HELLO !! ITZ JUST RANDOM POSTS ! TAKE CARE EVERYONE! 🥰 [SPECIAL THANKS FOR INTERNATIONAL AUDIENCE]

OUR BLOG, WHICH WAS ON THE VERGE OF CLOSING DOWN, HAS NOW BEEN SUCCESSFULLY REVIVED WITH FRESH ENTHUSIASM AND ENERGY! IN THE DAYS AHEAD, PLENTY OF INTERESTING INFORMATION AND ENTERTAINMENT-FILLED POSTS ARE CONTINUOUSLY WAITING FOR YOU. WITH YOUR CONTINUOUS SUPPORT AND LOVE AS DEAR READERS, OUR JOURNEY CONTINUES HERE ! SO STAY CONNECTED, TAKE CARE AND BE WELL ! P.S. GOOGLE TRANSLATE OPTION AVAILABLE !!

செவ்வாய், 10 பிப்ரவரி, 2026

GENERAL TALKS - தேவையற்ற பெர்பக்சனிசம் எதுக்கு ?

வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றையும் நூறு சதவீதம் கச்சிதமாக (Perfect) செய்ய வேண்டும் என்ற அதீத பரிபூரண வாதம் (Perfectionism) என்பது, நம்மை நாமே கட்டிக்கொள்ளும் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத இரும்புச் சங்கிலியாகும். எல்லாவற்றிலும் தடையற்ற வெற்றி, எந்தத் தவறும் நேராத சூழல், மற்றவர்களின் முழுமையான பாராட்டு இவற்றை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு இயங்குவது மனித மூளையை எப்போதுமே ஒருவிதப் பயத்துடனும் பதட்டத்துடனும் வைத்திருக்கவே செய்யும்; ஏனெனில் இந்த உலகத்தில் எந்தவொரு இயற்கையான படைப்பும் குறையற்ற முழுமையைக் கொண்டதாக இருப்பதில்லை. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு சின்னத் தவறும் நம்மை வளப்படுத்த வந்த பாடங்கள் தானே தவிர, அவை நமது திறமையைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் முத்திரைகள் அல்ல என்பதை உணரும் போதே மனதின் பெரும்பாரம் குறைந்துவிடுகிறது. எதையும் கச்சிதமாக செய்ய வேண்டும் என்ற வெறியைத் தாண்டி, "என்னால் இயன்ற சிறந்த முயற்சியை வெளிப்படுத்தியுள்ளேன், மீதி காலத்திற்கோ சூழலுக்கோ சொந்தம்" என்ற தெளிவு மனதிற்குள் துளிர்க்கும் போதுதான் உண்மையான நிம்மதியும் ஆக்கபூர்வமான வளர்ச்சியும் சாத்தியமாகிறது. எனவே, பிழையற்ற மனிதனாக மாறுவதை விட, சறுக்கல்களிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு தன் பலவீனங்களோடு தன்னைத் தழுவிக்கொள்ளும் போதே வாழ்க்கை அதன் உண்மையான அழகோடு நமக்கு முன் விரிகிறது.