பண்டைய காலத்தில், வானத்தின் ஒளிமயமான அரண்மனைகளில் லூசிபர் எனப்படும் தேவதூதன் வாழ்ந்தான். “காலை நட்சத்திரம்” என்று அழைக்கப்பட்ட அவன் அழகிலும் அறிவிலும் சிறந்தவன். ஆனால் அவன் மனதில் பெருமை வளரத் தொடங்கியது.
பணிவுடன் சேவை செய்யாமல், தன் சிங்காசனத்தை படைப்பாளியின் மேல் உயர்த்த வேண்டும், தன்னை வணங்க வேண்டும் என்ற ஆசை அவனை ஆட்கொண்டது. அவன் தனது ஆசையை மற்ற தேவதூதர்களிடம் கிசுகிசுத்து, சுதந்திரமும் புகழும் கிடைக்கும் என்று வாக்குறுதி அளித்து பலரை தன் பக்கம் இழுத்தான். இதுவே வானத்தில் நடந்த முதல் துரோகம்.
வானம் அதிர்ந்தது; ஒரு பெரிய போர் வெடித்தது. விசுவாசத்தின் பிரதிநிதியான மைக்கேல், நம்பிக்கையுள்ள தேவதூதர்களை வழிநடத்தி, லூசிபரும் அவன் பின்தொடர்ந்தவர்களும் எதிராகப் போராடினார்.
ஒளியும் நிழலும் மோதிய அந்தப் போரில், லூசிபரின் சக்தி மிகுந்திருந்தாலும், அவன் பெருமை அவனை குருடாக்கியது. விசுவாசிகளின் ஒற்றுமை அவனை வென்றது.
இறுதியில், அவன் மற்றும் அவன் கூட்டத்தாரை வானத்திலிருந்து வெளியேற்றினர். அவர்கள் மின்னல் போல விழுந்தனர்; அவர்களின் சிறகுகள் இருண்டன, அவர்களின் குரல்கள் கோபக் குரல்களாக மாறின. இவ்வாறு, பிரகாசமான தேவதூதன் முதல் வீழ்ந்தவனானான்.
பூமியில், அந்த வீழ்ந்த தேவதூதர்கள் துன்பத்துடன் அலைந்தனர். லூசிபர், இப்போது “சாத்தான்” என அழைக்கப்பட்டவன், மனிதர்களை பெருமையால் கவர்ந்து, தன்னைப் போலவே வீழ்த்த முயன்றான். ஆனால் அவன் துரோகம் ஒரு பாடமாக மாறியது
மிகப் பிரகாசமானவர்களும் பணிவை மறந்தால் வீழ்ந்து விடுவர். விசுவாசமுள்ள தேவதூதர்கள் மனிதர்களைக் காக்கத் தொடர்ந்தனர், உண்மையான வலிமை பெருமையிலும் ஆசையிலும் இல்லை, பணிவிலும் கருணையிலும் ஒளியிலும் உள்ளது என்பதை நினைவூட்டினர்.
இவ்வாறு, வானத்தில் துரோகம் செய்த தேவதூதனின் கதை நூற்றாண்டுகளாக எச்சரிக்கையாக ஒலித்துக் கொண்டே வருகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக