STORY TALKS - தேவையற்ற உதவிகள் செய்வதும் தவறே !

    ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு இளம் கலங்கரை விளக்கக் காப்பாளருக்கு 30 லிட்டர் எண்ணெய் வழங்கப்படும். துறைமுக அதிகாரி கிளம்பும் முன் எப்போதும் அவனிடம், "விளக்கை எரிய விடு. கப்பல்கள் அதைத்தான் நம்பியிருக்கின்றன," என்று நினைவூட்டுவார். ஒரு புயல் வீசிய இரவு, ஒரு ஏழை மீனவன் அவனது கதவைத் தட்டினான். "என் குடும்பம் குளிரில் நடுங்குகிறது, தயவுசெய்து எனக்கு கொஞ்சம் எண்ணெய் வேண்டும்," என்றான். அந்த இளைஞனின் மனம் உருகியது, அவன் அவனுக்குச் சிறிது எண்ணெயைக் கொடுத்தான். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு பிறந்த குழந்தையைத் தாங்கி வந்த ஒரு ஏழைப் பெண் வந்தாள். "என் குழந்தை உடம்பு சரியில்லாமல் இருக்கிறாள், அவளுக்கு வெப்பம் தேவை, இல்லையென்றால் நான் அவளை இழந்துவிடுவேன்," என்றாள். மீண்டும் அவன் அவளுக்கு மேலும் எண்ணெயைக் கொடுத்தான். வாரம் வாரமாக மக்கள் வந்துகொண்டே இருந்தனர், ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வலுவான காரணம் இருந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் அவன் அவர்களுக்கு உதவினான். இறுதியில் ஒரு பயங்கரமான இரவில், அவனிடம் எண்ணெய் முற்றிலுமாகத் தீர்ந்துபோனது. பீதியடைந்த அவன் அண்டை வீட்டாரிடம் உதவி கேட்டு ஓடினான், ஆனால் யாரிடமும் எண்ணெய் இல்லை. அன்று இரவு கலங்கரை விளக்கம் இருண்டு போனது. அந்த வன்முறை புயலில் கப்பல்கள் வழிதப்பின; சில பாறைகளில் மோதி விபத்துக்குள்ளாகின. பல உயிர்கள் பலியாயின. நீதிமன்றத்தில் அந்த இளைஞன் நடுங்கிக்கொண்டு நின்றான். "நான் உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்குத்தான் உதவினேன்," என்றான். நீதிமன்றம் அமைதியானது. நீதிபதி மெதுவாக எழுந்து, "உன் முதன்மைக் கடமை விளக்கை எரிய வைப்பதுதான். மற்ற அனைத்தும் இரண்டாம் பட்சம்தான்," என்றார். அறையே அமைதியில் மூழ்கியது. தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது: 5 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை பொறுப்புணர்வு இல்லாத கருணை கூட பேரழிவிற்கு இட்டுச் செல்லும். சில நேரங்களில், உங்களை அதிகம் நம்பியிருப்பவர்கள் விஷயத்தில் நீங்கள் தோல்வியடையக் கூடாது.