வாழ்க்கையின் பாதையை மாற்ற முடிவது இல்லை !

     வாழ்க்கையின் துயரமான கணங்களில் நம்மைத் தேற்ற வருபவர்கள் நமக்கு எவ்வளவோ அறிவுரைகளையும் தீர்வுகளையும் வழங்க முயன்றாலும், நமது இதயத்திற்கு உண்மையான ஆறுதலைத் தருபவர்கள் அந்தச் சோகத்தை நம்முடன் சேர்ந்து அமைதியாகப் பகிர்ந்துகொள்பவர்கள் மட்டுமே ஆவர். எல்லாவற்றையும் சரிசெய்துவிட வேண்டும் என்றோ அல்லது உடனடியாக ஒரு தீர்வைக் கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும் என்றோ துடிக்காமல், நம்முடைய இயலாமையையும் வலியையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு நம் அருகில் மௌனமாக அமர்ந்திருக்கும் தோழமைதான் உலகில் இருக்கக்கூடிய மிக உயர்ந்த அன்பின் வடிவமாகும். வார்த்தைகளற்ற அந்த அமைதியும் அரவணைப்பும் தான் ஆழமான காயங்களை ஆற்றுவதற்கான மென்மையான மருந்தாக மாறுகிறது. பெரும்பாலான நேரங்களில் நமக்குத் தேவை அறிவுரைகள் அல்ல, மாறாக நமது வலியைப் பார்த்துப் பயந்து ஓடிவிடாமல் நம் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு உடனிருக்கும் மனிதர்களே ஆவர். நம்முடைய சோகத்தை மாற்ற முடியவில்லை என்றாலும், அந்தத் துயரத்தின் இருளில் நம்மோடு சேர்ந்து பயணிக்கத் துணிபவர்களே நம் வாழ்வின் உண்மையான வெளிச்சமாகத் திகழ்கிறார்கள். தீர்வுகளைத் தேடுவதைவிட, மனிதனின் மனிதநேயமும் அமைதியான உடனிருப்புமே ஒரு ஆன்மாவை மீட்கும் வல்லமை கொண்டது என்பதை எப்போது நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.