இந்த A-B-C முக்கோணக் கோட்பாடு வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை மிக அழகாகப் பிரதிபலிக்கிறது. இதை ஒரு வரைபடமாகவோ அல்லது தத்துவமாகவோ பார்த்தால் அதில் ஒளிந்திருக்கும் உண்மைகள் வெளிப்படையானது. A (தொடக்கப்புள்ளி): நாம் பிறக்கும்போது நம்மிடம் இருக்கும் கள்ளமில்லாத நிலை. இங்கே தேவைகளும் குறைவு, தேடல்களும் குறைவு. B (இலட்சியம்/வளர்ச்சி): நாம் அடைய நினைக்கும் உச்சம். இது அதிகாரம், செல்வம், அல்லது சமூக அந்தஸ்து என எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். நாம் எப்போதும் மேல்நோக்கிப் பார்ப்பதால், நம் கண்கள் B-யை மட்டுமே இலக்காகக் கொள்கின்றன. C (யதார்த்தம்/அனுபவம்): இதுதான் நாம் சறுக்கும் அல்லது தரை இறங்கும் இடம். ஆனால், நுணுக்கமாக கவனித்தால் A-வில் இருந்து B-க்குச் செல்ல எடுக்கும் முயற்சியில், நாம் கடந்து வரும் பாதையே C என்ற அடித்தளத்தை உருவாக்குகிறது. ஏன் நமக்கு 'C' கிடைக்கிறது ? பெரும்பாலும் நாம் B என்ற புள்ளியை ஒரு "முடிவாக" (Destination) பார்க்கிறோம். ஆனால் வாழ்க்கை என்பது ஒரு முக்கோணம் (Triangle). முக்கோணத்தில் அடித்தளம் (Base) இல்லாமல் உச்சி (Apex) இருக்க முடியாது. அடித்தளத்தின் முக்கியத்துவம்: நாம் B-யை நோக்கி ஓடும்போது, வாழ்க்கை நமக்கு C-யைக் கொடுக்கிறது. ஏனென்றால், C என்பது நம்மை நிலைநிறுத்தும் தரைத்தளம். தரை சரியாக அமையாமல் உச்சியில் நீண்ட காலம் நிற்க முடியாது. பார்வை மாற்றம்: நாம் B-யை அடையவில்லை என்று வருத்தப்படும்போது, உண்மையில் நாம் C என்ற புதிய அனுபவப் பாடத்தைப் பெற்றிருப்போம். "வெற்றி கிடைக்கவில்லை, ஆனால் விவேகம் கிடைத்தது" என்பது போன்றது இது. சமநிலை: முக்கோணத்தின் சமநிலை என்பது அதன் மூன்று பக்கங்களையும் சார்ந்தது. உச்சிக்கு (B) செல்ல ஆசைப்படுவது தவறு இல்லை, ஆனால் கிடைத்திருக்கும் 'C' என்ற நிலையில் இருந்து கொண்டு அடுத்த நகர்வை திட்டமிடுவதே புத்திசாலித்தனம்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக