விடுவித்தல் என்ற கலை – The Art of Letting Go
தமிழ்:
விடுவித்தல் என்பது மனித வாழ்க்கையில் மிகக் கடினமான பாடமாகும். அது உறவுகள், ஆசைகள், பொருட்கள், அல்லது நம்முடைய பழைய உருவங்கள் எதுவாக இருந்தாலும், அவற்றை விடுவிப்பது எளிதல்ல. முதல் படி, “பிடித்துக் கொண்டிருப்பது வலிமை அல்ல, எதிர்ப்பு” என்பதை உணர்வதே. பலர் பிடிவாதத்தை பொறுமையுடன் குழப்புகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையான பொறுமை முன்னே செல்லும் திறன், கடந்ததைப் பிடித்துக் கொள்வது அல்ல. எதோ ஒன்று தனது இயல்பான முடிவை அடைந்துவிட்டது என்பதை உணரும்போது, புதிய தொடக்கங்களுக்கு இடம் உருவாகிறது.
English:
Letting go is one of the hardest lessons in human life. Whether it is relationships, ambitions,
possessions, or old versions of ourselves, releasing them is never easy. The first step is realizing
that “holding on is not strength, but resistance.”
தமிழ்:
இரண்டாம் படி, “கசப்பில்லாத பிரிவை” பயிற்சி செய்வது. இது அக்கறையை நிறுத்துவது அல்ல; தேவையற்ற சுமையை நிறுத்துவதே. தினசரி குறிப்பேடு எழுதுதல், தியானம், அல்லது “பிரியாவிடை கடிதம்” எழுதுவது போன்ற சின்னச் சின்ன செயல்கள், உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்த உதவும். இவ்வாறு செய்வதால், கவனம் “இழப்பு” என்பதிலிருந்து “விடுவிப்பு” என்பதிற்கு மாறுகிறது. விடுவித்தல் என்பது நினைவுகளை அழிப்பது அல்ல; அவற்றை “என்னை வடிவமைத்த அத்தியாயங்கள்” என்று மறுபரிசீலனை செய்வது.
English:
The second step is practicing “detachment without bitterness.” This doesn’t mean you stop caring;
it means you stop carrying unnecessary weight. Journaling, meditation, or symbolic acts like writing
a goodbye letter help externalize emotions.
தமிழ்:
மூன்றாம் படி, “வளர்ச்சியை அடையாளமாகக் கொள்ளுதல்.” விடுவித்தல் பிறகு வரும் வெறுமையை நாம் பயப்படுகிறோம்;
ஆனால் அந்த வெறுமை தான் வளர்ச்சிக்கான வளமான நிலம். பழையதை விடுவித்தால், புதிய வாய்ப்புகள்,
மனிதர்கள், அனுபவங்கள் நம்மை அடைகின்றன.இது மரத்தை வெட்டுவது போல; உலர்ந்த கிளைகளை அகற்றினால், புதிய ஆரோக்கியமான வளர்ச்சி ஏற்படும். எனவே, விடுவித்தல் பலவீனம் அல்ல; அது துணிச்சலின் உச்சம், அறிவின் அடையாளம்.
English:
The third step is “reframing your identity around growth.” Often, we fear emptiness after release;
but emptiness is fertile ground for growth. When you let go of what no longer serves you,
new opportunities, people, and experiences enter your life.
2 கருத்துகள்:
புதிய செருப்புக்கு
வாசனை இருக்கும்..
பழைய செருப்புக்கு
வரலாறு இருக்கும்..
வாழ்க்கை உணரப்படுவது
வாசனையால் அல்ல..
வரலாறு என்னும் அனுபவத்தால்.!
மரணப் படுக்கையில் இருக்கும் ஒரு பெண் தன் கணவனிடம் கேட்கிறாள்... "நான் மரணித்தப் பிறகு நீங்கள் எத்தனை நாட்கள் கழித்து இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொள்வீர்கள்?"
அதைக் கேட்ட கணவன் கண் கலங்கியப்படி அழுது கொண்டே சொல்கிறான்... "உன் கல்லறையின் ஈரம் காயும் வரை!" என்று...
மாதங்கள் பல செல்ல அவன் மனைவி திடீரென இறந்து விடுகிறாள்... மனைவிக்கு செய்யவேண்டிய எல்லா சடங்கு காரியமும் செய்து அவளை புதைத்த இடத்தில் களி மண்ணால் அழகிய கல்லறை கட்டி விட்டு வீடு திரும்புகிறான்...
தினமும் தன் மனைவியின் கல்லறையை வந்து பார்க்கிறான், கல்லறையின் ஈரம் காயவே இல்லை! ஆறு மாதங்கள் ஓடிப்போன நிலையில் தன் மனைவியின் கல்லறையை மறுபடியும் வந்து பார்க்கிறான், இன்னும் கல்லறையின் ஈரம் காயவே இல்லை!
என்ன இது விந்தை! ஆறுமாத காலம் ஆகியும் இன்னும் கல்லறையின் ஈரம் காயவே இல்லையே! என யோசித்தவன் ஒருவேளை அவள் பேயாக மாறிவிட்டாளோ! என்றெல்லாம் சிந்திக்க ஆரம்பித்தான், இப்படியே ஒரு வருடம் ஓடியது.
ஒருநாள் தன் மனைவியின் முதலாம் ஆண்டு நினைவு தினம் அன்று அவள் கல்லறைக்கு செல்கிறான்,
ஒரு வருட காலம் ஆகியும் அவன் மனைவியின் கல்லறை ஈரம் காயவே இல்லை! ஏதோ இப்போது கட்டிய மண் கல்லறை போல ஈரமாக இருப்பதை கண்டவன் தன் மனைவி தன் மீது வைத்த பாசத்தை நினைத்து தனது மார்பில் அடித்துக்கொண்டு வாய்விட்டு கதறி அழுகிறான்.
அப்போது ஒரு குடம் தண்ணீரோடு இறந்த அவன் மனைவியின் சகோதரன் வருகிறான்... "நீ இங்கு என்ன செய்கிறாய்! குடத்தில் எதற்காக தண்ணீர்.,.!" என்று கேட்கையில் ...
"என் சகோதரி அதாவது உன் மனைவி! அவள் இறக்கும் ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு அண்ணா தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் என் சமாதியில் தண்ணீர் ஊற்றி அதை ஈரமாக்கிவிடு" என்று கூறி சத்தியம் வாங்கிக்கொண்டாளப்பா!" என கூறி சத்தமாக அழுகிறான்.
(இறந்தும் என்ன ஒரு வில்லத்தனம்.?)
😭😭😂😂😜😜
🙏🙏🙏
கருத்துரையிடுக