சில மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை முன்னேற்றிக் கொள்ளாமல், மற்றவர்களின் முன்னேற்றத்தையும் தடுக்க முயல்கிறார்கள். அவர்களின் கண்களில் உலகமே ஒரு போட்டி அரங்கம் போலத் தெரிகிறது. யாராவது சிறிது முன்னேறினால், உடனே அவர்களைப் பொறாமைப்படுவார்கள்; யாராவது தவறினால், அதைப் பார்த்து கேலி செய்வார்கள். அவர்களுக்கு மற்றவர்களின் சாதனை ஒரு கசப்பான மருந்து, மற்றவர்களின் தோல்வி ஒரு இனிப்பான பண்டம்.
இவர்கள் வாழ்வின் நோக்கம் வளர்ச்சி அல்ல, மற்றவர்களின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கவே. "நான் முன்னேற முடியவில்லை, நீயும் முன்னேறக் கூடாது" என்ற மனநிலை இவர்களின் அடிப்படை. தங்களால் எதுவும் சாதிக்க முடியாததால், மற்றவர்களின் சாதனையை குறைத்து மதிப்பிடுவார்கள். "அவன் வெற்றி பெற்றான், ஆனால் அதெல்லாம் அதிர்ஷ்டம் தான்" என்று சொல்லி, மற்றவர்களின் உழைப்பை கேலி செய்வார்கள்.
உண்மையில், இவர்களின் வாழ்க்கை ஒரு வெறுமையான மேடை. அங்கே சிரிப்பும், கேலியும், பொறாமையும் தான் நாடகம். தங்களின் திறமையின்மையை மறைக்க, மற்றவர்களின் திறமையை இழிவுபடுத்துவார்கள். உலகம் முழுவதையும் கிண்டல் செய்யும் இவர்களின் மனநிலை, அவர்களை ஒருபோதும் உயர்த்தாது. ஆனால், மற்றவர்களின் வெற்றியைப் பார்த்து எரிந்து கொண்டிருப்பதே இவர்களின் ஒரே "பொழுதுபோக்கு"
வாழ்க்கையில் நீங்கள் தவிர்க்க முடியாமல் இது போன்ற மனிதர்களைச் சந்திப்பீர்கள். அவர்களை நீங்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். நாம் அவர்களை சாதாரணமாகப் புறக்கணித்துவிட முடியாது. அவர்களும் நம்மைப் புறக்கணிக்க விட மாட்டார்கள். அவர்களுடன் போட்டியிடுவதை நமது விதியாக ஏற்றுக்கொண்டு, இந்தச் போராட்டத்தில் ஈடுபட வேண்டும் என்று நமது வாழ்க்கையே நம்மிடம் கோரினால், அப்போது நினைத்துப் பாருங்கள்!
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக