அப்சிடியன் என்பது எரிமலைக் குழம்பு மிக வேகமாக குளிர்ந்து படிகங்கள் உருவாக முடியாத நிலையில் தோன்றும் ஒரு இயற்கையான கண்ணாடி ஆகும். இந்த செயல்முறை 'குவென்சிங்' (Quenching) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பெரும்பாலான பாறைகளில் காணப்படும் படிக அமைப்பைக் கொண்டிருக்காமல், திரவம் உறைந்தது போன்ற மென்மையான அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. வேதியியல் ரீதியாக சிலிக்கான் டை ஆக்சைடு (SiO_2) கொண்டுள்ள இது, ஒரு கண்ணாடியாக இருப்பதால் 'கன்கொயிடல்' (Conchoidal) எனப்படும் வளைந்த, ஓடு போன்ற வடிவங்களில் உடையும் தன்மையைப் பெற்றுள்ளது. இதன் காரணமாகவே இதிலிருந்து மிகக்கூர்மையான முனைகளை உருவாக்க முடிகிறது.
அப்சிடியனின் கூர்மை மிகவும் புகழ்பெற்றது; இது மிகச்சிறந்த எஃகு (Steel) கத்திகளை விட பல மடங்கு கூர்மையானது. ஒரு உயர்தர எஃகு ஸ்கால்பெல்லை மைக்ரோஸ்கோப்பில் பார்த்தால், அதன் முனை ஒரு ரம்பம் போல சொரசொரப்பாகத் தெரியும். ஆனால், அப்சிடியனில் படிகங்கள் இல்லாததால், அதன் விளிம்பை ஒரு ஒற்றை மூலக்கூறின் அகலத்திற்கு (சுமார் 3 நானோமீட்டர்) சமமாகக் கூர்மைப்படுத்த முடியும். இதன் காரணமாக, இது திசுக்களைக் கிழிப்பதற்குப் பதிலாக, செல்களுக்கு இடையிலேயே ஊடுருவி வெட்டும் திறன் கொண்டது. இது அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் தழும்புகளைக் குறைக்கவும், காயங்கள் விரைவாக ஆறவும் உதவுகிறது.
இந்த அசாதாரணப் பண்புகளால், இன்றும் நடைமுறைப் பயன்பாட்டில் உள்ள மிகக்கூர்மையான மனித தயாரிப்பாக அப்சிடியன் விளங்குகிறது. நவீன மருத்துவத்தில், குறிப்பாக பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை மற்றும் நரம்பியல் சிகிச்சைகளில் தழும்புகளைக் குறைக்க இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இக்கருவிகளைத் தயாரிக்க இன்றும் 'நாப்பிங்' (Knapping) எனப்படும் பண்டைய கலை பயன்படுத்தப்படுகிறது; இதில் ஒரு கைவினைஞர் மிகச்சரியான அழுத்தம் மற்றும் தட்டல் மூலம் கண்ணாடியின் அடுக்குகளை அகற்றி ஒரு கச்சிதமான விளிம்பை உருவாக்குகிறார். இது எளிதில் உடையக்கூடிய தன்மையைக் கொண்டிருந்தாலும், வெட்டும் கருவியாகப் பார்க்கும்போது இது வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தையும் நவீன அறிவியலையும் இணைக்கும் ஒரு உன்னதப் பொருளாகத் திகழ்கிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக