நான்கு நண்பர்கள் ஒருநாள் தங்கள் அதிர்ஷ்டத்தைத் தேடி நீண்ட பயணத்தைத் தொடங்கினர். அவர்கள் கண்டுபிடித்ததைப் பகிர்ந்து கொள்வோம் என்று உறுதி செய்திருந்தாலும், ஒவ்வொருவரும் மற்றவர்களை விட அதிக செல்வத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற ஆசை கொண்டிருந்தனர். பயணத்தின் போது, முதல் நண்பன் ஒரு குகையில் செம்பு நிறைந்திருப்பதை கண்டுபிடித்தான். இரண்டாவது நண்பன் மலைகளின் ஆழத்தில் வெள்ளி ஒளிர்வதை கண்டான். மூன்றாவது நண்பன் இன்னும் தொலைவில் சென்று தங்கம் நிறைந்த அறையை கண்டுபிடித்தான்.
நான்காவது நண்பன் எந்த உலோகத்தையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை. ஆனால், ஒரு ஞானி முனிவரை சந்தித்தான். அந்த முனிவர் அவனுக்கு ஒரு எளிய அறிவுக் கையேடு கொடுத்தார். ஆரம்பத்தில், மற்றவர்கள் கனமான பைகள் நிறைந்த செம்பு, வெள்ளி, தங்கம் எடுத்துச் சென்றபோது, தன்னிடம் எழுத்துக்கள் மட்டுமே இருப்பதால் அவன் ஏமாற்றப்பட்டதாக உணர்ந்தான். ஆனால் பயணத்தின் போது, மற்றவர்கள் தங்கள் செல்வத்தைப் பற்றி சண்டையிட்டனர், பேராசையால் சோர்ந்தனர். நான்காவது நண்பன், அந்தப் புத்தகத்தின் அறிவால் வழிநடத்தப்பட்டு, அமைதியாகவும் கருணையுடனும் இருந்தான்.
இறுதியில், கொள்ளையர்கள் தாக்கியபோது, செம்பு, வெள்ளி, தங்கம் அனைத்தும் பறிக்கப்பட்டது. மூன்று நண்பர்களும் வெறுமையாகிவிட்டனர். ஆனால் நான்காவது நண்பன் தனது அறிவுக் கையேடு வைத்திருந்தான். அவன் மற்றவர்களுக்கு உண்மையான செல்வம் அறிவும் நற்குணமும் தான், அது எவராலும் பறிக்க முடியாது என்று கற்றுக் கொடுத்தான். அவர்கள் மீண்டும் நேர்மையுடனும் ஒற்றுமையுடனும் வாழ்க்கையை கட்டியெழுப்பினர். இவ்வாறு, இந்தக் கதை செம்பு, வெள்ளி, தங்கம் ஒளிர்ந்தாலும், மிகப் பெரிய செல்வம் அறிவே என்பதை நினைவூட்டுகிறது
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக