ஒரு விவசாயி தனது மூன்று மகன்களுக்கும் மூன்று விதைகளை அளித்தார். “இவை சாதாரண விதைகள் அல்ல. உங்களில் யார் புத்திசாலித்தனமாகவும் பொறுமையுடனும் வளர்த்தால், அவருக்கே என் நிலம் சொந்தமாகும்” என்றார்.முதல் மகன், விதையை உடனே செழிப்பான நிலத்தில் விதைத்தான். ஆனால் அவன் பொறுமையின்றி, தினமும் அதைத் தோண்டிப் பார்த்தான். விதை அழிந்தது. இரண்டாவது மகன், விதையை அழகான பானையில் வைத்து, தினமும் தண்ணீர் ஊற்றினான். ஆனால் அது வெளிச்சம் இல்லாததால், வளரவில்லை. மூன்றாவது மகன், விதையை சாதாரண நிலத்தில் விதைத்து, பொறுமையுடன் பராமரித்தான். சில நாட்களில் அது சிறிய செடியாய் வளர்ந்து, பின்னர் பெரிய மரமாகியது. விவசாயி மகிழ்ச்சியடைந்து, “உண்மையான செல்வம் பொறுமையிலும், சரியான பராமரிப்பிலும் உள்ளது. நீயே என் நிலத்தின் வாரிசு” என்றார். வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற, பொறுமையும் சரியான பராமரிப்பும் அவசியம்.
ஒரு அரசன் தனது இராச்சியத்தில் ஒரு அறிவுப் போட்டி நடத்தினார். “என் அரண்மனையில் ஒரு மறைந்த பொக்கிஷம் உள்ளது. அதை யார் கண்டுபிடிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கே என் பாராட்டு” என்றார். பலர் வந்தனர். சிலர் தங்கம் நிறைந்த அறைகளில் தேடினர்; சிலர் வைரம் நிறைந்த அறைகளில் தேடினர். ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் தோல்வியடைந்தனர். இறுதியில், ஒரு இளைஞன், “பொக்கிஷம் வெளிப்படையான செல்வம் அல்ல; அது அறிவாக இருக்கலாம்” என்று யோசித்தான். அவன் நூலகத்துக்குள் சென்று, பழமையான நூல்களைப் படித்தான். அங்கு அரசன் எழுதிய ஒரு புத்தகம் இருந்தது. அதில், “உண்மையான பொக்கிஷம் அறிவும் அனுபவமும் தான்” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. அரசன் மகிழ்ச்சியடைந்து, “நீ உண்மையை கண்டுபிடித்தாய். தங்கமும் வைரமும் தற்காலிகம்; அறிவும் அனுபவமும் தான் நிலையான செல்வம்” என்றார். வெளிப்படையான செல்வம் மறைந்து போகலாம்; ஆனால் அறிவும் அனுபவமும் என்றும் நிலைத்திருக்கும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக