LIFE IN THE BLOG POSTS #0037

 

     சில வருடங்களுக்கு முன்பு, ஒரு நாள் அந்த நாளை என்னால் மறக்கவே முடியாது. ஆகஸ்ட் மாசம் 30 ஆம் தேதி, நிறைய நியூஸ் செய்திகளைத் தமிழில் நாம் அலசி வரும்போது அன்றைய நண்பர் ஒருவர் வந்து சொன்னாரு: "பிளாக் பாந்தர்ல நடிச்ச நடிகர் தவறிட்டாராம்மா!" தவறிட்டார்னா தமிழ் மொழியில காலமானார்னு அர்த்தம். நான் அதிர்ச்சியுடன் கேட்டேன்: "யாரு, சாட்விக் போஸ்மேனா?" அப்படின்னு சொல்லி. அப்போ அன்னைக்கு இருந்த அதிர்ச்சி என் மீது ரொம்ப தாக்கத்தை ஏற்படுத்துச்சு. என்ன ஏதுன்னு இன்டர்நெட்ல போய் பார்த்தா, அது நிஜம் என்ற கசப்பான உண்மை உறைத்தது; அந்தத் துயரச் செய்தி கோடிக்கணக்கான ரசிகர்களின் நெஞ்சங்களை நொறுக்கியது. பிளாக் பாந்தர் படத்திற்கு முன்னாடி நான் அவரோட பார்த்தது 'கேப்டன் அமெரிக்கா 3' (Captain America 3) அப்படிங்கிற படம்தான். கேப்டன் அமெரிக்கா பாகம் மூன்று படமான அதில் அவர் கெஸ்ட் ரோல் தான் பண்ணிருப்பாரு; ஆனா அவருடைய ரோல் மட்டும் தனித்து நிலைத்து நிற்கும். அந்தச் சிறிய காட்சியிலும் அவருடைய கம்பீரமான தோற்றமும், தீவிரமான நடிப்பும் ஒட்டுமொத்த ரசிகர்களின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. பிற்காலத்தில் அதுவே ஒரு மாபெரும் உலகளாவிய கலாச்சாரப் புரட்சியை ஏற்படுத்தும் பிளாக் பாந்தர் கதாபாத்திரத்திற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. என்ன ஏதுன்னு தேடிப் பார்த்தபோதுதான் தெரிஞ்சது, அத்தனை வருஷம் கேன்சர் மாதிரியான ஒரு நோயிலிருந்து குணமாவதற்காக அவர் ட்ரீட்மென்ட் எடுத்துட்டு இருந்திருக்காரு. ஆனா அந்த வெளியுலகத்திற்கு அல்லது சக கலைஞர்களுக்கு யாருக்குமே அவர் அதைச் சொல்லவே இல்லை. சில நேரங்கள்ல கலைஞர்கள் தான் நம்ம கலையை மதிப்பிற்கும் வெகுவாக கொண்டாடுவதற்கும் காரணமாக அமையுது. கீமோதெரபி சிகிச்சைகளின் வலியைத் தாண்டி, தன் சொந்த வேதனையைத் தன் கலையின் மீது ஒருபோதும் நிழலாட விடாமல் புன்னகையுடன் நடித்துக் கொடுத்த அந்த மாபெரும் கலைஞனின் அர்ப்பணிப்பு மனிதநேயத்தின் உச்சமாகும். எடை குறையும் போதும், உடல் இளைக்கும் போதும் அவர் ட்ரீட்மென்ட்ல இருந்திருப்பாருன்னு சொல்லி யாருமே கனவுல கூட நினைச்சிருக்க மாட்டாங்க. அதற்கு அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா போய் பார்த்தா, 'அவெஞ்சர்ஸ்: இன்ஃபினிட்டி வார்', 'என்ட் கேம்' மாதிரியான படங்களின் இன்டர்வியூக்கள்ல பத்திரிகையாளர்கள் கேட்கும்போது, கிளைமாக்ஸ்ல என்ன ஆகும்னு கேட்கும்போது "நான் இருக்க மாட்டேன், காணாம போயிருவேன்" அப்படிங்கிற மாதிரி சிரித்துக்கொண்டே சொல்வாரு. நிறைய இன்டர்வியூக்கள்ல ரொம்ப சோர்வா, தூக்கம் வரமாதிரி கண்களை மூடி இருப்பாரு. அது எல்லாமே அந்த டைம் பேசும் பொருளாச்சு, பலர் கேலியும் செய்தார்கள். ஆனா உண்மையிலேயே அவ்வளவு கஷ்டத்தை, மரண வலியை அந்த மனுஷன் தாங்கியிருந்தாரு அப்படிங்கறத பிற்காலத்தில் நினைச்சுப் பார்க்கும்போது ரொம்ப வருத்தமாகவும் மனசு சுக்குநூறாக உடைந்துபோவதாகவும் இருந்தது. புற்றுநோய் போன்ற கொடிய நோயுடன் போராடிக்கொண்டே உலகிற்கு மறக்க முடியாத பல படங்களைத் தந்துவிட்டுச் சென்றுள்ளார் சாட்விக் போஸ்மேன். வெள்ளித்திரையில் மட்டுமல்லாமல், நிஜ வாழ்விலும் வலியையும் தாண்டி ஒரு உண்மையான சூப்பர் ஹீரோவாக வாழ்ந்து மறைந்த அவரது இழப்பு சினிமா உலகிற்குப் பேராபத்தானது. "வகாண்டா ஃபார் எவர்" என்று அவர் காட்டிய அந்த அடையாளம் சோதனைகளையும் தாண்டி ஒரு மனிதன் அடையக்கூடிய அசைக்க முடியாத தன்னம்பிக்கையின் குறியீடாகும். என்றென்றும் அவர் நமது நினைவுகளில் வாழ்ந்துகொண்டே இருப்பார்.  வாழ்வின் சில கணங்கள் நம்மை முற்றிலுமாகச் சிதைத்துவிடும்; அப்படிப்பட்ட ஒரு நாள் தான் என் இதயத்தை முழுமையாக உடைத்துப்போட்ட அந்தத் தருணம், மக்களே! என் வாழ்நாளில் நான் மிக உயர்வாகக் கருதிய, நெஞ்சமெல்லாம் கொண்டாடிய ஒருவரை இழக்கிறோம் என்ற அந்த வருத்தம் மிகவும் அதிகமானது. 

 A few years ago, there was one day I can never forget. It was August 30th. While we were analyzing various news stories in Tamil, a friend came and told me: "The actor who acted in Black Panther has passed away!" In Tamil, passing away means they are no more. I asked with shock: "Who, Chadwick Boseman?" The shock I felt that day left a deep impact on me. When I checked the internet to see what had happened, the bitter truth hit me that tragic news broke the hearts of millions of fans. Before the movie Black Panther, the only other film of his I had watched was Captain America: Civil War (Captain America 3). In that third part of Captain America, he only made a guest appearance, but his role alone stood out remarkably. Even in those small scenes, his majestic presence and intense acting grabbed the attention of fans everywhere. Later on, that laid the foundation for the character Black Panther, which created a massive global cultural revolution. When I searched and found out more, I realized that for all those years, he had been undergoing treatment to recover from a disease like cancer. Yet, he never shared that with the outside world or even with his fellow artists. Sometimes, it is artists who make us respect and deeply celebrate art. Enduring the pain of chemotherapy treatments, never letting his personal agony cast a shadow on his art, and acting with a smile—that great artist's dedication is the peak of humanism. Nobody would have even dreamed in their wildest nightmares that he was undergoing treatment when they saw him losing weight and getting weaker. Later on, when looking back at interviews for movies like Avengers: Infinity War and Endgame, when journalists asked him what happens in the climax, he would say with a smile, "I won't be there, I'll be gone." In many interviews, he looked very exhausted, with his eyes closing as if he needed sleep. At the time, all of that became a talking point, and many even mocked him. But looking back later, realizing that the man was enduring so much pain and deathly agony made me feel deeply sorrowful and my heart shattered into pieces. While fighting a cruel disease like cancer, Chadwick Boseman gave the world unforgettable films before passing away. Not just on the silver screen, but in real life too, his loss as a true superhero who endured pain is a massive tragedy for the cinematic world. The symbol "Wakanda Forever" that he showed is a mark of unshakeable self-belief that a human can achieve even when facing trials. He will live on in our memories forever. Some moments in life completely shatter us; and that was such a day—the moment that completely broke my heart, everyone! The sorrow of losing someone I held in the highest regard and celebrated deeply in my heart was immense.