STORY TALKS - நம்முடைய வாழ்க்கை கொடுக்கும் பாதைகள் !

 

ஒரு சிறிய கிராமத்தில், ஒரு மீனவர் தினமும் கடலுக்குச் சென்று மீன் பிடிப்பான். அவன் எப்போதும் கடலை “என் வாழ்வாதாரம்” என்று மதித்தான். ஆனால் ஒருநாள், கடல் அவனை சோதிக்க முடிவு செய்தது. முதல் நாள், கடல் அவனுக்கு மிகுந்த மீன்களை அளித்தது. அவன் பேராசையால் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொண்டு, சந்தையில் விற்றான். ஆனால் அடுத்த நாள், கடல் வெறுமையாக இருந்தது இரண்டாவது நாள், கடல் புயலாகி, அவனை சோதித்தது. அவன் பயந்து ஓடினான். மூன்றாவது நாள், கடல் அமைதியாக இருந்தது. மீனவர் சிந்தித்து, “நான் பேராசையால் எல்லாவற்றையும் எடுத்தேன்; பயத்தால் ஓடினேன். ஆனால் உண்மையான மதிப்பு, கடலை சமநிலையுடன் நடத்துவதில் தான்” என்று உணர்ந்தான். அவன் அந்த நாளிலிருந்து, தேவையான அளவு மட்டுமே மீன் பிடித்து, கடலை மதித்தான். சில காலத்தில், அவன் வாழ்க்கை வளமாகியது. நெறி: இயற்கையை மதித்து, சமநிலையுடன் வாழ்வதே நிலையான செல்வம். பேராசையும் பயமும் அழிவைத் தரும்; மதிப்பும் சமநிலையும் வளத்தைத் தரும். இந்த கதையை குரு சொன்னாலும் யாத்திரிகனுக்கு போதுமான யோசன கிடைக்கவில்லை ! இப்படி தெளிவு கிடைக்கபேறாத ஒரு யாத்திரிகன், “உண்மையான ஞானம் எங்கே இருக்கிறது?” என்று தேடிக் கொண்டிருந்தான். அவன் மூன்று மலைகளை ஏற வேண்டும் என்று ஒரு முனிவர் கூறினார். முதல் மலை தங்கம் நிறைந்தது. யாத்திரிகன் ஏறும்போது, பலர் தங்கத்தை சேகரித்து, சண்டையிட்டு, விழுந்து கொண்டிருந்தனர். அவன் உணர்ந்தான்: பேராசை மனிதனை அழிக்கிறது. இரண்டாவது மலை இருண்டது. அங்கு புயல், மிருகங்கள், பயம் நிறைந்திருந்தது. யாத்திரிகன் தைரியமாக நடந்தான். அவன் உணர்ந்தான்: பயத்தை வென்றால் தான் முன்னேற்றம். மூன்றாவது மலை எளிமையாக இருந்தது. அங்கு சிறிய குடில்கள், விவசாயிகள், சிரிப்பு, அமைதி இருந்தது. யாத்திரிகன் உணர்ந்தான்: உண்மையான ஞானம் எளிமையிலும் திருப்தியிலும் தான். அவன் மூன்று மலைகளையும் கடந்து, முனிவரிடம் திரும்பினான். முனிவர் சிரித்துக் கொண்டு, “நீ உண்மையை கண்டுபிடித்தாய். பேராசையை வென்று, பயத்தை எதிர்கொண்டு, எளிமையில் வாழ்ந்தால் தான் வாழ்க்கை முழுமை பெறும்” என்றார். நெறி: வாழ்க்கையின் உண்மையான உயரம், செல்வம் அல்ல; தைரியம், எளிமை, திருப்தி தான் ஒரு பழமையான இராச்சியத்தில், ஒரு கருமாந்திரவாதி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் எப்போதும் “எனக்கு உலகின் மிகப் பெரிய சக்தி வேண்டும்” என்று ஆசைப்பட்டான். அவன் மூன்று மந்திரங்களை கற்றுக்கொண்டான். முதல் மந்திரம்: அழிவு அவன் அதை பயன்படுத்தியபோது, நகரங்கள் சிதைந்தன. மக்கள் அவனை வெறுத்தனர். இரண்டாவது மந்திரம்: பேராசை அவன் அதை பயன்படுத்தியபோது, தங்கம், வைரம் கிடைத்தது. ஆனால் அவன் தனிமையில் விழுந்தான். மூன்றாவது மந்திரம்: அன்பு அவன் அதை பயன்படுத்தியபோது, மக்கள் அவனை மதித்தனர், நம்பினர். அவன் உணர்ந்தான்: “அழிவும் பேராசையும் தற்காலிகம்; அன்பும் நம்பிக்கையும் தான் நிலையான சக்தி.” அவன் அந்த நாளிலிருந்து, தனது மந்திரத்தை மக்களின் நலனுக்காக பயன்படுத்தினான். இராச்சியம் வளமாகியது. நெறி: உண்மையான சக்தி அழிவிலும் பேராசையிலும் இல்லை; அன்பிலும் நம்பிக்கையிலும் தான்.