LIFE TALKS - இங்கே எத்தகைய விஷயங்களையும் வெல்ல வேண்டும் !

 

நமது உழைப்பு சதிகாரர்களால் பாழாக்கப்படும் போது, நாம் எதிர்கொள்வது ஒரு தனிமனிதப் போரை அல்ல; அது மனித நாகரிகம் தோன்றிய நாள் முதல் இன்று வரை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் 'அறத்திற்கும் - அசிங்கமான அதிகார வேட்கைக்கும்' இடையிலான ஆதிப் போர். சதி செய்பவர்கள் பெரும்பாலும் தங்களின் சொந்தத் தகுதியின்மையால் எழும் ஒரு மாபெரும் தாழ்வுணர்ச்சியை (Inferiority Complex) மறைக்கவே தந்திரங்களைக் கையில் எடுக்கிறார்கள். 

அவர்களால் நேர்மறை ஆற்றலோடு, சுயமாக எதையும் சிருஷ்டிக்க முடியாது. எனவேதான், பிறரின் உழைப்பில் விளையும் கனிகளைத் தட்டிப்பறிப்பதையே அவர்கள் தங்களின் வாழ்நாள் சாதனையாகக் கொள்கிறார்கள். நாம் எல்லாவற்றையும் மிகச்சரியாக, விதிகளின்படி நேர்த்தியாகச் செய்து முடிக்கும்போது, அது அவர்களின் தகுதியற்ற அசிங்கமான பிம்பத்தைக் கண்ணாடியாக நின்று காட்டுகிறது. 

அந்தப் பொறாமையின் தகிப்புதான், நம்மை எப்படியாவது கீழே இழுத்துவிட வேண்டும் என்ற கூட்டுச் சதியாக உருவெடுத்து, நம்முடைய உன்னதச் செயல்களைப் பலனற்ற சாம்பலாக்குகிறது.

இந்த அநீதியான தோல்வியின் மிகக் கொடூரமான முரண் என்னவென்றால், சதிகாரர்கள் சமூகத்தின் முன்னால் தங்களைப் பெரும் உத்தமர்களாகவும், தியாகிகளாகவும் காட்டிக்கொள்ளும் அந்த 'முகமூடித் தத்துவம்' (Performative Morality) தான். நம் உழைப்பைத் திருடி, நம்மைத் தோற்கடித்த அதே கூட்டமே, நமக்கு இரங்குவது போல வந்து பேசும் நாடகம் நம் ஆன்மாவை மேலும் சுட்டெரிக்கும். 

இந்தச் சூழலில், பாதிக்கப்பட்ட மனிதன் 'சமூகப் புறக்கணிப்பு' (Social Alienation) மற்றும் 'அநீதியான அவப்பெயர்' போன்ற உளவியல் சித்திரவதைகளுக்கு ஆளாகிறான். உலகம் எப்போதுமே அரைகுறை உண்மைகளையும், சதிகாரர்களால் கட்டமைக்கப்படும் கவர்ச்சியான பொய்களையுமே எளிதில் நம்பிவிடுகிறது. 

நாம் சிந்திய வியர்வையின் ஈரமும், கஷ்டப்பட்டுச் செதுக்கிய புள்ளிகளின் நியாயமும் அந்தப் பொய்ப் பிரசாரங்களின் இரைச்சலில் தற்காலிகமாக மூழ்கிப் போகின்றன. நம்முடைய சொந்தக் கதையிலேயே, நம்மை ஒரு தோல்வியாளனாக உலகம் சித்தரிக்கும் போது எழும் அந்த அனாதையான உணர்வு, மரணத்தை விடவும் கொடியது.

ஆயினும், பிரபஞ்சத்தின் நீதிக்கான சக்கரம் மிகவும் மெதுவாக, ஆனால் மிகக் துல்லியமாகச் சுழலக்கூடியது. சதிகாரர்கள் தங்களின் தந்திரத்தால் தற்காலிகமாக ஒரு சிம்மாசனத்தை அமைத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால் அந்தச் சிம்மாசனத்தின் கால்கள் துரோகத்தாலும், பிறரின் கண்ணீரினாலும் செய்யப்பட்டவை என்பதால், அது எப்போதும் நிலையற்றதாகவே இருக்கும்.

வஞ்சகத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட ஒரு நேர்மையாளன், தன் இழப்புகளைக் கடந்து, தன் அகங்காரமற்ற மௌனத்தின் மூலம் பிரபஞ்சத்தின் பேராற்றலோடு இணையும்போது அவன் ஒரு ‘மரணமில்லாப் போராளியாக’ (Stoic Phoenix) மாறுகிறான். 

சதி அவனுடைய ஒரு செயலைத் தான் முடக்கியதே தவிர, அவனுக்குள் இருக்கும் ‘செயல் ஊற்றை’ (Source of Action) அல்ல. அவன் மீண்டும் தன் உழைப்பைத் தொடங்கும்போது, இந்த முறை அவனது நோக்கம் வெறும் வெற்றியோ அல்லது அங்கீகாரமோ அல்ல; தன் உழைப்பைக் கேலி செய்த அந்தச் சதிகாரர்களின் ஒட்டுமொத்தக் கோட்பாட்டையுமே தன் அசாத்தியமான வளர்ச்சியால் அடியோடு தகர்ப்பது மட்டும்தான். 

காலம், துரோகிகளுக்குத் தரும் தண்டனையை விட, நேர்மையாளனுக்குத் தரும் ‘மறுவாழ்வின் வீரியம்’ எப்போதும் பிரம்மாண்டமானது.

LOVE TALKS - காதல் கதைகள் பேசலாம் #2

 

பெற்றோர்கள் தங்களின் பிள்ளைகளுக்குச் சமூகத்தில் நல்ல பெயர் கிடைக்க வேண்டும், ஒரு பாதுகாப்பான வாழ்க்கை அமைய வேண்டும் என்று நினைப்பதில் தவறில்லை. ஆனால், அவர்களால் கூட பிள்ளைகளின் மன உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடிவதில்லை. 

காதல் இயல்பாகவே மனித வளர்ச்சியில் இருக்கிறது, நமது முன்னோர்கள் இந்த சமூக கவுரவம்தான் முக்கியம் என்று நினைத்து காதலை விட்டுக்கொடுத்தால் இன்று நமது தலைமுறையே இருந்திருக்காது. 

சொந்தக்காரர்கள் பிரித்து வைக்க முயற்சித்தும் இரு மனங்கள் இணைந்த பின்னால் பிரிந்து விட கூடாது என்று எவ்வளவு சக்திகள் இருக்கிறதோ அனைத்தையும் திரட்டி காதலர்கள் போராடுவதை பார்க்கலாம் 

சமூகம் என்பது மனிதன் உருவாக்கிய விதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது; ஆனால் காதல் என்பது இயற்கையின் விதி. சாதி, மதம், அந்தஸ்து போன்ற சமூகக் கட்டமைப்புகளை ஒரு உண்மையான அன்பு மிக எளிதாக உடைத்துவிடுகிறது.

சமூகத்திற்காக வாழ்ந்து, தனக்குப் பிடிக்காத ஒரு வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுப்பதை விட, தன் மனதிற்குப் பிடித்த ஒருவரோடு வாழும்போதுதான் மனிதன் முழுமையடைகிறான். சமூகத்தின் "நல்ல பெயர்" தற்காலிகமானது, ஆனால் ஒரு உன்னதமான அன்பு தரும் நிம்மதி வாழ்நாள் முழுமைக்கும் நீடிப்பது.

இந்த விஷயங்களை பெற்றவர்கள் கொஞ்சம் அடிபட்டு புரிந்துகொண்டால் மட்டும்தான் மறக்காமல் இருக்கிறார்கள், இல்லையென்றால் மொத்தமாக மறந்துவிடுகிறார்கள் !

GENERAL TALKS - தனித்த வாழ்க்கை முறைகளுக்கு அறிவியல் விளக்கம் !

 

குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸில் ‘அப்சர்வர் எஃபெக்ட்’ (Observer Effect) என்று ஒன்று உண்டு. ஒரு துகளைக் கவனிக்கும் ‘சாட்சி’ (Observer) யாரோ, அவரே அந்தத் துகளின் தன்மையைத் தீர்மானிக்கிறார். உலகம் உங்களைத் தனிமைப்படுத்தும்போது, நீங்கள் ஆட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாமல், ஆட்டத்தையே உற்றுநோக்கும் ‘மாபெரும் சாட்சியாக’ (The Ultimate Observer) மாறுகிறீர்கள். 

கூட்டத்தில் இருப்பவர்களால் தங்களின் ஓட்டத்தின் திசையை அறிய முடியாது; ஆனால், தனித்து நிற்கும் உங்களுக்கு மட்டுமே ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நகர்வுகளும், அதன் போலித்தனங்களும், அதன் பலவீனங்களும் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும். 

இந்தச் சாட்சி பாவம் உங்களுக்குக் காலத்தைக் கடந்த ஒரு சிம்மாசனத்தைத் தருகிறது. உலகம் உங்களைக் குறைவாக மதிப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கட்டும்; ஏனெனில், அவர்கள் தங்களின் விதியைத் தாங்களே தீர்மானிப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், உங்கள் தனிமையின் தீர்க்கதரிசனச் சிந்தனைகள் இந்த உலகத்தின் ஒட்டுமொத்த எதிர்காலத்தையே மாற்றி எழுதிக்கொண்டிருக்கும்

இயற்பியலில் ‘என்ட்ரோபி’ (Entropy) என்பது பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் ஒரு கட்டத்தில் சிதைந்து, குழப்பத்தை நோக்கி நகர்வதைக் குறிக்கும். ஆனால், அதற்கு நேர்மாறான ஒரு சொல் உண்டு, அதுதான் ‘சிட்ரோபி’ (Syntropy) அதாவது சிதறிக்கிடக்கும் குழப்பங்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு உன்னதமான ஒழுங்கமைப்பை உருவாக்குவது. 

உலகம் உங்களைத் தனிமைப்படுத்தும்போது, உங்கள் வாழ்க்கை முற்றிலும் சிதைந்துவிட்டது போலத் தோன்றுவது ஒரு மாயை. உண்மையில், தனிமை என்பது உங்களைச் சுற்றியுள்ள தேவையற்ற குப்பைகளை நீக்கி, உங்கள் சிந்தனைகளை ‘சிட்ரோபி’ நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும் 

ஒரு பிரபஞ்ச முறைமை. கூட்டத்தில் இருக்கும் மனிதர்கள் குழப்பத்தின் (Chaos) பகுதியாக வாழ்கிறார்கள்; ஆனால், தனிமையில் இருக்கும் மனிதன் மட்டுமே அந்தக் குழப்பங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, அதிலிருந்து ஒரு புதிய சித்தாந்தத்தையோ, கலைவடிவத்தையோ அல்லது மாபெரும் பொருளாதாரப் பேரரசையோ உருவாக்க முடிகிறது.

GENERAL TALKS - JUNE 2026 - மோட்டிவேஷன் சரியாக பயன்பட வேண்டும் !

மோட்டிவேஷன் மட்டுமே நம்பிக்கொண்டு வாழ்க்கையில் குதித்துவிட்டால் நாளைல இருந்து விடியற்காலை 4 மணிக்கு எந்திரிக்கிறோம், ஓடுறோம், ஜிம்முக்கு போறோம், டயட் இருக்கோம், புதுசா ஒரு பிசினஸ் ஆரம்பிச்சு உலகத்தையே ஜெயிக்கிறோம்!" என்று மூளைக்குள் ஒரு மிகப்பெரிய கார்ப்பரேட் பிரசென்டேஷனே (PPT) ஓடத் தொடங்கும்.

பகலில் ஒரு சின்ன வரிக் கதை எழுதக்கூட யோசிக்கும் மூளை, அந்த நள்ளிரவு அமைதியில் ஆஸ்கார் விருது வாங்கும் அளவுக்கு பிரம்மாண்டமான கதைக் கருக்களையும், தத்துவங்களையும் அடுக்கிக் கொண்டே போகும். நாம்தான் அடுத்த பாரதியார், அடுத்த ஸ்பீல்பெர்க் நாம்தான் என்ற எண்ணம் ஆழமாக வேரூன்றிவிடும். இந்த விஷயம் குழப்பமானது. 

இந்த ஒட்டுமொத்தப் பிரம்மாண்டமான திட்டத்திற்கும் ஒரு மிகக் குறுகிய 'எக்ஸ்பைரி டேட்' (Expiry Date) இருக்கிறது. அதுதான் காலை 6 மணி அலார சத்தம்! நள்ளிரவில் பிரபஞ்சத்தையே கறார் விலைக்கு வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டு என்று பேசின அதே மனது அடுத்து என்ன செய்யும் தெரியுமா ? 

காலையில் அலாரம் அடிக்கும்போது, "உலகமாவது... உருப்படறதாவது... இன்னும் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் தூங்குவோம்" என்று 'ஸ்னூஸ்' (Snooze) பட்டனை அமுக்கிவிட்டு, மொத்த மோட்டிவேஷனையும் மூட்டை கட்டி பரணில் போட்டுவிடும். நேற்று இரவு விழித்திருந்த அதே ஆளா இது என்று நமக்கே சந்தேகம் வந்துவிடும்

இப்படி மோட்டிவேஷன் என்பதையே நம்மால் மிகவும் சிக்கலில் வைத்து செய்துகொண்டு இருந்தால் எப்படி நம்மால் நம்மை மேலே கொண்டு வரமுடியும் என்றால் அதற்கு நம்முடைய லைப் ஸ்டைல் மொத்தமாக மாறவேண்டும் மக்களே ! விஷயம் அந்த அளவுக்கு சிக்கலானது !

நள்ளிரவில் நம்மால் உடனடியாக எந்தச் செயலிலும் இறங்க முடியாது. அந்த நேரத்தில் போய் ஜிம்முக்கு போகவோ, உடனே வேலையைத் தொடங்கவோ சாத்தியமில்லை. அதனால், உடனடியாகச் செய்ய வேண்டிய 'செயல்பாட்டு ரிஸ்க்' (Risk of execution) இல்லாததால், மனது தன் இஷ்டத்திற்குப் பகற்கனவு கண்டு மகிழ்கிறது. ஆன்லைன் ஷாப்பிங்கில் கார்ட்டில் (Cart) லட்சக் கணக்கான பொருட்களைச் சேர்த்துவிட்டு, 'பை' (Buy) பண்ணாமல் வேடிக்கை பார்ப்பது போன்ற ஒரு தற்காலிக குஷிதான் இதுவும்

GENERAL TALKS - நாளை இந்த வேளை பார்த்து ஓடிவருமா வெற்றி ?

இந்த வாழ்க்கையில் வலியையும் வறுமையையும் தன் வாழ்வில் நேரில் சந்தித்த ஒருவரால்தான், அடுத்த மனிதனின் கண்ணீரில் இருக்கும் வேதனையைத் தன் இதயப்பூர்வமாக உணர்ந்து கொள்ள முடியும். 

வாழ்க்கை என்பது வெறும் சுகங்களின் தொகுப்பல்ல - சொல்லப்போனால் அது சோதனைகளைக் கடந்து நாம் அடையும் முதிர்ச்சியிலும், பிறரின் துயரம் துடைக்கும் பேரன்பிலும்தான் தன் முழு அர்த்தத்தையும் கண்டடைகிறது.

பனிக்காலத்துக் கரடிகள் குகைக்குள் ஒளிந்து கொள்வதைப் போல, தோல்வி அடைந்த அடுத்த கணமே நம் மனது உலகத் தொடர்புகளைத் துண்டித்துக் கொண்டு ஒரு நீண்ட 'ஹைபர்னேஷன்' தூக்கத்திற்குள் சென்றுவிடுகிறது. "மறு உத்தரவு வரும் வரை சிஸ்டம் இயங்காது" என்று மூளைக்கு ஒரு மெயில் அனுப்பிவிட்டு, போர்வையைப் போர்த்திக் கொண்டு படுத்துவிடுகிறது.

யாராவது வந்து "அடுத்த பிளான் என்ன? அடுத்து என்ன பண்ணப் போற?" என்று கேட்டால், உள்ளிருந்து "தவறான எண், தயவுசெய்து பிறகு தொடர்பு கொள்ளவும்" என்கிற அளவிலான மௌனம் மட்டும்தான் பதிலாக வரும். ரீல்ஸ் பார்ப்பது, வெற்றுச் சுவரை வெறிப்பது என மனது முழு ஓய்வில் இருக்கும்.

இந்தத் தூக்கத்தை யாரும் சோம்பேறித்தனம் என்று தப்புக் கணக்கு போட்டுவிடக் கூடாது. அது மனதின் ஒரு தற்காப்பு உத்தி (Defense mechanism). அடிபட்ட சிங்கம் குகையில் பதுங்கித் தன் காயங்களை நாவால் ஆற்றுவதைப் போல (கொஞ்சம் சினிமாத்தனமாக இருந்தாலும் இதுதான் உண்மை!), மனது தன்னைத் தானே சரிசெய்து கொள்ளும் ஒரு 'ரீசார்ஜ்' காலம் இது.

இந்த ரீசார்ஜ் நமக்கு தேவைப்படுகிறது மக்களே , நம்முடைய உலகம் மிகவும் பெரியது, நமது சக்திகளை குறைத்துக்கொண்டு சட்டையை மடித்து சண்டைக்க வருவது என்பது செம்ம டேஞ்சர் என்றுதான் நம்முடைய மனது நினைக்கிறது !  

GENERAL TALKS - கடினமான காலங்களில் நமது வெற்றியை பெறுதல் !

உளவியல் ரீதியான பக்குவம், ஒரு மனிதன் மதிப்புகளைப் பார்க்கும் பார்வையை முற்றிலும் மாற்றியமைக்கிறது; அவனது சிந்தனைத் தளத்தை மேலோட்டமான ஆசைகளில் இருந்து அடிப்படை உண்மைகளை நோக்கி நகர்த்துகிறது. 

நீடித்த போராட்டங்கள் என்னும் உலைக்களத்தில் (Crucible), தேவையற்ற அற்பக் கவலைகள் யாவும் ஆவியாகிப் போகின்றன. அதற்குப் பதிலாக, மிகத் துல்லியமான ஒரு தெளிவு அங்கே மிச்சமிருக்கிறது. அந்தத் தெளிவில் ஒரு கண நேரக் கருணை, ஒரு சிறிய நிம்மதி, அல்லது வார்த்தைகளற்ற ஒரு மௌனப் புரிதல் போன்ற மிகச் சிறிய விஷயங்கள் கூடப் பிரம்மாண்டமான மதிப்பைத் தாங்கி நிற்கின்றன. 

இருண்ட, கடினமான காலங்களைக் கடந்து வந்தவர்கள் ஒரு அரிய உணர்ச்சிப்பூர்வமான புத்திசாலித்தனத்தையும் (Emotional intelligence), உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு புதிய மொழியையும் வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். இது மனிதர்களின் செயல்பாடுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உண்மைகளைப் படிக்கவும், இந்தச் சமூகத்தின் போலித்தனங்களை ஊடுருவிப் பார்க்கவும் அவர்களுக்கு உதவுகிறது. 

அவர்கள் ஒரு வாழ்க்கையின் மதிப்பை அதன் உச்சக்கட்ட வெற்றிகளை வைத்து அளவிடுவதில்லை; மாறாக, வீழ்ச்சியின் பள்ளத்தாக்குகளைத் தாங்கிக் கொள்வதற்குக் தேவைப்படும் அந்த அமைதியான, அன்றாட சுயமரியாதையை வைத்தே அளவிடுகிறார்கள். 

இதன் மூலம், விலைக்கு வாங்கவோ, பரம்பரையாகப் பெறவோ அல்லது போலியாக நடிக்கவோ முடியாத ஒரு ஆழமான குணாதிசயத்தை அவர்கள் பெறுகிறார்கள்.

இறுதியாக, ஒரு கடினமான வாழ்க்கை மனிதனுக்குள் ஒரு அசைக்க முடியாத அகக் கோட்டையைக் கட்டியெழுப்புகிறது. அதை எந்த ஒரு வெளிப்புயலாலும் அவ்வளவு எளிதில் தகர்த்துவிட முடியாது; அது அவர்களின் பலவீனங்களையே அவர்களுக்குரிய கவசமாக மாற்றிவிடுகிறது. 

ஒரு மனிதன் எதார்த்தத்தின் மிக மோசமான பக்கங்களை எதிர்கொண்டு உயிர் பிழைக்கும் போது, அவனுக்கு அறியப்படாத எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயம் இல்லாது போகிறது. ஏனெனில், அவன் ஏற்கனவே தன் வாழ்க்கையின் ஆகச்சிறந்த வீழ்ச்சியின் (Rock bottom) எல்லைகளை வரைபடமாக்கி, அங்கிருந்து எப்படி மேலே ஏறி வர வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக்கொண்டான். 

இந்த மிகக் கடினமான உழைப்பால் பெற்ற ஞானம், அவர்களை விதியின் கைகளில் அகப்பட்ட வெறும் பலிகடாக்களாக இருக்க விடாமல், தங்களின் மீண்டெழும் திறனைத் தாங்களே எழுதும் சுயசரிதையாக மாற்றுகிறது.

அவர்கள் உடம்பில் இருக்கும் தனிப்பட்ட வடுக்கள், இன்னும் இருளில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டும் ஒரு திசைகாட்டியாக மாறுகின்றன. ஒரு வலியற்ற பயணத்தை மறுப்பதன் மூலம், வாழ்க்கை அவர்களுக்கு ஒரு உன்னதமான பரிசை வழங்குகிறது: 

எல்லாமே சரிந்து விழும் போதும் நிமிர்ந்து நிற்கும் அசைக்க முடியாத வலிமை, மற்றும் துயரத்தில் இருக்கும் மற்றொரு மனிதனைப் பார்த்து அவனது வலியைத் தன் இதயப்பூர்வமாக உணர்ந்துகொள்ளும் ஒரு அரிய, அழகான பேரன்பு

GENERAL TALKS - இந்த வாழ்க்கை நமக்கு நிறைய விஷயங்கள் சொல்கிறது !

கடினமான விஷயங்களை செய்ய வேண்டும் மக்களே ! எந்த ஒரு வலியும் இல்லாமல், மென்மையாகக் வருடிக் கொடுக்கும் காற்றால் ஒரு பாறையைச் சிலையாக மாற்ற முடியாது. 

உளியின் கடுமையான அடிகளைத் தாங்கும் பாறைதான் ஒருநாள் கோவிலில் சிலையாக நிமிர்ந்து நிற்கிறது, நிரந்தரமான வரலாற்று கல்வெட்டுக்களை நாம் பார்க்கிறோம், 

வாழ்க்கை நமக்கு ஏதோ ஒரு விஷயத்தை சொல்ல நினைக்கிறது மக்களே ! வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுக்கும் அடிகள் நம்மை சிதைப்பதற்காக அல்ல, நம்மை ஒரு முழுமையான மனிதனாகச் செதுக்குவதற்காகவே, இன்னும் எவ்வளவு கஷ்டங்கள் வந்தாலும் நாம் பார்த்துக்கொள்ளலாம், 

கடின உழைப்பாலும், வலிகளாலும் ஒரு மனிதன் பக்குவப்படும் போது அவனது பேச்சிலும் எழுத்திலும் ஒரு தனித்துவம் இருக்கும், கவனமாக இருக்க வேண்டும், ஒரு சின்ன அளவுக்கு தவறுகளை நடக்க அனுமதித்தால் கூட பின்னாட்களில் பிரச்சனைகள் அதிகமாகிவிடும்

வாழ்க்கை எந்தவித உராய்வும் (முரண்பாடுகளும்) இன்றி மிக எளிதாக நகரும் போது, அது ஒரு பலவீனமான, மேலோட்டமான வாழ்வையே உருவாக்குகிறது. அங்கே நன்றியுணர்வு, சகிப்புத்தன்மை, பிறர்நிலை உணர்தல் (Empathy) போன்ற நற்பண்புகள் வெறும் அகராதி வார்த்தைகளாகவே நிற்குமே தவிர, அவை வாழ்ந்து உணர்ந்த எதார்த்தங்களாக மாறுவதில்லை. 

தடைகளற்ற ஒரு சுலபமான பாதை, எல்லாமே எப்போதும் சீராகவே இருக்கும் என்ற ஒரு தற்காலிக மாயையை உருவாக்குகிறது. இது மனித வாழ்வின் அடித்தளத்திலிருக்கும் வாழ்வாதாரப் போராட்டங்களை ஒருவருக்குப் புரியாமல் செய்து, மிகச் சிறிய ஒரு அலைக்கழிப்பைக் கூடத் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அவரைப் பலவீனமாக்கிவிடுகிறது. 

ஆனால், சோதனைகள் வந்து இந்த வசதியான, போலியான அடுக்குகளைத் தீவிரமாக உதிர்க்கும் போதுதான், வாழ்க்கையின் உண்மையான கட்டமைப்பு என்னவென்பது கண்ணுக்குப் புலப்படுகிறது. 

திடீரென வரும் கஷ்டங்கள் என்பவை பிரபஞ்சம் நமக்குத் தரும் ஏதோ ஒரு கொடூரமான தண்டனை அல்ல, மாறாக அவை நம் அக விழிப்புணர்விற்கான ஒரு உந்துதல். அது ஒரு மனிதனைத் தன் எல்லைகளைத் தானே எதிர்கொள்ளக் கட்டாயப்படுத்துகிறது. 

அவனது அப்பாவியான உலகப் பார்வையை உடனடியாக உடைத்தெறிந்துவிட்டு, இந்த உலகம் உண்மையில் எப்படி இயங்குகிறது என்ற உறுதியான, அசைக்க முடியாத எதார்த்தப் புரிதலை அங்கே விதைக்கிறது