STORY TALKS - வாழ்க்கை என்பதே ஆதரவின் கட்டமைப்பு !

 

 பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு கோடீஸ்வரர், தனக்கு ஒரு புதிய பராமரிப்பாளரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். விண்ணப்பதாரர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும், அவர் கண்ணாடிப் பொம்மை போல மென்மையானவர் என்பது போல அவரிடம் மிக மெதுவாகவும் கவனமாகவும் பேசினார்கள். 

 ஆனால், அவரால் யாரையும் தேர்ந்தெடுக்க முடியவில்லை. பிறகு, ஒரு ஏழை இளைஞன் வந்தான். அவன் வேலைக்காக வரவில்லை, வேலையின்மை உதவித்தொகையைப் பெறுவதற்குத் தேவையான 'வேலை கிடைக்கவில்லை' என்பதற்கான சான்றிதழ் கையொப்பத்தைப் பெறவே வந்திருந்தான். அவன் நகைச்சுவையாகப் பேசினான், சற்று முரட்டுத்தனமாகவும் நடந்துகொண்டான், 

உதவியாளரிடம் கொஞ்சவும் செய்தான். எல்லாவற்றையும் விட அதிர்ச்சிகரமான விஷயம் என்னவென்றால், அவன் அந்தச் சக்கர நாற்காலியில் இருந்தவரை, மற்றவர்களைப் போலவே சாதாரண மனிதராகவே நடத்தினான்; பரிதாபமோ அல்லது சிறப்பு கவனிப்போ காட்டவில்லை. அன்றைய நாள் முதல் முறையாக, அந்தப் பெரும் கோடீஸ்வரர் உரக்கச் சிரித்தார். 

அந்த இளைஞனைப் பார்த்து, "நீ வேலைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாய்!" என்று கூறினார். அறையில் இருந்தவர்கள் அனைவரும் அதிர்ந்தனர். "இவனுக்குப் பயிற்சி இல்லை, குற்றப் பின்னணி இருக்கிறது, இரக்கமே இல்லை," என்று அனைவரும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். அதற்கு அந்த கோடீஸ்வரர் புன்னகைத்து, "சரியாகச் சொன்னீர்கள், இரக்கம் இல்லை. அதுதான் எனக்குத் தேவை," என்றார். 

அடுத்த நாள் முதல், அந்தப் புதிய பராமரிப்பாளர் அவரை நள்ளிரவில் மிக அதிவேகமாகப் பயணம் அழைத்துச் சென்றான். அவர் அழும் வரை சிரிக்க வைத்தான். பெண்கள், இசை, வாழ்க்கை என எல்லாவற்றையும் பற்றிப் பேசினார்கள், ஆனால் அவரது உடல் ஊனம் பற்றி ஒருமுறை கூடப் பேசவில்லை. ஒருமுறை, அந்த கோடீஸ்வரரின் வழக்கறிஞர், "இந்தத் தெருப் பயல்கள் மீது இரக்கம் இருக்காது, கவனமாக இருங்கள்," என்று எச்சரித்தார். 

அதற்கு அந்த கோடீஸ்வரர், "அதுதான் எனக்குத் தேவை. அவன் நான் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன் என்பதை மறந்துவிடுகிறான், அவன் அதை மறக்கும்போது, நானும் மறந்துவிடுகிறேன்," என்றார். ஆண்டுகள் கடந்தன. அந்த இருவரும் பிரிக்க முடியாத நண்பர்களானார்கள். 

24 ஆண்டுகள் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருந்தார்கள். ஒருநாள், அந்த கோடீஸ்வரர் முதுமை காரணமாக இயற்கை எய்தினார். அவரது இறுதிச் சடங்கில், அந்த பராமரிப்பாளர் அனைவர் முன்னிலையிலும் நின்று, "நான் ஒரு ஊனமுற்ற கோடீஸ்வரரைப் பராமரிக்கவில்லை, என் நண்பனுடன் பொழுதைக் கழித்தேன்," என்று கூறினான்.இந்த கதை ஒரு திரைப்படமாக கூட வெளிவந்தது, உங்களுக்கு பெயர் ஞாபகம் வந்தால் கமெண்ட் பண்ணுங்கள் மக்களே !