கடினமான உழைப்பு இருக்கும் இடத்தில் மரியாதை இருக்கும் !

 

    ஒரு பெரிய உணவகத்தில் இளம் பெண் ஒரு சமையல்காரராக வேலைக்குச் சேர்ந்தாள். தன் முதல் நாட்களில் அங்கு ஒரு விசித்திரமான விஷயத்தைக் கவனித்தாள். அங்கே மூன்று தலைமை சமையல்காரர்கள் இருந்தனர்: ஒரு ஆண், ஒரு பெண் மற்றும் ஒரு வயதான மூதாட்டி. அந்த மற்ற இரு சமையல்காரர்களும் அந்த மூதாட்டியைத் தொடர்ந்து துன்புறுத்தினர்; அவர் பாரம்பரிய முறையில் சமையல் செய்வதைக் கேலி செய்தனர். ஒரு மாலை வேளையில், அவர்கள் ரகசியமாக மூதாட்டியின் உணவில் அதிகமாக உப்பைக் கொட்டினர். உணவை உண்ட வாடிக்கையாளர்கள் கோபமடைந்ததுடன், உணவை முடிக்காமலேயே சென்றுவிட்டனர். உணவக மேலாளர் கோபத்துடன் சமையலறைக்கு வந்து, "இன்றைக்கு எவ்வளவு நஷ்டம் ஏற்பட்டுள்ளது தெரியுமா? பரிமாறுவதற்கு முன்பு ஏன் உணவைச் சுவைத்துப் பார்க்கவில்லை? இனி ஒரு தவறு நடந்தால் வேலையை விட்டு நீக்கப்படுவீர்கள்!" என்று கத்தினான். சமையலறை முழுவதும் சிரிப்பொலியும் அவமானமும் நிறைந்தது. அவர்கள் அந்த மூதாட்டியையே அந்த உப்பு நிறைந்த உணவை உண்ணச் கட்டாயப்படுத்தினார்கள். ஆனால் திடீரென அந்த இளம் பெண் முன்னே வந்து அவர்களைத் தடுத்தாள். பிறகு அந்த மூதாட்டியை மென்மையாக அணைத்து ஆறுதல்படுத்தினாள். மூதாட்டி ஆச்சரியத்துடன் அவளைப் பார்த்து, "நீ ஏன் எப்போதுமே எனக்கு உதவுகிறாய்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த இளம் பெண் புன்னகைத்து, "நானும் சமையல் கற்றுக்கொள்ளும்போது அப்படித்தான் துன்புறுத்தப்பட்டேன்," என்றாள். மறுநாள் காலை, அந்த இரண்டு சமையல்காரர்களும் இன்னும் கொடூரமாக நடந்துகொண்டனர். மூதாட்டி வைன் தட்டை எடுத்துச் சென்றபோது, அவர்கள் ரகசியமாக அவளைத் கால் இடறி விழச் செய்தனர். கண்ணாடிக் குவிகைகள் தரையில் விழுந்து நொறுங்கின, வைன் எங்கும் சிதறியது. மேலாளர் கடும் கோபம் கொண்டு திடீரென மூதாட்டியை அறைந்தார். உணவகம் முழுவதும் கடும் அமைதி நிலவியது, யாரும் அசையவில்லை. அப்போது நுழைவு வாயில் கதவுகள் திறந்தன; உணவகத்தின் முதலாளி வந்திருந்தார். ஆனால் மூதாட்டியைப் பார்த்த உடனேயே அவரது முகம் மாறியது, "அம்மா!" என்றார். அனைவரும் அதிர்ந்து உறைந்து போயினர். "இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்ட அவர், திகிலடைந்து நின்ற பணியாளர்களைத் திரும்பிப் பார்த்து, "இவர்தான் இந்த உணவகத்திற்கும் மற்றும் அனைத்து 20 கிளைகளுக்கும் நிறுவனர்! இவரிடம் பேச உங்களுக்கு எப்படி இவ்வளவு தைரியம் வந்தது?" என்றார். அந்த இரண்டு சமையல்காரர்களின் முகமும் வெளிறிப்போனது. மூதாட்டி சோகமாகப் புன்னகைத்து, "10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் வேலைக்கு அமர்த்தியவர்கள் எங்கள் மதிப்புகளை இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கவே நான் வந்தேன்," என்றார். சமையலறையைச் சுற்றிப் பார்த்த அவர், "இங்குள்ளவர்களிடம் நீங்கள் எப்படி நடந்து கொள்கிறீர்கள், புதியவர்களுக்கு எவ்வளவு பொறுமையுடன் உதவுகிறீர்கள்? ஆனால் நான் இப்போது பார்ப்பது வெறும் அகங்காரத்தை மட்டுமே!" என்றார். அறை முழுவதும் அமைதி நிலவியது. பிறகு அவர் அந்த இளம் பெண்ணைத் திரும்பிப் பார்த்து அன்போடு புன்னகைத்து, "நீதான் எனது புதிய மேலாளர்," என்றார். இந்த உணவகம் எப்போதுமே அகங்காரத்தின் மீது கட்டப்படவில்லை; அது பொறுமை, கடின உழைப்பு மற்றும் மரியாதையின் மீதுதான் கட்டப்பட்டது.