TAMIL BLOG POST 012 - GENERAL TALKS - 012 - கவனமாக இருக்க வேண்டும் மக்களே !

சில நேரங்களில் நாம் வானத்தைப் பிடித்துவிட வேண்டும் என்று துடிக்கிறோம், மக்களே. மிகப்பெரிய லட்சியங்கள், பிரம்மாண்டமான கனவுகள் என்று நம்மையே நாம் ஒரு உச்சகட்டத்தில் நிறுத்திப் பார்க்கிறோம். ஆனால், நிதர்சனம் என்ன தெரியுமா? நீங்கள் உங்கள் ரத்தத்தை வியர்வையாகச் சிந்தினாலும், உறக்கத்தைத் தொலைத்துவிட்டு உழைத்தாலும், உங்களால் அசைக்கவே முடியாத சில சுவர்கள் இந்த வாழ்க்கையில் இருக்கின்றன.

நாம் எவ்வளவுதான் "முயற்சி திருவினையாக்கும்" என்று பேசினாலும், ஒரு கட்டத்தில் வாழ்க்கை நம் முகத்தில் ஒரு கசப்பான உண்மையை அறையும். உழைப்பு மட்டுமே வெற்றியைத் தரும் என்பது ஒரு கவர்ச்சிகரமான பொய். சந்தர்ப்பம், சரியான நேரம், மற்றும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத ஆயிரக்கணக்கான காரணிகள் ஒரு புள்ளியில் சேராதவரை, உங்கள் போராட்டம் வெறும் சுவரில் முட்டிக்கொள்ளும் செயலாகவே இருக்கும். எவ்வளவு முக்கினாலும் முடியாத சில விஷயங்கள் உங்கள் தலைவிதியில் குறுக்கே நிற்கும்.

மனம் "என்னால் முடியும்" என்று கூச்சலிடும், ஆனால் உடல் ஒத்துழைக்காது; அல்லது சூழல் உங்களைக் கட்டிப்போடும். "முடியாது" என்கிற வார்த்தை கோழைத்தனமானது அல்ல, அது பல நேரங்களில் எதார்த்தம். பாறையை நகர்த்தும் பலம் உங்களிடம் இருக்கலாம், ஆனால் ஒரு மலையைப் புரட்ட வேண்டும் என்று நினைப்பது அறியாமை. ஒரு சில விஷயங்கள் நம் கைகளை மீறியவை என்பதை ஒப்புக்கொள்வது தோல்வி அல்ல, அது முதிர்ச்சி.

ஒரு தனிமனிதனால் உலகையே மாற்ற முடியும் என்று நாம் நம்புகிறோம். ஆனால், இன்னொரு மனிதனின் எண்ணத்தையோ, ஒரு சமூகத்தின் ஆழமாக வேரூன்றிய போக்கையோ மாற்றுவது என்பது உங்களால் முடியாத காரியம். நீங்கள் எவ்வளவுதான் அன்பைச் செலுத்தினாலும், எவ்வளவுதான் உண்மையாக இருந்தாலும், யாரோ ஒருவர் உங்களை வீழ்த்தவோ அல்லது உங்கள் முயற்சிகளைச் சிதைக்கவோ காத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்த உங்களுக்கு எந்த சக்தியும் கிடையாது.

நேரத்தை முந்த வேண்டும் என்று ஓடுகிறோம். ஆனால், காலத்திற்கு என்று ஒரு கணக்கு இருக்கிறது. நீங்கள் எவ்வளவு வேகமாக ஓடினாலும், சில விஷயங்கள் முதிர்ச்சியடைய அதற்குரிய காலம் தேவைப்படும். அந்த காலத்தைத் துரிதப்படுத்த நீங்கள் செய்யும் எந்த முயற்சியும் வீண். அது ஒரு கடிகாரத்தின் முள்ளை உங்கள் கைகளால் பிடித்துத் திருப்புவதற்குச் சமம்; இறுதியில் கைகள்தான் வலிக்கும், காலம் அதன் போக்கில்தான் ஓடும்.

நம்மிடம் உள்ள எல்லாவற்றையும் இழந்தாவது ஒரு விஷயத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று போராடுவோம். ஆனால், உடைந்த கண்ணாடியைச் சேர்த்து வைக்க முயல்வது போலத்தான் சில போராட்டங்கள். நீங்கள் எவ்வளவுதான் கஷ்டப்பட்டாலும், சிதைந்து போன சில உறவுகளையோ, கடந்து போன சில வாய்ப்புகளையோ மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க முடியாது.

மக்களே, இதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்: உழைப்பு என்பது ஒரு கருவி மட்டுமே, அது மந்திரக்கோல் அல்ல. முடியாத ஒரு விஷயத்திற்காக நம்மை நாமே அழித்துக்கொள்வதை விட, எது நம் எல்லை என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டு, எதை மாற்ற முடியுமோ அதில் மட்டும் கவனத்தைச் செலுத்துவதுதான் புத்திசாலித்தனம். முடியாததை முடிக்கத் துடிப்பது வீரம் அல்ல, அது ஒரு வீணான தற்கொலை முயற்சிக்குச் சமம்.

EN :

Sometimes we yearn to seize the sky. We visualize ourselves at the peak of grand ambitions and massive dreams. But do you know what the reality is? Even if you shed your blood as sweat and toil away by sacrificing your sleep, there are some walls in this life that you simply cannot move.

No matter how much we speak about "effort yielding fruit," at some point, life slaps a bitter truth across our faces. The idea that hard work alone guarantees success is an attractive lie. Unless opportunity, the right timing, and thousands of factors beyond your control align at a single point, your struggle will be nothing more than banging your head against a wall. There are some things that, no matter how much you strain, will stand crosswise in your destiny.

The mind will scream, "I can do it," but the body will not cooperate, or circumstances will chain you down. The word "impossible" is not cowardice; in many instances, it is reality. You may have the strength to move a boulder, but thinking you can overturn a mountain is ignorance. Acknowledging that some things are beyond our hands is not failure; it is maturity.

We believe that a single individual can change the world. However, changing another person's thoughts or the deeply rooted tendencies of a society is a task beyond your capability. No matter how much love you give or how truthful you remain, someone will always be waiting to bring you down or destroy your efforts. You have no power to exercise authority over them.

We run thinking we must outpace time. But time has its own calculations. No matter how fast you run, certain things require their own duration to mature. Any effort you make to accelerate that time is in vain. It is equivalent to trying to turn the hands of a clock with your bare hands; in the end, only your hands will ache, while time continues to run at its own pace.

We struggle to recover something even if it means losing everything we have. But some struggles are like trying to glue back a shattered mirror. No matter how hard you try, you cannot breathe life back into certain broken relationships or past opportunities.

People, understand this: Hard work is merely a tool, not a magic wand. Rather than destroying ourselves for something that is impossible, it is wiser to clearly understand our limits and focus only on what we can actually change. Desperately trying to achieve the unachievable is not bravery; it is equivalent to a futile act of self-destruction.