PERSONAL AREA - ஒரு பேர்ஸனல் பதிவு !! #1

 

     

 

      சமூகத்தில் நடக்கும் அக்கிரமங்களைப் பார்த்துவிட்டு, "நமக்கு ஏன் வம்பு?" என்று விலகிச் செல்வது எளிது; ஆனால், நம் கண்முன்னே ஒருவருக்கு ஆபத்து நேரும்போது மௌனமாக இருப்பது மனிதத்தன்மையே அற்ற செயலாகும். தவறைத் தட்டிக்க கேட்கும் அளவுக்குச் சூழல் இல்லாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம் "இது தவறு" என்று உரக்கச் சொல்வதுதான் ஒரு மனிதனின் ஆன்மாவை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கும். அதை எதிர்த்துப் பேசுவதால் எதிர்காலத்தில் பிரச்சனைகள் வரக்கூடும் என்று மற்றவர்கள் எச்சரிப்பதில் ஒரு நடைமுறை நியாயம் இருக்கலாம்; ஆனால், அந்தப் பயத்துக்காகவே வாழ்நாள் முழுவதும் அநீதிக்குத் தலைவணங்கி வாழ்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. நாம் இன்றைக்கு அந்தத் தவறைத் தட்டிக்க கேட்கவோ அல்லது கண்டிக்கவோ மறுத்துவிட்டால், இன்னும் பத்தண்டு காலம் ஆனாலும் அந்தத் தீமைகள் நின்றுகொள்ளப் போவதில்லை; மாறாக, மேலும் பலுகிப் பெருகத்தான் செய்யும். அறிவுள்ள இடங்களில் அறியாமையும் இருக்கத்தான் செய்யும். ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி அறிந்தவர்கள், அதனை அறியாதவர்களை அதிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும். காப்பாற்றத் தவறினால், அது நம் வருங்கால சந்ததியினருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்ற எண்ணத்தில்தான் அந்தக் காலத்தில் அத்தகைய பதிவுகளை எழுதினேன். அந்தப் பதிவுகளில் உள்ள வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் திருத்தி எழுதியுள்ளேன்; ஆயினும், மூவாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பதிவுகளை எழுதியுள்ளதால், எங்கு என்ன எழுதியுள்ளேன் என்பது எனக்கே தெரியாத ஒரு சூழ்நிலை உள்ளது. வாழ்க்கை சில நேரங்களில் தோல்விகளையும் ஆதரவற்ற சூழலையும் கொடுத்து கோபத்தை ஏற்படுத்துவது இயல்பானதே. இருப்பினும், அந்த கோபத்தால் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, எஞ்சிய காலத்தில் நம்மால் இயன்றவரை சிலருக்கேனும் நல்லது செய்துள்ளோம் என்ற திருப்தியுடன், வரலாற்றின் சரியான பக்கத்தில் நிற்கிறோம் என்ற பெருமிதமே ஒரு மனிதனுக்குப் போதுமான மனநிம்மதியைத் தரும். சமூகத்தில் குற்றம் கடிதல் என்பதை என்னுடைய வலைப்பூ என்னுடைய தனிப்பட்ட உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியதால் செய்தது என்பது எனக்கு சந்தோஷம்தான் !