செவ்வாய் கிரகத்திலிருந்து வந்த விண்கலங்கள் பூமியின் முக்கிய நகரங்களைச் சூழ்கின்றன. ஜனாதிபதி ஜேம்ஸ் டேல் (ஜாக் நிக்கல்சன்) மற்றும் அவரது ஆலோசகர்கள், ஏலியன்கள் அமைதிக்காக வந்துள்ளனர் என்று நம்புகிறார்கள். பொதுக் கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது; ஆனால் ஏலியன்கள் தங்கள் மேம்பட்ட ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி மனிதர்களைத் தாக்கி, பொதுமக்களை காலி செய்கிறார்கள், பூமியின் தலைவர்களை கேலி செய்கிறார்கள். இதுவே படத்தின் சீரியஸ் நிறைந்த வில்லத்தனமான நகைச்சுவைத் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஏலியன்கள் தொடர்ந்து தங்கள் தாக்குதலை விரிவுபடுத்தி, முக்கிய நினைவுச் சின்னங்களை அழித்து, விஞ்ஞானிகளை கடத்தி, உலகத் தலைவர்களை அவமதிக்கிறார்கள். அமெரிக்க அரசு எதிர்க்க முயற்சிக்கிறது; ஆனால் ஏலியன்கள் அதை எளிதாக தகர்த்துவிடுகிறார்கள். இதனால் அவர்கள் தொழில்நுட்ப ரீதியாக மிகுந்த சக்தி வாய்ந்தவர்கள் என்பதை காட்டுகிறது. உலகம் முழுவதும் குழப்பம் பரவி, மனிதர்கள் அழிவின் விளிம்பில் நிற்கிறார்கள். படம் அரசியல் குழப்பம் மற்றும் இராணுவ அகங்காரத்தை நையாண்டி செய்கிறது.
இறுதியில், ஏலியன்கள் இராணுவ சக்தியால் அல்ல, எதிர்பாராத பலவீனத்தால் தோற்கடிக்கப்படுகிறார்கள்: யோட்லிங் பாடலின் ஒலி அவர்களின் தலையை வெடிக்கச் செய்கிறது. இந்த அபத்தமான தீர்வு, படத்தின் நையாண்டி தன்மையை வலுப்படுத்துகிறது — ஏலியன்களின் வெறுப்பு மக்களை பாதிக்கும் தன்மையையும், மனிதர்களின் பாரம்பரிய போர் நம்பிக்கையையும் கேலி செய்கிறது. உயிர் பிழைத்தவர்கள் மீண்டும் கட்டமைப்பைத் தொடங்குகிறார்கள்; ஜனாதிபதி அமைதி மற்றும் ஒற்றுமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய சமூகத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று அறிவிக்கிறார். ஆனால் படத்தின் நகைச்சுவைத் தன்மை, மனிதர்கள் உண்மையில் பாடம் கற்றுக்கொள்வார்களா ? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக