LOVE TALKS - சமூக செயல்பாடுகள் இல்லறத்துக்கு தூரமான விஷயம் !

 

சமூக நேர்மையோ அல்லது நல்ல பெயரோ காதலில் தேவைப்படாது, திருமண வாழ்க்கை டேக்னிக்கலாக அணுக வேண்டியது, சோசியல் விஷயம் அதில் குறைவுதான்

காதல் என்ற அந்த வேதிவினைக்கு (Chemistry) சமூகத்தில் உங்களுக்கு இருக்கும் நல்ல பெயரோ, நீங்கள் எவ்வளவு பெரிய உத்தமர் என்ற ‘யோக்கியவான்’ சான்றிதழோ தேவையே இல்லை. 

சமூகத்தின் பார்வையில் ஒருவன் மிகச் சிறந்த நேர்மையாளனாக, 10 பேருக்கு உதவி செய்யும் உன்னத மனிதனாக இருக்கலாம்; ஆனால், அவனது காதலிக்கு அவன் ஒரு ‘போரடிக்கும்’ (Boring) மனிதனாக மட்டுமே தெரிவான்.

மாறாக, ஊரே ‘டாக்ஸிக்’ என்று காரித் துப்பும் ஒரு ரவுடியோ அல்லது ஒரு ‘ஃபெம் ஃபடேல்’ பெண்களோ காதலில் கொடிகட்டிப் பறப்பார்கள். ஏனென்றால், காதல் என்பது முழுக்க முழுக்க ‘ஹார்மோன்களின் சூதாட்டம்’ மற்றும் ‘மிஸ்டரி’ (Mystery) சார்ந்த விஷயம். 

அங்கே சமூக நேர்மைக்கு ‘பத்து பைசா’ கூட மதிப்பு கிடையாது. உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த ஆதிமனித ஈர்ப்பு (Primal Attraction) மட்டுமே காதலைத் தீர்மானிக்கிறதே தவிர, சமூகத்தின் பாராட்டுப் பத்திரம் அல்ல!

ஆனால், காதலைக் கடந்து திருமணத்திற்குள் வரும்போதுதான் அங்கே சிஸ்டத்தின் ‘டெக்னிக்கல்’ விதிகள் ஆரம்பிக்கின்றன. திருமணம் என்பது சினிமாக்கள் காட்டுவது போல 24 மணி நேரமும் கவிதை பாடும் சொர்க்கம் அல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தை நடத்துவதற்கான ‘பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகக் கூட்டு ஒப்பந்தம்’ (Joint Venture).

உள்ளே நுழைந்த பிறகு, அங்கே காதலை விட ‘டெக்னிக்கல் மேனேஜ்மெண்ட்’ தான் முக்கியம்:

மாதாந்திர பட்ஜெட், வீட்டு வாடகை, மளிகைப் பொருட்கள் மேலாண்மை.

இருதரப்பு குடும்ப உறவினர்களைக் கையாளுதல் (In-laws Management).

குழந்தைகளின் கல்வி, மருத்துவக் காப்பீடு (Insurance), எதிர்கால முதலீடுகள்.

இந்த இடத்தில் "நான் உன்னை உருகி உருகிக் காதலிக்கிறேன்" என்று கவிதை பாடினால் சோறு வேகாது பாஸ். இங்கே தேவைப்படுவது ஒரு சிறந்த ‘மேலாளரின்’ (Manager) தகுதிதான். 

உணர்ச்சிகளைக் கடந்து, இந்த இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையை யார் இருவர் மிகத் துல்லியமாக, தொழில்நுட்ப ரீதியாக (Technically) அணுகுகிறார்களோ... அவர்களின் திருமண வாழ்க்கைதான் விவாகரத்து கோர்ட்டுக்குப் போகாமல் தப்பிக்கிறது. 

சமூக விஷயங்களோ அல்லது உறவினர்களின் போலிப் புகழ்ச்சிகளோ இந்த மெக்கானிசத்திற்கு எந்த வகையிலும் உதவப் போவதில்லை.

ENGLISH :

Social righteousness or a good reputation holds no value in love, whereas marriage is something that must be approached technically, with very little room for social sentiment. The biological chemistry of love requires neither a stellar reputation in society nor a certificate of absolute moral integrity, for a man may be a paragon of honesty and a noble philanthropist in the eyes of the public, yet remain utterly boring to his partner. Conversely, a gangster condemned by society as toxic or a dangerous femme fatale often reigns supreme in romance because love is entirely a high-stakes gamble of hormones and primal mystery where social virtue is not worth a single dime, as it is only raw, primal attraction that dictates romance, not society’s badges of appreciation. However, moving past love into marriage is precisely where the systemic and technical rules of life begin; marriage is not a twenty-four-hour poetic paradise as depicted in movies, but a joint economic and administrative venture to run a household. Once you step inside, technical management takes absolute precedence over romance, requiring skills in balancing monthly budgets, paying house rent, managing groceries, navigating in-law dynamics, and securing children's education, health insurance, and future investments. In this arena, singing poems of profound, melting love will not put food on the table, boss; what is demanded here is the competence of a shrewd manager, because it is the couples who look beyond raw emotion and approach this mechanical life with technical and tactical precision whose marriages survive without ending up in divorce courts, proving that social validation and the fake praise of relatives do absolutely nothing to sustain this practical mechanism.