தடைசெய்யப்பட்ட மற்றும் நவீன உலகிற்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கப்பட்ட கிரேக்க புராணங்களின் (Greek Mythology) பின்னணியில் உருவான பெர்சி ஜாக்சன் (Percy Jackson & The Olympians) நாவல்கள், 21-ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த இளையோர் இலக்கியங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இதன் ஆசிரியர் ரிக் ரியர்டன் (Rick Riordan), தனது மகனுக்குக் கற்றல் குறைபாடு (Dyslexia) மற்றும் கவனக்குறைவு (ADHD) இருந்தபோது, அவனுக்கு உற்சாகம் அளிக்கும் வகையில் ஒரு கதையை உருவாக்க நினைத்தார். கிரேக்கக் கடவுளரின் குழந்தைகள் (Demigods) அனைவருக்கும் இயல்பாகவே இந்த இரண்டு குணங்களும் இருக்கும் என்றும், டிஸ்லெக்ஸியா என்பது உண்மையில் அவர்களின் மூளை பண்டைய கிரேக்க மொழியைப் படிக்க வடிவமைக்கப்பட்டதால் ஏற்படுவது என்றும் அவர் கதையைத் திருப்பினார். 2005-ல் வெளியான "தி லைட்னிங் தீஃப்" (The Lightning Thief) தொடங்கி, இன்று வரை பல கிளைக்கதைகளுடன் ஒரு மிகப்பெரிய "ரியர்டன்வெர்ஸ்" (Riordanverse) உருவாக இதுவே அடித்தளமாக அமைந்தது.
பெர்சி ஜாக்சன் நாவல்களின் மிக முக்கியமான கருப்பொருள் (Theme), "சுய அடையாளம் மற்றும் குறைபாடுகளை வலிமையாக மாற்றுதல்" என்பதாகும். கதையின் நாயகன் பெர்சி, தன்னை ஒரு சாதாரணத் தோல்வியாளனாகக் கருதும் இடத்திலிருந்து, தான் ஒரு வலிமைமிக்க போஸைடன் (Poseidon) மகனாக மாறுவது வரை அவனது வளர்ச்சி மிக நுணுக்கமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும். இதில் ADHD மற்றும் டிஸ்லெக்ஸியா போன்ற கற்றல் குறைபாடுகளை ஒரு குறையாகப் பார்க்காமல், ஒரு போர்வீரனுக்குத் தேவையான சுறுசுறுப்பு மற்றும் தனித்துவமான மூளைத்திறன் என்று ரியர்டன் மாற்றியிருப்பது, உலகெங்கிலும் உள்ள லட்சக்கணக்கான குழந்தைகளுக்கு ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அளித்தது. "நம்முடைய பலவீனங்கள் தான் உண்மையில் நம்முடைய தனித்துவமான பலங்கள்" என்ற செய்தியை இந்தப் பாடங்கள் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றன.
மற்றொரு முக்கிய கருப்பொருள், "தனிப்பட்ட விருப்பத்திற்கும் விதியைத் தீர்மானிக்கும் தீர்க்கதரிசனத்திற்கும் (Prophecy vs. Free Will) இடையிலான போராட்டம்" ஆகும். கிரேக்கப் புராணங்களின் அடிப்படைத் தத்துவமான 'விதியைத் தப்ப முடியாது' என்பதை ரியர்டன் நவீன காலத்திற்கேற்ப மாற்றியமைக்கிறார். பெர்சி ஒரு மிகப்பெரிய தீர்க்கதரிசனத்தின் நாயகனாக இருந்தாலும், அவன் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் அவன் சார்ந்துள்ள உறவுகள் மற்றும் விசுவாசத்தின் (Loyalty) அடிப்படையிலேயே அமைகிறது. மேலும், இந்தப் புத்தகங்கள் "தந்தை-மகன் உறவு மற்றும் கைவிடப்பட்டவர்களின் வலி" குறித்தும் பேசுகின்றன. ஒலிம்பியன் கடவுள்கள் தங்கள் குழந்தைகளை முறையாகக் கவனிக்காமல் விடுவதால் ஏற்படும் கோபமே, கதையின் வில்லனான லூக் (Luke) உருவாகக் காரணமாகிறது. இதன் மூலம், பொறுப்புள்ள வளர்ப்பு மற்றும் அங்கீகாரம் ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றும் என்பதை ரியர்டன் மிகக் கூர்மையாக விவாதிக்கிறார்.
ரிக் ரியர்டன் தனது கதைகளில் "ஒதுக்கப்பட்டவர்களை" மையப்படுத்துவதையே ஒரு முக்கிய உத்தியாகக் கொண்டுள்ளார். இதில் வரும் அரைக்கடவுள்கள் (Demigods) அனைவரும் சமூகத்தால் ஒருவகையில் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லது "சரியானவர்கள் அல்ல" என்று முத்திரை குத்தப்பட்டவர்கள். நாவல்கள் முழுவதும், பெர்சி சந்திக்கும் பல கதாபாத்திரங்கள்—நூறு கண் கொண்ட காவலாளிகள் முதல், சமூகத்தால் ராட்சதர்களாகப் பார்க்கப்படும் சைக்ளோப்ஸ் (Cyclops) வரை—அனைவருமே ஒரு தனித்துவமான பின்னணியைக் கொண்டிருப்பார்கள். உதாரணமாக, பெர்சியின் ஒன்றுவிட்ட தம்பியான டைசன் ஒரு சைக்ளோப்ஸ். ஆரம்பத்தில் அவனை ஒரு அரக்கனாகப் பார்க்கும் சமயம், பிறகு அவனது மென்மையான குணத்தையும் விசுவாசத்தையும் பெர்சி உணரும்போது, "தோற்றத்தை வைத்து ஒருவரை எடைபோடக் கூடாது" என்ற பாடம் அழுத்தமாகச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும், லாரன்ஸ் மற்றும் நிக்கோ டி ஏஞ்சலோ போன்ற கதாபாத்திரங்கள் மூலம் எல்ஜிபிடிகியூ (LGBTQ+) பிரதிநிதித்துவத்தையும், பல்வேறு இனப் பின்னணிகளையும் ரியர்டன் இணைத்துள்ளது, நவீன காலத்திற்குத் தேவையான ஒரு உள்ளடக்கிய (Inclusive) உலகத்தை உருவாக்குகிறது. இது இளைய தலைமுறையினருக்குப் பன்முகத்தன்மையை (Diversity) ஏற்கும் பக்குவத்தை வழங்குகிறது
பெர்சி ஜாக்சன் தொடர் வெறும் சாகசக் கதை மட்டுமல்ல, அது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் பொறுப்பற்ற தன்மையை மிகக் கடுமையாக விமர்சிக்கும் ஒரு படைப்பாகும். ஒலிம்பஸ் கடவுள்கள் அனைவரும் மிகப்பெரிய சக்தி படைத்தவர்கள், ஆனால் அவர்கள் பெரும்பாலும் சுயநலவாதிகளாகவும், சிறுபிள்ளைத்தனமாகச் சண்டையிடுபவர்களாகவும், தங்கள் குழந்தைகளை ஒரு பகடைக்காயைப் போலப் பயன்படுத்துபவர்களாகவும் காட்டப்படுகிறார்கள். பெர்சி ஒருபோதும் கடவுள்களுக்கு அடிபணிந்து நடப்பதில்லை; மாறாக, அவர்களின் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு கலகக்காரனாகவே இருக்கிறான். அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் நீதி தவறும்போது, அந்த நீதியை நிலைநாட்ட சாதாரணமானவர்கள் (அல்லது அரைக்கடவுள்கள்) எப்படிப் போராட வேண்டும் என்பதை இது விளக்குகிறது. கதையின் கிளைமாக்ஸில், பெர்சி தனக்குக் கிடைக்கும் 'அழியாத கடவுள்' (Immortality) பதவியை மறுத்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக "அனைத்து கடவுள்களும் தங்கள் குழந்தைகளை அங்கீகரிக்க வேண்டும்" என்று கோரிக்கை வைப்பது, தனிப்பட்ட அதிகாரத்தை விட சமூகப் பொறுப்பே மேலானது என்ற உன்னதமான தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. அதிகார மையாடல்களில் சிக்காமல், தனது நண்பர்களுக்காகவும் நீதிக்காகவும் மட்டுமே தனது சக்தியைப் பயன்படுத்துவதே பெர்சியின் உண்மையான வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக