வாழ்க்கையில் சில தருணங்கள் நம்மை “இது நல்லதா, கெட்டதா?” என்ற கேள்விக்குள் சிக்கவைக்கின்றன. ஆனால் உண்மையில், சில செயல்கள் அந்த தருணத்தில் அவசியமானவை என்பதால், அவற்றைச் செய்யாமல் இருக்க முடியாது. நல்லது–கெட்டது என்ற மதிப்பீடு மனித மனத்தின் பார்வை; ஆனால் வாழ்க்கையின் நடைமுறை, சில நேரங்களில் அந்த மதிப்பீட்டைத் தாண்டி, செயலைக் கட்டாயமாக்குகிறது. அதாவது, நாம் செய்யும் செயல் உடனடியாக நல்லதா கெட்டதா என்று தீர்மானிக்க முடியாது; அது காலத்தின் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப அவசியமானதாக மாறுகிறது.
இதற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டு மகாத்மா காந்தியின் உப்பு சத்தியாகிரகம் (1930). அப்போது, உப்பை தயாரிப்பது பிரிட்டிஷ் அரசின் சட்டப்படி “குற்றம்” எனக் கருதப்பட்டது. ஆனால், காந்தி அதை நல்லதா கெட்டதா என்று மதிப்பீடு செய்யாமல், இந்திய மக்களின் சுதந்திரத்திற்காக அவசியமான செயல் என்று கருதி உப்புச் சத்தியாகிரகத்தை முன்னெடுத்தார். அந்த செயல் உடனடியாக “சட்ட விரோதம்” எனக் கருதப்பட்டாலும், வரலாற்றில் அது இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்தது. இதனால், சில செயல்கள் அந்த தருணத்தில் கெட்டதாகத் தோன்றினாலும், அவை காலப்போக்கில் நல்லதின் அடையாளமாக மாறுகின்றன.
மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு அபிரகாம் லிங்கனின் அடிமைத்தனத்தை ஒழிக்கும் முடிவு (1863). அமெரிக்காவில் அடிமைத்தனம் அப்போது பலருக்கு “சாதாரணம்” என்று தோன்றியது. அதை எதிர்ப்பது அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக ஆபத்தானதாக இருந்தது. ஆனால், லிங்கன் அதை நல்லதா கெட்டதா என்று மதிப்பீடு செய்யாமல், மனித கண்ணியத்திற்காக அவசியமான செயல் என்று கருதி Emancipation Proclamation வெளியிட்டார். அந்த முடிவு உடனடியாக பல எதிர்ப்புகளை சந்தித்தாலும், வரலாற்றில் அது மனித உரிமையின் மிகப் பெரிய வெற்றியாக மாறியது. இதனால், சில செயல்கள் அந்த தருணத்தில் சர்ச்சையாக இருந்தாலும், அவை மனிதகுலத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு அவசியமானவை என்பதை உணர முடிகிறது
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக