STORY TALKS - தெரியாமல் பேசுபவர்கள் மாறமாட்டார்கள் !

   ஒரு முதியவர் பாரிஸ் நகருக்கு வந்தார். அவர் மெதுவாகச் சுங்கப் பரிசோதனை மையத்தை நோக்கி நடந்தார். விமான நிலையம் கூட்டமாகவும் பரபரப்பாகவும் இருந்தது. அந்த முதியவர் தனது பையில் கடவுச்சீட்டைத் (passport) தேடத் தொடங்கினார். சுங்க அதிகாரி பொறுமையின்றி, "நீங்கள் இதற்கு முன்னரும் பிரான்ஸிற்கு வந்திருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார். முதியவர் தலையசைத்து "ஆம்" என்றார். அதிகாரி கேலியாக, "அப்படியானால் கடவுச்சீட்டைத் தயாராக வைத்திருக்க வேண்டும் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டுமே? இல்லையென்றால், ஓரமாகச் சென்று மற்றவர்களுக்கு வழி விடுங்கள்," என்றார். முதியவர் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "நான் கடைசியாக பிரான்ஸிற்கு வந்தபோது எனக்குக் கடவுச்சீட்டு தேவைப்படவில்லை," என்றார். அதிகாரி முகம் சுளித்து, "அது சாத்தியமில்லை. கனடியர்கள் பிரான்ஸிற்குள் நுழைய எப்போதும் கடவுச்சீட்டு தேவை," என்றார். முதியவர் மெதுவாக நிமிர்ந்து பார்த்து, பழைய புகைப்படம் ஒன்றை வெளியே எடுத்தார். "நான் 1944-ல் இங்கு வந்தேன். டி-டே (D-Day) அன்று இந்த நாட்டை விடுவிக்க ஜூனோ கடற்கரையில் (Juno Beach) தரை இறங்கினேன்," என்றார். அதிகாரியின் முகம் மாறியது. பிறகு முதியவர், "அப்போது எனது கடவுச்சீட்டைக் காட்ட எனக்கு எந்த பிரெஞ்சுக்காரரும் கிடைக்கவில்லை," என்று கூறினார்.  சில நேரங்களில் நமது எல்லைகள் மற்றும் சுதந்திரத்தைப் பற்றி நாம் மிகவும் பெருமை கொள்கிறோம், ஆனால் அவற்றை நமக்காகப் பெற்றுத் தருவதற்காகத் தங்கள் அனைத்தையும் தியாகம் செய்த மனிதர்களை நாம் மறந்துவிடுகிறோம்.