சினிமா மற்றும் பொழுதுபோக்கு: கலையின் தாக்கம் என்ன? #3

TAMIL :

கலையை விட சினிமா ஒரு வணிக நிறுவனமாகவும் (Commercial Business) லாபம் தரும் தொழிலாகவுமே பார்க்கப்பட வேண்டும் என்ற யதார்த்தமான பார்வை : சினிமா என்பது தூய கலையைச் சேவிப்பதற்கான இடமல்ல; அது கோடிக்கணக்கான முதலீட்டைப் போட்டு, மக்களிடம் பொழுதுபோக்கைக் கொடுத்து லாபம் ஈட்டும் ஒரு மிகச்சிறந்த வணிகக் களம். அதைத் தாண்டி அதற்கு வேறு முத்திரைகள் குத்துவதில் அர்த்தமில்லை. திரைப்படத் துறையில் கோலோச்சுபவர்கள் பலரும் தங்களின் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகள், அறம் மற்றும் பாவ-புண்ணியக் கணக்குகளைத் தாண்டி, வணிகத் தேவைகளுக்கேற்ப தங்களை மாற்றிக்கொள்பவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். வியாபார வெற்றிக்கு நடைமுறை யதார்த்தமும், சமரசங்களும் அவசியமாகின்றன. சினிமா சமூகத்தை மாற்றும் அல்லது புரட்சியை உருவாக்கும் என்ற கருத்தை முழுமையாக நம்ப முடியாது. சமூக மாற்றங்களும் அரசியல் விழிப்புணர்வுகளும் மக்களுடைய நேரடி இணைப்பாலும், மக்களின் கூட்டுச் சிந்தனையாலுமே சாத்தியமாகின்றனவே தவிர, வெறும் சினிமாப் படங்களால் மட்டுமே அது நிகழ்ந்துவிடாது. கலை என்ற பெயரில் கட்டமைக்கப்படும் மாயைகளை விட, சினிமாவின் உண்மையான பொருளாதார மற்றும் வணிகவியல் விஷயங்களை மக்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், ஆடியன்ஸுக்கு இதுதான் பிடிக்கும்" என்று யாராலும் எந்தக் காலத்திலும் கணிக்க முடியாது. சினிமா ரசிகர்களின் மனநிலை காற்று வீசும் திசையைப் போல மாறக்கூடியது. ஒரு படம் வெற்றி பெறுவதற்குத் தரம் அல்லது நுணுக்கங்களை விட, அந்தத் தருணத்தில் மக்களுக்குத் தேவையான பொழுதுபோக்கு (Entertainment) எந்த அளவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பது மட்டுமே அளவுகோலாக இருக்கிறது.சினிமா என்பது ஒரு கலை என்பதைத் தாண்டி, அது முதன்மையாக ஒரு 'கமர்ஷியல் மீடியா' (Commercial Medium) மற்றும் வணிகத் துறை என்பதைப் பலரும் புரிந்துகொள்வதில்லை , இளைஞர்கள் பலரும் சினிமாவின் மாயவலைக்குள் சிக்கி, தங்களது பொன்னான இளமையையும் வாழ்க்கையையும் "சினிமாவுக்காக அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று முழுமையாக இழந்து நிற்பது கவலைக்குரிய விஷயம் , மிகச் சிறந்த நுணுக்கங்களுடன், தூய கலைக்காக எடுக்கப்படும் பல கலைப் படைப்புகள் (Art Films) தியேட்டர்களில் மக்களிடம் வரவேற்பைப் பெறாமல் படுதோல்வி அடைவதைப் பார்க்கிறோம். மாறாக, பெரிய அளவில் லாஜிக் பார்க்காமல் எடுக்கப்படும் எளிமையான பொழுதுபோக்குப் படங்கள் கோடிக்கணக்கில் வசூல் செய்கின்றன. இதுவே இந்தத் துறையின் வணிக விதியாகும். சினிமாவின் மீதான அதீதக் காதலால், தங்களது கல்வி, வேலை, குடும்பம் மற்றும் சொந்த முன்னேற்றத்தைத் துறந்துவிட்டு வரும் பல இளைஞர்கள், இறுதியில் வாய்ப்புகள் கிடைக்காமல் நடுத்தெருவில் நிற்பதை யதார்த்தத்தில் பார்க்க முடிகிறது. JIGARTHANDA DOUBLEX மாதிரியான படங்கள் பெரிய வெற்றியை கதைக்காக பெற்று இருக்க வேண்டும் , ஆனால் ஆடியன்ஸ் மாறுப்பட்ட படங்களை அல்லவா வெற்றியடைய தேர்ந்தெடுத்தார்கள் ?

ENGLISH : 

The realistic perspective is that cinema should be viewed more as a commercial business and a profitable industry rather than just art: cinema is not a place to worship pure art; it is an exceptional commercial arena where millions are invested to provide entertainment to the people and generate profit. Beyond that, it makes no sense to brand it with other labels. Many of those who thrive in the film industry are individuals who adapt themselves to commercial demands, bypassing their personal preferences, morals, and accounts of sin and virtue. Practical reality and compromises are essential for business success. The notion that cinema can change society or bring about a revolution cannot be fully relied upon. Social changes and political awakenings are made possible only through the direct connection of the people and their collective thinking, rather than merely by motion pictures. People need to learn the true economic and commercial realities of cinema, rather than the illusions built in the name of art.

No one can ever predict what the audience will like. The mindset of cinema-goers can change like the direction of the wind. To achieve success, rather than quality or technical nuances, the sole benchmark is the extent to which the entertainment needed by the people at that moment is delivered. Beyond being an art form, many fail to understand that cinema is primarily a 'commercial medium' and business sector. It is concerning that many young people get trapped in the illusions of cinema and completely waste their precious youth and lives proclaiming, "I am dedicating my life to cinema." We see many artistic films (Art Films) made with exquisite nuances failing miserably in theaters without public reception, whereas simple entertainment movies made without looking much at logic gross crores. This is the commercial rule of this industry. Driven by an obsession with cinema, many youth sacrifice their education, jobs, families, and personal progress, only to end up stranded on the streets without opportunities, as seen in reality.