ஒரு காலத்தில், அமைதியான கிராமத்தில் உழைப்பாளியான விவசாயியும், அன்பான மனைவியும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் சிறிய நிலப்பரப்பை மட்டுமே வைத்திருந்தனர்; அதில் விளைந்த பயிர்களையே நம்பி வாழ்ந்தனர். வறுமையிலும் அவர்கள் மனநிறைவுடன் இருந்தனர். ஒருநாள், வயலில் உழுது கொண்டிருந்த விவசாயி, மண்ணுக்குள் புதைந்து கிடந்த தங்க நாணயங்களால் நிரம்பிய ஒரு பானையை கண்டுபிடித்தார். அதிர்ச்சியடைந்த அவர் மகிழ்ச்சியுடன் வீட்டிற்கு ஓடி, அந்தச் செய்தியை மனைவியிடம் பகிர்ந்தார்.
மனைவி அமைதியாகக் கேட்டுவிட்டு, “இந்தச் செல்வம் ஒரு ஆசீர்வாதம், ஆனால் அதே நேரத்தில் ஒரு சோதனையும் கூட. நாம் இதைப் புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்தினால் அது நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரும்; பேராசை பிடித்தால் அது நம்மை அழித்துவிடும்,” என்றார். அவர், அந்த நாணயங்களை நல்ல விதைகள் வாங்க, வீட்டைச் சீரமைக்க, மற்றும் அண்டை வீட்டாருக்கு உதவ பயன்படுத்தலாம் என்று கூறினார். விவசாயியும் சம்மதித்தார். அவர்கள் எளிமையாக வாழ்ந்து, செல்வத்தை வெளிப்படுத்தாமல், பிறருக்கு உதவினர். அவர்களின் கருணை கிராம மக்களின் மரியாதையைப் பெற்றது; அவர்களின் நிலம் முந்தையதை விட வளமாக விளைந்தது.
ஆண்டுகள் கடந்தபோது, அந்த தம்பதியினர் வளமும் நலனும் சூழ்ந்த நிலையில் முதுமையை அடைந்தனர். கிராம மக்கள் அவர்களை மறைந்த செல்வத்திற்காக அல்ல, அவர்களின் தாராள மனப்பான்மைக்கும் அறிவுக்கும் மதித்தனர். இந்தக் கதை உண்மையான செல்வம் தங்கம் அல்லது பொருட்களில் அல்ல, நாம் வைத்திருப்பதை பிறரை உயர்த்த பயன்படுத்துவதில்தான் இருக்கிறது என்பதை நினைவூட்டுகிறது. அன்பும் பணிவும் கொண்ட கணவன்-மனைவி, சிறிய செல்வத்தையும் நிலையான மகிழ்ச்சியாக மாற்ற முடியும்
1 கருத்து:
குடும்பத்துல நிம்மதி இல்லாம நெறய பசங்க மதுக்கடையில் வாழ்க்கையை தொலச்சுட்டு மருத்துவமனைல தேடுவாங்க, விவரம் இருந்தாலும் பசங்க கெட்டுப்போறாங்களே அதுக்கென்ன பண்ண ?
கருத்துரையிடுக