திரைப்படங்களும் சமூக ஊடகங்களும் ஒரு மாய பிம்பத்தை மக்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதித்துவிட்டன. ஆண்கள் என்றால் எப்போதும் கட்டுமஸ்தான உடலோடும், பெண்கள் என்றால் என்றும் குறையாத இளமையோடும் இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு ஒரு பெரும் சுமையாக மாறியுள்ளது. பல பெண்கள் தங்கள் துணை உடல்ரீதியாக வலிமையாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவதும், அதேபோல் ஆண்கள் தங்கள் துணை எப்போதும் அழகாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுவதும் ஒருவகையில் இயற்கைக்கு மாறான அழுத்தம். வயது என்பது உயிரியல் ரீதியாகத் தவிர்க்க முடியாத ஒரு மாற்றம். ஒருவரது உடலில் ஏற்படும் சுருக்கங்களோ அல்லது உடல்வாகு மாற்றமோ அவரது குணத்தையோ அல்லது அவர் நம்மேல் வைத்திருக்கும் அன்பையோ தீர்மானிப்பதில்லை. வெளித்தோற்றத்தை மட்டும் காதலிப்பவர்கள், காலம் அந்த அழகைச் சிறிது சிதைக்கும் போது மனதளவிலும் அந்த உறவை விட்டு விலக ஆரம்பிக்கிறார்கள், இதுவே பல விரிசல்களுக்குக் காரணமாகிறது.
உண்மையில், ஒரு நீண்ட கால வாழ்க்கைக்குத் தேவையானது உடல் வலிமையை விட மன வலிமையும், வெளி அழகை விட குண அழகும் தான். ஒரு இக்கட்டான சூழலில் தோள் கொடுக்க முன்வரும் குணம் ஒரு கட்டுமஸ்தான உடலை விட மேலானது; அதேபோல், முதுமையிலும் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு 'நான் இருக்கிறேன்' என்று சொல்லும் அந்தப் பேரன்பு, இளமை காலத்து அழகை விடப் புனிதமானது. நாம் நேசிக்கும் நபர் வயதாகும்போதும், அவரது தோற்றம் மாறும்போதும்கூட அவரிடம் இருக்கும் அதே அன்பையும் மரியாதையையும் தக்கவைத்துக்கொள்வதுதான் முதிர்ச்சியான உறவு. அழகும் ஆரோக்கியமும் பராமரிக்கப்பட வேண்டியவை என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை, ஆனால் அவையே ஒரு உறவின் முழுமையான தகுதியாக மாறும்போது, அந்த வாழ்க்கை ஒரு வணிக ஒப்பந்தமாகிவிடுகிறது. அன்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட உறவில் முதுமையும் ஒரு அழகான அனுபவமாகவே இருக்கும்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக