கடுமையான மற்றும் திணிக்கப்பட்ட ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டுடன் (Overstrict and Forced Discipline) வளர்க்கப்படும் குழந்தைகள், தங்களின் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தும் உளவியல் ரீதியான பாதிப்புகள் மிகவும் சிக்கலானவை. இத்தகைய சூழலில் வளரும் ஒரு குழந்தை, தனது சுய அடையாளத்தை (Self-identity) இழந்து, எப்போதும் மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்திற்காக ஏங்கும் ஒரு மனநிலையைப் பெறுகிறது. இது அவர்கள் வளர்ந்து பெற்றோராகும் போது, தங்களின் குழந்தைகளிடமும் அதே 'அதிகாரத் தோரணையை' அல்லது அதற்கு நேர்மாறான 'அதீத தாராளமயத்தை' வெளிப்படுத்தத் தூண்டுகிறது. இந்த நச்சுச் சுழற்சி (Toxic Cycle), குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு இடையே இருக்க வேண்டிய இயல்பான அன்பையும், வெளிப்படையான உரையாடல்களையும் தடுத்து, ஒருவித 'உணர்ச்சிப்பூர்வமான இடைவெளியை' (Emotional Detachment) நிரந்தரமாக்குகிறது.
இந்த வளர்ப்பு முறையினால் ஏற்படும் முதன்மை பாதிப்பு, அடுத்த தலைமுறையினரின் முடிவெடுக்கும் திறனில் (Decision-making skills) பிரதிபலிக்கிறது. சிறுவயதிலிருந்தே 'என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படிச் செய்ய வேண்டும்' என்று கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதால், அவர்கள் சுயமாகச் சிந்திக்கும் ஆற்றலை இழக்கிறார்கள். இது பிற்காலத்தில் பணியிடங்களிலோ அல்லது சமூக உறவுகளிலோ அவர்களை ஒரு 'பின்பற்றுபவராக' (Follower) மட்டுமே இருக்கச் செய்கிறது. மேலும், தோல்வி குறித்த அதீத பயம் (Fear of failure) அவர்களைப் புதிய முயற்சிகளை எடுக்க விடாமல் முடக்குகிறது. எங்கே தவறு செய்துவிடுவோமோ, அதற்காகத் தண்டனை கிடைக்குமோ என்ற பதற்றம் (Chronic Anxiety), அவர்களின் மன ஆரோக்கியத்தைப் பாதிப்பதோடு, அவர்களின் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு பாதுகாப்பற்ற உணர்வை (Insecurity) விதைக்கிறது.
சமூக ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, இத்தகைய பின்னணியில் வரும் அடுத்த தலைமுறையினர் பெரும்பாலும் 'சமூகக் கூச்சம்' (Social Withdrawal) அல்லது 'மறைமுகக் கலகம்' (Passive-aggressive behavior) கொண்டவர்களாக மாறுகிறார்கள். அதிகாரத்திற்கு அடங்கி நடப்பது போலத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் அவர்கள் வளர்த்துக்கொள்ளும் கோபமும் விரக்தியும் ஏதாவதொரு தருணத்தில் வெடிக்கக் கூடும். இது அவர்களின் மணவாழ்க்கையிலும், குழந்தைகளுடனான உறவிலும் விரிசல்களை உண்டாக்குகிறது. உண்மையான ஒழுக்கம் என்பது 'சுயக்கட்டுப்பாட்டில்' (Internalized self-discipline) இருந்து வரவேண்டுமே தவிர, 'வெளிப்புற அழுத்தத்தால்' (External pressure) வரக்கூடாது என்பதைத் தலைமுறைகள் கடந்து புரிந்து கொள்வது, இந்தச் சங்கிலியை உடைப்பதற்கான ஒரே வழியாகும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக