HELLO !! ITZ JUST RANDOM POSTS ! TAKE CARE EVERYONE! 🥰 [SPECIAL THANKS FOR INTERNATIONAL AUDIENCE]

HELLO EVERYONE, REGRETTABLY, DUE TO FINANCIAL CONSTRAINTS, THIS BLOG IS SCHEDULED TO BE DISCONTINUED THIS MONTH (AUGUST 2026). HOWEVER, IF YOU WANT TO HELP KEEP THIS BLOG ALIVE, THE BEST WAY TO SUPPORT IS BY SHARING MY POSTS AND SPENDING TIME READING THE CONTENT. INCREASED TRAFFIC AND ACTIVE READERS ARE THE ONLY WAY WE CAN BOUNCE BACK. THANK YOU ALL FOR YOUR INCREDIBLE SUPPORT. EVERY SINGLE VISIT AND SHARE COUNTS! SO ANYWAY #TAKE CARE #BE WELL - RANDOM POSTS BLOG 🥰 [GOOGLE TRANLATE AVAILABLE]

வியாழன், 22 ஜனவரி, 2026

STORY TALKS - நச்சு பாம்புகளை நம்ப கூடாது !

பண்டைய காலத்தில், காடுகளும் ஆறுகளும் சூழ்ந்த ஒரு அமைதியான கிராமத்தில், கருணையுள்ள ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் ஏழையாக இருந்தாலும், மனம் மிகுந்தவன். வழிப்போக்கர்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் தன்னிடம் உள்ள சிறு உணவையும் பகிர்ந்து கொள்வான். ஒருநாள் மாலை, வயலிலிருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு வண்டியின் சக்கரத்தின் கீழ் சிக்கி தவிக்கும் பாம்பை அவன் கண்டான். அந்த உயிரினம் துன்பப்படுவதைப் பார்த்து, விவசாயியின் மனம் உருகியது. உடனே சக்கரத்தை தூக்கி, பாம்பை விடுவித்தான்.

ஆனால், நன்றி சொல்ல வேண்டிய பாம்பு, சத்தமாகச் சிசுக்கொண்டு, “நீ என்னை காப்பாற்றினாய், ஆனால் நான் பசியாக இருக்கிறேன். என் இயல்பு விஷம் கொடுப்பதே. உன்னை கடிக்க வேண்டும்,” என்றது. விவசாயி அதிர்ச்சியடைந்தான். “நான் உன்னை மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றினேன், நீயோ என்னை கொல்ல விரும்புகிறாய்?” என்று கேட்டான். பாம்பு குளிர்ந்த குரலில், “என்னைச் சாபம் பிடித்துள்ளது. யாராவது என்னை விடுவித்தால், அவருக்கு என் விஷம் தாக்க வேண்டும். இது என் விருப்பமல்ல, விதி,” என்றது.

விவசாயி வேண்டிக் கொண்டான்: “நீ கடிக்க வேண்டியிருந்தாலும், முதலில் பழமையான ஆலமரத்திடம் கேட்போம். அது நீதியைச் சொல்லும்.” இருவரும் ஆலமரத்திடம் சென்றனர். மரம் சிந்தனையுடன், “நான் நூற்றாண்டுகளாக நிழலும், தங்கும் இடமும் கொடுத்தேன். ஆனால் மனிதர்கள் என் கிளைகளை வெட்டி, என் பட்டையை உரித்தனர். விவசாயி உன்னை காப்பாற்றினான், ஆனால் மனிதர்கள் பெரும்பாலும் நன்றி மறப்பவர்கள். பாம்பே, அவனை கடி. உலகம் அப்படித்தான்,” என்றது.

அடுத்து அவர்கள் ஒரு முதிய பசுவிடம் சென்றனர். பசு சோகமாக, “நான் வாழ்நாள் முழுவதும் பால் கொடுத்தேன். ஆனால் வயதாகியதும், என் எஜமானன் என்னை விட்டு விட்டான். மனிதர்கள் நன்றியை மறக்கிறார்கள். பாம்பே, உன் சாபம் உண்மை அவனை கடி,” என்றது. விவசாயியின் மனம் தளர்ந்தது. ஆனால் அவன் கடைசியாக இன்னொரு சாட்சி கேட்டான்.

அவர்கள் ஆற்றங்கரையில் ஓய்வெடுத்து கொண்டிருந்த ஒரு நரியைச் சந்தித்தனர். நரி கவனமாகக் கேட்டது. “நான் புரிந்து கொள்ளவில்லை. பாம்பே, நீ எப்படி சக்கரத்தின் கீழ் சிக்கினாய் என்பதைச் சரியாகக் காட்ட வேண்டும். அப்போதுதான் நான் தீர்ப்பு சொல்ல முடியும்.” பாம்பு முட்டாள்தனமாக மீண்டும் சக்கரத்தின் கீழ் சென்று காட்டியது. உடனே நரி கத்தினது: “விவசாயி! சீக்கிரம் சக்கரத்தை மீண்டும் தள்ளிவிடு!” விவசாயி அப்படியே செய்தான். பாம்பு மீண்டும் சிக்கிக் கொண்டது.