புதன், 28 ஜனவரி, 2026

CINEMA TALKS - THAVASI - TAMIL REVIEW - திரை விமர்சனம் !

 



தவசி (விஜயகாந்த்) என்பது கிராமத்தில் அனைவராலும் மதிக்கப்படும், நீதிமானும், கருணையுள்ள பெரிய நிலத்தரசும் ஆவார். கிராம மக்கள் அவரை தங்கள் காவலராகக் கருதி, எந்த சிக்கலிலும் அவர் வழங்கும் தீர்ப்பை இறுதி முடிவாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு முக்கியமான வழக்கில், தவசி தவறான தீர்ப்பை வழங்குகிறார். ஏழை விவசாயி ஒருவரை குற்றவாளி என நம்பி தண்டனை அளிக்கிறார். பின்னர் அவர் உண்மையை உணரும்போது, அந்த தீர்ப்பு அந்த குடும்பத்தின் வாழ்க்கையை முற்றிலும் சிதைத்துவிட்டது என்பதை அறிகிறார். இந்த தவறால் மனம் கலங்கிய தவசி, தனது தவறை சரிசெய்யும் பொருட்டு, மிகப்பெரிய தியாகத்தைச் செய்கிறார் தனது மகன் பூபதி (விஜயகாந்த்)யை அந்த ஏழை குடும்பத்தின் மகளுடன் திருமணம் செய்து வைக்கிறார். பூபதி, தந்தையின் முடிவை மதித்து, கடமை உணர்வுடன் அந்த திருமணத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆனால், அந்த பெண் நந்தினி (ப்ரத்யுஷா), தனது குடும்பம் அனுபவித்த அவமானத்தால், பூபதியை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கிறார். பூபதி, தனது நேர்மையும், அன்பும், பொறுமையும்வழி, நந்தினியின் நம்பிக்கையைப் பெற முயற்சிக்கிறார். இதற்கிடையில், தவசியின் எதிரிகள் – ஊழல் சக்திகள், போட்டி நிலத்தரசர்கள் இந்த சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி, தவசியின் குடும்பத்தை அவமதிக்க முயல்கிறார்கள். ஆனால் பூபதி, தன்னுடைய தைரியத்தாலும், நேர்மையாலும், எதிரிகளை எதிர்கொண்டு, குடும்பத்தின் கண்ணியத்தை காப்பாற்றுகிறார். கதையின் உச்சக்கட்டத்தில், பூபதி எதிரிகளை வெற்றி கொண்டு, இரு குடும்பங்களின் கண்ணியத்தையும் மீட்டெடுக்கிறார். தவசியின் தியாகமும், பூபதியின் வீரமும், நீதியும், மீட்சியும், தலைவரின் பொறுப்பும் ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகிறது. திரைப்படம், “தலைமை என்பது தவறுகள் இல்லாமல் இருப்பது அல்ல; தவறுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அதைச் சரிசெய்யும் தைரியம் தான் உண்மையான தலைமை” என்ற செய்தியுடன் நிறைவடைகிறது. கிராமப்புற சூழல், உணர்ச்சி மிகுந்த காட்சிகள், மற்றும் வலுவான நடிப்புகள் மூலம், தவசி திரைப்படம் அந்த காலத்து பெரிய குடும்பங்களுடைய வாழ்க்கை - உறவுகளுக்காக தியாகம், மீட்பு, மற்றும் தந்தை மகன் உறவின் ஆழமான பிணைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது

3 கருத்துகள்:

ராஜேஷ் சொன்னது…

வா வாத்தியார் படம் பாத்தாச்சா ?

ராஜேஷ் சொன்னது…

சுமாரான படம்தான், இந்த ஜெனரேஷனுக்கு செட் ஆகாது.

பெயரில்லா சொன்னது…

என்னது அவரோட ஜோடியா? நடிக்க மறுத்த சுகாசினி..வேறு வழியின்றி கைவிட்ட கே.பாலச்சந்தர்..

பொதுவாக கே.பாலச்சந்தர் படங்கள் என்றாலே பெண் கதாபாத்திரங்களுக்கு முக்கியத்துவம் இருக்கும். அப்படி கே. பாலச்சந்தர் இயக்கிய படங்களில் நடிகை சுகாசனிக்கு நல்ல அடையாளத்தினைக் கொடுத்த படம் தான் மனதில் உறுதி வேண்டும். அவள் ஒரு தொடர்கதை, தண்ணீர் தண்ணீர் ஆகிய படங்களுக்குப் பிறகு முழுக்க முழுக்க பெண் கதாபாத்திரத்தை மையப்படுத்தி எடுக்கப்பட்ட திரைப்படம். 1987-ல் வெளியான இப்படத்தில் சுஹாசினியுடன் ஸ்ரீதர், எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம், விவேக், ரமேஷ் அர்விந்த், லலிதா குமாரி ஆகியோர் நடித்திருப்பர்.

நடிகர் விவேக்-க்கு இதுதான் முதல் திரைப்படம். மேலும் எஸ்.பி. பாலசுப்ரமணியத்திற்கு நடிகராகவும் இதுதான் முதல் திரைப்படம். இப்படி பலவகைகளிலும் சிறப்புப் பெற்ற இத்திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற மற்றுமொரு முக்கிய அம்சம் தான் வங்காளக் கடலே பாடல். இளையராஜா இசையில் கே.ஜே.யேசுதாஸ் பாடிய இப்பாடலில் சுகாசினி சினிமா நடிகர்களுடன் ஆடுவதாக லலிதா குமாரி நினைத்துப் பார்ப்பார். இப்பாடலில் சத்யராஜ், விஜயகாந்த் மற்றும் ரஜினி காந்த் ஆகிய மூவரும் நடனமாடி இருப்பார்கள்.

இந்தப் பாடலில் மொத்தமுள்ள மூன்று சரணங்களில் இறுதி சரணத்தில் நடிக்க முதலில் கமல்ஹாசனை அணுகினாராம் கே.பாலச்சந்தர். ஆனால் சுகாசினி இது நன்றாக இருக்காது. ஏனெனில் சொந்த சித்தப்பாவுடன் ஜோடி சேர்ந்து ஆடுவதை ரசிகர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள். மேலும் எனக்கும் அதில் விருப்பமில்லை என்று கூறியிருக்கிறார். கமலும் இதே பதிலைக் கூறியிருக்கிறார். மேலும் கார்த்திக், பிரபு ஆகியோரை ஜோடி சேர்க்கலாம் என்றிருக்கிறார்.

அதன்பின் கே.பாலச்சந்தர் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன் என்று கூறி மூன்றாவது சரணத்தில் ரஜினியை ஆட வைத்திருக்கிறார். முதல் இரு சரணங்களில் சத்யராஜ் மற்றும் விஜயகாந்த் ஆகிய இருவரும் ஆட, மூன்றாவதாக ரஜினிகாந்த் சுகாசினியுடன் ஜோடி சேர்ந்து ஆடியிருப்பார்.

இந்தப் பாடலில் நடித்ததற்காக விஜயகாந்த் எந்த ஊதியமும் பெறவில்லையாம்.

இன்றும் இந்தப் பாடல் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புதுமையான முயற்சியான பாடலாக அமைந்தது.

LOVE TALKS - TOXIC POSSESSIVENESS: THE SUFFOCATION OF INDIVIDUALITY IN ROMANCE COUPLE LIFESTYLE !

EN : Male toxic possessiveness operates as a slow-acting poison that systematically dismantles the foundation of trust and autonomy necessar...