்சனம். மனிதன் உயிர்வாழ்வதற்கும் (Survival), மனிதன் மனநிறைவோடு வாழ்வதற்கும் (Existence) இடையே உள்ள வித்தியாசமே அறிவியல் மற்றும் கலைக்கு இடையேயான வித்தியாசம். மனிதன் இந்த பூமியில் ஒரு உயிரினமாகத் தப்பிப் பிழைக்க (Survival of the fittest) உதவியது அறிவியல் மட்டுமே, கலை அல்ல. கற்காலத்தில் மனிதன் நெருப்பைக் கண்டுபிடித்தது, சக்கரத்தை உருவாக்கியது, எந்தக் காய் விஷம், எது உணவு என்று பகுத்தறிந்தது எல்லாமே அறிவியலின் தொடக்கப்புள்ளிதான். 

இன்று நமக்குக் கிடைக்கும் உணவு, தூய்மையான குடிநீர், நோய்களிலிருந்து நம்மைக் காக்கும் மருந்துகள் (Antibiotics/Vaccines), தங்குவதற்குக் பாதுகாப்பான வீடுகள் என நமது அடிப்படை வாழ்வாதாரங்கள் அனைத்தும் அறிவியலால் சாத்தியமானவை. அறிவியல் இல்லை எனில் மனித இனம் பசி, பஞ்சம் மற்றும் தொற்றுநோய்களால் என்றோ அழிந்திருக்கும். கலை என்பது மனிதன் பாதுகாப்பாக உயிர் பிழைத்த பிறகு, அவனது ஓய்வு நேரத்திலும், சமூகப் பிணைப்பிற்காகவும் உருவான ஒன்று. குகை ஓவியங்களும், பாடல்களும் மனிதனுக்கு மனமகிழ்ச்சியைத் தந்தனவா ஒழிய, அவை பசியையோ நோயையோ போக்கவில்லை.

மூளையின் இடது பகுதி (Left Brain) தர்க்கம் (Logic), பகுத்தறிவு, எண்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு சார்ந்த விஷயங்களைக் கையாள்கிறது. இதுதான் அறிவியலின் தளம். மனிதன் ஆபத்துகளில் இருந்து தப்பிக்கவும், தன் வாழ்க்கையைத் திட்டமிடவும் இந்த இடது மூளையின் செயல்பாடு அத்தியாவசியம். மூளையின் வலது பகுதி (Right Brain) கற்பனைத்திறன், உள்ளுணர்வு மற்றும் கலை உணர்வுகளைக் (Creativity) கையாள்கிறது. ஒரு மனிதனுக்குக் கலை உணர்வு (இசை, ஓவியம், இலக்கியம்) முற்றிலும் இல்லை என்றாலும், அவனால் ஒரு இயந்திரத்தைப் போல, தர்க்கரீதியாகச் சிந்தித்துத் தன் அன்றாடப் பணிகளைச் செய்து 80 ஆண்டுகள் வரை ஆரோக்கியமாக வாழ்ந்துவிட முடியும். ஆனால், தர்க்க அறிவோ (Logic) அல்லது அறிவியல் புரிதலோ இல்லை என்றால், அவனால் அடுத்தடுத்த ஆபத்துகளைக் கடந்து சமூகத்தில் வாழவே இயலாது.

அறிவியல் உங்களுக்கு உயிரைக் கொடுக்கிறது; கலை அந்த உயிருக்கு அழகைக் கொடுக்கிறது. உங்களுக்கு ஒரு கடுமையான உடல்நலக்குறைவு ஏற்படும் போது, உங்களைக் காப்பாற்றப்போவது ஒரு மருத்துவரோ, அறுவை சிகிச்சைத் தொழில்நுட்பமோ அல்லது மருந்துகளோதான் (அறிவியல்). அங்கு உங்களுக்குப் பிடித்தமான பாடலோ அல்லது உலகப் புகழ்பெற்ற ஓவியமோ உங்களைக் காப்பாற்றாது. எனவேதான் அறிவியல் அத்தியாவசியமாகிறது. 

ஆனால், அறிவியல் உங்களைக் காப்பாற்றி அரியணையில் உட்கார வைத்த பிறகு, "நான் ஏன் வாழ்கிறேன்? என் வாழ்வின் அர்த்தம் என்ன?" என்று நீங்கள் யோசிக்கும் போதுதான் கலை தேவைப்படுகிறது. கலை மனிதனை உணர்வுள்ளவனாக மாற்றுகிறது.  கலை இல்லாத மனித வாழ்க்கை வறண்டதாக, சலிப்பானதாக இருக்கலாம்; ஆனால் அறிவியல் இல்லாத மனித வாழ்க்கை சாத்தியமே இல்லாதது. மனிதன் ஒரு 'விலங்காக' உயிர்வாழ அறிவியல் போதும், ஆனால் அவன் முழுமையான 'மனிதனாக' வாழ கலை வேண்டும். நீங்கள் கூறியது போல, உயிர்வாழ அறிவியல் அத்தியாவசியம், அதை ரசிக்க கலை அவசியம்.

ENGLISH VERSION :

Your statement, "If art is necessary, science is essential," is an absolute reality. The difference between science and art is the very difference between human survival (Survival) and living with fulfillment (Existence). It was science alone, not art, that helped humans survive as a species on this planet (Survival of the fittest). In the Stone Age, humans discovering fire, creating the wheel, and discerning which fruit was poisonous and which was food were all the starting points of science.

Today, our basic sustenance—the food available to us, clean drinking water, medicines protecting us from diseases (Antibiotics/Vaccines), and safe homes to shelter in—is made possible entirely by science. Without science, the human race would have perished long ago due to hunger, famine, and infectious diseases. Art is something that emerged for leisure and social bonding only after humans managed to survive safely. Cave paintings and songs brought happiness to the human mind, but they did not cure hunger or heal diseases.

The left hemisphere of the brain (Left Brain) handles logic (Logic), rationality, numbers, and survival-related matters. This is the domain of science. The functioning of this left brain is essential for humans to escape dangers and plan their lives. The right hemisphere of the brain (Right Brain) handles imagination, intuition, and artistic sensibilities (Creativity). Even if a person completely lacks an artistic sense (music, painting, literature), they can still think logically like a machine, carry out their daily chores, and live a healthy life for up to 80 years. However, without logical reasoning (Logic) or a scientific understanding, it is impossible to navigate successive dangers and survive in a society.

Science gives you life; art gives beauty to that life. When you encounter a severe health crisis, it is a doctor, surgical technology, or medicines (science) that will save you. A favorite song of yours or a world-famous painting will not rescue you there. That is why science becomes an absolute necessity.

However, after science saves you and seats you on a throne, art is required when you begin to contemplate, "Why am I living? What is the meaning of my life?". Art transforms a human into a sentient, emotional being. A human life devoid of art might be dry and monotonous; but a human life devoid of science is downright impossible. Science is enough for a human to survive as an 'animal', but art is essential for them to live as a complete 'human'. Just as you said, science is essential to survive, and art is necessary to appreciate that survival.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

LIFE TALKS - தெரிந்ததாக காட்டிக்கொள்ளும் மக்கள் !

 

உளவியலில் 'டன்னிங்-க்ரூகர் விளைவு' (Dunning-Kruger Effect) என்று ஒரு கோட்பாடு உள்ளது. இதன்படி, ஒரு துறையைப் பற்றி மிகக் குறைவாகத் தெரிந்தவர்களே தங்களுக்கு "எல்லாம் தெரியும்" என்று அதீத நம்பிக்கையுடன் (Illusion of Competency) வாதாடுவார்கள். ஆனால், உண்மையான அறிஞர்கள் தாங்கள் கற்க வேண்டியது இன்னும் கடலளவு இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து, "எனக்குத் தெரியாது" என்று சொல்லத் தயங்க மாட்டார்கள். தத்துவஞானி சாக்ரடீஸ் இதையே, "எனக்கு எதுவும் தெரியாது என்பதுதான் எனக்குத் தெரியும் ஒரே விஷயம்" என்றார். "தெரியும்" என்று சொல்பவன் அங்கேயே தன் கற்றலை நிறுத்திக் கொள்கிறான். ஆனால் "தெரியாது" என்று சொல்பவன், புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்வதற்கான கதவைத் திறந்து வைக்கிறான்.


அரசியல் மற்றும் அதிகார உத்திகளைப் பற்றிப் பேசும் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் ராபர்ட் கிரீன், தனது விதிகளில் "எப்போதும் தேவையானதை விடக் குறைவாகவே பேசுங்கள்" (Always Say Less Than Necessary) என்று குறிப்பிடுகிறார். நாம் அதிகமாகப் பேசப் பேச, நமக்கே தெரியாமல் ஏதோ ஒரு முட்டாள்தனமான விஷயத்தையோ அல்லது நமது பலவீனங்களையோ மற்றவர்களிடம் உளறிவிடுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். மாறாக, அமைதியாக இருந்து குறைவாகப் பேசும் போது, நம்மைப் பற்றிய ரகசியங்களும் ஆளுமையும் மற்றவர்களுக்கு ஒரு புதிராகவே இருக்கும். இது நமக்கு ஒரு வலுவான சமூகப் பாதுகாப்பை (Social Shield) வழங்குகிறது.


குறைவாகப் பேசி, மற்றவர்கள் பேசுவதைக் கூர்ந்து கவனிப்பவர்கள் (Good Listeners), மிகக் குறைந்த உழைப்பில் அதிகத் தகவல்களைச் சேகரித்துக் கொள்கிறார்கள். மற்றவர்கள் தங்களின் அனுபவங்களையும், தவறுகளையும் பேசும் போது, நாம் பேசாமல் கவனிப்பதன் மூலமாகவே அவர்களின் வாழ்நாள் பாடங்களை இலவசமாகப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். மேலும், நரம்பியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், தொடர்ச்சியாக விவாதங்களில் ஈடுபடுவதும், தன்னை புத்திசாலி என்று நிரூபிக்கப் போராடுவதும் மூளைக்கு அதிக அழுத்தத்தைத் தந்து 'கார்டிசோல்' ஹார்மோனைச் சுரக்கச் செய்யும். அமைதியாகக் கவனிப்பது மூளையை நிதானமாக வைத்திருக்க உதவும். "எனக்குத் தெரியும்" என்று மார்தட்டுவது உங்களை ஆபத்தான விவாதங்களில் கொண்டு போய் சேர்க்கும்; "எனக்குத் தெரியாது" என்று ஒதுங்கி, குறைவாகப் பேசி கவனிப்பது உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களைப் புரிந்து கொள்ளும் பேராற்றலை உங்களுக்குக் கொடுக்கும்.

In psychology, there is a theory known as the 'Dunning-Kruger Effect'. According to this, individuals who know the least about a field are often the ones who argue with overconfidence, harboring an illusion of competency (Illusion of Competency). Conversely, true scholars recognize that what they have yet to learn is as vast as an ocean and do not hesitate to say, "I do not know." The philosopher Socrates captured this by stating, "The only thing I know is that I know nothing." A person who claims to "know" stops their learning right there. However, the one who admits they "do not know" keeps the door wide open for learning new things.

Robert Greene, the famous author who writes about political and power strategies, notes in his laws to "Always say less than necessary" (Always Say Less Than Necessary). The more we speak, the higher the chances that we might inadvertently blurt out something foolish or reveal our weaknesses to others. On the other hand, by remaining calm and speaking less, our secrets and personality remain an enigma to others. This offers us a robust social defense (Social Shield).

Those who speak less and closely observe what others are saying (Good Listeners) gather a wealth of information with minimal effort. When others talk about their experiences and mistakes, we can acquire their lifelong lessons for free just by listening quietly. Furthermore, from a neurological perspective, constantly engaging in debates and struggling to prove oneself intelligent stresses the brain, triggering the secretion of the hormone 'cortisol'. Listening calmly helps keep the brain relaxed. Thumping your chest and asserting "I know" will only land you in hazardous arguments; stepping aside with an "I do not know", speaking less, and observing will grant you the immense power to understand the people around us.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

GENERAL TALKS - இப்படியும் ஒரு ப்ராடக்ட் !

 

உப்பு நீர் அல்லது சிறுநீரைக் கொண்டு இயங்கும் எமர்ஜென்சி எல்.ஈ.டி (LED) விளக்குகள், முற்றிலும் ஒரு வேதியியல் கொள்கையின் அடிப்படையில் வேலை செய்கின்றன. இது ஆன்மீகமோ அல்லது மாயாஜாலமோ அல்ல; பள்ளிப் பருவத்தில் நாம் படித்த 'கால்வனிக் மின்கலம்' (Galvanic Cell) அல்லது 'மின்னிரசாயனக் கலம்' (Electrochemical Cell) என்ற அறிவியல் தத்துவமே இதன் பின்னணியில் உள்ளது. ஒரு பேட்டரி வேலை செய்வதற்கு 'மின்பகுளி' (Electrolyte) எனப்படும் திரவம் தேவை. சாதாரண தண்ணீரில் மின்சாரம் பாயாது. ஆனால், தண்ணீரில் உப்பைக்  கரைக்கும் போது, அது சோடியம் நேர் அயனிகளாகவும், குளோரைடு எதிர் அயனிகளாகவும் பிரிகிறது.மனித சிறுநீரிலும் இயற்கையிலேயே உப்புகள் (Salts), யூரியா (Urea), மற்றும் பொட்டாசியம், சோடியம் போன்ற தாதுக்கள் (Ions) நிறைந்துள்ளன. இந்த அயனிகள் திரவத்தில் மின்சாரத்தைக் கடத்தும் ஒரு பாலமாகச் செயல்படுகின்றன.

இந்த எமர்ஜென்சி விளக்கின் உள்ளே இரண்டு வெவ்வேறு வகையான உலோகத் தகடுகள் வைக்கப்பட்டிருக்கும். பொதுவாக, அதிக எலக்ட்ரான்களைக் கொடுக்கும் துத்தநாகம் (Zinc - நேர்மின்முனை/Anode) மற்றும் எலக்ட்ரான்களை ஏற்கும் செம்பு (Copper - எதிர்மின்முனை/Cathode) அல்லது கரியமிலக் கோல் (Carbon) பயன்படுத்தப்படும்.ஆக்ஸிஜனேற்றம் (Oxidation): நீங்கள் உப்பு நீரையும் அல்லது சிறுநீரையும் விளக்கில் ஊற்றியவுடன், அது துத்தநாகத் தகட்டுடன் வேதிவினையைத் தொடங்குகிறது. இதனால் துத்தநாகம் தனது எலக்ட்ரான்களை இழந்து, துத்தநாக அயனிகளாக   மாறுகிறது.எலக்ட்ரான் ஓட்டம் (Electron Flow): இந்த வேதிவினையால் உருவான விடுபட்ட எலக்ட்ரான்கள், மின்பகுளி (உப்பு நீர்/சிறுநீர்) வழியாகச் செம்புத் தகட்டை நோக்கி நகரத் தொடங்குகின்றன. அறிவியல் விதிப்படி, எலக்ட்ரான்களின் ஓட்டமே மின்சாரம் (Electricity) ஆகும்.

இவ்வாறு உருவாகும் மிகக் குறைந்த அளவிலான மின்சாரத்தை (சுமார் 1.5V முதல் 3V வரை), விளக்கின் உள்ளே இருக்கும் ஒரு சிறிய மின்சுற்று (Booster Circuit) அதிகப்படுத்தி, LED விளக்கை எரிய வைக்கிறது. LED விளக்குகளுக்கு மிகக் குறைந்த மின்சாரமே (Low voltage) போதுமானது என்பதால், இந்த எளிய வேதிவினையிலேயே அது பிரகாசமாக எரிகிறது. நீர் ஆவியாகும் வரை அல்லது அந்த உப்பு நீரின் வீரியம் குறையும் வரை இந்த விளக்கு எரியும் (பொதுவாக ஒருமுறை ஊற்றினால் சில மணிநேரங்கள் முதல் சில நாட்கள் வரை). வெளிச்சம் குறையும் போது, பழைய நீரை ஊற்றிவிட்டு மீண்டும் புதிய உப்பு நீரையும் அல்லது சிறுநீரையும் ஊற்றினால் விளக்கு மீண்டும் எரியும். ஆனால், காலப்போக்கில் உள்ளே இருக்கும் துத்தநாகத் தகடு அரிப்புக்குள்ளாகி (Corrosion) முற்றிலும் கரைந்துவிடும். அப்போது அந்தத் தகட்டை மட்டும் மாற்ற வேண்டியிருக்கும்.  உப்பு நீரும் சிறுநீரும் இங்கே எரிபொருள் அல்ல; அவை பேட்டரியின் உள்ளே இருக்கும் உலோகங்களுக்கு இடையே மின்சாரத்தைக் கடத்தும் 'திறவுகோல்' மட்டுமே. அவசரக் காலங்களில் கடலில் சிக்கிக் கொள்ளும் மீனவர்களுக்கும், மின்சார வசதி இல்லாத கிராமங்களுக்கும் இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஒரு வரப்பிரசாதமாகும்.

ENGLISH VERSION :

Emergency LED lights that operate using salt water or urine function completely on a chemical principle. This is neither spirituality nor magic; the underlying science is the concept of a 'Galvanic Cell' or an 'Electrochemical Cell' that we studied during our school days. For a battery to work, a liquid called an 'Electrolyte' is required. Electricity does not flow through plain water. However, when salt is dissolved in water, it splits into sodium positive ions and chloride negative ions. Human urine also naturally contains abundant salts, urea, and minerals (Ions) like potassium and sodium. These ions act as a bridge to conduct electricity within the liquid.

Inside this emergency light, two different types of metal plates are placed. Generally, zinc, which gives up more electrons (Zinc - Anode), and copper, which accepts electrons (Copper - Cathode), or a carbon rod (Carbon) are used. Oxidation: The moment you pour salt water or urine into the lamp, it initiates a chemical reaction with the zinc plate. Consequently, zinc loses its electrons and transforms into zinc ions. Electron Flow: The free electrons generated by this chemical reaction begin to move toward the copper plate through the electrolyte (salt water/urine). According to the laws of science, the flow of electrons is electricity (Electricity).

A small internal circuit (Booster Circuit) amplifies this minuscule amount of generated electricity (approximately 1.5V to 3V) to illuminate the LED light. Since LED lights require very low voltage, they glow brightly even with this simple chemical reaction. This light will stay lit until the water evaporates or the potency of the salt water diminishes (typically lasting from a few hours to a few days per pour). When the brightness dims, discarding the old liquid and refilling it with fresh salt water or urine will make the light glow again. However, over time, the internal zinc plate will undergo corrosion and completely dissolve. At that point, only that particular plate needs to be replaced. Salt water and urine are not fuels here; they are merely the 'key' that conducts electricity between the metals inside the battery. This technology is a boon for fishermen stranded at sea during emergencies and for villages lacking electricity.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

GENERAL TALKS - கவிகளை கடந்ததே வாழ்க்கை !

 

உளவியலாளர் ஆபிரகாம் மாஸ்லோவின் கோட்பாட்டின்படி, ஒரு மனிதனுக்குப் பசி, இருப்பிடம், பொருளாதாரம் போன்ற "அடிப்படைத் தேவைகள்" (Physiological & Safety Needs) பூர்த்தியானால் மட்டுமே, அவனால் தன் சுய-அடையாளம் மற்றும் கலை சார்ந்த "உயர்தரத் தேவைகளை" (Self-Actualization) நோக்கி நகர முடியும். ஒரு கவிஞன் பிரம்மச்சாரியாகவோ அல்லது உலகைத் துறந்தவனாகவோ இருக்கும்போது வறுமையைக் கொண்டாடிவிடலாம்; ஆனால், ஒரு 'குடும்பஸ்தனாக' மாறும்போது அவனால் வறுமையைக் கொண்டாட முடியாது. தன் குடும்பத்திற்கான பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை (பணத்தை) உறுதி செய்யாமல், அவன் புத்தகங்களை மட்டுமே சேகரித்துக் கொண்டிருந்தால், அது குடும்ப அமைப்பிற்குள் வன்மத்தையும் வறுமையையுமே மிச்சம் வைக்கும். எனவே, முதலில் கடமைகளை முடித்துவிட்டு (பணத்தைச் சேகரித்துவிட்டு), அதன் பின் தன் ஆன்மாவின் தேடலான புத்தகங்களை நோக்கி நகர்வதே ஒரு குடும்பஸ்தக் கவிஞனின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறது.

சமூகத்திலும் குடும்பத்திலும் ஒரு கவிஞனுக்கு எப்போது உண்மையான "அங்கீகாரம்" கிடைக்கிறது என்றால், அவன் தன் கவிதை உலகைக் கைவிடாமல் அதே சமயம் தன் குடும்பப் பொறுப்புகளையும் கச்சிதமாக நிறைவேற்றும்போதுதான். வெறும் கவிதை, புத்தகம் என்று மட்டுமே வாழும் கவிஞர்களைச் சமூகம் பெரும்பாலும் "பொறுப்பற்றவர்கள்" என்றே முத்திரை குத்துகிறது. ஆனால், தன் உழைப்பால் குடும்பத்தை உயர்த்திவிட்டு, அதன் பின் ஒருவன் தன் ரசனைக்காகப் புத்தகங்களைச் சேகரிக்கும்போது, அவனது அந்தப் புத்தக அலமாரி வெறும் காகிதக் குவியலாகத் தெரிவதில்லை; அது அவனது உழைப்பிற்கும் தியாகத்திற்கும் கிடைத்த ஒரு கௌரவச் சின்னமாக (Badge of Honor) மாறுகிறது. அங்குதான் அவனது கலைக்கு அவனது குடும்பமே முதல் அங்கீகாரத்தை வழங்குகிறது. கடமைகளை வென்ற பின் கவிதை எழுத அமரும் கவிஞனின் பேனாவுக்கு ஒரு தனி கம்பீரம் கிடைக்கிறது.

பொருளாதாரப் பாதுகாப்பும் (பணம்), அறிவுத் தேடலும் (புத்தகம்) சமநிலையில் இணையும் போதுதான் ஒரு கவிஞனின் ஆளுமை முழுமையடைகிறது. பணம் மட்டுமே உள்ள இடத்தில் கலை உணர்வு வறண்டு போகும்; புத்தகம் மட்டுமே உள்ள இடத்தில் வறுமையின் நிழல் சூழும். இவ்விரண்டையும் சமநிலைப்படுத்தும் (Balance) ஒரு கவிஞன், தன் வாழ்வியல் அனுபவங்களிலிருந்தே மிகச்சிறந்த கவிதைகளைப் பிரசவிக்கிறான். வறுமையின் வலியைத் தாண்டி, பொருளாதாரத்தை வென்றெடுத்து, பின் அறிவைத் தேடிப் புத்தகங்களைச் சேர்க்கும் கவிஞனின் வரிகளில் வெறும் கற்பனைகள் இருப்பதில்லை; மாறாக, அதில் அனுபவங்களின் அசாத்திய ஆழம் இருக்கும். இந்தச் சமநிலைதான் ஒரு குடும்பஸ்தக் கவிஞனைச் சாகாவரம் பெற்ற படைப்பாளியாகவும், தன் குடும்பத்தைக் காக்கும் தலைமகனாகவும் ஒரே நேரத்தில் வரலாற்றில் அங்கீகரிக்க வைக்கிறது.

ENGLISH VERSION :

According to the theory of psychologist Abraham Maslow, only when a person's "basic needs" (Physiological & Safety Needs) such as hunger, shelter, and finances are fulfilled can they move toward their self-identity and art-related "higher-order needs" (Self-Actualization). A poet can romanticize poverty when they are a bachelor or someone who has renounced the world; however, when they become a 'family man', they cannot romanticize poverty. If he continues to collect only books without securing financial stability (money) for his family, it will only breed resentment and destitution within the family structure. Therefore, finishing one's duties first (saving money) and then moving toward books, which are the quest of his soul, demonstrates the maturity of a family-man poet.

When a poet receives true "recognition" in society and within the family is when he neatly fulfills his family responsibilities without abandoning his world of poetry. Society often labels poets who live solely for poetry and books as "irresponsible." However, when a man uplifts his family through his hard work and subsequently collects books for his own taste, his bookshelf no longer looks like a mere pile of papers; it transforms into a symbol of honor (Badge of Honor) earned through his hard work and sacrifice. It is there that his family offers the very first recognition to his art. The pen of a poet who sits down to write poetry after conquering his duties attains a distinct grandeur.

A poet's personality achieves completion only when financial security (money) and the quest for knowledge (books) connect in perfect equilibrium. In a place where there is only money, artistic sensibility runs dry; in a place where there are only books, the shadow of poverty looms. A poet who balances these two gives birth to the finest poetry from his own life experiences. The lines of a poet who overcomes the pain of poverty, conquers finances, and then seeks knowledge to gather books do not contain mere imaginations; instead, they carry an extraordinary depth of experience. This balance is what simultaneously recognizes a family-man poet in history as an immortal creator and as the patriarch protecting his family.

[COMPUTER TRANSLATED - THANKS FOR VISITING THIS BLOG]

LIFE TALKS - ஒரு அதிசயமான விஷயம் பயோலுமினசன்ஸ் !

 

உயிரினங்கள் தங்களின் உடலுக்குள் நடக்கும் வேதிவினைகள் மூலம் தங்களுக்குத் தேவையான ஒளியைத் தாங்களே உற்பத்தி செய்யும் ஒரு விசித்திரமான இயற்கை நிகழ்வே உயிரொளிர்தல் (Bioluminescence) எனப்படும். மின்மினிப் பூச்சிகளை நாம் தரையில் பார்த்திருப்போம்; ஆனால், இந்த உலகிலேயே இந்த மாயாஜால வெளிச்சம் 80% நடப்பது ஆழ்கடலில்தான். கடலின் இருண்ட ஆழத்தில் வாழும் ஜெல்லி மீன்கள், கணவாய் மீன்கள் (Squid), மற்றும் சில குறிப்பிட்ட பாக்டீரியாக்கள் இந்த ஒளியை உமிழ்கின்றன. கடற்கரைகளில் சில இரவுகளில் அலைகள் நீல நிறத்தில் ஒளிரும் காட்சியை நாம் காண முடியும். இதற்கு டைனோஃப்ளாஜெல்லட்டுகள் (Dinoflagellates) எனப்படும் கண்ணுக்குத் தெரியாத நுண்பாசிகளே காரணம். அலைகள் கரையில் மோதும்போதோ அல்லது படகுகள் நகரும்போதோ ஏற்படும் அழுத்தத்தினால் தூண்டப்பட்டு இவை ஒளிர்கின்றன.

இந்த ஒளியின் உற்பத்திக்கு பின்னால் மிகத் துல்லியமான ஒரு குவாண்டம் உயிர்வேதியியல் (Biochemistry) இயங்குகிறது. உயிரினங்களின் உடலில் இருக்கும் "லூசிஃபெரின்" (Luciferin) என்ற அடி மூலக்கூறு (Substrate), "லூசிஃபெரேஸ்" (Luciferase) என்ற என்சைம் (நொதி) முன்னிலையில் ஆக்சிஜனுடன் இணையும்போது இந்த வேதிவினை நிகழ்கிறது. நாம் பயன்படுத்தும் மின்விளக்குகள் ஒளியுடன் சேர்த்து வெப்பத்தையும் உமிழ்கின்றன (அதாவது ஆற்றல் வீணாகிறது). ஆனால், உயிரொளிர்தலில் வெளியாகும் ஒளியில் 1% கூட வெப்பம் இருக்காது. இதனால் தான் இதனை மிகத் தூய்மையான "குளிர்ந்த ஒளி" (Cold Light) என்று அறிவியல் உலகம் அழைக்கிறது. கடலின் நீல நிற அலைநீளம் (Wavelength ~ 470 nm) மட்டுமே தண்ணீருக்குள் மிக நீண்ட தூரம் பயணிக்கும் திறன் கொண்டது என்பதால், பெரும்பாலான கடல் உயிரினங்கள் நீல-பச்சை நிற ஒளியையே உமிழ்கின்றன.

இந்த ஒளி வெறும் அழகுக்காக மட்டும் உருவாவதில்லை; அது அந்த உயிரினங்களின் கடுமையான வாழ்வாதாரப் போராட்டம் (Survival Strategy) ஆகும். ஆழ்கடலின் கும்மிருட்டில் இரையை ஈர்க்கவும் (உதாரணமாக, ஆங்லர் மீன் தன் தலையில் இருக்கும் விளக்கை தூண்டில் போலப் பயன்படுத்தும்), துணையைத் தேடவும் இந்த ஒளி உதவுகிறது. எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமாக, எதிரிகளிடமிருந்து தப்பிக்க இது ஒரு சிறந்த தற்காப்பு அரணாகும். ஒரு பெரிய மீன் தங்களை வேட்டையாட வரும்போது, இந்த நுண்பாசிகள் ஒட்டுமொத்தமாக ஒளிரத் தொடங்கும். இது வேட்டையாட வரும் மீனின் இருப்பிடத்தை அதைவிடப் பெரிய மீன்களுக்குக் காட்டிக் கொடுத்துவிடும் (Burglar Alarm Effect) என்பதால், பயந்துபோய் அந்த மீன் அங்கிருந்து ஓடிவிடும். இயற்கையின் இந்த அதிநவீனத் தகவமைப்பு மனிதர்களின் கற்பனைக்கு எட்டாத ஒரு பேரதிசயம்!

LOVE TALKS - காதலில் பரிமாற்றங்கள் அவசியமானது !

 

"நிபந்தனையற்ற காதல்" (Unconditional Love) என்பது ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்குக் காட்டுவது மட்டுமே. காதலிலோ அல்லது திருமணத்திலோ அது 100% சாத்தியமே இல்லை. ஒரு ஆணும் பெண்ணும் காதலிக்கும் போது அங்கு ஏகப்பட்ட நிபந்தனைகளும் (Conditions), எதிர்பார்ப்புகளும் மறைமுகமாக எழுதப்படுகின்றன. "நீ என்னிடம் பொய் சொல்லக் கூடாது, என்னை ஏமாற்றக் கூடாது, எனக்கு உண்மையாக இருக்க வேண்டும், என் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும்" — இவை எல்லாமே எதிர்பார்ப்புகள்தானே? இந்த எதிர்பார்ப்புகள் எதையுமே பூர்த்தி செய்யாத ஒருவரை உங்களால் தொடர்ந்து காதலிக்க முடியுமா என்றால்... கண்டிப்பாக முடியாது. உளவியலில் 'சமூகப் பரிமாற்றக் கோட்பாடு' என்று ஒன்று இருக்கிறது. மனித உறவுகள் எல்லாமே ஒரு கொடுக்கல்-வாங்கல் (Give and Take) முறைதான். நாம் ஒருவருக்கு அன்பையும், கவனிப்பையும் முதலீடாகப் போடும்போது, அவரிடமிருந்து அதே அன்பும், கவனிப்பும் லாபமாகத் திரும்பக் கிடைக்க வேண்டும் என்று நம் ஆள்மனது எதிர்பார்க்கிறது. நீங்கள் மட்டுமே 100% அன்பைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்து, அவரிடமிருந்து 0% கூடத் திரும்ப வரவில்லை என்றால், ஒரு கட்டத்தில் உங்கள் காதல் தீர்ந்துபோய், அந்த உறவு கசக்கத் தொடங்கிவிடும்.  காதலில் எதிர்பார்ப்பு இருப்பது தப்பில்லை; அதுதான் இயற்கை. ஆனால், "எதிர்பார்ப்பு" (Expectation) எப்போது "ஆதிக்கமாக" (Possessiveness/Control) மாறுகிறதோ, அப்போதுதான் பிரச்சனை ஆரம்பமாகிறது. "எதையும் எதிர்பார்க்காமல் காதலிப்பேன்" என்று சொல்வது ஒரு அழகான பொய். ஒருவருக்காக நம் இதயம் துடிப்பதும், அவர் நம்மை மட்டுமே பார்க்க வேண்டும் என்று தவிப்பதும், நமக்கானவர் என்று உரிமை கொண்டாடுவதும்... 100% தூய்மையான, அழகான எதிர்பார்ப்புதான். அந்த எதிர்பார்ப்புதான் காதலை உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கிறது! உங்கள் வரிகள் மிக யதார்த்தமான உண்மை.

SCIENCE TALKS - ஒரு நுணுக்கமான அறிவியல் கருவி !

 

கைரோபால் (Gyroball) அல்லது ரிஸ்ட் பால் (Wrist Ball) என்பது பேட்டரி அல்லது மின்சாரம் இல்லாமல், முழுக்க முழுக்க தூய இயற்பியல் விதிகளின்படி (Physics) இயங்கும் ஒரு சுவாரசியமான மணிக்கட்டு உடற்பயிற்சிக் கருவியாகும். இது பார்ப்பதற்கு ஒரு டென்னிஸ் பந்து அளவில் இருக்கும். ஆனால், இதற்குள் ஒரு கனமான சுழலி (Rotor) வைக்கப்பட்டிருக்கும். இது எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதை மிக எளிமையாகப் பார்ப்போம்: இதன் வெளிப்பகுதி ஒரு பிளாஸ்டிக் கூட்டால் (Outer Shell) மூடப்பட்டிருக்கும். உள்ளே பச்சை நிறத்தில் ஒரு கனமான சுழலி (Rotor) ஒரு அச்சில் (Axle) பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இந்த அச்சு ஒரு பிளாஸ்டிக் வளையத்திற்குள் (Groove Track) சுதந்திரமாகச் சுழலும்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கும். ஒரு பொருள் மிக வேகமாகச் சுழலும் போது, அதன் சுழற்சி அச்சை மாற்ற நாம் முயன்றால், அது நாம் கொடுக்கும் விசைக்கு நேர் செங்குத்தான திசையில் (Perpendicular) ஒரு எதிர்ப்பை அல்லது புதிய விசையை உருவாக்கும். பந்தை கையில் பிடித்துக்கொண்டு உங்கள் மணிக்கட்டை (Wrist) வட்ட வடிவில் சுழற்றும்போது (Rotational motion), உள்ளே இருக்கும் ரோட்டரின் அச்சை மாற்ற முயல்கிறீர்கள். இதனால் உள்ளே இருக்கும் ரோட்டர் பந்தின் உள் சுவர்களில் உராய்வை (Friction) ஏற்படுத்தி, இன்னும் பல மடங்கு வேகமாகச் சுழலத் தொடங்குகிறது. முதலில் பந்தின் உள்ளே இருக்கும் ரோட்டரை அம்புக்குறி காட்டிய திசையில் விரலால் வேகமாகத் தள்ளி சுழற்ற வேண்டும் (சில மாடல்களில் ஆட்டோ-ஸ்டார்ட் ஸ்பிரிங் இருக்கும்). பந்தின் திறந்த பகுதி தரையை நோக்கியவாறு உங்கள் உள்ளங்கையால் அதைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும். இப்போது உங்கள் கையை அசைக்காமல், மணிக்கட்டை மட்டும் வட்ட வடிவில் மெதுவாகச் சுழற்ற வேண்டும். உள்ளே இருக்கும் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, உங்கள் மணிக்கட்டைச் சுழற்றும் வேகத்தையும் கூட்ட வேண்டும். நீங்கள் மணிக்கட்டை வேகமாகச் சுழற்றச் சுழற்ற, உள்ளே இருக்கும் ரோட்டர் நிமிடத்திற்கு 10,000 முதல் 15,000 முறை (RPM) வரை சுழலும். அது வேகமாகச் சுழலும் போது, உங்கள் கையை விட்டு அது விலகி ஓடப் பார்ப்பது போன்ற ஒரு பிரம்மாண்டமான விசை (Centrifugal force) உங்கள் கைகளுக்குக் கடத்தப்படும்.

 ஒரு 200 கிராம் எடையுள்ள சாதாரணப் பந்து, அது சுழலும் வேகத்தின் காரணமாகக் கிட்டத்தட்ட 15 கிலோ முதல் 20 கிலோ எடையுள்ள அழுத்தத்தை உங்கள் கைகளுக்குக் கொடுக்கும். அந்த விசைக்கு எதிராகப் பந்தைக் கீழே விழாமல் கெட்டியாகப் பிடிப்பதற்கு உங்கள் விரல்கள், மணிக்கட்டு, மற்றும் முன்கை (Forearm) தசைகளுக்கு அதிக வேலை கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.

 இதனால் கைகளுக்குச் சிறந்த இரத்த ஓட்டமும், நரம்புகளுக்குப் பலமும் கிடைக்கிறது. விளையாட்டு வீரர்கள், கிரிக்கெட் பௌலர்கள், மற்றும் கம்ப்யூட்டரில் அதிகம் டைப் செய்பவர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த உடற்பயிற்சிக் கருவியாகும்!

EN :

A Gyroball (or Wrist Ball) is a fascinating wrist-exercise device that operates entirely on the pure laws of physics, requiring absolutely no batteries or electricity. While it looks roughly the size of a standard tennis ball, it houses a heavy, internal rotor (flywheel).
How It Works (The Mechanics)

The construction and mechanics of the device are beautifully engineered:

The Structure: The exterior consists of a solid plastic outer shell. Inside, a heavy, green-colored rotor is mounted on a central axle. This axle is designed to glide freely within an internal circular groove track.


The Physics (Gyroscopic Precession): When an object spins rapidly and you attempt to tilt or alter its axis of rotation, it creates a counter-force or a new torque in a direction completely perpendicular to the force you apply.


Generating Momentum: By holding the ball in your hand and moving your wrist in a circular, rotational motion, you are constantly forcing the internal rotor to shift its axis. This action causes the rotor's axle to grip the internal groove track via friction, driving the rotor to spin multiple times faster.
How to Use It

The Launch: To start, you must rapidly flick the internal rotor with your thumb or fingers in the direction of the printed arrow to get it spinning (some advanced models feature a built-in auto-start spring mechanism).


The Grip: Firmly grip the ball in your palm, ensuring the exposed, open part of the moving rotor faces toward the ground.


The Motion: Keep your entire arm still and begin slowly rotating only your wrist in a circular motion. As you feel the internal speed build up, gradually increase the pace of your wrist rotations.
The Power of Centrifugal Force

As you accelerate your wrist movements, the internal rotor can reach staggering speeds of 10,000 to 15,000 Revolutions Per Minute (RPM). At this velocity, a massive centrifugal force is transmitted to your hand, making it feel as though the ball is dynamically fighting to break free from your grip.

In fact, a standard gyroball weighing a mere 200 grams can generate a crushing kinetic resistance equivalent to 15 kg to 20 kg of raw weight purely due to its rotational speed. To keep the ball from flying out of your hand against this immense force, the muscles in your fingers, wrist, and forearm are forced to work incredibly hard.
Health and Fitness Benefits

This continuous resistance provides an outstanding workout that significantly boosts blood circulation to the hands and strengthens the nervous system. It serves as an exceptional training and rehabilitation tool for athletes, cricket bowlers, tennis players, and professionals who type extensively on computer keyboards!

CORE TALKS - இது உலகத்தின் கடினமான ரியாலிட்டி !

TA :

இந்த உலகம் நோயாளிகளைப் பார்த்துக் பரிதாபப்படும், ஆறுதல் சொல்லும், உதவ நினைக்கும். ஆனால், வறுமையில் இருப்பவர்களைப் பார்த்தால் ஒதுங்கிப் போகும், அவர்களைக் குற்றவாளிகளைப் போலத் தூற்றும், மதிக்காது. கையில் காசு இல்லாதவனை இந்தச் சமூகம் ஒரு 'மனிதனாகவே' மதிக்காது என்பதுதான் நாம் தினமும் பார்க்கும் சூழ்ச்சியும் வஞ்சனையும் நிறைந்த உலகக் கணக்கு. கையில் கோடிக்கணக்கில் பணம் இருக்கும் ஒரு பணக்காரனுக்குக் கேன்சர் வந்தால், உலகிலேயே மிகச்சிறந்த மருத்துவமனையில் சேர்ந்து, மிக நவீன அறிவியல் சிகிச்சைகளைப் பெற்று அவன் உயிர் பிழைக்க அதிக வாய்ப்பிருக்கிறது. ஆனால், கையில் ஒரு பைசா கூட இல்லாத ஏழைக்கு ஒரு சாதாரணக் காய்ச்சல் வந்தால் கூட, அவனால் நல்ல மருத்துவமனைக்குச் செல்ல முடியாது. பணமில்லாததால் முறையான சிகிச்சை கிடைக்காமல் சாகும் ஏழைகளின் எண்ணிக்கையே இங்கு அதிகம். அப்படியானால், நோயை விடப் பணமின்மைதானே இங்குப் பெரிய கொடூரம்? இங்கேதான் நமது வாதம் 100% உண்மையாகிறது. ஒருவருக்குக் கேன்சர் நோய் வந்துவிட்டால் கூட, அதிலிருந்து அவர் குணமாவதற்கும், வலியைக் குறைப்பதற்கும் கூட என்ன தேவை? பணம்தான் தேவை. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்க்கையின் மிகக் கொடூரமான வறுமையையோ அல்லது பணமில்லாததால் வந்த அவமானத்தையோ அனுபவித்திருந்தால் மட்டுமே நெஞ்சில் இருந்து வெளிவரும். இது வெறும் வரிகள் அல்ல, பச்சையான உலக யதார்த்தம். 

EN : 

"The world pities the sick; it offers comfort, and it desires to extend a helping hand. However, when it looks at those trapped in poverty, it recoils and distances itself; it condemns them as if they were criminals, stripping them of all respect. The cold, daily arithmetic of this treacherous and deceitful society is that if a person has no money in their pocket, they are not even recognized as a 'human being.'

If a wealthy man with millions in his hands is diagnosed with cancer, he can admit himself to the finest hospital on earth, receive the most cutting-edge medical treatments, and stand a remarkably high chance of survival. On the contrary, if a penniless poor person catches even a common fever, they cannot afford to step into a decent hospital. The grim reality here is that the number of poor people who perish simply because they lack the money for proper treatment is astronomically higher.

If that is the case, isn't the absolute absence of money a far greater atrocity than any disease? This is precisely where our argument becomes 100% true. Even if a person contracts a deadly disease like cancer, what is ultimately required for them to recover or to even ease their agony? Money is what is required.

These words can only pour out from the depths of a heart that has personally endured the crushing weight of brutal poverty, or tasted the bitter humiliation of being penniless. These are not merely written lines; this is the raw, naked reality of our world."