நாம் வாழும் இந்த நவீன உலகம், மனிதர்களை மிக நயமாகப் பராமரிக்கும் ஒரு 'பணயக் கைதிகள் முகாம்'. முற்காலத்து அடிமைத்தனம் என்பது சாட்டையாலும் இரும்புச் சங்கிலிகளாலும் நடத்தப்பட்டது; அதனால் அடிமைக்குத் தான் அடிமையாக இருக்கிறோம் என்ற விழிப்புணர்வு இருந்தது, கிளர்ச்சி வெடித்தது.
ஆனால் இன்றைய அடிமைத்தனம் வைஃபை (Wi-Fi) அலைவரிசையாலும், குளிர்சாதன வசதியாலும், தொடுதிரைகளாலும் (Touch screens) நடத்தப்படுகிறது. நாம் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு வசதியும் நம்முடைய சுதந்திரத்தின் மீது வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு 'செக் வைப்பு' (Checkmate). மின்சாரம், குடிநீர், இணையம் ஆகிய மூன்றின் கட்டுப்பாட்டை ஒரு அரசு அல்லது ஒரு கார்ப்பரேட் நிறுவனம் நினைத்தால் ஒரே விநாடியில் துண்டிக்க முடியும் என்ற நிலையில், நாம் பேசும் 'சுதந்திரம்' என்பது எவ்வளவு பெரிய நகைச்சுவை?
நாம் ஒரு மாயையான சொர்க்கத்தில் சொகுசாக அமர்ந்திருக்கும் பணயக் கைதிகள் மட்டுமே. இந்த உண்மையை உணரும்போதுதான், இந்த அமைப்பைத் தாண்டிச் சிந்திக்கும் ஆற்றல் நமக்கு வரும்.
ஒரு சிறைச்சாலையில் கைதிகள் புரட்சி செய்யாமல் இருக்க வேண்டுமானால், அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து உணவோடு சேர்த்து லேசான மயக்க மருந்தையும் கொடுக்க வேண்டும். இந்த நவீன சிஸ்டம் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் மயக்க மருந்துதான் 'தகவல் இரைச்சல்' (Information Overload) மற்றும் 'சமூக ஊடகங்கள்'. ஒரு மனிதன் தனக்கு இழைக்கப்படும் அநீதியைப் பற்றியோ, இந்த அமைப்பின் சுரண்டலைப் பற்றியோ சிந்திப்பதற்கு அவனுக்கு நேரம் கிடைத்துவிடக் கூடாது என்பதில் இந்த சிஸ்டம் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறது.
அதனால்தான், ஐந்து விநாடிக்கு ஒருமுறை நம் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் 'ரீல்களும்' (Reels), 'குறுகிய வடிவக் காணொளிகளும்' நம் மூளைக்குள் திணிக்கப்படுகின்றன. நம்மை எப்போதும் ஒருவித 'டிஜிட்டல் மயக்கத்திலேயே' வைத்திருப்பதன் மூலம், நம்முடைய ஆகச்சிறந்த ஆயுதமான 'ஆழ்ந்த சுயசிந்தனை' (Deep Cognitive Thinking) அடியோடு மழுங்கடிக்கப்படுகிறது. நாம் சிந்திக்க மறக்கும்போது, இந்த சிஸ்டம் இன்னும் பலமடைகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக