STORY TALKS - குறைத்து மதிப்பிடுதல் தவறானது !

 

ஒரு காடு பகுதியில், ஒரு முயலும் ஒரு ஆமையும் வாழ்ந்து வந்தன. முயல் மிகவும் வேகமாக ஓடக்கூடியது; அது தனது திறமையைப் பற்றி பெருமை பேசிக் கொண்டிருந்தது. “என்னை விட வேகமாக யாரும் ஓட முடியாது” என்று அது அடிக்கடி கூறியது. ஆமை அமைதியாக இருந்தாலும், முயலின் பெருமையை கேட்டு சிரித்தது. ஒருநாள், ஆமை முயலை சவால் செய்தது: “நாம் ஓட்டப்பந்தயம் போடலாம். யார் வென்றார் என்று பார்ப்போம்.” முயல் அதை கேட்டு சிரித்தது. “நீ என்னை வெல்ல முடியாது. ஆனால் சரி, போட்டி போடலாம்” என்று சம்மதித்தது. பந்தயம் தொடங்கியது. முயல் மிக வேகமாக ஓடி, ஆமையை வெகுதூரம் பின்தள்ளியது. “ஆமை மிகவும் மெதுவாக வருகிறது. நான் சிறிது நேரம் தூங்கிக் கொண்டாலும், அது என்னை எட்ட முடியாது” என்று நினைத்த முயல், ஒரு மரத்தின் கீழ் படுத்து தூங்கியது. ஆமை மெதுவாக, ஆனால் தொடர்ந்து நடந்தது. அது ஒருபோதும் நிற்கவில்லை, சோர்வடையவில்லை. இறுதியில், முயல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, ஆமை இலக்கை அடைந்து வெற்றி பெற்றது. இந்தக் கதையின் நெறி: மெதுவாக இருந்தாலும், தொடர்ந்து முயற்சி செய்தால் வெற்றி நிச்சயம். வேகம் மட்டும் போதாது; பொறுமையும், நிலைத்த முயற்சியும் முக்கியம். முயல் தனது பெருமையாலும் அலட்சியத்தாலும் தோல்வியடைந்தது; ஆனால் ஆமை தனது பொறுமையாலும் உறுதியாலும் வெற்றி பெற்றது. இந்தக் கதை நமக்கு நினைவூட்டுவது: வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற, தொடர்ந்து முயற்சி செய்வதே மிகப் பெரிய வலிமை

ஒரு காட்டில், ஒரு சிங்கம் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தது. அப்போது ஒரு சிறிய எலி அதன் உடலின் மேல் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. சிங்கம் கோபமாக விழித்து, எலியைப் பிடித்தது. “நீ என்னை தொந்தரவு செய்தாய், உன்னை சாப்பிடுவேன்” என்று சிங்கம் கர்ஜித்தது. எலி பயந்து, “தயவு செய்து என்னை விடுங்கள். ஒருநாள் நான் உங்களுக்கு உதவலாம்” என்று கேட்டது. சிங்கம் சிரித்தது. “நீ போன்ற சிறியவன் என்ன உதவி செய்ய முடியும்?” என்று நினைத்தாலும், அது எலியை விடுவித்தது சில நாட்கள் கழித்து, சிங்கம் வேட்டைக்காரர்களால் வலையில் சிக்கியது. அது பலமாக போராடினாலும், வலையை முறிக்க முடியவில்லை. அப்போது அந்தச் சிறிய எலி வந்தது. அது தனது கூர்மையான பற்களால் வலையை மெதுவாகக் கடித்து, சிங்கத்தை விடுவித்தது. சிங்கம் அதிர்ச்சியடைந்து, “நீ உண்மையில் எனக்கு உதவினாய். நான் உன்னை சிறியவன் என்று நினைத்தேன், ஆனால் உன் உதவி மிகப் பெரியது” என்று நன்றியுடன் கூறியது. இந்தக் கதையின் நெறி: சிறியவர்களும் பெரிய உதவி செய்ய முடியும். ஒருவரின் வலிமையை, அளவை, நிலையைப் பார்த்து மதிப்பிடக் கூடாது. எலி போல, சிறியவர்கள் கூட தைரியத்தாலும் அறிவாலும் பெரியவர்களுக்கு உதவ முடியும். இந்தக் கதை நமக்கு நினைவூட்டுவது: கருணையும் நம்பிக்கையும் எப்போதும் பலன் தரும்.