உங்கள் சிந்தனை மிகவும் ஆழமான சமூக விமர்சனத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அதை சீராகவும் விரிவாகவும் விரிவாக்கி, இரண்டு பெரிய பத்திகளாக அமைத்து வழங்குகிறேன்: சமூகத்தில் சக்தியாளர்களின் ஆதரவு பெரும்பாலும் மோசமான நிறுவனங்கள், அமைப்புகள், குழுவினர்கள் ஆகியோருக்கே செல்கிறது.
இதுவே மிகப்பெரிய ஆபத்தான நிலையை உருவாக்குகிறது. தொலைக்காட்சி செய்திகள், ஊடகங்கள், மற்றும் தகவல் பரிமாற்றம் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர்கள் சக்தியாளர்களுக்கு நிகரான ஆட்களாக மாறுகின்றனர்.
உண்மையை வெளிப்படுத்தாமல், அவர்கள் விரும்பும் விதத்தில் தகவலை மாற்றி, மக்களை வழிதவறச் செய்கிறார்கள். சத்தியத்தின் ஆதரவு இல்லாமல், இந்த அமைப்புகள் எவ்வாறு இயங்குகின்றன என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியாது.
இது ஒரு போர் போலவே உள்ளது தனிநபர் போராடுவது மிகவும் கடினம்; ஆனால் குழுவினர்கள், அவர்கள் எவ்வளவு தவறானவர்களாக இருந்தாலும், அதிக சக்தியைப் பெறுகின்றனர்.
அவர்கள் கூட்டங்களை உருவாக்கி, கட்டிடங்களை கட்டி, அடிப்படை தேவைகளைப் பிரதித்து, உணவு போன்ற அடிப்படையான விஷயங்களையும் கட்டுப்படுத்துகின்றனர்.
இதனால், நல்ல விஷயங்களுக்காக தனித்து போராடுபவர்கள் எப்போதும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, கஷ்டப்படுத்தப்படுகிறார்கள். கடினமாக போராடினாலும், வாழ்க்கை எப்போதும் பல காரணங்களின் அடிப்படையில் நம்மை பின்வாங்க வைக்கிறது.
தொழில் ஒரு வருடம் அல்லது இரண்டு வருடம் தாங்கலாம்; ஆனால் மன வாழ்க்கை முழுவதும் அதே சுமையை தாங்க வேண்டிய நிலை மிகவும் கடினமானது.
சூழல் எப்போதும் வளைந்து, வழிந்து, நம்மை எதிர்த்து நிற்கும் சிஸ்டமாக மாறுகிறது. இதனால், சிறிய செயல்களையும் செய்ய முடியாமல் வருத்தத்தில் சிக்கும் மனிதன் சொந்த வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு மனிதன் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறான்.
அதிகபட்ச காலத்தை செலவழித்தாலும், தோல்வி மட்டுமே கிடைக்கிறது; மனப்புத்தன்மை மேலும் தாழ்வடைகிறது. இந்த முயற்சிகள் மறுபடியும் எடுக்கப்பட மாட்டாது என்ற உத்தரவாதம், மனிதனை வாழ்நாள் முழுவதும் போராட்டத்தில் தள்ளுகிறது.
இன்னோவேஷன்கள், முயற்சிகள் அனைத்தும் இந்த பிரபஞ்ச எதிர்ப்பால் கேன்சல் செய்யப்படுகின்றன. இது ஒரு போர் அல்ல; ஒரு விளையாட்டு போலவே நடத்தப்படுகிறது. அமைதி, பாதுகாப்பு உடைந்து போகின்றன
மனம் கசப்பாகிறது. நிரந்தரமாக கைவிடப்பட்ட வாழ்க்கை, நிரந்தர விளைவுகளுடன் மனிதனை கட்டாயப்படுத்துகிறது. இங்கே அனைத்தும் தோல்வியை தழுவும் நிலையை உருவாக்குகின்றன.
இவர்களுக்கு இப்படி மக்களை கஷ்டப்படுத்துவதால் எந்த நன்மை இருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை; ஆனால் தங்களுடைய சக்தி நிலையை அதிகப்படுத்திக்கொள்ள, மக்களின் உணர்வுகளை தடுக்கின்றனர். இதுவே சமூகத்தின் மிகப்பெரிய சிக்கல்.
1 கருத்து:
Vennila Kamaraj :
இது ஒரு ராஜினாமா செய்தி அல்ல
ஒரு சமூகத்தின் அமைதியான இழப்பின் அறிவிப்பு!
கவிஞர் மனுஷ்ய புத்திரன் அவர்கள் வகித்த பொறுப்பு, ஒரு பதவியின் எல்லைக்குள் அடங்கியது அல்ல,
அறிவை பொதுச்சொத்தாக மாற்றும் பொது கடமை!
நூலகம் என்ற சொல்லுக்கு அவர் கொடுத்த பொருள்,
புத்தகங்கள் குவிந்த இடம் என்பதைக் கடந்து சிந்தனைகள் சுழலும் மையம்,
இளைஞர்கள் தங்களை கண்டுபிடிக்கும் மேடை, சமூகம் தன் எதிர்காலத்தை எழுதும் இடம்.
அந்த பொறுப்பை அவர் ஏற்ற விதம்
பாராட்டுக்குரியது மட்டுமல்ல
அது ஒரு மதிப்பின் மீளுருவாக்கம்.
அதிகாரத்தை பயன்படுத்தாமல்,
அதை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றிய அரிதான நடை.
ஆனால், அவரின் விலகல்
நூலகத்துறைக்கு ஒரு இடைவெளி மட்டுமல்ல சமூக சிந்தனையின் ஓட்டத்தில் ஒரு தடை.
ஏனெனில், அறிவை இயக்கமாக மாற்ற தெரிந்தவர்கள் எண்ணிக்கையில் அதிகமில்லை.
அவர்களில் ஒருவரின் விலகல்,
ஒரு மனிதரின் பின்வாங்கல் அல்ல
ஒரு பாதையின் மங்குதல்.
நாம் இழப்பது ஒரு நிர்வாகியை அல்ல,
ஒரு பார்வையை.
நாம் இழப்பது ஒரு காலகட்டத்தை அல்ல,
ஒரு சாத்தியத்தை.
அவரின் பணி
நூலகங்களை உயிர்ப்பித்தது!
அவரின் விலகல்
அந்த உயிர்ப்பின் அவசியத்தை
நமக்கு உணர்த்துகிறது!
இந்த இழப்பு…!
ஒரு மனிதர் இல்லாத வெற்றிடம் அல்ல
ஒரு சிந்தனை குறைந்து போகும் அமைதியான இடம்.
அவர் இல்லாத நூலகங்கள் திறந்தவாசல்களாக இருந்தாலும்,
அதன் உள்ளே ஓடும் உயிர் சற்றே மந்தமாகும்.
அவர் தொடங்கிய உரையாடல்கள் தொடர்ந்தால் அந்த இடங்கள் மீண்டும் உயிர் பெறும்.
இல்லையெனில், நாம் ஒரு மனிதரை இழந்ததாக அல்ல நம் சமூகத்தின் சிந்திக்கும் திறனின் ஒரு பகுதியை மெல்ல மெல்ல இழந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதே உண்மை
:(
கருத்துரையிடுக