CINEMA TALKS - மாமன்னன் திரைப்படம் பற்றி விரிவான அலசல் !

 

          இன்றைய நவீன காலகட்டத்திலும் தமிழகத்தில் நிலவும் மிக மோசமான, கசப்பான உண்மை என்னவென்றால் சாதியின் பெயரால் மனிதர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்ளாமல் இருப்பதும், ஒருவரின் முகத்தைக் கூட பார்க்க மறுத்து ஒதுக்கி வைப்பதும்தான். இந்தச் சாதியப் பிரிவினை சமூகத்தின் அடிவேர் வரை ஊடுருவியிருக்கும் ஒரு பெருநோயாகத் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. தமிழ் சினிமாவில் சாதியக் கொடுமைகளையும், அடக்குமுறைகளையும் பற்றிப் பேசும் எத்தனையோ திரைப்படங்கள் வெளிவந்திருந்தாலும், மாரி செல்வராஜ் இயக்கத்தில் வெளிவந்த 'மாமன்னன்' திரைப்படம் ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப்பிடிக்கிறது. வெறும் பிரச்சாரப் படமாகவோ அல்லது ஆவணப்படமாகவோ இல்லாமல், ஒரு வெகுஜனப் படத்திற்குத் தேவையான விறுவிறுப்பான காட்சிகளோடும், வணிக ரீதியான சுவாரஸ்யத்தோடும் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதிகாரம், சாதிய மேலாதிக்கம், மற்றும் சட்டமன்றப் பிரதிநிதித்துவம் சார்ந்த அரசியலை எந்தவிதத் தயக்கமுமின்றி மிகவும் அழுத்தமாகவும், 'சாலிட்' ஆகவும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்தது. "முதலில் இருப்பவன் முதலிலேயே இருப்பான், தூரத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டவன் தொடர்ந்து தூரத்திலேயே இருக்க வேண்டும்" என்ற ஆதிக்கச் சிந்தனையைத் தகர்த்து, அதிகாரத்தின் சமநிலையை அது உரக்கச் சொன்னது. மனிதர்களின் சாதியக் காழ்ப்புணர்ச்சிக்கு அவர்களது மன அமைப்பே காரணம். அந்த மனநிலை அவ்வளவு எளிதில் மாறிவிடப் போவதில்லை என்ற கசப்பான நிதர்சனத்தை உணர்ந்தாலும், ஒரு ஆரோக்கியமான சமூகத்தை உருவாக்க வேண்டுமென்றால் ஒடுக்கப்பட்டவர்களும், மாற்றத்தை விரும்பும் மனிதர்களும் ஒன்றாக இணைய வேண்டும் என்பதை இத்திரைப்படம் வலியுறுத்துகிறது. குறிப்பாக, இசைப்புயல் ஏ.ஆர். ரஹ்மான் அவர்களின் பின்னணி இசை (Background Score) மற்றும் பாடல்கள் இந்தத் திரைப்படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும், கதையமைப்பிற்கும் புதிய உயிரைக் கொடுத்தன. அதிகாரத்தின் வலி, அவமானம், மற்றும் அதிலிருந்து பிறக்கும் எழுச்சி என ஒவ்வோர் உணர்வையும் தகுந்த இசையின் வழியே கடத்தி, கதையின் கனத்தை பார்வையாளர்களின் மனதில் மிக ஆழமாகப் பதிய வைத்ததில் ரஹ்மானின் இசைக்கு மாபெரும் பங்குண்டு. சாதிய மனநிலையை மாற்றுவது கடினம் என்றாலும், அதை நோக்கிய உரையாடல்களும் மாற்றங்களும் தொடர வேண்டும் என்பதையே இத்திரைப்படம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது!