STORY TALKS - சமூகத்தை சரியான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க வேண்டும் !

 

  ஒரு முதியவர் ஆடம்பரமான உணவகம் ஒன்றின் தரையைத் துடைத்துக்கொண்டிருந்தார். அவர் ஒரு மேஜையைக் கடந்தபோது, எதிர்பாராத விதமாக அவரது மாப் (mop) ஒரு தொழிலதிபரின் காலணியில் பட்டுவிட்டது. அந்த மனிதன் சட்டென்று எழுந்து, "கவனித்துச் செய்யக்கூடாதா? முட்டாளே! இந்த காலணியின் விலை என்ன தெரியுமா? நீ ஒரு வருடத்தில் சம்பாதிக்கும் பணத்தை விட அதிகம்!" என்று கத்தினான். உணவகமே அமைதியானது. முதியவர் தலைகுனிந்து, "மன்னிக்கவும் ஐயா," என்றார். ஆனால் அந்தத் தொழிலதிபர் விடவில்லை. உணவக மேலாளரை அழைத்து, "இவரைப் போன்றவர்களை ஏன் வேலைக்கு வைக்கிறீர்கள்? இந்த இடத்தின் சூழலையே கெடுக்கிறார். இவரை உடனே வேலையை விட்டு நீக்குங்கள்!" என்று கத்தினான். மேலாளர் முதியவரையும், பிறகு அந்தத் தொழிலதிபரை ஏறிட்டுப் பார்த்து, "ஐயா, என்னால் அப்படிச் செய்ய முடியாது," என்றார். அந்தத் தொழிலதிபர் சிரித்துக்கொண்டே, "முடியாதா? நான் யார் என்று தெரியுமா?" என்று கேட்டான். மேலாளர் தலையசைத்து, "தெரியும் ஐயா. ஆனால் அவர் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்றார். உணவகமே மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு கவனித்தது. "இந்த நபர் தான் இந்த உணவகத்தின் உரிமையாளர், மேலும் இந்தச் சங்கிலித் தொடர் உணவகங்களின் மற்ற 42 கிளைகளுக்கும் இவரே உரிமையாளர்," என்றார். அந்தத் தொழிலதிபர் உறைந்து போனான். "ஒவ்வொரு மாதமும் ஒருமுறை அவரே தரையைத் துடைப்பார். தான் எங்கிருந்து தொடங்கினோம் என்பதை நினைவில் கொள்ளவும், முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர் யாரும் பார்க்கவில்லை என்று நினைக்கும் போது மற்றவர்களை மக்கள் எப்படி நடத்துகிறார்கள் என்பதைக் காணவும் அவர் இப்படிச் செய்கிறார்," என்றார் மேலாளர். அந்தத் தொழிலதிபரின் முகம் வெளிறிப் போனது, ஒரு வார்த்தை கூட அவனால் பேச முடியவில்லை. முதியவர் அமைதியாகத் துடைப்பத்தைச் சுவரில் வைத்துவிட்டு, அவனைப் பார்த்து, "உன் பணம் எப்போதும் இங்கே வரவேற்கப்படும், ஆனால் உன் கொடூரமான குணம் இங்கே வரவேற்கப்படாது. உன் கட்டணத்தைச் செலுத்திவிட்டு கிளம்பு. இதுதான் என் உணவகங்களில் நீ உண்ணும் கடைசி உணவு," என்றார்.