சமீபத்தில் ஒரு காதல் கவிதை : தயவுசெய்து மொழிகளால் பேசு! விழிகளால் பேசாதே!!. எத்தனை முறை தான் நான் உன்னிடம் மயங்கிப் போவது.எத்தனை முறைதான் நான் உனக்கு உள்ளே விழுந்து போவது
ஒரு நல்ல கெமிஸ்ட்ரி இருக்கும் காதலனால் எழுதப்பட்ட இந்த வார்த்தைகள் கவியின் தற்கால பரிமாண வார்த்தைகள் வெறும் ஒலிகள் அல்ல, அவை மனதின் பாரத்தை இறக்கி வைக்கும் வடிகால்கள். "மொழிகளால் பேசு" என்று கெஞ்சுவதில் ஒரு நியாயமான கோபம் இருக்கிறது. மௌனம் என்பது சில நேரங்களில் சுகமானதுதான், ஆனால் காதலில் அது ஒரு புரியாத புதிராக மாறும்போது அது சித்திரவதையாக உருவெடுக்கிறது.
விழிகளால் பேசுவது கவித்துவமாக இருக்கலாம், ஆனால் அந்தப் பார்வைகளுக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்கள் உண்டு. ஒரு சின்ன இமை அசைவில் ஆயிரம் கதைகளைச் சொல்லிவிட்டு, பதிலை மட்டும் சொல்லாமல் மௌனம் காப்பது எவ்வளவு பெரிய அநீதி? குழப்பமான சைகைகளை விட, வெளிப்படையான ஒரு சொல் கோடி மடங்கு மேலானது. அந்த ஒரு சொல்லுக்காகத்தான் இங்கே ஒரு இதயம் தவம் கிடக்கிறது.
மீண்டும் மீண்டும் உன்னிடம் மயங்கிப் போவது என்பது ஒரு இனிமையான சாபம் போலத் தெரிகிறது. ஒருமுறை விழுந்தால் அது விபத்து, ஆனால் தெரிந்தே எத்தனை முறைதான் ஒருவன் அதே பள்ளத்தில் விழுவது என்று ஒரு நல்ல காதலனுக்கு எப்போதும் உரைக்காது? உங்கள் கண்கள் காட்டும் அந்த மாய வலையில் சிக்கி, மீள முடியாமல் தவிப்பது ஒரு மாயாஜால சிறைதண்டனைக்கு சமமான இன்பம்.
ஒவ்வொரு முறையும் "இதுதான் கடைசி, இனி மயங்க மாட்டேன்" என்று மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டாலும், அவளது ஒரு சிறு பார்வை அந்த உறுதியைத் தவிடுபொடியாக்கி விடுகிறது. இந்தத் தோல்வி உங்களை நீங்களே நொந்து கொள்ளச் செய்கிறது; ஏன் என்னால் இவ்வளவு பலவீனமாக இருக்க முடிகிறது என்கிற ஆதங்கம் உங்கள் வரிகளில் அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.
காதல் என்பது ஒரு கடலைப் போன்றது என்றால், அதில் மூழ்கிப் போவது சுகம், ஆனால் மூச்சுத் திணறுவது வேதனை. "உனக்கு உள்ளே விழுந்து போவது" என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பு அல்ல, அது ஒரு ஆன்மாவின் சரணாகதி. ஆனால் அந்தச் சரணாகதிக்கு ஒரு அங்கீகாரம் வேண்டாமா? உள்ளே விழ விழ ஆழம் கூடிக்கொண்டே போகிறதே தவிர, கரை சேருவதற்கான அறிகுறியே தெரியவில்லை.
இந்தத் தவிப்பும், தர்க்கமற்ற இந்த ஈர்ப்பும் ஒரு கட்டத்தில் எரிச்சலைத் தருகிறது. காதலிப்பவரை ஆழமாக நேசிப்பதால்தான், அவர்களது மௌனமும் மர்மமான பார்வைகளும் இவ்வளவு பெரிய ரணத்தைத் தருகின்றன. அந்த ரணத்தின் வெளிப்பாடுதான் இந்த உணர்ச்சிகரமான வரிகள். காதலில் எப்பொழுதும் காதலுக்கும் காதலிக்கும் கெமிஸ்ட்ரி இருக்க வேண்டும் என்று சொல்வார்கள் இல்லையா? அந்த கெமிஸ்ட்ரி என்பது இதுதான். இந்த விஷயம் இல்லை என்றால் எத்தகைய திருமண பந்தமாக இருந்தாலும் கெட்டியான இணைப்பு இருக்காது என்பதுதான் நிதர்சனம்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக