நாம் வாழ்வில் அடிக்கடி கேட்கும் ஒரு தவறான நம்பிக்கை என்னவென்றால், "நாம் அதிக அன்பைக் கொடுத்தால், அதற்கேற்ப அதிக அன்பு திரும்பக் கிடைக்கும்" என்பதே. உண்மையில், அன்பு என்பது பரிமாற்றம் செய்யும் பொருள் அல்ல; அது ஒரு பரிசு. நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு அன்பைக் கொடுப்பது, அவர்களிடமிருந்து அதே அளவு அன்பைப் பெறுவதற்காக அல்ல, உங்கள் உள்ளத்தின் பரிபூரணத்தால். அன்பு கொடுப்பது உங்கள் மனிதத்துவத்தின் வெளிப்பாடு; அது உங்கள் உள்ளத்தின் வளம். ஆனால், அதை ஒரு வியாபாரமாகக் கருதி, "நான் கொடுத்தேன், எனவே திரும்பக் கிடைக்க வேண்டும்" என்று எதிர்பார்ப்பது, வாழ்க்கையை மாயையில் சிக்கவைக்கும். அந்த எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாதபோது, மனம் புண்படும், ஏமாற்றம் ஏற்படும், அன்பின் இயல்பே கெட்டுப்போகும்.
அன்பின் உண்மையான மதிப்பு, அதை நீங்கள் கொடுத்த தருணத்தில் தான் உள்ளது. அது திரும்பக் கிடைக்கிறதா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல. நீங்கள் கொடுத்த அன்பு, உங்கள் உள்ளத்தை விரிவாக்குகிறது, உங்கள் மனதை சுத்தமாக்குகிறது, உங்கள் வாழ்வை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுகிறது. அன்பு கொடுப்பது ஒரு விதை போல்; அது எங்கே, எப்போது முளைக்கும் என்பதை நீங்கள் கட்டுப்படுத்த முடியாது. சில நேரங்களில் அது உடனே மலரலாம், சில நேரங்களில் அது ஒருபோதும் திரும்ப வராமல் போகலாம். ஆனால் அந்த விதை உங்கள் உள்ளத்தில் நன்மையை விதைத்துவிட்டது. எனவே, அன்பை கொடுக்கும் போது, "இது திரும்பக் கிடைக்க வேண்டும்" என்ற மாயையை விட்டுவிடுங்கள். அன்பு கொடுப்பது உங்கள் வாழ்க்கையை வளப்படுத்தும் செயல்; அதை எதிர்பார்ப்பின்றி செய்யும் போது தான் அது உண்மையான அன்பாகும்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக