LIFE TALKS - மதிப்பு எப்போது முக்கியமானது !

 

TAMIL :

ஒருவருக்குத் தகுதியே இல்லாதபோது, அவரைத் தூக்கி எவ்வளவு பெரிய உயர் பதவியிலோ, நாற்காலியிலோ உட்கார வைத்தாலும் அவருடைய அசல் குணம் மாறாது. அரண்மனைக்குச் சென்றாலும் கோமாளி கோமாளித்தனம்தான் செய்வான். ஒரு பதவியோ அல்லது ஒரு பெரிய இடமோ ஒரு மனிதனுக்கு மதிப்பைத் தந்துவிடாது; அவனுடைய பக்குவமும் திறமையும்தான் அந்த இடத்திற்கு மதிப்பைத் தரும். ஒரு முட்டாளோ அல்லது தகுதியற்றவரோ ஒரு பெரிய பொறுப்புக்கு வரும்போது நடக்கும் மிகப்பெரிய ஆபத்து இதுதான். மாறாக, அந்த ஒட்டுமொத்த இடத்தின் கண்ணியத்தையும், பாரம்பரியத்தையும் தன் தரத்திற்குத் தகுந்தாற்போல் கீழே இறக்கிவிடுவார்.

அரண்மனையின் சட்ட திட்டங்கள், ஒழுங்குமுறைகள் அனைத்தும் சீரழிந்து, கடைசியில் அது ஒரு கேலிக்கூத்தாக மாறிவிடும். அரசியல், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள், ஏன் பல குடும்பங்களில் கூட நாம் இதைப் பார்க்க முடியும். எந்த உழைப்பும், தகுதியும் இல்லாமல் வாரிசு அடிப்படையிலோ அல்லது சினிமா ஊடக குறுக்கு வழியிலோ ஒரு பொறுப்புக்கு வருபவர்கள், தங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களைக் கோமாளிகளாக்கி, அந்த ஒட்டுமொத்த நிர்வாகத்தையே ஒரு சர்க்கஸ் கூடாரமாக மாற்றிவிடுவதை நாம் அன்றாடம் பார்க்கிறோம். ஒரு மனிதனுக்குப் பதவியைக் கொடுக்கும் முன் அவனுக்கு அந்தப் 'பக்குவம்' இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். இல்லையென்றால், நாம் வாழும் சமூகமே ஒரு சர்க்கஸாக மாறி, நாம் அனைவரும் அதில் வேடிக்கை பார்க்கும் பார்வையாளர்களாக மாற வேண்டிய நிலைதான் ஏற்படும்.

ENGLISH :

When a person lacks fundamental merit, no matter how high a position or prestigious a seat you elevate them to, their true nature will never change, for even if a clown enters a palace, he will only perform slapstick clownery. A position or a grand stage can never grant respect to a person; rather, it is their maturity and competence that bring honor to that very position. This is the gravest danger that unfolds when a fool or an incompetent individual assumes a massive responsibility, as they will do nothing but drag the dignity, legacy, and traditions of that entire institution down to their own lowly standards. Under their rule, the protocols, discipline, and rules of the palace completely deteriorate, ultimately reducing the institution to a laughingstock a phenomenon we witness daily across politics, corporate structures, and even within families. Individuals who usurp authority without hard work or qualification, relying solely on nepotism or shortcuts through media and cinema glamour, inevitably turn everyone around them into jesters and transform the entire administration into a chaotic circus tent. Before handing power to an individual, society must evaluate whether they possess the necessary maturity; otherwise, the very world we live in will mutate into a circus, leaving the rest of us as mere helpless spectators watching the show.